
** Jk-siz kimsiz? x: janob Chxuveni rafiqasi Jk: Nima? x: Balki meni ichkariga kiritarsiz, osha yerda bafurja gaplashamiz. Jk: Hóp, kiring.

** Jk-siz kimsiz? x: janob Chxuveni rafiqasi Jk: Nima? x: Balki meni ichkariga kiritarsiz, osha yerda bafurja gaplashamiz. Jk: Hóp, kiring.

Yashirin sevgi va sinovlar Festivaldan keyin shahar yana o‘z odatdagi hayotiga qaytdi. Ammo YNning hayoti butkul o‘zgargan edi. Uning ko‘z oldida hamon Tae turar, go‘yo ko‘zlariga singib ketgandek. U kechqurun mehmonxonadagi oynaga tikilib, o‘zidan so‘rar edi: — “Nega men buni yuragimda bunchalar his qilyapman? Nega men uni eslashdan to‘xtay olmayapman?” Tae ham xuddi shunday holatda edi. U o‘zining mashg‘ulotlari orasida, mikrofon tutgancha, ko‘zini devorga qadab turardi. YN raqsga tushgan sahna, uning yuragini larzaga solgan harakati, ovoz chiqarmasdan yig‘layotgan ko‘zlari — hammasi hali ham uning ongida jonli edi. Oradan uch kun o‘tdi. Va to‘satdan, YN telefoniga notanish raqamdan xabar keldi: “Men seni yana ko‘rmoqchiman.” YN bir...

Taqdir ularni birlashtirdi (Joy: Seul, “KARWA” Xalqaro San’at Festivali) Seul osmonida kechki quyosh g‘oyib bo‘lishga shoshilayotgan edi. Havo iliq, ammo yuraklar ichra g‘alati titroq sezilardi. Shaharning markazida joylashgan ulkan sahna, jahon bo‘ylab mashhur san’atkorlarni kutib olgudek charog‘on edi. "KARWA" — bu oddiy festival emasdi. Bu – yuraklar tilida so‘zlovchi san’at namoyishi, ko‘zga ko‘rinmaydigan tuyg‘ular tilida bitilgan doston edi. YN — O‘zbekistonlik yosh raqqosa, Karwa festivalining eng kutilgan mehmonlaridan biri edi. U bolalikdan yuksak san’at orzusida o‘sgan, hayot unga og‘ir darslar bergan, ammo u hech qachon orzularini tashlab ketmagan edi. U Seulga ilk bor kelgandi. Shahar unga begona, biroq yuragiga juda yaqin...

Janera Doins mening ismim bu tarix varoqlaridan ochirib tashlangan goyo mavjud bolmagandek. Mening ismim tillarda endi aslo yangramaydi ammo uzoq otmishda usha yaxlid bosgan zamonning zulmatli saroyida mening qissqa ammo mazmunli hikoyam mavjud.....)

YN kasalxona palatasida yotganida, har kuni yuragi g‘alati sezgilar bilan to‘lardi. U yigitni ko‘rgan onidan boshlab qalbi tinchimay qo‘ygandi. Uning nigohlari, tezkorligi, vilkasini qo‘lidan olib qo‘ygan payti — hammasi yodida edi. Garchi o‘sha lahzada yigit unga dushman bo‘lgandek tuyulsa-da, aslida yuragi uni himoya qilgandek his qilgandi.