Love me again
Jungkook Taehyung va Sumi bilan yashay boshlaganiga bir hafta bo‘ldi.
Uning yengilligi shundaki, juftlik uning oldida hech qanday mehr-muhabbat ifodalamayapti.
Dastlab u uchun Sumi bilan yashash qiyin edi, lekin oxir-oqibat ular yaxshi do‘st bo‘lib qolishdi. Endi Sumi har doim uning atrofida, undan narsalar so‘raydi va u bilan hayajonlanib gaplashadi, xuddi shunday Jungkook ham Sumiga qiziqadi.
Taehyung ularning bunday harakatlarini ko‘rib xafa bo‘lmaydi. Aksincha, u ikkala kichik do‘stining yaqin bo‘lishini yoqtiradi.
Lekin har safar Jungkook juftlikni birga ko‘rganida, tabassum qiladi, lekin uning ko‘zlari butunlay boshqacha hikoya qiladi. Buni esa Taehyung tushuna olmaydi.
Sumi ishdan keyin uyga qaytdi va Jungkookni chaqira boshladi. U divanda o‘tirgan Taeni butunlay e’tiborsiz qoldirdi.
“Kooki, qayerdasan?” – u baqirdi va atrofga qaradi.
Uni topa olmagach, Taega qarab so‘radi:
“Kooki qayerda?”
“Oh, nihoyat mening borligimni sezib qolding-da.” – Taehyung uni jiddiy ifoda bilan kuzatdi.
“Oh, Tae, nima bo‘ldi?” – Sumi unga hayron bo‘lib tikildi.
“Hech narsa bo‘lgani yo‘q. Sen shunchaki endi menga salom ham bermayapsan. ‘Salom, qalaysan? Seni sog‘indim’ degan gaplar ham yo‘q. Faqat ‘Kooki, Kooki’ deb qidirasan.” – Taehyung ko‘zlarini devorga qadab javob berdi.
"Rashk qilyapsanmi?” – Sumi unga yaramas tabassum bilan qaradi.
“Yo‘q, yo‘q. Nega bunday deb o‘ylading?” – Taehyung javob berdi.
“Sumiii, qaytib kelding!” – Jungkook xonasidan yugurib chiqib, Sumiga qarab kela boshladi.
Ha, endi Jungkookning o‘z xonasi bor edi va u bu uydan chiqib ketishni qancha xohlasa ham, Sumi bunga yo‘l qo‘ymadi. Hatto uni to‘xtatish uchun yig‘lab ham yubordi. Oxir-oqibat, Jungkook taslim bo‘lib, qolishga qaror qildi.
“Kooki, seni sog‘indim!” – dedi u va yugurib borib, Jungkookni quchoqladi.
“Men ham seni sog‘indim. Sensiz bu yer juda zerikarli edi.” – Jungkook javob berdi.
Bu gapni eshitib, Taehyungning ko‘zlari katta bo‘lib ketdi. U yoshroq do‘stlariga hayrat bilan tikildi.
“Jungkook, agar zerikayotgan bo‘lsang, xonangda qamalib o‘tirish o‘rniga yonimga kelishing kerak edi.” – dedi Sumi.
“Men tamaddi uchun yegulik oldim va senga juda ko‘p yangiliklarim bor.” – dedi Sumi, Jungkookni quchoqlab turib. Bu esa Jungkookni kuldirib yubordi.
Ular Taehyungning borligini butunlay unutganday edi.
Ular xonadagi Taehyungni butunlay e’tiborsiz qoldirishdi.
“Bu uyda adolatsizlik juda kuchli!” – dedi Taehyung, qo‘llarini havoga ko‘tarib, mashina kalitlarini olib uydan chiqib ketarkan.
Sumi va Jungkook kulib, uning ketayotgan qiyofasiga qarashdi.
“Kuning qanday o‘tdi?” – deb so‘radi Jungkook, ular divanga o‘tirib, Sumining olib kelgan tamaddilaridan yeya boshlasharkan.
“Juda charchatadigan kun bo‘ldi. Lekin taxmin qil, bugun kimni uchratdim?” – dedi Sumi, ko‘zlari porlab unga tikilgan holda.
“Kimni?” – Jungkook unga qaradi.
“Jimin Oppa va Hobi Oppa.” – dedi u.
“Kooki, sen ularni qachon uchratmoqchisan?” – deb so‘radi Sumi undan.
“Bilmayman, Sumi. Men ularning barchasi bilan uchrashishni juda xohlayman, lekin qo‘rqaman. Agar meni ular bilan bog‘lanmaganim uchun kechirmasalar-chi?” – dedi Jungkook.
“Ular senga jahli chiqmaydi. Garchi nima bo‘lganini bilmasam ham va hozir aytishingni talab qilmasam ham, menimcha, bunga bir sabab bor. Yaxshi do‘stlaring sifatida ular seni tushunishadi. Masalan, Taehyung senga bog‘lanmaganing uchun senga xafa bo‘ldimi?”
“U biroz xafa bo‘ldi, lekin tezda odatdagidek bo‘lib qoldi.” – javob berdi Jungkook.
“Ko‘rdingmi, xuddi shunday. Ular senga jahli chiqmaydi.” – dedi Sumi unga.
“Xo‘p, lekin men ular bilan qanday bog‘lanaman va qayerda uchrashaman?” – dedi Jungkook katta yumshoq ko‘zlari bilan unga tikilar ekan.
“Umm... agar xohlasang, men senga yordam bera olaman.” – dedi u.
“Ha, biz ularni kechki ovqatga bu yerga chaqirsak bo‘ladi, va sizlar tungi mehmondorchilik ham qilishingiz mumkin. Yoongi Oppa rozi bòlmasligi mumkin, lekin oxir-oqibat u ham rozi bo‘ladi.” – deb taklif qildi u.
“Albatta, shunday qilaylik. Lekin qachon?”
“Bugun?” – dedi Jungkook, katta ochilgan ko‘zlari bilan unga qarab.
“Ha, bugun! Kut, men Taehyungga qo‘ng‘iroq qilib, haddan tashqari dramatik bo‘lishni to‘xtatib, uyga qaytishini so‘rayman. Biz tungi mehmondorchilikni rejalashtirishimiz va boshqalarni ham chaqirishimiz kerak.” – dedi u hayajon bilan. Keyin u o‘rnidan turib, Taehyungga qo‘ng‘iroq qilib, uni qaytishini so‘radi.
Bir soatdan so‘ng, hamma narsa tayyor bo‘ldi. Barcha mehmonlar ularning uyiga kelayotgan edi.
Taehyung va Sumi ovqat stolini tayyorlayotgan paytda, Taehyung gapirdi.
“Nega katta xonaga yettita to‘shak qo‘yding?” – deb so‘radi u.
“Tungi mehmondorchilik uchun.” – dedi Sumi.
“Ha, lekin biz sakkiz kishimiz. Va sen har doimgidek mening to‘shagimda yotolmaysan, Sumi. Mehmonlar keladi.” – dedi Taehyung.
“Ah, ahmoq, men sening yoningda yotishni xohlamayman! To‘shaklar siz yetti kishining hammasi uchun. Menga emas. Men u yerda bo‘lmayman. Men o‘z xonamizda uxlayman.” – deb javob berdi Sumi.
“Chunki, Tae, Kookie besh yildan keyin o‘z do‘stlari bilan uchrashmoqda. Va ikkovimiz ham bilamizki, unda nimadir noto‘g‘ri, u bilan nimadir yuz bergan. Shuning uchun, agar u sizlarga nima bo‘lganini aytishga qaror qilsa, men u yerda bo‘lishni istamayman. Men va u yaxshi do‘st bo‘ldik, lekin u hyunglari bilan yolg‘iz vaqt o‘tkazishga loyiq, deb o‘ylayman. Sizlar gaplashishga vaqt topishingiz kerak, men esa u yerda bo‘lib, uni noqulay his qilishiga sabab bo‘lishni xohlamayman,” dedi u.
Taehyung uning so‘zlariga kulimsiradi va uni ohista bag‘riga tortdi. Uning peshonasidan o‘pdi. “Nega sen har doim shunchalik e'tiborli bo‘lasan?” deb so‘radi Tae
“Chunki men eng aqllisiman,” dedi Sumi
“Albatta, shunday,” dedi Taehyung.
Ular esa uzoqdan ularga tikilib turgan yumshoq ko‘zlarning iztirobini sezmadilar. U ko‘zlar yosh bilan to‘lgan edi.
Jungkook xonasining eshigini yopdi va karavotiga o‘tirib, kòylagining yenglari bilan yoshlarini artdi, lekin ko‘z yoshlari to‘xtamadi.
U o‘zini juda og‘ir his qilardi, chunki u o‘ziga tegishli bo‘lmagan odamni sevib qolgan edi. Va bu odamning qizi esa Jungkookni uyda qulay his qilishga va uni baxtli qilishga harakat qilardi.
Qachonki u qiz Jungkook uning yigitiga oshiq bo‘lganini bilib qolsa, nima bo‘ladi? U o‘zini qanday his qiladi? Axir, Jungkook deyarli o‘zining do‘stini aldayotgandek edi.
Ammo u nima qila olardi? U o‘z his-tuyg‘ularini shunchaki uloqtirib tashlay olmasdi. U Taehyungni yuragidan o‘chirib tashlay olmasdi. Agar qo‘ldan kelganida, shunday qilgan bo‘lardi. Ammo u qila olmadi.
Har safar ularni quchoqlashayotganini ko‘rganida, o‘zini Taehyung bag‘rida turgandek tasavvur qilardi. Yuragining tub-tubida u Taehyungning mehrli quchog‘ida bo‘lishni istardi. Va bu istagi uchun o‘zini juda aybdor his qilardi. Lekin u bu hisni to‘xtata olarmidi?
U Taehyung quchoqlaydigan va o‘padigan odam bo‘lishni istaydi, lekin bundan ham ko‘proq, nega Tae unga bunday e’tibor bermayotganini bilishni xohlaydi.
U Taehyung nima sababdan uni unutganini va uni sevishdan to‘xtaganini bilishni istaydi.
U Taehyung og‘ir ish kunidan keyin uyga kelganida, uni izlamasligini tushunishni xohlaydi.
U Taehyung unga nima haqida gapirmoqchi bo‘lganini, lekin bunga qodir bo‘lmaganini bilishni xohlaydi.
U nima uchun aloqada qolmaganini unga aytmoqchi. U uni quchoqlashni va hamma narsani aytib berishni xohlaydi. U o‘z sevgilisining bag‘rida bo‘lishni istaydi, ayniqsa, hayotining o‘sha dahshatli besh yilini eslaganda.
U aytadi. U unga va boshqalarga nima bo‘lganini aytadi. Ular bilishga haqli, uning sevgisi nima bo‘lganini bilishga haqli.
U yig‘lashni, baqirishni istaydi, lekin bularning barchasini Taening quchog‘ida bo‘lish bilan birga qilishni xohlaydi. Bu narsani xohlash o‘ziga xos xudbinlik bo‘lishi mumkin, lekin u do‘sti unga bir kunga bo‘lsa ham o‘z yigitini "qarz" berishiga qarshi bo‘lmasligiga ishonadi.
Hammasini hisobga olganda, Jungkook shunchaki Taehyungni xohlaydi.
Lekin Taehyung uni xohlamaydi. Yoki u xohlaydimi?
"Ular deyarli yetib keldilar." Taehyung telefonidan Jimin yuborgan xabarni ko‘rib, Jungkookga aytdi.
Jungkook unga xavotirli tabassum berdi.
Bu orada Sumi oshxonada ularning kechki ovqatini tayyorlash bilan band edi.
"Hamma narsa yaxshi bo‘ladi, Kookie. Hamma narsa yaxshi bo‘ladi," deya Taehyung Jungkookning qo‘lini siqib, mashhur tabassumidan birini berdi, bu esa Jkni xotirjamlashtirdi.
Jungkook nafas olib, "Men xonamda bo‘laman. Iltimos, vaqt kelganda meni chaqir," dedi va xonasiga ketdi.
Shundan keyin eshikni qo‘ng‘irog‘i chalindi, Taehyung o‘tirgan joyidan turib, eshikni ochdi va to‘rt nafar hyunglari va Jiminni qarshi oldi.
"Salom, Yigitlar, xush kelibsiz," deb iliq tabassum qildi va ular hammalari yashash xonasidagi divanlarga o‘tirdilar.
Sumi ham ularga qo'shildi va bir oz suhbatlashib o'tirdilar. Keyin u shunday dedi: "Yigitlar, sizlar uchun bir syurprizim bor," dedi hayajon bilan.
"Qanday syurpriz, Sumi?" deb so‘radi Namjoon, va Taehyungdan tashqari hammalari unga qiziqish bilan tikildi.*
"Agar syurpriz nima ekanligini aytib qo‘ysam, u endi syurpriz bo‘lmaydi, Joonie Oppa," dedi u soxta tabassum bilan.*
"Xo‘p, unda syurprizing qayerda?" deb keyingi savolni berdi Jimin.*
"Bir daqiqa, Tae," dedi u Taehyungga Jungkookni chaqirishni ishora qilib. Taehyung o‘rnidan turdi va Jungkookning xonasiga yo‘l oldi.*
Jungkook yotoqda o‘tirar, asabiy holda barmoqlari bilan o‘ynardi.
Eshik taqillaganini eshitdi, shuning uchun u sekin o‘rnidan turib eshikni ochdi.
Taehyung eshikka suyanib turgan edi. U Jungkookga qarab past ovozda shunday dedi: "Ketdik. Ular kutishyapti."
Jungkook unga xavotir bilan qaradi va sekin "xo‘p" deb pichirladi.
Taehyung uning asabiyligini ko‘rib, uni sekin ichkariga itardi va eshikni yopdi.
"Hey, hammasi joyida," dedi u va asta-sekin Jkga yaqinlashib, uni bag‘riga bosdi.*
Jungkook Taehyungning tegishidan beixtiyor nafasini ichiga yutdi, ammo tezda bo‘shashdi. Taehyung orqa tomonini asta silay boshladi, bu esa Jungkookni xotirjam va mamnun his qildi.
U sevgilisining quchog‘ida bo‘lishdan juda baxtiyor edi. Yuragi xotirjamlikni his qilardi. U Taening bag‘riga yanada chuqurroq suqilib, ochko‘zlik bilan uning iliqligini izlamoqchi edi, lekin oxir-oqibat qo‘yib yuborish kerak edi. Va Taehyung bunga ruxsat berdi.
Bir necha daqiqadan so‘ng ular ajralishdi va Taehyung uning qo‘lidan ushlab, xonadan olib chiqdi.
Ular yashash xonasining eshigiga yetib borgach, Taehyung sekin Jungkookdan so‘radi: "Tayyormisan?" Jungkook biroz bosh irg‘adi va Taehyung uning qo‘lini qo‘yib yubordi.
Jungkook deyarli noliy boshladi, lekin o‘zini qo‘lga oldi, chunki bu shikoyat qilish uchun qulay payt emas edi.
Taehyung xonaga kirishi bilanoq hammaning nigohi unga qadaldi.
"Bu nima, Tae?" — deb so‘radi Jin.
"Hmm... aslida..." Jungkook uning orqasida turar edi, shuning uchun hech kim uni ko‘ra olmadi. Taehyung sekin yon tomonga surildi va shu zahotiyoq xonada hamma, Taehyung va Sumi bundan mustasno, hayratdan qotib qoldi.
Ularning barchasi o‘zining eng kichik "quyonchasi" bilan 5 yildan keyin uchrashayotgan edi.
Jungkook yerga tikilib qarab turardi. Taehyung uni ohista turtib qo‘ydi, shunda u boshini ko‘tardi.
Uning katta, yumshoq ko‘zlari namlandi, chunki u shuncha vaqtdan keyin hyunglariga yana qarardi.
"Jungkookie, mening kichkina bolam," — dedi Jin birinchi bo‘lib. U Jk yugurib bordi va uni bag‘riga bosdi.
Jungkook uning quchog‘ida butunlay erib ketdi va baland ovozda yig‘lay boshladi.
Hamma birma-bir uni quchoqladi, nihoyat o‘zining kichkina quyonchasini yana topganidan baxtiyor edi.
Jungkook boshini ko‘tarib, ohangrabodek ovozda "Hy..unglar, men kech..irim so‘rayman" dedi. Bu esa Jiminni uni yana bag‘riga tortishga majbur qildi.
Bu paytda hammaning ko‘zlarida yosh qalqib chiqdi. Hatto Yoongi ham yig‘lamaslikka bardosh bera olmadi.
Ularning barchasi kichik uchrashuv quchog‘ida edilar. Kichkina "quyoncha"ni o‘z bag‘riga olgan holda birlashib turishardi.
Taehyung ortiga qarab, eshik oldida turib, ko‘zlaridan yosh oqizayotgan Sumini ko‘rdi. U ularning barchasiga mehr bilan qarab turardi.
Taehyung unga yaqinlashib, bir necha qadam tashladi. Sumi esa ko‘z yoshlarini artib, unga do‘stlari bilan qolishini ishora qildi. Keyin esa oshxonaga ketdi, do‘stlar guruhiga kerakli shaxsiylikni ta’minlab.
Ularning barchasi kechki ovqatni birga tanovul qilishardi. Ovqatni Jungkook va Sumi tayyorladi, Taehyung ham ularga yordam bermoqchi bo‘ldi, ammo oshxonadan haydaldi. (😅😅)
Baribir, ular yengil suhbat qilishar, jiddiy mavzularni keyinga qoldirishardi. Asosan, Hoseok, Jimin va Sumi gaplashayotgan edi, boshqalar esa vaqti-vaqti bilan ularga qo‘shilardi.
Kechki ovqat tugagach, hamma yashash xonasiga yig‘ildi. U yerda hammaga joy qilish uchun to‘shaklar yoyilgan edi, chunki ular birga tunab qolmoqchi edilar.
Sumi ularga yaxshi tun tilab, Taehyung bilan o‘z xonasiga ketdi. Tae u bilan birga yurdi va asta: “Men qaytaman”, deb pichirladi.
Jungkookning ko‘zlari ularni xonaga kuzatdi va buni hamma sezdi. Ularning barchasi Jungkook va Taehyungning bir-biriga bo‘lgan muhabbatidan xabardor edi, shuning uchun ham u juftlikka qanday qarayotganini tushunishardi.
"Kookie, sen yaxshimisan?" — Hobi undan so‘radi. Jungkook unga mayin jilmayib bosh irg‘adi.
Biroz vaqt o‘tib, Taehyung qaytib keldi va ular barchasi joylariga joylashib, to‘shaklarga yotishdi.
"Endi bizga hammasini aytib berishing kerak, Jungkook." — Yoongi jiddiy ohangda gapirdi.
Bu so‘zlar Jungkookni taranglashtirdi, shunda Jimin uni yoniga tortib, chap qo‘lini uning beliga o‘rab, tinchlantirishga harakat qildi.
Taehyung esa bu manzaradan ko‘ngli to‘lmadi, shuning uchun u sekin o‘rnidan turib, Jungkookning yoniga o‘tirdi va uni o‘zi bilan Jimin orasiga oldi.
Dastlab, u ikkilanib turdi, lekin keyin "qo‘ysang-chi" deb o‘yladi. So‘ng, asta Jungkookning yelkasiga o‘ng qo‘lini tashlab, uni yengilgina siqdi. Shu orqali unga hammasi joyida ekanini, u xavfsiz va yaxshi ekanini bildirmoqchi bo‘ldi.
"Jungkook, boshlayver. Biz barchasini bilishni istaymiz." — Namjoon ohista gapirdi.
"Hyung, m-men.. men.. haqiqatdan ham.. qo‘rqqan edim.." — u jumlasini tugata olmadi, chunki hayotidagi o‘sha davrni eslab, ko‘z yoshlariga to‘lib qoldi.
Agar o‘ziga qolganda edi, bu haqida boshqa hech qachon o‘ylamasdi, lekin baribir bu uning hyunglari edi, va ular haqiqatni bilishga loyiq edi.
"Men juda qo‘rqdim.. bu men uchun juda qiyin edi." — u yig‘idan bo‘g‘ilib, yuzini kaftlari bilan yopdi.
Bu holat Taehyung uchun chidab bo‘lmas edi, u Jk ni bunchalik azob chekishini ko‘ra olmasdi. Shuning uchun, uni muloyimlik bilan ko‘tarib, tizzasiga o‘tqazdi va qo‘llarini uning beliga o‘radi.
Jungkook yuzini Taeni bo‘yniga yashirib, ingrab oldi.
Bir necha daqiqadan so‘ng u biroz tinchlandi.
Xonadagi hamma Taehyungning Jungkookga hali ham qanday katta ta’sir ko‘rsatishini payqadi. Lekin hech kim bu haqida gapirmaslikka qaror qildi, chunki buning vaqti emas edi.
Taehyung Jungkookning orqasida ko‘rinmas naqshlar chizayotgan edi. So‘ng asta shivirladi: "Hammasi joyida, Kookie. Sen yaxshisan. Sen mutlaqo xavfsizsan. Hech kim senga zarar yetkazmaydi. Men bunga yo‘l qo‘ymayman. Bu yerda sen xavfsizsan."
"Agar hozir bu haqda gapirishni xohlamasang, bu ham mumkin. Biz kutishimiz mumkin. Biz kutamiz. O‘zingni tayyor his qilganingda gaplashishing kerak." — dedi u Jkga.
Biroz vaqt o‘tgach, Jungkook ko‘zlari yosh bilan to‘lib, Taehyungga qaradi.
U qo‘llari bilan Taehyungning ko‘ylagidan mahkam ushlab, qaltirab gapira boshladi: "Hyung.. hyung… u.. u harakat qildi.. Men juda qo‘rqdim.. Men… nima qilishni bilmasdim…" — u yana yig‘lab yubordi.
Taehyung uni mahkam quchoqlab, orqasini silay boshladi.
U boshqalar tomonga qaradi va ularning yuzida ham o‘zi his qilgan dahshat aks etganini ko‘rdi.
"Kookie, u kim? Va u senga nima qildi, baby?" — Taehyung asta so‘radi.
"Mening... mening menejerim... u yerda... Tom Smit... u harakat qildi..."