Senga atalgan
Hòw bu hammasi meni icmdagi gaplarm. Buni yozwni ancadan beri oylab yurgandm hoz yozwga qaror qildm. Taniwganimizdan beri sen men haqmda 30 % foiz haqiqatni blasa holos. Men avval òzm haqmda gapirmoqcima men sen oylagan odam emasma men juda jirkanc odamma kop òzmni oylima menmca wuncun kòp qiynalsam kerak men 1 marta sevganma iwongamma lekn oxrida nma bolganini bilasa uwandan keyn hic kmni sevme quyganma iwonmima ham hammadan òzmni foydamni deb gaplawdm men kòr ekanma hammani wunaqa aldoqci deb oylaganma uwa dostm Ozod ham aytgan sen un hamma narsa qildm deb lek iwonmaganma endi sen bn gaplawb hamma narsani cunb yetyapma togrisi faqat seni oylima kun boyi har 5 min da hayolimga kelasa togri kop ignor qilama lek sen oylagandan koproq...
Orzular tomon....
Sabina sinov natijalarini ko‘zdan kechirar ekan, yuragi tobora siqilib bordi. Soniyalar uzoqlashganday tuyuldi, raqamlar ko‘zida qaltirardi. Nihoyat, ekranning pastki qismida yozilgan javob yuragini qaqshatdi — u o‘sha orzu qilgan universitetga kira olmagan edi. Ustiga o‘zbekcha yozilgan kitoblar ochiq, daftarlar sochilib yotar, ammo Sabinaning nigohi derazadan uzoqlarga qadalgan edi. U ichida pichirladi: "Men bu yerda qololmayman...men dunyoni kòrmoqchiman...ahir biasimni kòraman deb òzimga vada berganman....nahot bular shunchaki orzu bòlsa" Shu damdan boshlab u Koreyaga ketish uchun reja tuzishni boshladi. Qo‘rquv bor edi, ammo umidsizlik undan-da kuchliroq edi. U Koreyada yangi hayot, yangi imkoniyat kutayotganini his qildi.
