March 17, 2025

Love me again

3 epizod

"JEON JUNGKOOK... OMG."

Taehyung javob bera olmasidan oldin, Sumi ovozi ularning quloqlarida yangradi.

"CHOI SUMI. NIMA. BU." — Jungkook javob qaytardi.

"U bu yerda nima qilyapti, hyung?" — Jungkook Taehyungga qaradi, ko‘zlari porlab, Taeni hayron qoldirdi.

"Xuddi shunday. U bu yerda nima qilyapti, Tae?" — Sumi ham Taehyungdan so‘radi, ko‘zlari quvonch bilan porlardi.

Taehyung yuz ifodalaridan kelib chiqib, ancha adashib qoldi. Ammo u hali reaktsiya qilishga ulgurmasdan, Sumi allaqachon Jungkook oldida turardi.

"Bu rostmi? Sen chindan ham . JEON. JUNGKOOK. misan?" — Sumi so‘radi, ko‘zlari baxt bilan porlab.

"Ha, menman." — Jungkook javob berdi.

"Oh. Men. Xudoyim. Tae, mehmonimiz bor, deb aytganding. Lekin mehmonimiz O‘SHA Jeon Jungkook ekanini aytmading-ku!" — u Taehyungga jahli chiqqan holda tikildi.

"Kut, biz mehmonimiz bor deganda nimani nazarda tutding? Sen shu yerda yashaysanmi?" — Jungkook undan so‘radi.

"Albatta, aniq-da. Agar bu mening uyim bo‘lmasa, qayerda yashashim kerak edi?" — dedi Sumi Jungkookga qarab.

"Bu SENING uying, deysanmi? Hyung, men biz sening uyinga keldik deb o‘ylagandim?" — Jungkook Taehyungga qaradi.

"Men aytmoqchi bo‘lganim... bu BIZNING UYIMIZ. BIZNING UYIMIZ. Aslida." — dedi u o‘ziga va Taehyungga ishora qilib.
Keyin birdan yuz ifodasi dahshatga aylandi va u Taehyungga sekin pichirlab dedi:
"Tae, u biz haqimizda hech narsa bilmaydimi?"

"Siz ikkovingiz haqida nima?" — Jungkook sekin pichirlab javob qaytardi.

"Birinchidan, jim bo‘ling, ikkovingiz ham. Ikkinchidan, bir-biringizni qayerdan taniysiz, ayting?" — Taehyung Jk va Sumiga jahli chiqqan holda savol berdi.

"Uni kim tanimaydi?"

"Uni kim tanimaydi?"

Ikkovlari bir vaqtning o‘zida baqirib yuborishdi.

"U Choi Sumi. Uni tanimaydigan ahmoq kim?" — Jungkook Sumiga qarab gapirdi.

"Ha, aynan shunday! Va u O‘SHA Jeon Jungkook. Uni hamma taniydi." — Sumi unga jilmayib qaradi.

"Sumi-ssi, men shunchaki Jungkookman. Menga 'O‘SHA Jeon Jungkook' deb aytma. Bu g‘alati eshitiladi." — dedi Jungkook.

"Xo‘p, aka" — Sumi unga kulib qaradi.

"Aka? Men sening akan emasman. Sen... menga singlim bo‘lish uchun juda jozibalisan." — dedi Jungkook.

"Ha, bu rost. Men eng jozibalimanki! Lekin, shirinim, sen mening yigitimning eng yaqin do‘stlaridan biri bo‘lganing uchun, men seni faqat aka sifatida ko‘raman. Boshqa ilojim yo‘q." — Sumi Jungkookga rahm bilan qaradi.

"Yigitingning eng yaqin do‘sti? Yigiting kim?" — deb so‘radi Jungkook.

"Taaee, do‘stingiz hali ham chalkashib yuribdi va menimcha, u menga gap otishga harakat qilyapti." — dedi Sumi Taehyungga qahr bilan qarab.

"Xo‘sh, sening yigiting kim bo‘lishidan qat'i nazar, hurmat bilan aytishim kerakki, sen nihoyatda go‘zalsan va bu tabiiy holatki, hamma senga gap otmoqchi bo‘ladi." — Jungkook ko‘z qisib jilmaydi, bu esa Sumini qizarib ketishiga sabab bo‘ldi.

Jungkook esa Taehyungning ularga qanday o‘tkir nigoh bilan qarayotganini sezmay qoldi.

Taehyung esa ataylab yo‘talib, ularni o‘z hayollaridan chiqarib yubordi. So‘ng Sumini o‘zining orqasiga tortib oldi

"Kookie, u meni sevgilim." — Taehyung Jungkookga aytdi, uning ifodasi neytral edi.

"Ha, oldingda turgan kelishgan yigit — bu mening sevgilim" — dedi Sumi, Taehyungni orqadan quchoqlab va uning yelkalari ustidan Jungkookga qarab, barmoqlarining uchida turib.

"Oh." Jungkook shokka tushib qoldi. U oldida turgan juftlikka tikilib, asta: "Yaxshi, demak, onamga qo‘ng‘iroq qilishim kerak. Tez orada qaytaman." — dedi va deyarli yugurgancha mehmonxona tomon ketdi.

"Tae, u yaxshi-mi?" — Sumi sekin pichirlab, Taehyungga qaradi.

"Ha, Sumi, u yaxshi. U shunchaki... ancha vaqtdan beri ota-onasi bilan gaplashmagan edi. Onasi unga oldinroq qo‘ng‘iroq qilgan, lekin u men bilan gaplashayotgani uchun javob bera olmagan. Shuning uchun u hozir borib, onasi bilan gaplashmoqchi."

Taehyung Sumiga yolg‘on gapirdi, chunki agar u bunday qilmaganda, Sumi albatta Jungkookning xonasiga yugurib, uning ahvolini tekshirishga shoshilardi.

Jk xonasida

Sumi juda mehribon qiz bo‘lib, atrofidagilarga g‘amxo‘rlik qiladi, xoh u yaqinda uchratgan kimsa bo‘lsin, xoh eski tanish bo‘lsin.

Taehyung uni juda yaxshi ko‘radi, chunki u juda samimiy va pokdil. Ammo u Jungkookning yuz ifodalarini ham unutolmaydi – ayniqsa, unga Sumi uning sevgilisi ekanini aytganida.

Jungkook go‘yo nafas ololmay qolgandek edi.

U Taehyungning qiz do‘sti borligiga ishonolmayotgandek edi.

Go‘yo u juda xafa edi... va yana nimadir bor edi...

...nimadir shunga o‘xshash — yuragi sinib ketgandek?...

Lekin Jungkook yuragi sinishi mumkin emas, to‘g‘rimi?

U Taehyungni endi sevmasligi kerak, shundaymi?


Taehyung bilardi: o‘tmishda Jungkook ham uni sevgan, xuddi Taehyung uni sevganidek. Lekin Jungkook allaqachon barchasini unutgan bo‘lishi kerak, to‘g‘rimi?

Xuddi Taehyung o‘tib ketgani kabi... Jungkook ham shunday qilganmi?

Agar unutmagan bo‘lsa, hech bo‘lmasa bir marta Taehyung bilan bog‘langan bo‘lardi, to‘g‘rimi?

Lekin u bunday qilmadi. U hatto Taehyungning qo‘ng‘iroqlariga ham javob bermadi. Xabarlariga ham javob qaytarmadi.

U shunday qilishi kerak edi, lekin hech qachon qilmadi.

Hatto bir marta ham emas.

Taehyungning buvisi vafot etganida ham, u jon-jahdi bilan Kookiening yonida bo‘lishini xohlaganida ham yo‘q edi.

Hatto Taehyung uni eng ko‘p kutgan va ehtiyoj sezgan paytda ham.

U shunchaki Taehyungni hayotidan butunlay yo‘q qildi.

Xuddi u hech qachon muhim bo‘lmagandek.

Xuddi u hech qachon qayg‘urmagandek?

Qo‘ng‘iroqlarga javob bermaslik. Xabarlarga ham javob yozmaslik. Hech narsa.

Lekin Taehyung Jungkook juda band bo‘lgan deb o‘yladi. Yangi mamlakatning madaniyati va axloqiy normalarini o‘rganish oson emas. Bundan tashqari, Jungkook butunlay yangi til – ingliz tilini ham o‘rganishi kerak edi. O‘sha paytda hech kim ingliz tilida yaxshi gapira olmas edi. Xo‘sh, Namjoondan tashqari.

Shuning uchun Taehyung Jungkook bilan bog‘lanmagani uchun unga achchiqlanmagan. U bunga to‘liq rozi edi.

Ammo u ich-ichidan ezilayotgan edi. Juda, juda qattiq ezilayotgan edi.

Besh yil – yaqinlaring bilan umuman aloqa qilmaslik uchun juda uzoq vaqt.

Ammo endi u Jungkookning ahvoli haqida tashvishda edi. Jungkook yaxshi edimi?

U bilmas edi.


Jungkook bilan yolg‘iz gaplashish haqida o‘ylab, Taehyung hafta oxiri uchun rejalashtirilgan uy ishlarini bajarish uchun chiqib ketdi.

Jungkook's pov:

Men mehmonxona xonasiga yugurib kirdim, eshikni yopib, unga suyanib o‘tirdim. Tizzalarimga yuzimni yashirdim.

Eshitgan gaplarimga ishonolmadim.

Qanday qilib?!

Taehyung, mening Taehyungim endi meniki emas edi.

Uning sevgilisi bor. SEVGANI BORMI?!

U unutdi?! O‘zi uchun boshqa birovni topdimi?! Meni unutdimi?!

Bilaman, qilgan ishimdan keyin u menga nisbatan sevgi saqlashini kutmasligim kerak edi. Bilaman, uni mensimadim. Hech qanday aloqa qilmadim. Ammo u menga bo‘lgan sevgisini shunchalik oson unutdimi?

Men shunchalik tez unutiladigan inson edimmi?

Men unga hech qanday ahamiyatga ega bo‘lmaganmidim?!

Shu fikrlar miyamni o‘rab oldi. Telefonimni olib, meni tushunadigan yagona odamga qo‘ng‘iroq qildim.

Kimki men bilan so‘nggi besh yil ichida sodir bo‘lgan hamma narsani bilsa.

U qo‘ng‘iroqni bir necha soniya ichida ko‘tardi.
"Salom, baby, ahvoling qanday?" — dedi uning quvnoq ovozini eshitib.

Ovozi eshitilishi bilanoq lablarimdan baland yig‘i chiqib ketdi.

"Kook, nima bo‘ldi, baby?" — deb so‘radi mening eng yaqin do‘stim narigi tomondan.

"U... u... uning sevgilisi..borm .." Faqatgina uni boshqa birovning bag‘rida tasavvur qilishning o‘zi tanamni qattiq titratdi.

"Jungkook, bolajon, iltimos, tinchlan. Chuqur nafas ol," — dedi u.

"Patty, mening Tae... hyungim... endi meniki emas..."

"Kook, iltimos, tinchlan, keyin esa nima bo‘lganini aytib ber. Uchrashdinglarmi? Senga uning sevgani borligini kim aytdi? Bu shunchaki tushunmovchilik bo‘lishi ham mumkin, shunday emasmi, baby?" — dedi Patrisiya.

"U... u menga o‘zi aytdi... Men uni uchratdim... Ularni... birga... ko‘rdim." — deya zo‘rg‘a gapirdim.

"Oh, mening Kookie'm. Hammasi joyida, baby. Mening iltimosim, chuqur nafas ol va qo‘yib yubor."

"Patty, bilasanmi? U... u avval..." Gapimni tugata olmadim, chunki ko‘zlarim yana yosh bilan to‘ldi.

"U oldin nima qilardi, Kookie?" — deb sekin so‘radi u.

"Qachonki... men uning uyida qolsam, u mening peshonamdan o‘pardi... va... va butun yuzimdan, men uxlab qolganimga ishonch hosil qilgach. Le... lekin men hech qachon uxlamasdim. U qulog‘imga: 'Men seni sevaman, Kookie' deb pichirlardi... Men... men...
Bu sevgiga nima bo‘ldi? U meni kutishga arzimaydimi?" — dedim yig‘lab.

"Ular birga yashayapti, demak, hech bo‘lmaganda bir necha yil birga bo‘lishi mumkin."

U bir necha soniya jim qoldi.

U menga achinyaptimi? Men hech kimning achinishini istamayman.

"Kookie, hozir qayerdasan?" — deb sekin so‘radi u.

"Men... men ularning mehmonxonasidaman."

"Sen ularning uyidamisan? Qanday qilib, baby?" — dedi u.

"Men Koreyaga yetib kelganimda qilgan birinchi ish — unga qo‘ng‘iroq qilish bo‘ldi. Nihoyat erkin bo‘lgach, u bilan gaplashishim kerak edi. Men undan meni uy... uyiga olib borishini so‘radim... U rozi bo‘ldi... b... bugun ertalab men u bilan uchrashdim... u bilan." — dedim unga.

"Patty, bilasanmi, hyungning sevgilisi kim?"

"Kim u, baby?" — deb so‘radi u mendan.

"Choi Sumi, m... mening yoqtirgan qizim." — dedim sekin.( crush dmoqci sevgimas )

"Nima? Oh. Xudoyim. Kookie, bu juda chalkash." — dedi u. "Lekin avval yig‘lashni to‘xtat va ularning uyidan chiqib ket. Agar u yerda qolsang, bu seni yanada ko‘proq og‘ritadi."

"Yaxshi, ketayapman. O‘zimga mehmonxona topaman, keyin esa biroz vaqt o‘tgach, onam va dadam bilan uchrashish uchun Busanga boraman." — dedim unga.

"Ha, to‘g‘ri."

Biroz gaplashgandan keyin u qo‘ng‘iroqni tugatdi

Jungkook polga o‘tirganiga bir necha soat bo‘ldi.

U asta-sekin endi ularning uyidan chiqib ketishi kerakligini anglab yetdi.

U poldan turdi, yuzini yuvdi va barcha narsalarini yig‘ishtirdi.

U xonadan chamadonini ko‘tarib chiqdi va Sumi oshxona stolida mevalarni to‘g‘rayotganini ko‘rdi. U kichkina kuchukchaga bolalarcha gapirardi, kuchukcha esa unga dumini likillatib turardi.

U bu manzarani ko‘rib kulimsiradi, bu juda uy sharoitini eslatardi.

U sekin asosiy zal tomon yurdi, shu payt Sumi uni ko‘rib chaqirdi

"JUNGKOOK, nihoyat xonadan chiqding. Sen nonushtadan keyin hech narsa yemading, kel, mevalardan ye," — dedi u, uning chamadonini payqamasdan

U sumkalarini zalga qo‘yib, oshxona stoliga, uning ro‘parasiga o‘tirdi.

"Rahmat, Sumi-ssi," — dedi u.

"Eh, menga bunchalik rasmiy gapirishning hojati yo‘q. Biz do‘stmiz. Meni shunchaki Sumi deb chaqir," — dedi u unga tabassum qilib.

"Biz do‘stmizmi?" — u sekin pichirladi.

"Ha, shunday emasmi? Oh, kutib tur.. Kechirasiz. Men hattoki so‘ramabman. Jungkook-ssi, sen men bilan do‘st bo‘lishni xohlaysanmi?" — u ko‘zlarini ag‘dardi va buni juda dramatik tarzda qildi, bu esa Jungkookni kuldirib yubordi.

"Albatta, biz do‘st bo‘la olamiz. Sen ham meni shunchaki Jungkook deb chaqir."

"Voy, sen juda yoqimlisan. Mayli, Jungkook," — dedi u va unga turli xil mevalarga to‘la likopcha uzatdi.

"Vau, bu juda ko‘p ekan. Sen mevalarni shunchalik yaxshi ko‘rasanmi?" — dedi u likopchasiga qarab.

"Menmi? Yo‘q, men har doim meva yeyishni yomon ko‘rganman, faqat Tae meni ularni majburan yedirishga o‘rgatgan. Shuning uchun endi men ularni iste'mol qilishga odatlanganman. U meva yeyish insonni sog‘lom qiladi deb hisoblaydi." — u lablarini ingichka chiziq holatida jipslashtirdi.

Men buni u haqida bilaman.

"Oh, ha, aytgandek, Tae qayerda?"

Jungkook ketishdan oldin Taehyung bilan uchrashmoqchi edi, chunki ular yana qachon ko‘rishishlarini bilmasdi. Hattoki, hech qachon ko‘rishmasliklari ham mumkin edi.

"U tushlik uchun sening sevimli taomingni olib kelishga ketdi. Men o‘zim tayyorlashni taklif qildim, lekin u buni buzishim mumkinligini aytdi. Va aynan bir restoran borki, u yerdagi taom eng zo‘ri ekan. U tez orqaga qaytadi," — dedi u.

U hamon mening sevimli taomim va restoranimni eslaydi.

Jungkook buni o‘ylab, lablarida mayin tabassum paydo bo‘ldi.

"Shunchaki bilib qo‘y, men juda yaxshi oshpazman. Tae nonushta tayyorlashda usta. Lekin menchi? Men hamma narsani pishirishda yaxshi bo‘lganman. Men buni xuddi restoranlardagidek tayyorlagan bo‘lardim," — Sumi chuqur nafas oldi.

"Men senga ishonaman, Sumi," — dedi Jungkook.

"Rostdanmi? Bilardim, sen menga ishonasan. Ba'zi odamlar esa... Huh. Baribir, keyingi safar sening sevimli taomlaringni men tayyorlayman," — dedi u tabassum bilan.

"Xo‘p," — dedi Jungkook va shu payt oldiga kelib, chap oyog‘ini yalay boshlagan kichkina jonzotga qaradi. "Bu kichkina kim?" — u itga kulib qaradi.

"Oh, bu Kim Yeontan, ikkinchisi esa Tae bilan birga tashqariga chiqqan," — dedi Sumi, oldidagi manzaraga jilmayib qararkan.

"Ikkitami?" — deb so‘radi Jungkook.

"Ha, Tannie kichik ukasiga ega, lekin u yonida kichkina ko‘rinmaydi," — dedi Sumi.

"Tannie Pommeran zotidan, ikkinchisi esa Golden Retriever va uning ismi Choi Bronny," — dedi u faxr bilan.

"Voy, qanday yoqimli. Salom, Tannie," — dedi Jungkook va kichkina jonzotning mo‘ynasini silab qo‘ydi, bu esa Tanniening mamnunlik bilan xirillashiga sabab bo‘ldi.

U Tannie bilan gaplashayotgan edi, shu payt Sumi uning chamadonlarini ko‘rib qoldi va YANA qichqirdi.

"NIMA UCHUN CHAMADONING XONADAN TASHQARIDA?"

Jungkook kutilmagan baqir-chaqirdan seskanib, narsalariga qaradi va biroz shivirladi:
"Chunki men ketayapman" — bu savolga o‘xshab eshitildi.

"QAYERGA?" — dedi u unga tikilib.

"Mehmonxonaga?" — Jungkook bu vaqtda uning tez-tez baqirishlaridan biroz qo‘rqib qolgandi.

"Yo‘q, aslo! Janob Jeon Jungkook, siz hech qanday mehmonxonaga ketmaysiz! Siz endigina bu yerga keldingiz. QOLING! Men hatto siz bilan to‘g‘ri gaplashishga ham ulgurmadim. Tae ham siz bilan hali gaplashmadi. Iltimos, QOLING," — dedi u biroz labi burishgancha.

"Sumi, men to‘satdan kelib, sizlarga og‘irlik qilgim kelmaydi. Xavotir olmang, o‘zim uddalayman," — dedi Jungkook.

"Og‘irlik? Qanaqa og‘irlik? Siz bizga og‘irlik emassiz. Siz bizning do‘stimizsiz, do‘stlar esa og‘irlik emas, balki ne’mat. Shuning uchun jim bo‘ling va shu yerda qoling," — dedi Sumi.

"Lekin—"

"Hech qanday 'lekin' bo‘lishi mumkin emas! Siz ketmaysiz, va bu masala yopildi," — dedi u qat’iy ohangda.

"Kim ketmaydi va qayerga?"

Ular birgalikda eshik oldida turgan Taehyungga qarashdi. U ikkala qo‘liga oziq-ovqat mahsulotlari to‘ldirilgan plastik sumkalar ushlab turardi.

"Tae, ko‘ryapsanmi, Jungkook mehmonxonada qolmoqchi ekan. Iltimos, uni shu yerda qolishga majburlashimga yordam ber," — dedi Sumi, umidvor nigoh bilan Taehyungga qarab.

U barcha sumkalarni ovqatlanish stoliga qo‘yib, Sumining yoniga turdi. Ikkalasi birga Jungkookga qaradi.
"Ha, Kookie, ketma. Iltimos," — deb unga mitti kuchukchaning nigohi bilan qarashdi.

Jungkook bu mehribon insonlarga, ayniqsa, yuragini egallagan odamga nima deyishini bilmas edi? Shunday qilib, u .......

Buyoĝi sir 🫠