Love me again
Sumi kasalxonadan chiqqaniga bir haftadan ko‘proq vaqt bo‘ldi.
Jungkook uydan chiqishga urindi, lekin uydagi boshqa ikki inson uni umuman eshitmadi.
Va har kuni ertalab Taekook orasida Kim xonadonida ishlar shunday davom etardi.
"Xayrli tong, Kookie, nonushta qildingmi?"
"Xayrli tong, Hyung, men sen uchun ham nonushta tayyorladim. Marhamat, yegin."
Nonushta qilib bo‘lgach, ular ishga jo‘nab ketishdi.
Eshik ochildi va charchagan Jungkook uyga kirdi.
“Xush kelibsan, Kook.” – Taehyung telefonidan boshini ko‘tarib dedi.
“Salom, hyung. Sumi qayerda?” – Jungkook yoniga o‘tirib so‘radi.
“O‘zining qaytishiga tayyorgarlik ko‘ryapti.” – Taehyung javob berdi.
“Ha, uni necha kundan beri ko‘rganim yo‘q.” – Jungkook dedi.
“Men ham. Oxirgi haftada deyarli ko‘rmadim.” – Taehyung ham javob qaytardi.
“O‘sha kuni yig‘lab hushidan ketganining sababini aytdimi?” – Jungkook so‘radi.
“Yo‘q, undan so‘radim, lekin u javob bermadi.” – Taehyung chuqur nafas oldi.
“Yoongi hyung bu yerda nima qilyapti?” – Jungkook ro‘paralarida adyolga o‘ralgan (Yoongi) dumalab yotgan odamga ishora qilib so‘radi.
“Uxlashdan boshqa nima ham qilardi?” – Taehyung yelka qisdi.
“Men uxlayotganim yo‘q, tentak.” – Yoongi ko‘zlarini ochib gapirdi.
“Voy, xayrli tong hyung.” – Jungkook kulib qo‘ydi.
“Salom, Kookie.” – Yoongi unga jilmayib qaradi.
“U sen tomonga kulib qaradimi?” – Taehyung Jungkookka shivirlab, hayratini yashira olmadi.
“Menimcha, ha.” – Jungkook ham shivirladi.
“Ikkalang nima shivir-shivir qilib o‘tiribsizlar, ahmoqlar? Oldingda o‘tiribman-ku, bu odobsizlik emasmi?” – Yoongi dedi.
“Odob haqida gapirayotgan kim o‘zi? Hozirgina uxlab yotgan odam-ku!” – Taehyung ko‘zlarini qisib javob berdi.
“Men shunchaki uxlamayotganimni aytdim.” – Yoongi jiddiy javob qaytardi.
“Unda nima qilib yotganding, Hyungie?” – Jungkook kirpiklarini qoqib so‘radi.
"Ikkalangni ham kuzatib turibman." – Yoongi dedi va so‘ng ikkala kichikroq do‘stlariga qo‘rqinchli nigoh bilan qaradi. "Jinnilik, men buni baland aytishim kerak emasdi." – deb o‘yladi o‘ziga-o‘zi.
"Bizni kuzatishdan maqsading nima?" – Taehyung so‘radi.
"Biz hech narsa qilayotganimiz yo‘q–" – Jungkook tushuntirmoqchi bo‘ldi, ammo Yoongi uni gapidan to‘xtatdi.
"Ha, buni juda yaxshi bilaman." "Sizning o'tmishingizni inobatga olsam, bunga ishonishim qiyin." – deb o‘yladi Yoongi va Taehyungga qaradi. U esa unga hech narsa demay qarab turardi.
"Qani, kim kechki ovqat yeydi?" – Yoongi mavzuni o‘zgartirishga harakat qilib, o‘rnidan turdi va ulardan so‘radi.
"Men! Juda och qoldim." – Jungkook o‘rnidan sakrab turdi.
"Yur, Kookie, men sening sevimli taomlaringni tayyorladim." – Yoongi "men" va "sening" so‘zlariga alohida urg‘u berib, Taehyungga kinoya bilan qarab kulib qo‘ydi.
Uchovlon kechki ovqatga o‘tirdilar. Taehyung va Yoongi yonma-yon, Jungkook esa ro‘paralarida o‘tirdi.
"Yoongi hyung, hamma narsa juda mazali ko‘rinadi. Biz uchun shuncha ovqat tayyorlaganingiz uchun katta rahmat." – Jungkook jilmayib dedi.
"Marhamat, Kookie." – Yoongi javob qaytardi.
"Rahmat... hyung." – Taehyung soxta yo‘tal qilib qo‘ydi. "Mayli, ovqatlanamiz."
Jungkook taomning mazali ta'midan zavqlanib, ohangrabodek tovush chiqardi. Bu esa Yoongi va Tae unga katta ko‘zlar bilan tikilishiga sabab bo‘ldi. U esa ularning nigohlarini sezmagan holda ovqatlanishda davom etdi.
"Senga ham Deja Vu bo‘lyaptimi, ha?" – Yoongi Taehyungning qo‘liga engilgina turtib, sekin pichirladi.
" Jim bòling hyung " deb javob berdi Tae picirlab
— Qachongacha u ikkitasini e'tiborsiz qoldirmoqchisan? — deb so'radi Hoseok, unga tashvish bilan qarab.
— Og‘riq to‘xtamaguncha, — javob berdi Sumi tug‘ilgan kunida Taehyung sovg‘a qilgan bilaguzugini o‘ynab.
— “Bu” degani nima? — deb so‘radi Hoseok.
— Bunday vaziyatda u hech qachon to‘xtamaydi, — dedi Hoseok, boshini yengil silab.
— Men buni taqmasligim kerak, deb o‘ylayapman, — dedi u bilaguzugini ko‘rsatib.
— Sumi, bas qil. Bor u bilan gaplash, — dedi Hoseok.
— Bo‘lmaydi, oppa. Men qo‘rqyapman, — deb javob berdi u, chap ko‘zidan yolg‘iz yosh tomib tushar ekan.
Kechki ovqatdan so‘ng Jungkook xonasiga cho‘milgani ketdi. Bu orada Taehyung va Yoongi idish-tovoq yuvayotgan edi. Yoongi gap boshladi:
— O‘zingni qanday his qilyapsan?
— Nima deganingiz, hyung? — deb so‘radi Taehyung.
— Jungkook haqida. U haqida nima his qilasan? — dedi Yoongi.
— U qaytgani yaxshi bo‘ldi, — javob berdi Taehyung.
— Qayerga bormoqchi ekanligingizni bilaman, hyung, lekin menga ishoning, boshqa hech narsa yo‘q, — dedi Taehyung.
— Tae, tushunaman. Menga hamma narsani aytishing mumkin. Men seni hukm qilmayman, — dedi Yoongi.
— Bilaman, hyung, lekin aytadigan hech narsa yo‘q, — dedi Taehyung.
“Xo‘p, endi kechki ovqat davomida Jungkook’ga go‘yoki uni tiriklay yeb qo‘ygudek qarab o‘tirganingni inkor qilamizmi?” — dedi Yoongi ko‘zlarini olib qochib.
“Hyung~ Men unga tikilib o‘tirganim yo‘q. Shunchaki qarab qo‘ydim xolos,” — deb oqladi o‘zini Taehyung.
“Mayli, ishonaman, Tae,” — dedi Yoongi kinoyali ohangda.
“Faqat shuni qilma...” — Yoongi bir oz sukut saqladi, go‘yo o‘ylariga cho‘mib qolgandek. “Unga xiyonat qilma. Agar hech qachon nimadir qilmoqchidek his qilsang, oldin borib unga ayt. U buni boshqalardan ko‘ra ko‘proq bilishga haqli,” — deya yakunladi gapini.
“Hyung, men unga xiyonat qilmayman. Iltimos, menga ishon. Ha, ha, men hammasini aytaman,” — dedi Taehyung.
“Qanday hammasini?” — deb so‘radi Yoongi.
“Men va Jungkook haqida,” — dedi Taehyung.
“U kun haqida hammi?” — deb so‘radi Yoongi.
“O‘ylashimcha ha. Ha, o‘sha ham,” — javob berdi Taehyung.
“Tezroq ayt, Tae. Judayam tez.” — dedi Yoongi ogohlantiruvchi ohangda, bu ogohlantirishni Taehyung to‘liq tushunmadi, ammo e’tibor bermaslikka harakat qildi.
Bir ozdan so‘ng Yoongi chiqib ketdi, orqada esa endi hamma narsani to‘g‘rilab qo‘yishga qat’iy qaror qilgan Taehyung qoldi.
Soat 12:45 edi, Sumi charchagan va yuragi sinib uyga qaytib keldi.
U Yoongi aytganidek, ikkisi allaqachon uxlab yotganiga amin edi.
U sekin qadamlar bilan Taehyung bilan birga yashaydigan xonasiga yurdi va asta eshikni ochdi. Kutilganidek, xona qorong‘i edi — bu erkak uxlayotganini bildirardi.
U xonaga kirib, eshikni sekin yopdi. Ammo u eshikni yopayotganda, xonadagi chiroqlar yoqildi va Taehyung karavot chetida qo‘llari va oyoqlarini chalishtirib o‘tirardi.
"Uyga xush kelibsiz, " — dedi u jiddiy ohangda.
"Salom-- salom, Tae," — dedi Sumi qaltiragan holda.
"Yur, bu yoqqa," — dedi u qo‘lini cho‘zib. Sumi uning qo‘lini tutdi va yoniga o‘tirdi, noqulay tabassum bilan unga qaradi.
"Nima bo‘ldi? Juda charchaganga o‘xshaysan, Sumi," — dedi Taehyung xavotir bilan.
"Shunchaki ish... Juda og‘ir kunlar," — dedi u.
"Unda dam ol. Ertaga ishga borma," — dedi u mayin ovozda.
"Yo‘q, hozir dam olishim mumkin emas. Juda ko‘p ishlarim bor," — dedi Sumi.
"Iltimos, Sumi, o‘tgan haftada seni deyarli ko‘rmadim. Kookie ham seni sog‘ingan edi," — dedi Taehyung.
"Ha, rost," — javob berdi Taehyung.
"U qanday? Sizlar hozir yaxshimisizlar? Endi u bilan odatdagidek gaplashayapsizlarmi?" — deb so‘radi Sumi.
"Ha, u yaxshi, va hammasi joyida. Endi normal gaplashyapmiz," — dedi Taehyung kulib.
"Nega kulyapsan?" — dedi Sumi.
"Chunki sen meni emas, uni so‘rading," — dedi Taehyung.
" ah Tae kecirasan . Sen qandaysan" dedi Sumi
" men yaxshiman lekin sen bilan gaplashib olmoqchiman" dedi Tae sekin
Sumi uni ajrawiw haqida gapiradi deb òylab vahimaga tushdi uning kòzlari yoshga tòlib Taeni sarosimaga soldi
"Sumi nima bòldi? Nega yiĝlayapsan? " Tae havotirlanib sòradi va Sumini quchoqladi
Sumi Taeni bòynidan mahkam quchoqlab yiĝlay boshladi " Tae iltimos undan qilmang iltimos....men juda charchadim..men bunga chiday olmayman..."
" Nima deyapsan Sumi " Taeni uni orqasini silab gapirdi
" Men juda charchadim.." Sumi sekin gapirdi
" mayli uxla boshqa kuni gaplashamiz " dedi Tae
" Men sizni sevaman Tae judayam sevaman" pichirladi Sumi
" men ham seni sevaman Sumi , endi uxlaymiz." Dedi Tae
"Blaman meni sevasiz...lekin uni mendan kòproq sevasiz" deb òyladi ichida Sumi
Òsha kuni kechasi Sumi ham Tae ham uxlay olmadilar
---
(Botta Tae love me again qowigini aytad qòwiq qatorlari bor man yozmadm)
Taehyung’ning yoqimli chuqur ovozi bo‘m-bo‘sh uyni tutib ketgandi.
Soat tun o‘n edi. Taehyung va Jungkook do‘stlari bilan kechki ovqatga chiqib ketgandi, Sumi esa uyga qaytib kelgan edi.
U yashash xonasida divan yonida polga o‘tirib oldi. Ikki kichkina “loviyalar”i ( it bu)bilan o‘ynar, Taehyungning ovozini tinglar edi.
— Dadangizning ovozi juda chiroyli, to‘g‘rimi, bolajonlar? — dedi u ikkalasining mo‘ynasini silarkan.
Yeontan qo‘lini yalay boshladi, bronny esa quvonchli ko‘zlari bilan unga tikilib, dumini qimirlatib turardi.
Yeontan dadaning bolasi, bronny esa onaning bolasi edi.
U Yeontanni bag‘riga olib, yuragining to‘ridan quchoqladi. Uning yuzini bir necha bor o‘pib, shivirladi: “Men seni juda yaxshi ko‘raman, buni har doim eslab yur.” Bu esa uni baxtdan miyyovlatdi.
U uni polga qo‘ydi, u esa akasi tomon yugurdi va ikkalasi bir-birini quvlab o‘ynay boshlashdi.
Sumi yonidagi kofe stolchasi ustidagi sigaret qutisini olib, birini yoqdi va og‘ziga tutdi.
U asta tortdi va darhol yo‘tala boshladi.
— Qanaqa bema’ni narsa bu? Odamlar bunga qanday qilib lazzatlanadi? — deb qichqirdi u ko‘proq yo‘talib.
— Men buni qila olmayman… — deb pichirladi va sigaretani ezib tashladi.
— Unda nega umuman chekmoqchi bo‘lding? — dedi Jungkook unga yaqinlashib.
U unga ikkilanib qarab, (burnini jiyirib) kichkina tabassum qildi.
Jungkook uning yoniga polga o‘tirdi va sigaret oldi, biroq yoqishga ulgurmadi — Sumi uni qo‘lidan tortib oldi.
— Kookie, bo‘lma! — dedi u burnini yoqimtoy qilib jiyirar ekan.
— Ohh, sen urinib ko‘rishing mumkin, men esa yo‘q. Bu qanday adolatsizlik? — dedi jk.
— Bu... bu sog‘liging uchun yaxshi emas, — deb asta javob berdi u.
— Tinchlan Sumi, men bunga o‘rganib qolganman, — dedi u va yana sigaret qutisiga qo‘l uzatdi, lekin foydasiz — Sumi uni tezda shimining cho‘ntagiga yashirib oldi.
— Sen chekasanmi? — deb so‘radi sumi undan.
— Ha, ba’zida, — deb javob berdi jk
— Lekin nega, Kookie? — dedi u.
— Shunchaki biroz stressdan qutulish uchun, — dedi jk
— Kookie, stress bo‘lma. Agar biror narsa haqida gaplashging kelsa, bemalol mengi oldmga kel. Men yoningda bo‘laman, — dedi u.
— Rostdanmi, Sumi? Yonimda bo‘lasanmi? — deb so‘radi u, va u boshini qattiq-qattiq qimirlatib tasdiqladi. — Lekin, eslashimcha, sen menga anchadan beri gapirmading yoki uchrashmading, — dedi u.
— Kechir Kookie. Juda band edim, — dedi u.
— Bilaman. Baribir, qaytishingizga tayyorgarliklar qanday ketmoqda? — deb so‘radi u.
— Umm… aslida, sanasini kechiktirdim, — dedi u sekin ovozda.
— Men hali bunga tayyor emasman, — deb pichirladi u.
— Aha, mayli. Shoshilma, quticham, — dedi u kulib, boshini silab. — Nega sen bunchalik kichik, Sumi?
— Nima deganing bu? Men kichkina emasman, — deb lablarini chiqarib javob berdi u.
— Kichkinasan. Jimin hyungdan ham kichik. Kichkina va yoqimtoy, — dedi u kulib.
— "Yahh, men kichkina emasman. Sen shunchaki juda bo‘yli odamsan," dedi u jiddiy ohangda, qattiqqo‘l bo‘lishga harakat qilib, lekin buni umuman uddalay olmadi.
— "Ohho Sumi, men seni shaxsan uzoqdan beri tanimasligim mumkin, lekin doim hayotimning bir qismidek tuyilgansan. Sen yoqimli kichkintoysan. Qolaversa, sen mendan kichikroqsan, shuning uchun biz seni 'maknae' deb ataymiz," dedi u. So‘ng birdan o‘ziga kelib, pichirlab hayqirdi: "Yahh, qanday qilib mening o‘rnimni olib qo‘yishga jur'at etding?"
Sumi past ovozda lablarini qimirlatar edi, u Jungkook undan Taehyungni tortib olgan deb o‘ylab, unga jahl qilayapti deb o‘yladi.
— "Kookie... Men... Men... judayam afsusdaman. Men hech narsani bilmasdim... Kechir... Men sizlar orasiga aralashmoqchi emasdim... Faqat..." deb gapini boshladi, lekin u uni to‘xtatdi.
U yonidan uni quchoqlab dedi:
— "Sumi, nega yig‘layapsan? Yig‘lama. Bu sening aybing emas. Men senga jahlim chiqmagan."
— "Lekin hozirgina sen mening o‘rnimni egallading deding. Kechirasan, men hech narsani bilmasdim," dedi u ko‘zida yosh bilan unga qarab.
— "Hechqisi yo‘q. Men shunchaki hazillashdim. Men maknae bo‘lmasligimga ko‘nikdim," dedi u.
— "Nima? Endi maknae emasmisan?" dedi u hayron bo‘lib.
— "Ha, men endi guruhimizning maknaesi emasman," dedi u.
— "Chunki sen 'Pabo'san," dedi u (Pabo — koreyschada “ahmoq” degani, odatda mehr bilan ishlatiladi).
— "Oh." ‘Men senga o‘rningni qaytaraman’, deb o‘yladi sumi
— "Taehyung qayerda?" deb so‘radi u undan.
— "Hyung biror narsa sotib olishga ketdi. Hozir qaytib keladi," dedi u.
— "Sen nimadir yeging kelmayaptimi?" dedi u.
— Yaxshi, charchagandirsan. Borib dam ol, nimaga ehtiyojing bo‘lsa, menga aytgin, — dedi u.
— Yaxshi, Eomma, — dedi u kulib.
— Men sening Eomma'ing emasman, Kookie, — dedi u erkalik bilan.
— Lekin xuddi Eomma’day harakat qilasan, — dedi jk va polga o‘tirgan joyidan turib, unga qo‘lini uzatdi.
Qiz uning qo‘lini ushlab, divanga o‘tirdi.
— Yaxshi, — dedi yigit va xonasiga ketmoqchi bo‘lganda, qizning ovozi uni to‘xtatdi.
— Sevgini qo‘yib yuborish qiyinmi? — deb so‘radi qiz.
— Bu dunyodagi eng qiyin narsa, — deb javob berdi u.
Taehyung bir soatlarda uyga qaytdi. U Sumiyni divanda uxlab yotganini ko‘rdi. O‘ziga sezdirmay kulib qo‘ydi va uni xonaga ko‘tarib olib o‘tmoqchi bo‘ldi, lekin shu payt Sumi birdan uyg‘onib, unga tushunarsiz ifoda bilan qaradi.
— Tae, — dedi u uyqudagi ovozda.
— Salom, Sumu, — dedi u sekin. — Yuraqol, xonaga borib uxlaylik, maylimi? — U bosh irg‘ab rozi bo‘ldi va ikkovlari xonaga yo‘l olishdi.
Taehyung tezda cho‘milishga kirib ketdi, Sumi esa tashqarida uni kutdi.
U chiqib kelgach, Sumi unga jilmayib qaradi va yotoqning yonidagi joyga ishora qilib, o‘tirishini so‘radi.
U yoniga o‘tirib, ilik tabassum bilan so‘radi:
— Hech narsa, odatdagidek holatlar, — dedi u.
— Mayli, hozir o‘zingni qanday his qilyapsan? — deb so‘radi Tae
— Yaxshi, men yaxshi, — dedi sumi
U sekin boshini uning yelkasiga qo‘ydi, qo‘llarini bo‘yniga o‘rab, asta shunday dedi:
— Tae, meni mahkam quchoqlab ol, iltimos.
U ham uni mahkam quchoqladi. Ular bir necha daqiqa jim turishdi. So‘ngra Taehyung so‘z boshladi:
— Sumi? Nima bo‘ldi? Nima bezovta qilyapti seni? Gapirgin, iltimos.
— Yo‘q... hech narsa, — dedi u.
— Rost gap ayt. Yashiryapsan nimadir. Menga ayt, iltimos, — dedi Taehyungning ovozida aniq umidsizlik sezilib.
— Ha, jonim, — dedi u muloyimlik bilan.
— Uxlaymiz... oxirgi bor seni mahkam quchoqlab yotsam bo‘ladimi?