PATIENVICE 19-QISM🔞

— U necha kundan beri darslarga qatnashmayapti? — Yungi ko'ylagining yuqori tugmasini yechishga tushdi. Mashina birdaniga juda dim bo'lib ketganday edi.

— Kecha ikkinchi kun edi. Turmushga chiqqanidan keyin tez-tez dars qoldiradigan bo'lgan. — Yigit istehzoli xirillab, derazani pastga tushirdi, so'ngra shimining cho'ntagidan sigaret qutisini oldi.

— Yo'qot buni, — dedi Yungi, qutiga ishora qilib. — Mening mashinamda va mening oldimda chekmaysan.

— Nikotinga bo'lgan "iliq muhabbatingni" qanday ham unutishim mumkin edi ahhh? — suhbatdosh o'rnidan sal turib, sigaretini joyiga solib qo'ydi.

— Aseelni yonida bo'lishingni xohlayman. Biror joyga bormoqchi bo'lsa ham, menga xabar ber. — Yungi navbatdagi buyrug'ini berdi va eshikka ishora qilib qo'shimcha qildi: — Meni kelganim shubhali ko'rinmasin. Biror narsa o'ylab top, Xoseok.

— Men bir yarim yildan beri qandaydir ahmoqona ma'ruzalarni yodlayabman. Tentak talabalar bilan vaqt o'tkazyapman, bema'ni kechalarga borayapman. Yungi, bilasan, bu men uchun emas. — Xoseok boshini yon tomonga egib, Minga qandaydir bosim o'tkazishga harakat qildi. Bu suhbat birinchi marta emas edi, ammo har doim bitta natijaga olib kelardi: Xoseokning "xotirjam" talabalik hayotiga qaytishiga, u yerda esa o'zini odobli yigit qilib ko'rsatishi kerak.

— Yaxshi taraflari ham bor-ku, masalan, talaba qizlar bilan muntazam jinsiy aloqa. — Yungi derazaga o'girilib, kuldi. — Agar seni yonimga olganimda bunday imkoniyatlaring bo'lmasdi.

— Nima meni bu yerda har kuni se#s-marafon uyushtiradi deb o'ylaysanmi? — Xoseok Minning so'zlaridan yuzini burishtirdi. — Bu vaqt ichida eng ko'pi bilan bir-ikki qiz bilan bo'ldim halos, ulardan bittasi doimiy. Agar gap faqat shunda bo'lsa, jinsiy aloqasiz, lekin qo'limda qurol bilan yurishni afzal bilaman!

— Xoseok! — Yungi birdaniga yigitga o'girilib, har qanday keyingi bahslarga chek qo'ydi. U Xoseokni do'st deb bilmasdi, lekin u oddiy qo'l ostidagi ishchisi ham emasdi. — Ketishing mumkin, — dedi u yanada xotirjamroq ohangda.

Xoseok labini qimirlatib, mashinadan tushdi. Darhol universitet tomon yo'l oldi, hatto o'z mashinasidan ham foydalana olmasligidan tobora g'azablanardi, chunki kambag'al talaba rolini o'ynashga qattiq harakat qilardi.
Miyasida Min Yungi bilan Aseelni qanday qilib uchrashtirish haqida turli xil o'ylar aylanardi, bunda esa hech kimda shubha uyg'otishi kerak emas. Xoseok allaqachon nima qilishni taxminan tasavvur qilardi. Eng qiyin qismi hali oldinda edi, chunki Aseel shunchaki kursdoshining tug'ilgan kunini nishonlashga rozi bo'lmasdi. Ayniqsa turmushga chiqqanidan keyin…
Xoseok ta'sir o'tkazishning samarali usulini topishga qat'iy qaror qildi, keyin esa…
Tanish ro'molli yuzni payqab, Aseelga yetib olish uchun biroz qadamini tezlatdi. Ayni damda aynan u unga kerak edi.
— As-salomu alaykum? * — Xoseok o'zining so'zlariga ishonch hosil qilmay, dedi va qizning tuzatishini yoki tasdig'ini kutib qoshini savolona ko'tardi.

— Va alaykum as-salom! ** — Aseel birdan paydo bo'lgan suhbatdoshga o'girilib, chin dildan jilmaydi, yigitga javoban salgina egildi.

— Kechir, bu sening oldingda faxrlana oladigan yagona so'zim. — Yigit qo'llarini yoyib, aybdorona ko'zini olib qochdi.

— Yana biror narsa bilan faxrlanishni xohlaysanmi? — U jilmaygancha so'radi, Xoseok esa uni kampus eshigiga yetganlarida jentelmenlarcha eshikdan birinchi bo'lib kiritdi.

— Masalan… — katta kurs talabasi barmog'ini iyagiga qo'yib, o'ychan yuz qildi. — Tug'ilgan kunimni nishonlashga seni taklif qilishim uchun kimga murojaat qilishim kerak? Onangami, otanggami yoki birvarakayiga hammalaridanmi? — Yigit ataylab bu ro'yxatda "er" so'zini e'tibordan chetda qoldirdi.
Aseel jilmayishdan to'xtadi, yigitning so'zlari haqida o'ylab qoldi. Albatta, bu imkonsiz edi, shuning uchun u bu taklifni qabul qilish variantlarini ko'rib ham chiqmadi.

— Kechir, Xoseok, lekin bu imkonsiz. — Qiz boshini egdi. Uni xafa qilishni xohlamasdi, lekin ijobiy javob berish haqida o'ylashning ham ma'nosi yo'q edi.

— Agar bu uyimda bo'ladigan mast talabalar ishtirokidagi qandaydir buzuq kecha bo'lmasa-chi? U yerda, mening oilam, shuningdek, akam, va talabalardan sen tanigan va o'zini odobsiz tutmaydigan bir nechta do'stlarim bo'ladi xolos — Xoseok jilmaydi, keyin achinarli yuz qilib davom etdi: — Va bularning barchasi, kamtarona universitetdan uzoq bo'lmagan kichik kafeda bo'ladi. Xo'sh, nima deysan?

— Oilang va yaqin do'stlaring davrasidagi bu bayramda mening ishtirokim senga nima uchun kerak? — Aseel o'zining auditoriyasi oldida to'xtadi.

— Birinchidan, men seni ajoyib inson deb bilaman va sen ham o'sha "yaqin" do'stlarimdan biri bo'lishingni xohlardim…

— Ikkinchidan-chi?.. — Aseel eshikdan uzoqlashib, kursdoshini ichkariga o'tkazib yubordi.

— Ikkinchidan, bu sen va Djimin yarashishingiz uchun ajoyib imkoniyat. Senga bir sirni aytsam, u sensiz juda qiynalmoqda, ammo g'ururi birinchi bo'lib yarashishiga yo'l qo'ymayapti.
Xoseok qizning yuzidan kerakli ta'sir qilish usulini qo'llaganini ko'rdi. U Aseelni ko'p ham do'stlari yo'qligini va yagona dugonasini yo'qotish unga qiyin bo'layotganini bilar edi.

— Men haqimda biror narsa dedimi? — Qiz umid bilan so'radi va Xoseokga tikildi.
— Shunchaki.... shikiyat qildi..

Aseel tug'ilgan kunga qanday qilib borishi mumkin bo'lgan barcha variantlarni o'ylay boshladi. Agar bayram tor doirada va u tanish bo'lgan biror kafeda bo'lsa, nega endi bormasligi kerak.

"Men senga qayerga borsang ham, menga xabar berishingni aytganmidim? Hatto bu “qayer” qoʻshniniki boʻlsa ham mm?"

— Ma'ruzaga borishim kerak. — Aseel boshini silkib, eshikni ochdi va ichkariga kirib ketdi.

— Faqat o'ylab ko'rishga va'da ber, — dedi Xoseok huddi yaqin do'stlardek— Uchrashuv ertaga darslardan keyin rejalashtirilgan.

Qiz rozi bo'lganini bildirish uchun boshini qimirlatdi va auditoriyaga kirib ketti.

— Juda yaxshi, Aseel. Shunchaki yaxshi qiz bo'l va menga bu tentaklar makoniga qaytmaslik imkoniyatini ber, — dedi Xoseok o'ziga o'zi, universitetning devorlariga norozi qaragancha, yo'lak bo'ylab yurishda davom etdi.

Uyiga yetib kelguncha Aseel darslarda Djimining xatti-harakatlarini tahlil qilishga kirishdi. Park o'zini avvalgidek tutsa ham, "dugonasining" borligini butunlay e'tiborsiz qoldirsa ham, Aseelga uning har bir tasodifan tashlagan nigohi bekorga emasday tuyulardi.O'ylardiki Djimin haqiqatan ham yarashishni istayabdi, lekin birinchi qadamni qo'yishga jur'at etmayapti. Chunki u sobiq dugonasi bilan birinchi kun tanish emas, uning o'zgarmas g'ururini yaxshi bilardi. O'zi ham Parkni bu uchun tez-tez tanqid qilardi.

Aseel tizzasidagi chips solingan likopni olib, stol ustiga qo'ydi va divandan turdi. Filmning syujeti, Aseelni miyasida tinmay aylanayotgan fikrlar tufayli uning e'tiboridan chetda qolgan edi.
Qiz tumba ustidagi telefonni oldi va xonada yurgancha onasining raqamini terdi.
U yonida onasining mehri yo'qligidan bo'shliqni his qilardi, ammo yaqinda Aseel bu tushkun bo'shliqqa ko'nikishni boshlaganini payqadi. Shuning uchun qiz Chonguk onasini ko'rishga borishiga ruxsat bermaguncha, unga tez-tez qo'ng'iroq qilishga harakat qilardi. Eridan uyga borishga ruhsat so'rab qilgan barcha iltimoslariga Aseel bir xil rad javoblarini olardi. Qiz eri bunga nima uchun bunchalik qat'iy qarshi ekanini tushunolmasdi, lekin Chon hech qachon endi bunga ruhsat bermasligidan qo'rqardi. U o'zini qiynayotgan fikrlari bilan onasi bilan o'rtoqlashar, bunga Abxa sabr qilishni iltimos qilib, yoshlarning oilaviy hayoti endi boshlangani va eri undan hali uzoqlashishini istamasligi bilan izohlardi.
Aseel esa onasiga o'zining ichki sezgisi haqida aytolmasdi, bu sezgi unga aksini aytardi: gap faqat Chongukni o'z xotinini o'zidan uzoqlashtirishni istamasligida emas edi.
— Aseel… — trubkada ayolning yoqimli ovozi eshitildi. — Ahvollaring qanday? Yangiliklar bormi? Yaxshi ovqatlanayabsanmi? — deb bir qator standart savollar ketma-ket keldi.

— Oyijon, hammasi joyida. Yaxshisi, siz u yerda qandayligingizni menga ayting? — Aseelni ovozi kutganidan ko'ra ko'proq ma'yuslik bilan aks etdi. Onasi yolg'iz yashayotganidan garchi Akilning nazorati ostida yashasa ham, undan juda tashvishlanardi.

— Nimadir seni bezovta qilyaptimi? Nega ovozing ma'yus? — Abxa darhol tashvishlana boshladi.

— Yo'q, yo'q! Hammasi yaxshi! — Aseel xavotirlangan ayolni tinchlantirishga shoshildi. — Shunchaki…

— Nima bo'ldi?

— Chongukdan bir narsani so'ramoqchi edim, lekin oldindan rad javobini berishini bilaman.

— Aseel… — Abxa muloyimlik bilan dedi. Qizini undan o'zini yashirmay, fikrlari bilan o'rtoqlashayotganidan xursand edi. Lekin ayol Aseel o'zining qayg'usini qaysi qismini yashirayotganini butunlay bilmasdi…

— Aqilliroq bo'l. Uni aqldan ozdirishni hali ham o'rganmadingmi? Shunday qilib, har qanday iltimosinga ijobiy javob olishing mumkunku ahir! — dedi Abha o'ynoqi ohangda, yengil kulgancha.

— Oyijooon! — Yuzi qizarib, Aseel onasini to'xtatdi va divanning chetiga o'tirdi.

— Nega uyalayabsan? Men uyaladigan nimadir dedimmi? — Abxa kulishda davom etdi.

— Men uyalganim yo'q…
Aseel gapini tugatishga ulgurmadi, trubkada shovqin eshitildi, keyin kimdir onasini ismi bilan chaqira boshladi.

— Jiyaning kelibdi. Keyin qo'ng'iroq qilaman, Aseel… — Onasi xayrlashib, tezda trubkani qo'ydi.

Qiz deyarli bir soat divanda yotdi, futbolkasi deyarli ko'kragigacha ko'tarilgan edi. Chonguk kelishiga hali ko'p vaqt bor edi, shuning uchun Aseel kalta shortikda va sochi tartibsiz yig'ilgan holda bemalol vaqt o'tkazardi. Uning bir oyog'i divan suyanchig'ida, ikkinchisi esa yerda osilib turardi. Qizning o'zi ham nega birdan shunday erkin yotishni xohlaganini tushunmasdi, ammo ko'p sonli fikrlar uning butun kuchini olib qo'ygandek edi. Turib kechki ovqat tayyorlashga ham kuchi qolmagan edi. Natijada, u kecha tayyorlagan ovqatini kechlikka tortishga qaror qildi.
Televizorga tikilgan Aseelni telefonga kelgan xabarning ovozi chalg'itdi. Xohlamasdan, u o'rnidan turdi va yerda yotgan mobil telefoniga qo'l uzatdi.

📱Oyijonim: Uying oldida taksi turibdi. Jo'natmani ol.

Qiz yuzini burishtirdi, lekin divandan turdi. Onasi qanday jo'natma yuborganini tushunmasdi, chunki u onasidan hech narsa so'ramagan edi. Qo'ng'iroq qilib so'rab o'tirmasdan, yotoqxonaga kirdi, shoshilinch kiyinib, kvartiradan chiqdi.

Aseel qo'lida katta paket bilan uyga qaytdi. U ichiga qaramadi, chunki u mahkam yopilgan edi.
O'zining ustidagi ko'ylagi, ro'moli va bularning hammasini yechib divanga tashlab, qiz shoshilgancha paketni ochdi. Onasi nima yuborganini ko'rishga sabri chidamasdi.
Paketni oxirigacha ochishga ulgurmasdan, u ichida nima borligini darhol tushundi.

Albatta, qilich bilan raqsni qanday unutishi mumkin edi, axir u ancha vaqt uni mashq qilgandi.

Qiz tilla rang raqs libosini paketdan chiqardi. Aseel uni bir oz silkitsa, yubkadagi munchoqlar shiqirlay boshladi. Yupqa tilla rang to'r yubka belidan kostyumning yuqori qismiga cho'zilgan edi.
Aseel jilmaydi… onasi qizining kuygan izi ko'rinmasligi uchun g'amxo'rlik qilgan edi. U qizining bu haqda tashvishlanayotganini bilardi va bu chandiqning "go'zalligi" haqidagi hech qanday so'z uni tinchlantirmasdi. U libosni yuziga yaqinlashtirib, onasining qo'llarining hidini sezganday burunini tortib hidladi.
Oldindan qog'ozga o'ralgan qilichni yechib, qiz uni stolga qo'ydi. Butun jo'natmani sinchkovlik bilan ko'rib chiqqanidan keyingina, Aseel bu "sovg'aning" maqsadi haqida o'ylay boshladi.

Aseel o'tirib, hali ham qo'lida tilla rang toshlar bilan bezatilgan kostyumni siqib turardi, bu esa unga ancha og'irlik berardi. U labini tishladi. Libosni kiyib, musiqa ritmida harakat qilishni juda-juda hohlardi, lekin erining oldida emas.

Agar onasi aytgan effekt bo'lmasa-chi? Chongukni yana hayoli buzilib uni ayblasachi? U ahir nimalarni ko'rmagan? Aseel erining striptiz barlarga tez-tez borishiga ishonardi, u yerda qizlarning mahorati unikidan ko'ra ancha yuqori.
Bir oz o'ylab, Aseel qandaydir ishtiyoq bilan o'rnidan turdi va kiyimlarini yechishga kirishdi.
Bir necha daqiqadan so'ng, qiz yotoqxonadagi oynada o'ziga qarab turardi. Kostyum unga juda mos tushgan edi. U o'zining taqinchoqlar idishini oldi va u yerdan ko'plab ingichka bilaguzuklarni tanlab olib, ularni ba'zilarini bilagiga taqdi, ikkinchi qismini esa to'piqlariga bog'ladi, oyog'ini ehtiyotkorlik bilan krovatga qo'ydi. Oxirgi nuqta sochlarini yoyish bo'ldi. Aseel ularni taramadi, faqat barmoqlari bilan ozgina to'g'irlab qo'ydi.

Qiz erining tumba ichini titkilab, tez-tez foydalanadigan dinamiklarini qidirdi va ularni oxirgi tortmadan topib, xursand bo'lgancha o'z telefoniga ulashga kirishdi. Telefonidan aynan u hohlagan raqsga mos keladigan qo'shiqni yoqdi, ammo uning ovozi balandligi tufayli kirish eshigining ochilishini eshitmaslikdan qo'rqardi, shuning uchun avvaliga erining kirib, uni raqs paytida tutib olishidan xavotirlanib, orqasiga tez-tez o'girilib turardi. Hozircha u uning oldida raqsga tushishga tayyor emasdi… va ehtimol hech qachon tayyor bo'lmasdi… Ammo u sinchkovlik bilan o'rgangan harakatlarni eslab raqs tushishni juda xohladi. Va umuman, raqs ritmiga berilib o'zini yo'qotishni istardi.
Sekin musiqa yangrayotgan paytda, qiz bir joyda turib, tanasi bilan o'ynashga, va sonlarini musiqa ritmida harakatga keltirishga kirishdi. Musiqaning zarblari tezlashganda, Aseel krovatdan shifon matosini oldi va uni silkitib, xonada tez aylana boshladi.
Onasining raqs endigina o'rgatayotgan paytlardagi fikrlari esiga tushdi: agar harakatlar paytida tananing pastki qismi harakatsiz bo'lsa, bu ayol o'z shahvoniyligini bostirishga harakat qilayotganini anglatardi.

Aseel musiqa tezlashgan sari yanada qattiqroq tizzalarini silkitishga kirishdi, bu esa butun tanasi bo'ylab vibratsiyani o'tkazdi. O'zining erkinligidan uning yuzida keng kulgi paydo bo'ldi. Onasining oldida u hech qachon bunchalik ochiq bo'la olmasdi. Uyatchanlik har doim uning harakatlarini cheklab turardi. Hozir esa…
Hozir esa u to'liq raqsning energetik ritmiga sho'ng'ib ketti.

Bir necha daqiqadan so'ng, qiz tempni sekinlashtirdi, qo'llarini mato bilan boshining ustiga ko'tardi va sonlarini harakatga keltirib, tanasi yordamida ehtiros bilan sakkiz raqamini chiza boshladi. Raqsga berilib, u shu payt uni kuzatib turgan bir juft nigohlarni umuman sezmay qoldi.

Chonguk bir daqiqadan beri eshik ostonasida turib, o'zining shu qadar doimiy xohlaydigan va tinimsiz sog'inadigan xotiniga qarab turardi. Yigit bunday raqslarni shunchalik jozibali bo'lishini hecham hayoliga keltirmagan. U hech qachon san'atning bu turiga qiziqmagandi, buni jinsiy aloqaning haqiqiy mohiyatini bilmaydiganlar uchun eskicha bir narsa deb hisoblardi. U bir paytlar g'orlarda, chodirlarda, sahroda yashagan, zamonaviy madaniyat va hayotni ko'rmagan odamlarning odatlari deb o'ylardi. Agar kimdir unga bunday narsani yoqishi mumkinligini aytganida, u o'sha odamning yuziga qarab mazahlagancha kulgan bo'lardi. Biroq… hozir emas.

Hozir esa Chon faqat Aseelni qo'llariga ko'tarib, yotoqqa olib borib tili bilan xotinini butun tanasiga teginish zaruriyatini his qilardi.

U ko'zini xotinidan uzmasdan, bo'yinbog'ini yechdi va yerga tashlab, ko'ylagining tugmalarini yechishga kirishdi. Bunday muhitda butunlay noo'rin bo'lgan ofis kiyimlaridan xalos bo'lish uchun juda aniq ehtiyoj paydo bo'ldi.
Aylanma harakatlar bilan, Aseel, sochlarni silkitib, yuzini sekin eshik tomonga o'girdi. Qiz ko'zlari yumilgan holda jilmayishda davom etdi, bu esa ritmni yanada yaxshiroq his qilishga yordam berardi.

- Faqat meniki... - xirillagan ovoz bilan dedi Chonguk, Aseelga yaqinlashgancha.U faqat bitta istak bilan harakat qilardi: uning yonida, uning ustida, uning ichida bo'lish, har qanday narsa uning "u bilan" so'zi bilan bog'liq bo'lsa, hammasiga tayyor edi.
Aseel go'yo yoqimli tushdan uyg'otib olinganday, ko'zlarini birdan ochdi. Mato yuzidan sirg'alib, pastga tushdi. Bir necha soniya qiz qotib qoldi, erining hohishdan yonayotgan ko'zlariga tikilib qoldi. Ularda yashirilmayotgan istakni ko'rdi... bu esa uning ichidagi tug'yonlariga yo'l ochdi.
Nafaqat Chongukni, balki o'zini ham hayratga solib, Aseel porlagancha jilmaydi va go'yo hech kim uni to'xtatmaganday, sonlarini yonma-yon harakatga keltirib, raqsini davom ettirdi. U qo'llarini ko'zlari darajasida birlashtirib, ular bilan to'lqin chizdi.
Chonguk Aseelni sochlariga tegmoqchi bo'ldi, ammo qiz raqsda davom etgan holda rad qilgandek ovoz chiqardi va uning qo'liga urdi. Yigitning o'zi ham o'zidan hayratta qolgancha itoatkorlik bilan qo'lini tushirib, huddi aybdorlardek jilmaydi. Qiz qo'llari bilan o'z sochlarini ko'tarib, turgan joyida musiqa ritmida aylandi.
Musiqa qanchalik tezlashsa qizning harakatlari shunchalik keskin va tezlashardi. U qo'llarini Chongukni yelkalariga qo'ydi va uni o'ziga juda yaqin tortdi, va intensiv musiqa tezligida tanasini qimirlatdi, bu harakatidan yubkasidagi munchoqlar yoqimli silkinib shiqirlardi. Qiz yonboshiga silliq burilib, soni bilan ataylab erining jinsiy a'zosiga tegib o'tdi.
Aseel onasining ko'rsatmalarini unutmagan edi, raqs o'tkir, tez texnikalarni o'z ichiga olishi kerak, ular albatta sekin va silliq harakatlar bilan almashinardi.

- Sen har bir silliq tana harakating bilan uni o'zinga ergashishga majbur qilishing kerak, lekin u yaqinlashganda uni o'zingdan itar. O'tkir tempga o't, bu so'zlar o'rniga unga "ket" degandek bo'lsin. Erkakni o'zinga yaqinlashtirma. Uni nazorat qil, hukmronlik qil va hamma narsani o'z qo'linga ol.

Sonlarini silkitishda davom etib, Aseel ritmik ravishda orqaga qadam tashlashga kirishdi, Chonni ham o'zi bilan tortishni unutmadi. Qiz erining ko'zlariga tik qaragancha, o'zining yengilligi va erkinligini butun raqsi bilan ko'rsatishni istardi. Biroq, yigit uning ko'zlarida yana bir boshqa narsani ham sezdi, bu unga hozirgacha bo'lgan narsalar ichida huddi fantastikadek edi...

Faqat uning oldida uyalmaslik...
Uning doimiy ajralmas qismi bo'lgan har qanday uyat va hayajonning yo'qligi...

Aseel hali ham jilmaygancha erini krovat chetiga o'tqazdi va bir oyog'ini uning yon tomoniga qo'yib, ritmga moslab uni harakatga keltirishga kirishdi, qo'llarini ham ishga soldi, ularni uning yuzi oldida harakatlantirdi, bu esa ko'plab bilaguzuklarning jaranglashiga sabab bo'ldi. Sekin tempga juda ko'p vaqt ajratmasdan, qiz oyog'ini ko'tardi va ko'zlarini o'ynoqi qisib, uni Chongukni ko'kragiga qo'ydi, keyin esa uni to'shakka itardi.
Aftidan, bu paytda yigit egilib, unga bo'ysunishga va uning itoatkor yigitchasi bo'lishga tayyor edi. Faqatgina o'ziga tegishga ruxsat bersa bas... uning oyoqlarini o'pishni, sekin sonining ichki qismiga ko'tarilib, o'z lablaridan keyin nam izlar qoldirishdan bosh tortmasdi...

Aseel tumba ustidan qilichni oldi va krovatga chiqib Chonning boshini ikki yoniga oyoqlarini qo'yib, tepadan pastga qarab, oyoq barmog'i bilan erining yuzi ustida sekin yurgazib, terisida qizil izlar qolguncha bosim berdi. U o'zining manipulyatsiyalarini faqat yigitning lablari yonida to'xtatdi, sekin bosh barmog'i bilan ularni siladi.
Asosiysi, uning butun e'tiborini to'liq jalb qilish edi...

Aseel qandaydir ehtirosli zavq bilan erining ustidan o'z ustunligini sezdi. Chon Chongukni xotiniga qarayotgan o'tkir nigohlaridan uning oldida bosh egishga tayyorligi sezilib turardi, bu esa uni atmosferaga yanada shiddatliroq berilishga majbur qildi.

O'zini tuta olmay, Chonguk Aseelni lablarini qiynashda davom etayotgan barmog'ini tishladi, ammo bu qizni chekinishga majbur qilmadi.

Aksincha...

U o'zining turish pozitsiyasini o'zgartirdi va erining bo'yni, ko'kragi, qorni bo'ylab silliq tushdi... oyoqlari erining qattiqlashgan jinsiy a'zosiga tekkandagina to'xtadi.

Aseel labini tishlagancha, oyog'ini Chonning jinsiy a'zosidan olib, o'ng sonini biroz ko'tarib, beliga qilich qo'ydi. Buyum to'g'ri egilish hisobiga ushlanib turardi, bu esa qizga sekin harakat qilishga imkonini berdi.
Aseelning har bir harakati natijasida krovat yoqimli egilardi. U qilichning joylashuvini o'zgartirdi. Endi u uning ko'krak qafasida turardi, qiz esa o'zi butunlay orqaga egildi.
Chonguk Aseelining sochlarini to'lqin bo'lib havoda osilib turishiga maftun bo'lgancha qarab qoldi. Yotib kuzatish noqulay bo'lgani sabab yigit Aseelni yaxshiroq kuzatish uchun biroz o'rnidan turdi, lekin tezda Aseel oyog'ining keskin harakati bilan yana erini qayta joyiga yotqizdi.

Chonguk uchun sabrining oxirgi chegarasi xotini qilichning sovuq "uchini" uning yalang'och qorni bo'ylab sekin yurgazib qilich uchini kuchli ehtiros ta'sirida uyg'ongan jinsiy a'zosiga tekkazgancha, o'ynoqi ko'zlar bilan jilmayganda tugadi.
Yigit avval Aseelga tushunmagancha qarab, goh qilichga, goh esa yana Aseelga qaradi, ammo keyin boshini biroz oldinga egib qattiq kulib yubordi.

- Suchka! - degancha u xotinini ushlab, o'ziga tortdi.
Keskin tortilish tufayli qilich to'shakka tushdi. Chonguk esa qilichdan qochib, bir necha santimetr yon tomonga surilishga ulgurdi. Yumshoq krovatda muvozanatni ushlab tura olmay, Aseel ham erining yoniga yiqildi.
Yigit oyoqlarini o'z ostiga olib, to'shakda o'tirdi va xotinini o'ziga tortdi. U Aseelni o'zining ustiga o'tqazdi, qo'llarini esa xotinini orqa*siga qulay joylashtirdi.
Nihoyat u eng istagan narsasiga yetishdi...

Aseel oyoqlari bilan erining belini qattiqroq siqib uni o'pish uchun yuziga yaqinlashdi.

-Blyaaaaaat .... Qo'lga tushdim shekilli... - deb Chonguk qizining shirin lablaridan majburan ajralgancha sekin pichirladi. U bu so'zni, Aseelga emas, o'ziga o'zi aytganday edi.
U qizga shunchalik bog'lanib qolgan edliki, bir daqiqa ham uning hayolidan Aseelini obrazi ketmasdi.
Chon qizning belini yanada qattiqroq siqdi, go'yo u bilan bir butun bo'lishni xohlagandek.

- Chonguk ... - Aseel chuqur nafas olib gapirdi. Erining qattiq quchog'i unga erkin nafas olishga deyarli imkon bermasdi. Ko'proq havo olib, kaftlarini erining sochlariga chuqur botirib, u davom etdi: - Sendan bitta iltimosim bor...
Qizning yuragi tez urardi. Yoqimli lahzalarni foydali narsa bilan birlashtirish to'g'ri qaror edi-mi?

- Hohlagan narsangni iltimos qilishing mumkun... - Chonguk Aseelni yelkasini tishladi, keyin esa tishlari bilan qizni nozik terisini tortdi.

- Va'da berasanmi?..

- Va'da beraman, faqatgina bu olovdek libosingni yechsang bo'ldi... - u sekin nafas chiqardi va bir soniya o'tmay qo'shimcha qildi: - To'xta... yechma..

Uning miyasida juda yorqin kadrlar paydo bo'la boshladi, u yerda u Aseelni yubkasini ko'tarib, ichki kiyimini yechadi va orqasiga joylashadi, uning karamchasi esa uning a'zosiga moslashib, belini egadi. Va har bir keskin kirishda Aseelning kostyumidagi munchoqlar yoqimli jaranglaydi.

~~~~~~~~~~~~

Jimin "Utopiya" koridori bo'ylab ishonch bilan yurib borardi. O'tgan haftalar ichida birinchi marta uning kayfiyati yengil va xotirjam edi. Yigit ruhiy ko'tarilishni his qildi, chunki kurtkasining ichki cho'ntagida Syuinning hujjatlari bor edi.

Park Syuinni AQShdagi kichik Luvud shahrida qulay va xavfsiz joylashishi uchun barcha jamg'armalarini sarflashiga to'g'ri keldi, chunki u asosiy oilaviy hisobdagi summalarni sarflay olmasdi, bu shubha uyg'otishi aniq edi. Shuning uchun hamma narsa uchinchi shaxslar orqali va naqd pulda amalga oshirildi. Sarflangan har bir dollar bunga arziydi. Uzoq vaqt davomida xatto dam olishga ulgurmagan yigit faqat o'tgan tundagina uxlashga muvaffaq bo'ldi, garchi bir necha soat bo'lsa ham, ammo bu vaqt ham yigit uchun qimmatli edi. Va yana...

Yana u Syuinning baxtli kulgisiga, uning quyoshining yorqin porlashiga umid qilardi.

Eshikni ehtiyotkorlik bilan taqillatib, Jimin unga yaqinlashib, dedi:
- Syuin, bu men. - Qizga eshikni begona odam taqillatmayotganini tushuntirish muhim edi. Va Jiminning o'zi ham so'nggi voqealardan keyin Satomi yoki undan boshqa kimdir bo'lsa, eshikni ochmasligini iltimos qilgan edi.

Kutishga ko'p vaqt ketmadi, qiz eshikni ochdi va chetga o'tib, yigitni ichkariga kiritdi.
Jimining nigohi darhol qizga tushdi. U yana butun tun uxlamaganday ko'rinardi: ko'zlari qizil va arang ochilgan, sochlari esa tartibsiz yoyilgan va biroz chalkashgan ham edi.

Syuin esa o'zini majburlab tabbassum qilardi. Agar u shunday qilmasa yigit uni oldiga ortiq kelmaydigandek tuyulardi. Jimin qizga nisbatan qiziqishini yo'qotishi va uning xonasiga yo'lni ham unutishi mumkin edi... Bundan ham eng yomoni, bu yo'lni "Utopiya" mijozlari doimiy "yo'l" qilib olishlari edi, chunki Satomi u ovqatdan bosh tortganida tez-tez mijozlar bilan shunday tahdid qilardi.

- Ahvollaring yaxshimi? - Jimin to'g'ridan-to'g'ri krovatga yaqinlashib ko'rpani biroz surib, chetiga o'tirdi. - Bugungi psixolog bilan seans haqida unutmadimi?

- U kelguncha men ust boshimni to'gillab o'zimga qarab olaman... - Syuin ko'zini pastga tushirib, o'zining eski sport shimlari va cho'zilgan futbolkasini ko'zdan kechirdi va aybdorona qo'shimcha qildi: - Kechir...

- Qo'y bu gaplarni! - Jimin qizga yaqinlashib, uni quchoqlash istagini zo'rg'a ushlab qoldi. Qo'llari Syuinning bo'ynida bo'lishni, uning boshini o'z ko'kragiga mahkam siqib turishni juda xohlardi. - Sen juda go'zal ko'rinyapsan, shu kiyimlaringda ham - dedi u faqatgina, orzu qilingan harakatlar o'rniga gapirishni istadi.

- Sevishgan odamlarni ko'zi ko'r bo'ladi, degan gap bejizga emas ekan... - Qiz jilmayib, uning yoniga o'tirdi.

- Senga ajoyib yangiligim bor... ikkimiz uchun. - Jimin cho'ntagiga qo'lini cho'zdi va u yerdan hujjatlar bilan bir tomonlama chiptani chiqardi. - Tez orada psixologga bu yerdan uzoqlarda qatnashasan.

Syuin joyida bezovta bo'lib, hayajonlandi. Bu suhbat ular o'rtasida birinchi marta emas edi va muhokama qilingan edi, ammo ish oxirgi nuqtaga kelganida, qizning kaftlari terlay boshladi. U buni xohlaydimi? Juda...

Faqatgina notanish shaharda va Jiminsiz yolg'iz nima qilishini o'ylash, uning ongini sovuq suv bilan chayganday bo'ldi.

- Men yolg'iz bo'lamanmi? - U qaltiroq ovoz bilan so'radi va Parkning qo'lidagi qog'ozlarga qaradi.

- Boshida... ha, lekin hamma narsa joyiga tushganda, seni yoninga tez-tez borib turaman, - Jimin uning hayajonli holatini sezib, qizni tinchlantirishga shoshildi. - Hey, menga qara... - U boshini egib, uning nigohini tutishga harakat qildi va sekin dedi: - Men senga yangi hayot va'da qilganmidim? Xuddi shunday, sen bilan bo'lish yo'lini ham topishga va'da beraman... faqatgina sabr qilishing kerak, shunga tayyormisan?

Syuin ishonchsiz bosh qimirlatdi. U butunlay tayyor emasdi... Seuldan, Janubiy Koreyadan uzoqqa ketishni hammasidan ko'ra ko'proq xohlardi, u yerda hatto havo ham unga boshidan kechirgan azoblarini, ota-onasining o'limini va singlisining qayg'uli taqdirini eslatardi. Har bir nafas va qadam og'ir edi. Bir daqiqa o'tmasdan, boshida yig'layotgan onasining, keyin esa uning shiftga qaragan jonsiz ochiq ko'zlari obrazi paydo bo'lardi.

Jimin tufayli bordeldagi bu kichik xona qizni hayoti uchun oz bo'lsada panoh bo'la oldi. Garchi... yaqindagina bu "xavfsiz" xonaga Syuin hayotining eng dahshatli odamlaridan biri kirib kelishga muvaffaq bo'lgan bo'lsada...

Uning qo'llarini boshi ustida ushlab, qulog'iga "muloyimlik bilan" pichirlagan o'sha odam: - Chida... Axir u muloyim bo'lishga harakat qilyapti, harakatlarini qadrla o'zingni bo'sh tut.

Bu paytda esa uning do'sti og'riqli tarzda uning bokira ana# teshigini kengaytirishga harakat qilardi.

- Xavotir olma Taehyung hozir bu la'nati foxishani o'rnini ko'rsatib o'zini qanday tutish kerakligini o'rgatib qo'yamiz...

Taehyung...

Syuin bu ismni abadiy eslab qoldi. Qanchalik xohlamasin, hech qachon unutmaydi... hatto Park butun dunyoni uning uchun ag'darib yuborsa ham, hatto u ota-onasi, Jiminning ismlarini unutsada, ikkita ism uning xotirasida abadiy qoladi...

- Qachon ketaman? - Syuin qayerga ketishini so'ramadi, chunki bu muhim emasdi.

- Keyingi oyda. Bu sening hujjatlaring. - Jimin unga qog'ozlarni uzatdi. - O'zingni "hayot tarixi"ngni sinchkovlik bilan o'rganib chiq. Hammasi shu yerda yozilgan. - U barmoq bilan o'ralgan qog'ozga ishora qildi. - Bu ehtiyot chorasi. Men har tomondan himoyalanishni hohladim, hammasi ishonchli bo'lishi uchun... tushunyapsanmi?

- Jimin... - Qiz tushkun yuz bilan qo'llarida hujjatlarni ezdi va ularga tikilgancha Parkga ko'zlarini ko'tarmasdan gapirdi. - Men qanday kun ko'raman? Agar meni ishga hech kim olmasa-chi? Men hech narsani bilmayman ahir. Otam har doim...

- Bu haqda tashvishlanma... - Jimin Syuinning nima demoqchi ekanini bilib, gapini bo'ldi. - Ketishdan oldin sening qo'lingda naqd pul bo'ladi, bu boshlanishiga yetadi, keyinchalik mening tanish odamim senga hisob raqami ochadi, u yerga muntazam pul o'tkazmalari yuborib turaman. - Yigit oyog'ini krovatga qo'yib, butunlay qizga yuzlandi. U unga tegish refleksini o'zida bosishga hali ham o'rganmagan edi... u qizni barmoqlariga yengil tegib, tinchlantiruvchi ohangda dedi: - Sen pulga muhtoj bo'lmaysan. Men bu haqda g'amxo'rlik qilaman.

- Lekin senga muhtoj bo'laman... - Syuin ko'rsatkich barmog'i bilan yigitning qo'lini ustini siladi va unga qaradi, u bilan ajralish zaruriyatidan butun og'rig'ini ko'rsatishga harakat qildi. - Meni boshqa hech kimim yo'q.

- Hey, menga qara... - Jimin Syuinning iyagiga tegib, uni ko'tardi. - Men senga seni tez-tez ko'rishga borishimni aytdimku. Faqat boshida biroz kutishimiz kerak. Iltimos, menga shunchaki ishon. Va'da beraman, seni bu yerdan olib chiqib ketaman va doim yoningda bo'laman.

- Va'da beraman, seni bu yerdan olib chiqib ketaman va doim yoningda bo'laman, - Syuin yigitning so'zlarini takrorladi, go'yo o'zini unga ishonishga ishontirayotganday edi. Bir necha soniyalik tanaffusdan so'ng, Jimin unga tikilib turgan paytda, u unga qarab, iliq tabassum bilan dedi: - Ishonaman. Seni uchratganimdan juda ham bahtiyorman... aks holda...

- Aks holda bo'lishi ham mumkin emas! - Jimin uning gapini tugatishga ruxsat bermay, uning yuziga egildi va labining burchagini yengil o'pdi. Syuin "o'ziga kelishini" kutmasdan, u ko'rsatkich barmog'i bilan uning burniga turtib, o'rnidan turdi. - Tez orada psixolog keladi, u nima desa, shuni qil, Syuin. Bu sening foydang uchun.

- Bilaman. Xavotirlanishing shart emas... - Qiz Jiminni hotirjam qilish uchun jilmaydi. U uning teginishlari yoqimsiz ekanligi haqidagi so'zlaridan keyin, yigit o'zini qo'lga olishga, har bir harakatini nazorat qilishga harakat qilayotgandi. Syuin esa bundan afsuslanardi, indamaganida yaxshiroq bo'larmidi, har safar Jiminning aybdorona yuz ifodasini ko'rish ham Syuinni qiynayotgandi. - Endi yana qachon kelasan? - qiz o'rnidan turdi va yigitga yaqinlashdi.

- Bilasan-ku, vaqt topilsa, darhol sening oldinga yugurib kelaman.

- Jimin, to'xta... - Syuin eshik tutqichini ushlagan yigitni to'xtatdi, unga yaqinlashdi, oyoq uchida turib, bo'ynidan o'pdi.

Jimin xonadan chiqqanidan so'ng uning yuzidagi baxtli tabassum, Satomini uchratgunicha saqlanib qoldi, go'zal Satomi, o'z xonasining eshigi ostonasida turib, unga g'azab bilan qarab turardi.

- Darrov ketayabsanmi, Park Jimin? - yigit koridor bo'ylab qizga e'tibor bermay ketayotganda, Satomi uning orqasidan kinoya bilan dedi. - Shaxsiy foxishang qalay? Hali ham tabletkalar yutishga harakat qilyaptimi yoki allaqachon undanda qiziqroq narsalarni yutishga o'rgatdingmi?
Jimin to'xtab o'tirmadi. G'azablangan foxishaning provokatsiyalariga uchishi kerakmi? U shunchaki uzun tili tufayli Park Jiminning g'azabiga loyiq bo'lgan bir fohisha bo'lsa.

Yigit o'z fikrlaridan kulimsiradi. U o'zining bu tomonini o'zi ham bilmasdi, chunki uning g'azabiga avval hech kim tushmagan edi.
Yigit orqasiga o'girilmasdan, Satomining alamli nigohlarini butun ta'anasi bilan his qilgancha yonidan o'tib ketdi. Yigit o'zi tan olgisi kelmasada lekin qizning g'azabli ko'zlarida o'zining buyrug'ini "natijasini" ko'rishni istamasdi.
O'shanda qabul qilgan qarorini miyasini qaysidir qismi haligacha hazim qila olmasdi.

Shimining cho'ntagidan mashina kalitlari va telefonini olib, Jimin Taehyungga qo'ng'iroq qildi. U atrofga qarab, tashqarida allaqachon qorong'i tushayotganini, bordeldagi xonalar chiroqlari birin-ketin yoqilayotganini ko'rdi.
Telefonning narigi tomonida do'stining xirillagan "Haa" degan ovozi eshitilgandan so'ng, Jimin dedi:
- Sen meni uyimda emasmisan? Bugun dadam senga telefon qilganini va kelishingni so'raganini eshitgandim.

- Senga nima? - Taehyung savolga savol bilan javob berdi.

- Kerak.!

- Kerakmas bo'lsin. Ayni paytda men o'z uyimdaman va hozir jinsiy aloqa qilmoqchi bo'lib turibman. Menga xalaqit berma yoki... sen ham kelib qo'shil... - Kim jilmayib, qo'ng'iroqni o'chirib qo'ydi.

Taehyung telefonni bir chetga uloqtirib Djiminni o'ziga tortdi.
- Men seni akanga yolg'on gapirishni yoqtirmayman, shuning uchun... - Yigitning qo'li qizning kalta yubkasi ostiga sirg'alib kirdi, bu esa qizda juda kuchli hislar uyg'otdi.

- Kel yaxshisi Se#s vaqtida Jimin haqida gaplashmaylik... Bu qandaydir... - Djimin yuzini burishtirdi, ammo yigitning qo'lini olib tashlamadi. Aksincha yigitning tizzalariga qulayroq joylashib, oyoqlarini bir oz kengroq ochdi, shunday qilib Tening uddaburon barmoqlari uni sonining ichki qismiga osonroq kirib borsin.

Yigit ikkinchi qo'lini Djiminni bo'yniga qo'ydi, uni o'z yuziga yaqinlashtirib egdi va qizni lablariga ehtiros bilan pichirladi:
- Meni esa bu aksincha yanada qo'zg'atadi... Park Jiminning erkatoy singlisi bilan uning shundoqqina burni ostida intim aloqa qilyapman..., o'z a'zoyimni... - U barmoqlari bilan qizning klitori bo'ylab yurgazdi: - Mana bu yerga... - keyin tili bilan qizning lablari bo'ylab o'tib, davom etdi: - Va mana bu yerga kirgazaman...

Djiminning nafasi tezlashdi. Taehyungning so'zlaridan jirkanishi kerak edi ammo aksincha yigitning turgan jinsiy a'zosini ozod qilish va u aytgan hamma narsani amalda ko'rsatishini so'rash uchun o'tkir hohishni his qildi.

- Taehyung ... - Djimin chuqur nafas olib xo'rsindi, ko'zlarini esa shiftga ko'tardi.

- Senga tezroq kirishimni xohlayabsanmi?

- Ha, - u faqat shunday javob berdi, yigit uni ataylab mazax qilayotganini yaxshi tushunayotgandi.

- Shunday qilaman ham... ammo oldin chekib olishim kerak. - Taehyung yengil harakat bilan qizni tizzasidan tushirib divanga o'tqazdi va o'rnidan turib, cho'ntagidan sigaret qutisini oldi.

Djimin ko'zlarini pirpiratib hayron bo'lib qoldi. Axir u intimga tayyor bo'lib turganda Taehyung uni qandaydir sigaretlarga almashtirdimi?

- Taehyung! Qanday ahmoqsana! - Qiz o'rnidan turdi va norozi qiyofada atrofga qaradi.

- O'tir, Parklarni erka malikasi... - Kim o'tirgan holda yonini qiz o'tirishi uchun urib imlab qo'ydi va sigaretini yoqib birinchi nafasini ichiga tortdi. - Biz shoshilmayabmiz. Keyin esa seni uyinga olib boraman, baribir otangni oldiga borishim kerak edi.

Qo'llarini ustma ust ko'krak ostiga qo'yib, lablarini burgancha Djimin baribir yigitni yoniga o'tirdi va boshqa tomonga o'girilib oldi.

- Sigaret bo'shashib tinchlanishinga yordam beradi... - yigit xotirjam dedi, yana bir marta tamakisidan tortib nafas oldi.

- Nima meni taranglashgan asabiy deb hisoblayabsanmi? Naxotki? - Djimin qoshlarini chimirib, Kimga qaradi.

- Sinab ko'r... - Yigit go'yo o'z dunyosida bo'lgandek, qizni gaplariga e'tibor bermadi. Park labini burib qarshilik qilishiga qaramay, Te sigaretni uning og'ziga tiqib qo'ydi. - Birinchi martasiga yoqmasligi mumkin, lekin yana va yana tortib ko'r, toki o'rganguningcha.

Djimin ikki barmog'i bilan sigaretni ushladi va yigitdan ko'zini uzmasdan, birinchi tortishini qildi. Albatta, yigit haq edi.

Bir soniyadan so'ng, qiz ko'kragiga urib, yo'tala boshladi.
- Yana bir marta tort ... - Taehyungga uning oldidagi manzara yoqardi.

Qiz itoatkorlik bilan ikkinchi...
uchinchi... to'rtinchi tortishni qildi. Toki jarayonga o'rganib qolguncha. U go'yo Kim Taehyungning hididan nafas olayotgandek edi, bu hid oxirgi paytlarda uning uchun shunchalik hayotiy zarur bo'lib qolgan ediki. O'ziga tortadigan, giyohvand moddasi kabi. Xuddi shunday mast qiluvchi va bog'lab qo'yuvchi.

- Yoqdimi? - Taehyung Djiminning tutundan halqalar yasashga harakat qilayotganini kuzatib, kuldi.

- Menimcha ha... - dedi u, sigaretni lablaridan yana bir marta uzoqlashtirib, yigitga qaragancha.

- Unday bo'lsa... hozir sen to'rt oyoqlab chekkan holda turasan, men esa seni orqangda turib aloqa qilaman...- Taehyung qizdan javob kutmadi. U o'rnidan turdi va darhol shimini zamoklarini boshatgancha labini zavqdan yaladi. Hayajondan dovdirab qolgan Djimindan esa ko'zini uzmasdi.
- Ichki kiyimingni yech va kerakli pozada turib ol...

Taehyung Parklarning erka qizalog'ini uning qanchalik iflos hohishlarini qanday itoatkorlik bilan bajarayotganidan yanada zavqlanardi. Qiz ichki kiyimini yechib, to'rt oyoqlab, to'liq divanga chiqdi.

Yigit aloqa vaqtida qanchalik qo'pol harakat qilmasin qiz hammasiga chidardi. Faqatgina kafti bilan qizni orqa* qismiga qattiq urgandagina sekinroq harakat qilishini so'rardi. Ammo yigit qizni iltimosini eshitmasdi yoki eshitishni istamasdi.
Parklarning erkatoy kichkina malikasi butunlay unga tegishli edi. Ruhi, tanasi... hammasi..

- Seni... sevaman, - Djimin zo'rg'a gapirdi, bir qo'li bilan divanning chetini, ikkinchisi bilan esa orqa suyanchig'ini mahkam ushlagan holda.

To be continued....

Avtor: Bu fanfik muallifligi menga tegishli emas. Bu tarjima fanfik ekanligini unutmang!