Qirol Alfaning yoqolgan jufti
12-qism.
Oshxonadagi taranglik shunchalik kuchli ediki, u hatto kechki ovqatgacha qoladigandek tuyuldi.
— "Xo‘sh?" — dedi Madam Olimpiya jangchilarga baqirib. — "Nima qilayapsizlar bu yerda? Agar u nonushtani hoziroq tayyorlay boshlamasa, kech qoladi. Keyin esa Alfaga aytaman, bu sizlarning beandaza Omega qizga yopishib olganinglar sabab bo‘ldi, axir bezovta qiladigan boshqa Omegalar ham yetarli-ku!"
Men Madam Olimpiyaning bunday ohangda gapirganini ilgari eshitmagan edim — hech bo‘lmaganda, jangchilarga emas va men oldimda emas.
U ilgari meni bezovta qilgan hech bir bo‘rini tanqid qilmagan edi. Lekin bu voqea Alfa Qirol meni o‘z jufti deb aytganidan keyin sodir bo‘ldi.
Jangchilarning etik tovushlari oshxona polida aks sado berdi — ular nonushtadan avval Alfa qirolning g‘azabiga uchrashni istashmasdi.
Og‘ir sukut oshxonani egalladi, lekin men hanuz boshimni ko‘tarishga jur’at eta olmadim.
"Men yaxshi Omega-man. Men yaxshi Omega-man. Men yaxshi Omega-man," deb takrorlardim ichimda.
— "Endi tura qol, Seven," dedi Madam Olimpiya.
Men hanuz boshimni ko‘tarmadim.
— "Seven..." — ovozi titradi. — "Endi boshingni ko‘tarsang ham bo‘ladi va..." — u jim qoldi, oshxonaga yana kimdir kirayotgandek tuyuldi.
Bu, ehtimol, Eleven bo‘lishi mumkin edi. U doim menga nonushta tayyorlashda yordam berardi.
Garchi mendan katta bo‘lsa-da, Eleven hali ham Blood Moon to‘dasining yosh Omega xizmatkorlaridan biri edi. U mendan yuqori martabada edi va to‘da uyining yuqori qavatlarini tozalardi.
— "Xo‘sh, eshitdinglar-ku!" — dedi Madam Olimpiya qattiq ohangda. U boshqa Omega qizga qaradi. — "Ikkovingiz nonushtani tayyorlashni allaqachon boshlashingiz kerak edi. Harakat qilinglar, bo‘lmasa hammangizni och va jahli chiqqan bo‘rilar kutmoqda. Meni Gamma Tomasni bu yerga yuborishga majbur qilmang."
Ovozining aks sadosi hali ham tosh devorlarda yangrarkan, u shoshib oshxonani tark etdi.
Men nihoyat boshimni ko‘tardim va nonushta tayyorlashga kirishmoqchi edim, lekin Eleven menga qarab turardi.
— "Seven," — dedi Eleven muloyim ovozda. — "Yaxshimisan?"
Men harakatdan to‘xtadim, butun tanam qotib qoldi.
Men Eleven bilan juda kam gaplashgan edim — faqat yumushlar haqida.
U mendan yuqori maqomda bo‘lgani sababli kunduzlari deyarli to‘qnashmasdik. Kechqurunlar ko‘rishib qolsak ham, u bilan gaplashmasdim.
— "Yaxshiman," — dedim qat’iylik bilan.
Eng so‘nggi istagim — kimdir men bilan nimadir noto‘g‘ri deb o‘ylash edi. Oxirgi safar bir bo‘ri menga "sen bilan nimadir noto‘g‘ri" deganida, Gamma Tomas menga haqiqiy "yaxshi emaslik" nimaligini ko‘rsatgandi.
Eleven menga yaqinlashdi va yana gapira boshladi:
— "Men hayotingga aralashishni istamayman, Seven, lekin..." — u chuqur nafas oldi.
Unda aralashma, deb aytgim keldi. So‘ramagin, hech narsa dema, faqat yolg‘iz qoldir va nonushtani tayyorlaylik.
Men unga orqamni o‘girib turdim, u esa tushunsa kerak degan umidda.
— "Sening ustingdan erkak bo‘ri hidi kelmoqda," — dedi Eleven. — "Men bilaman u Qirollik to‘dasidan. Nima bo‘layapti, ayt?"
Ichimda yuragim tubga qulab tushdi.
Demak, u Alfa Qirolning xonasini tozalagan bo‘lsa kerak, deb o‘yladim. U oshxonaga kirgan zahoti meni hidlab bilib olgan bo‘lsa kerak.
— "Men bu holatni ko‘rib turib jim tura olmayman, Seven. Yordam bera olmasam ham, hech bo‘lmaganda nimadir demasdan turolmayman."
Bu holat? Nima demoqchi u? Ambrose menga aytgan gaplarni biladimi?
— "Men nima deyayotganingni tushunmayapman," — dedim sekin. — "Biz nonushta tayyorlashimiz kerak, bo‘lmasa bo‘rilar bizni jazolaydi."
Men Elevenning oldidan yurib o‘tdim. Biroq pantraga endigina qadam bosganimda, u orqamdan kirib, og‘ir yog‘och eshikni yopdi.
Men ortimga burildim. Eleven eshik oldida turar, qo‘llarini ko‘ksiga chalishtirib, meni boshdan-oyoq kuzatardi.
— "Yo‘l ber," — dedim. — "Biz nonushta tayyorlashimiz kerak."
— "Agar gapirishimga ruxsat bersang, nonushtani o‘zim tayyorlayman," — dedi Eleven bir nafasda. — "Sen borib dam ol. Iltimos."
Men u osonlikcha tinchimaydigandek ko‘ringani sabab, bu taklif ustida o‘ylab ko‘rdim.
— "Mayli," — dedim nihoyat. — "Tinglayman."
Men pantradagi kichkina stulga o‘tirdim, burishgan formamni tortib tuzatdim, qo‘llarimni kiyimimga qattiqroq bosdim, o‘zimni ushlab turish uchun.
— "Qarang, Seven. Biz ko‘p vaqt birga o‘tkazmagan bo‘lsak-da, bu seni mensimayman degani emas."
Yuragim g‘ash tortdi. Biz, Omega bo‘rilar, ishdan bo‘sh vaqtlarimizda birga bo‘lishga ruxsat etilmas edi. Kunduzi ishdan toliqqanimiz sababli, kechqurun gaplashishga holimiz qolmasdi.
U eshik tomon qaradi, sochini qulog‘ining orqasiga oldi — kimnidir eshitmoqchi bo‘lgandek.
— "Menimcha, Madam Olimpiya allaqachon biladi... Ammo," — u labini tishladi, — "qirollik to‘dasidan bo‘ri..."
— "Kut!" — dedim uning gapini bo‘lib. — "Ha, tanamdan qirollik bo‘risi hidi kelayotganini bilaman. Lekin bunday narsa bo‘lmagan."
Yuzlarim yonib ketdi, Ambrose bilan yaqinlik haqida o‘ylashning o‘zi ham meni qizartirdi.
Eleven hayratdan og‘zini ochib qoldi.
— "Ammo men eshitdim... Oshxonada sen bilan gaplashgan jangchilar..."
Ularni eshitganimda badanim muzlab ketdi.
— "Aytdim-ku," — dedim sekin. — "Kechasi hech narsa bo‘lmagan."
Ammo sen ham nimadir xohlaganding-ku, — dedi ichimdagi kichik ovoz. Seni inkor qilayapman deb o‘ylayapsan, ammo sen ham bilasan...
Men boshimni silkidim, o‘sha ovozdan qutulmoqchi bo‘ldim.
— "Ammo Seven," — dedi Eleven, — "sening ustingdan chuqur erkak hidi kelmoqda."
— "Men ham hayronman," — dedim. — "Lekin, iltimos, menga ishon: kechasi hech qanday yomon narsa bo‘lmadi."
Men unga Alfa Qirol — Ambrose mening juftim ekanini ayta olmasdim.
Ayniqsa, o‘zim ham hali bu narsani tushunib ulgurmagan edim.
Men Omega edim. Har bir bo‘ri bilardi: Omegalarning jufti bo‘lmaydi.
Men turdim, formamga yopishgan changlarni qoqdim.
— "Endi, iltimos, nonushta tayyorlaylik. Bo‘rilar kelib jazolashlaridan oldin."
Eleven hali ham menga ishonchsizlik bilan qarab turgan edi, lekin yo‘limdan chetga chiqdi.
— "Sen endi dam ol," — deb qichqirdi u ortimdan. — "Men gapimda turaman, Seven. Haqiqatan hech narsa bunday bo‘lmagan bo‘lsa ham, biror narsa bo‘lgan. Men buni e’tiborsiz qoldirolmayman."