REAKSIYA
Atrof sokin. Maysalar orasida jigirtkalar va turli mitti hasharotlarning ovozlari quloqqa eshitilardi faqat. Barcha butun kun davomida toliqqan va oʻz xonalarida orom topishardi.
Oy shulasi xuddi quyoshdek yorugʻlik taratishga kuchi yetmasada, juda chiroyli tarzda porlayotgani koʻzni qamashtiradi. Koʻzlarini oʻsha goʻzallikdan uzmagan holga boshini sekin tebranba stulning ustiga qoʻydi, havo sovuq emas lekin shamol ham bir ma'romda esayotgandi. Ustiga yengil choyshab tashlab osmonga tikilgancha Rose jimlikdan bahra olardi. Goh yulduzlar, goh hammasidan ham yorqinroq nur sochayotgan oyga qarab mayin tabassum qilardi.
PovRose:
Bugun yakshamba oqshomi. Ha demay sevgilim ham keladi... .
Balkonda oʻyla-hayollari bilan shoʻngʻib ketgan Rose xonasining chirogʻini yoqishni ham unutgan hatto bu uning hayolidan ham oʻtmagandi. Yagona oʻylayotgan narsa bu kesha ham har doimgidek sevgilisi bilan uchrashish va qisqa muddatga boʻlsa ham u bilan birga boʻlish edi. Qiz boshini xona tomonga burdi, zora oʻsha daqiqalarda eshik ochilib u kutgan insin kirib kelsa, telefoniga qaradi, deyarli 22:00 ga yaqinlashayotgan ekan. Rose kutishda davom etdi. Yigitning kechikishi qizda shubha uygʻotgandi. Hali ham kutishda davom etar ekan koʻzlari yumila boshladi, uyquga ketishni xohlamayotgan qiz majburat koʻzlarini yumilishiga yoʻl qoʻymadi.
Oradan bir soat vaqt oʻtgach Rose koʻzlarini tezlikda ochdi. Qarshisida u butun kundan beri kutayotgan odamni koʻrdi va sevindi. Jungkook Rosening farishta misol uxlab yotganligini kuzatib oʻtirganligini darrov oayqagan qiz choyshab ichida oʻranib olgan qiz ikki qoʻlini chiqarib yigitni bagʻriga bosdi. Roseni qayta quchogʻiga olgan yigit ham qizning qaynoq taftidan, gullar hidi joʻsh urib turgan iforidan toʻyib-toʻyib nafas olardi.
~Men uxlab qolganimni hatto sezmay qoldim. Qachon kelding, seni butun kun kutdim Jungkook!?
Bagʻridan qizni chiqarib tabassum qilgancha yigit jimgina qizning soʻzlari tugashi bilanoq gap boshladi:
~Seni uzoq kuttirdim bilaman, lekin aybimni yuvishim uchun men bilan xonaga chiqasizmi kichik xonim?
Jungkook oʻrnidan turib kostyumini toʻgʻirladi, biroz egilib qoʻlini oldinga choʻzdi va qizni taklif qildi.
Rose ham uzoq arazlash qoʻlidan kelmay yigitning qoʻlidan asta ushlab oʻrnidan turdi, ikkalasi ham xona ichkarisiga kirishdi. Qorongʻulikka choʻmgan xonada biror nimani koʻrish mushkil edi. Yigit qizni qoʻlini qoʻyib yubordi, ichkarida boʻlsa ham qoʻrquvni his qilgan Rose atrofdan yigitini chaqira boshladi:
~Jungkook! Chiroqni yoqsangchi, bilasan qorongʻulikda qolishni unchalik yoqtirmayman.
Soniyalar oʻtgach qizdan unchalik uzoqda boʻlmagan masofada gugurt yordami bilan yorugʻlik hosil boʻldi. Jungkook avval birinchi shamni keyin esa ikkinchi shamni gugurt bilan yondirdi va Rosega qarab tavassum qildi. Qiz sekin qizil tusli ingichka ikki sham turgan stol oldiga borib qayta yigitga qaradi:
~Xoʻsh, sen bularrni qilish uchun qachon ulgʻurding?
Ikkisining yuzida ham nim tabassum va Jungkook gap boshladi:
~Mening bu arzimagan ishim shunchaki sir boʻlaqolsin sevgilim.
Soʻzlash barobarida stulga joylashgan qizni stol oldiga yaqinlashtirdi, oʻzi ham Rosega qarama-qarshi tomonga oʻtirdi. Ikki sham, ikki likopchada qizning sevimli taomi va ikki oshiq. Qizning xuddi stol ustida turgan sham misoli koʻzlaridan uchqun otilardi. Jungkookning bunday sovgʻasini kutmagan Rose oʻzini yettinchi osmonda his qilardi. Ovqatlanishar ekan oradan allaqachon 10 daqiqa oʻtgandi. Qiz bu sukunatni buzishni istab gap boshladi:
~Men ochigʻi kutmagandim, toʻgʻri seni koʻp kutdim, biroz jaxlim ham chiqdi lekin hozir hammasi ortda qolganidan juda xursandman. Men baxtliman Jungkook.
~Sen uchun bor yoʻgʻi yoqtirgan taomni tayyotlash men uchun muammo emas.
~Men uchun shunchaki sening muhabbating va e'tiboring kifoya. Bor yoʻgʻi shu. Koʻp narsa xohlamayman, sen yonimdasan, menga shu yetarli.
Yigit shirin tabassum va yorqin nigohlarini qizdan uzmay oʻrnidan turdi. Koʻzgu tomonga yaqinlashib bir necha yillar oldin moda boʻlgan magnitafonni yoqdi. Oʻsha soniyalar boʻylab musiqa yangrar ekan, Jungkook yana ortiga qaytdi. Rose uning har bir harakatini kuzatar ekan qizninv qarshisiga kelgan yigit unga yana bir bor qoʻl uzatdi:
~Raqsga tushishni xohlaysizmi xonim?
Rose tabassum bilan Jungkookning qoʻlidan tutib asta oʻrnidan turdi. Xona oʻrtasiga kelib qiz bir qoʻlini yigitning yelkasiga qoʻydi. Issiq kaftlarida Rosening bir qoʻlini uchlab, ikkinchi qoʻli bilan ekas qizning belini oʻrab oldi. Romantikaga boy musiqa va atrofning sokinligi xuddi vaqt toʻxtab qolgandek koʻrinatdi. Jungkook qizning koʻzlaridan koʻz uzmay tikilar, bundan Rose uyalib har tomonga qarab oʻzini chalgʻitardi. Sekin astalikda raqs tushishar ekan yigit qizni sekin bagʻriga yaqinlashtirdi, Rose ham Jungkookni quchoqlagancha musiqa barobarida astalik bilan tebranar, oʻzini Jungkook bilan xavfsiz his qilardi. Mayin tabassum bilan qiz koʻzlarini sekin yumdi... .
Hajmi unchalik katta boʻlmagan, pastdan musiqa ovozi deyarli bilinmaydigan vip xonada ayol kishi nolasi va ikki tana bir biriga urilishidan sababchi boʻlgan tovushdan boshqa hech narsa eshitilmaydi. Qiz baqirar ekan yigit bunga hech ham etibor bermay faqatgina aloqa* tezligini oshirardi. Qizning sochlaridan tortib uni yanada baqirishidan zavq olgan yigit soʻnggi bora tezda harakat qilib toʻxtadi:. Bir necha soatlik aloqa* natijasida yotoqdan turishga madori qolmagan qiz sekin tilga kirdi: