My School Crush
O‘sha haftaning payshanba kuni edi.
Tanaffus paytida Yi-hyun dugonalari bilan maktab hovlisida o‘tirardi.
Hye-yoon nimanidir gapirib, kuldirayotgan, Jeong-eui esa unga qo‘shilib kulayotgan edi.
Shu payt ularning yoniga boshqa bir sinfdan bir bola kelib qoldi.
— O‘qituvchi seni qidirayotgandi. Keyingi dars uchun daftarlarni olib kelishingni aytdi.
Bu bola Yi-hyunning sinfdoshi bõladi.
— Aytgancha, sen qaysi klubga yozilgansan?
— Unda birga boramiz. Men ham klub tanlamoqchiman.
Ammo hovlining narigi tomonida kimdir ularga qarab turardi.
U do‘stlari bilan turgan bo‘lsa ham, nigohi bir necha bor Yi-hyunga qaytardi.
Solomonning yuzidagi ifoda esa o‘zgarmadi.
Ammo u negadir o‘zini noqulay his qila boshladi.
— Nima bo‘ldi? — deb so‘radi yonidagi do‘sti.
Solomon nigohini boshqa tomonga burdi.
Bir necha soniyadan keyin esa yana Yi-hyunga qaradi.
Bu safar u bola Yi-hyunga nimadir deb, uning qo‘lidagi daftarni oldi.
Solomonning qoshi biroz chimirildi.
U o‘ziga bu savolni bergan zahoti undan qochgandek boshqa tomonga qaradi.
Darsdan keyin Yi-hyun sinfdan chiqdi.
Yo‘lakda Solomon bilan to‘satdan yuzma-yuz kelib qoldi.
Ularning ko‘zlari yana uchrashdi.
Ammo bu safar Solomonning nigohida nimadir boshqacha edi.
Ular yonma-yon o‘tib ketishdi.
Yi-hyun bir necha qadam yurgach, ortiga qaradi.
Solomon ham ayni paytda ortiga qarayotgan edi.
Yana o‘sha tushunarsiz jimlik.
Hye-yoon uning yoniga yugurib keldi.
— Nega ortingga qarab qolding?
— Menimcha, Solomon bugun g‘alati edi.
U Solomon ketgan tomonga qaradi.
“U nega menga boshqacha qaradi?”
Ammo bu savolga javob topolmadi.
Chunki o‘sha kuni Solomonning o‘zi ham nima sababdan bezovta bo‘lganini tushunmagandi.
Ba'zan yurak nimanidir his qiladi, aql esa hali bunga nom topa olmaydi.