My school Crush
U dugonasining hislarini juda yaxshi bilardi.
Lekin bu safar u ham hech qanday xulosa chiqarmadi.
Chunki ba'zi qarashlar savol tug‘diradi, ammo javob bermaydi.
Dushanba kuni ertalab yomg‘ir yog‘ayotgan edi.
Maktab hovlisida soyabon ko‘targan o‘quvchilar shoshilib yurishardi.
Cho Yi-hyun deraza yonida turib, tashqariga qarardi.
— Bugun havo ham kayfiyatsiz, — dedi Hye-yoon uning yoniga kelib.
— Menimcha, yomg‘ir chiroyli, — dedi Yi-hyun.
— Sen hamma narsadan romantika topasan.
Shu payt Yi-hyun yo‘lakning narigi tomoniga qaradi.
Solomon deraza yonida turardi.
U yomg‘irni tomosha qilayotgan edi.
Bir lahzadan so‘ng u boshini burdi.
Yi-hyun bilan ko‘zlari uchrashdi.
Bu safar qiz nigohini olib qochmadi.
Solomon ham bir necha soniya qarab turdi.
Keyin yonidagi do‘sti nimadir degach, unga o‘girildi.
Yi-hyun esa deraza yonida qoldi.
Shu oddiy fikr uning yuziga tabassum olib keldi.
Darsdan keyin Yi-hyun daftarlarini yig‘ayotgan edi.
O‘qituvchi ertangi topshiriq haqida gapirib, bir nechta o‘quvchini boshqa sinflarga xabar yetkazishga yubordi.
Yi-hyun ham shu o‘quvchilar orasida edi.
U boshqa sinf eshigi oldiga kelib, ichkariga qaradi.
Yi-hyun eshikni sekin taqillatdi.
— O‘qituvchi ertangi topshiriqni aytib qo‘yishimni so‘radi.
Yi-hyun bosh irg‘ab, ortiga o‘girildi.
Ularning ko‘zlari yana uchrashdi.
Solomonning nigohi esa bir zum uning yuzida qoldi.
U yo‘lakda bir necha qadam yurgach, chuqur nafas oldi.
“Men u bilan gaplashishni ham bilmayman. Lekin har kuni uni ko‘rishni kutaman.”
Maktabdan qaytayotganda dugonalari bilan birga ketishardi.
Hye-yoon Yi-hyunning qo‘lidan ushlab oldi.
— Qachongacha shunchaki qarab yurmoqchisan?
Ji-hu esa uning yoniga yaqinlashdi.
— Shoshilma. O‘zingni majburlashing shart emas.
U dugonalarining yonida o‘zini yaxshi his qilardi.
Ular uni kuldirishar, qo‘llab-quvvatlashar va hech qachon hislarini masxara qilishmasdi.
— Rahmat, qizlar, — dedi u past ovozda.
Yomg‘ir to‘xtagan, bulutlar orasidan quyosh nuri ko‘rina boshlagandi.
U hali Solomon haqida hech narsani bilmasdi.
Uning hislari qandayligini ham.
Ammo har bir ko‘z urishtirish Yi-hyunning kichkina dunyosida alohida xotiraga aylanardi.
Ba'zan umid birgina qarashdan tug‘iladi. Ammo uning haqiqiy ma'nosini vaqt ko‘rsatadi