April 10, 2025

La'nat Tushlari: Qora Tush Sohibasi

5-qism

Erta tong
Mayin shabboda esib daraxt shoxlarini ohista shivirlatdi.Qushlarning tongi rohatbaxsh kuyi yurakni larzaga keltirar, xuddi uyg'onayotgan tabiatga ohang baxsh etayotgandek edi.Dengiz to'lqilari sekinlik bilan harakatlanar , ularning sokin shovqini esa yurakka qandaydir g'aroyib tinchlik olib kelar edi.
Go'yo tabiat orkestri barcha uyg'onishi uchun ajoyib kuy chalayotgandek.

Xizmatkor saroy yo'lagidan shoshilib yurar ekan, yuragi tez urardi. U keyingi qilishi kerak bolgan ishidan cho'chirdi.

U hashamatli, nafis naqshlar bilan bezatilgan eshik yonida to'xtadi. Eshik yonida ikki qo'riqchi jiddiy qiyofada saf tortib turardi. Ularning sovuq qiyofasi xizmatkorni yanada asabiylashtirdi.

Xizmatkor eshikni taqqillatish uchun qo'lini cho'zdi, ammo yana tortib oldi. Ichkarida uni nima kutayotganini taxmin qilardi. Yuragi guppillab urar hatto nafas olish ham qiyinlashayotgandek edi.
Lekin ortga chekinish imkonsiz...

U bor kuchini yig'ib eshikni uch marta taqqillatdi. Har zarbasida yuragi to'xtab qolardi go'yo...

To'sattan eshik ortidan qat'iy ovoz yangradi:

" KIR!"

Xizmatkor titrab ketib sekin eshik tutqichlarini tortdi.

Xona ichkarisida hashamat va qora aura hukumron edi. Bezaklar naqshlar oltin bilan qoplangan lekin xona rangi qora va o'ziga yutib yuboruvchidek edi.

Taxtda esa saroyning eng qudratli kishisi – qirol o'tirar edi. Xizmatkor boshini yerga qaratib gap boshladi:

— Hayrli tong qirolim

Qirol hizmatkorni sovuq nigohi bilan bir lahza kuzatdi-da ovozini pasaytirmasdan javob berdi ;

– Ho'sh nega ertalabdan qarshimda turibsan ?

Uning ovozida na shoshqaloqlik , na yumshoqlik bor edi — faqat qat'iylik va hokimyatni his qildiruvchi ohang . Xizmatkor bir qadam oldinga yurdi . Hamon boshi egik , gap boshladi:

— Qirolim bugun ...

– Bilaman . Bugun qanday kun ekani haqida sendan yaxshi bilan.

Hizmatkorning ich-ichidan sovuq ter chiqdi.
Qirol o'tirgan joyidan sal oldinga egildi va sovuq ohangda gapirdi .

– Bu kun uchun barcha narsa tayyor degan umiddaman.

— Albatta qirolim . Barchasi tayyor .

Cheonsa asta sekin ko'zlarini ochdi. Xonaga tushayotgan quyosh nuri uning yuziga iliqlik bag'ishlatdi. U biroz shiftga tikilib yotdi , so'ng asta yoniga ag'darildi. Sekin qo'llarini cho'zib , esnadi va joyidan turdi.

Bir haftadan beri u bu yerda yshab kelmoqda. Haligacha qanday kelib qolganini bilmay boshi qotgan. Har safar bunga javob topishga urunib , faqat bosh og'rig'i va chalkash fikrlarni qo'lga kiritardi. O'tkan kunlar huddi tushga o'xshardi – haqiqiymi yoki yo'q bilish qiyin edi. Shu paytgacha sabr qilgan bo'lsa ham , ichki bezovtalik endi o'zini namoyon qilayotgan edi.

Uni qiynayotgan bitta savol bor edi:
" Bu dunyo tushmi yoki avval yashagan hayotim ??"

Eshikdan tashqariga chiqib atrofni kuzatar ekan dengiz havosi uni etini junjuktirdi. Sovuqni sezib biroz seskandi.
Soha uni ko'rib oldiga bordi:

S: Yaxshi dam oldingmi qizim ?
~ Ha raxmat ☺️ yaxshi uxladim.
S: Qizim hozir nonushta qilamiz . Men bilan yuraqol.
~ Men hozir yuz qo'limni yuvib kelaman.
S: Yaxshi . Tezroq kelaqol

Cheonsa pov:Nonushtaga tayyorgarlik ko'rib eski xontaxtaga o'xshash stol atrofiga o'tirdik.
Eh bugun ham baliq
To'g'risi baliqni uncha hushlamayman.
Yoshligimda baliq qiltanog'iga tiqilib qolganman. Shundan beri baliq yeyishni yoqtirmayman.

~Soha xola

— Ha qizim .. nimadir bo'ldimi ?

~Men meva terib kelmoqchiman.. Maylimi

—O'rmon havfli va sen xotirangni yo'qotgansan..
Bu yerlarni yaxshi eslolmay yo'qolib qolsangchi ??

~Havoitr olmang.. Unchalik uzoqqa bormayman..
Balki shu bilan xotiralarimni ham qaytarishim mumkindir

— Lekin...

~Siz mendan hovotir olayotganizni bilib turipman.. Iltimos xola borib kelaqolay🥹

—Ahh mayli nimayam derdim.. Lekin shunda ham ehtiyot bo'l va tezroq qayt . Bolmasam havotir olishni boshlayman

~Raxmat ,albatta tezda borib kelaman 😊

—Shoshmay tur ,men senga savatcha beraman .

~Aha hop

Cheonsa:
Huhh baliq yeyishdan qutuldim. Anchadan beri zerikib ketgandim , atrofni aylanib mevalar terib kelaman ...

O'rmon oddiy ko'rinishda . Lekin huddi kimdir bu ko'rinishni atayin qilib qo'yganga o'xshaydi , yasamadek .

Cheonsa:
~Ho'sh bu yerda qanday mevalar bor ekan ...
Oo yovvoyi malinalar 😋
Juda chiroyli ko'rinyapti

Shu payt butalar orasidan shitirlagan ovoz eshitildi

— shttrr shtrr ( Boshqacha keltirolmadim 😅)

~ Nima bu ..
...
...
...
~ Aaaaaa aaaaa aaaa😣

Birdan to'ng'iz butalar orasidan sakrab chiqdii

Orqaga qaramay yugurib ketayotgan paytim behosdan ....

~Aaahh aaaaa
Hh .. hhh...hhh ( chuqur nafas olgancha)

Bu yana nimasi boldi
Omadimni qaraya kelib kelib chuqurga ham tushib ketamanmi ???

~ Ayyy , ming la'nat ...
Bu juda og'riqli.. menimcha oyog'im qayrildi ....
Endi bu yerdan qanday chiqaman ..😩

Heeyy kimdir bormiii Yordaaaamm ....

Hech kim yo'q o'rmonda qopqonga tushib qolish... Qanday ajoyibb .. ah menga shu kerakmidii ...

Time skip

Ancha kech tushib qoldi.
Allaqachon bu yerdan chiqish umidini uzgan qiz chuqurda osmonga tikilib o'tirardi.
" Meni qidirb mendan havotir olishayotgandir" — deb o'ylab o'tiripti ...

Yana bir ikki soat o'tdi

Bu orada Cheonsa oyog'idagi og'riq va charchashdan uxlab qolay deb ko'zlari yumulib ketardi ..

Birdan yuziga tushgan yorug'likdan ko'zlari qamashdi
Chuqur tepasida kimdir qo'lida eski yoritgich ushlab turipti .
Yuzi ko'rinmayapti .

U qo'lini Cheonsaga cho'zdi . Cheonsa ham u insonni qo'lidan tutib chiqishga harakat qildi.

Birinchi urinish o'xshamadi , qiz yan qaytib chuqurga tushdi .
Keyin yana urinishdi ...
Va natija Cheonsa chuqurdan chiqib oldi

Hanbokini qoqib u yoq bu yog'ini to'g'irlab qarshisidagi insonga qaradi

~ Raxmat sizga .. Agar siz bo'lmaganizda bu yerda umrbod qolib ketgan bo'larmidim ...

— Bu yerlik emasmisiz ??

~ Aa .. men shu yerlikman ...

— Ha bu yer havfli ekanini hamma biladi . Sababi bu yerlarda yovvoyi hayvonlar ko'p

~ Haa men buni o'z ko'zim bilan ko'rdim ...

— Sizning omadingiz men qilgan qopqonga tushganingiz ...

~ Nima 😳 bu hali siznikimidii ..
Shunaqa ham chuqur kovlaysizmi .

— Agar bu yerga tushmaganizda aniq yirtqichlarga yem bo'lgan bo'lardingiz.
Ha yan bir gap , bu yerga men sizni itarib yuborganim yo'q o'zingiz tushib ketkansiz.
Men sizni bu yerdan olib chiqdim .
Raxmatingiz shumii

Cheonsa( pov) : O'rgildim 😒 o'zicha qahramon bo'ldide hozir Hh

~ Ha to'g'ri men aybdorman . Meni kechirasiz , tarbiyasizlik qildim ☺️( bir urib o'zini chuqurga tushirvorgim kelyapti , o'zimni bosib turipman 😠)

— Yaxshi tushungan bo'lsez bu sizni aqlingiz ishlaganidan dalolat

~ ( Bu gapi bilan meni ahmoq , miyasi ishlamaydigan jinni demoqchimi ???
Endi oshirib yubording yigitcha)
HEY SEN indamagan sari o'zingdan ketasan .
Men ko'p narsada sabrli , chidamliman lekin hech qachon meni haqorat qilishganda jim qarab turmayman .

— Nima qila olasan ,xo'sh

~ ( Bu meni asabimni buzyapti) Haddingdan oshyapsan ... Nima qila olishimni ko'rsataymi ??

Cheonsa birdan qo'lining tirsak qismi bilan aylanma zarba berishga kirishdi .

Zarbani shunchaki bir qo'li bilan, kuch ishlatmasdan qaytargan yigit qizga masharomus qarab yan jiddiy qiyofaga kirdi

— Isming nima ?

~ Hh 😏 Nima bu qizlar bilan tanishishni yangi usullimi ??
Sendaqa lo'ttibozlar bilan pachakilashishni hohlamayman . Bor yo'lingdan qolma

– Cheonsaaaaaaa.....
Cheonsaaaaaaa.....
Qayerdasaaaaaaaann???

~ Aww ja vaqtini topdilarda o'ziyam .
Shu yerdaman bu yoqdaaaa...

— Demak Cheonsaa .. hmm..

~ Bugun omading keldi . Qaytib uchrashmasligimizni hohlayman .

Qiz hanbokini qo'llari orasiga g'ijimlab oqsoqlangancha zo'rg'a ketardi .

— ( Men ham sen bilan ko'rishish niyatim yo'q . Lekin sen haqingda bir insonga aytishim zarur)

.
.
.
By #Cheonsa ✨