TAAFFEITE🦋MOTHS 🦋5
Birdan daraxtlar orasidan kimdir chiqdi.
Ko‘zlar... tanish.
— KECHIKDIMMI? — dedi tanish ovoz.
XEYA hushsiz holatda qotib qoldi. Bu...
Jungkook edi. Lekin... u endi na tajriba mahsuli, na jinoyatchi edi.
U — tirik afsona edi.
Ular 100yil kurishmagandek kurishishadi
Jungkookga samolar yordam beradi
Yoshi 28
Uzini mafeya jamoasi bor
Kim taehyung juda ham qupol qurqinchlik odam buladi
Lekin kurinishidan yoqimtoy buladi
Jin bilan taehyung xeyani uğirlash uchun reja tuzishadi
XEYA hali ham Jungkookning iliq quchog‘ini eslab turardi. U bilan o‘tgan kunlar — go‘yo yana qaytib kelgandek edi. Lekin endi u yolg‘iz emas edi. Uning yuragida yana bir boshqa his bor edi — bu Jin edi.
Jin — sokin, ammo chuqur inson. U hech qachon sevgisini so‘z bilan aytmagan. Faqat qarashlari bilan. Faqat qadamlaridagi og‘irlik bilan. Uning sevgisi — jimjitlikdagi baqiriq edi.
U doim yonida bo‘lgan, XEYAni qo‘llab-quvvatlagan. Lekin endi Jungkook qaytdi. Va Jin yuragidagi hislarni yashirishni to‘xtatdi.
— Men seni sevaman, XEYA, — dedi Jin bir kechasi. — Har doim sevganman. Hattoki u hali tirik bo‘lganida ham...
XEYA titradi. Bu so‘zlar uni o‘rtaga otgandek bo‘ldi.
U shoshilib joyni tark etdi. Yuragi ikkiga bo‘lingan edi. Bir tomonda Jungkook — qaytgan orzu. Ikkinchi tomonda Jin — doimiy sukunat, ammo samimiylik.
Kim Taehyung esa uzoqdan bu barcha voqealarni ko‘zdan kechirdi. Jin — uning ukasi. U doim uni himoya qilgan. Hattoki jinoyat yo‘liga kirgan bo‘lsa ham, uni kechirgan. Ammo endi Jin — sevgi uchun kurashayotgan edi.
Taehyung bu jangda uni yo‘qotishdan qo‘rqardi.
— Jin, bu qiz seni yo‘q qiladi, — dedi Taehyung. — Yuragingni sindiradi.
— Balki... — dedi Jin. — Lekin men unga yuragimni berishga tayyorman.
Taehyung esa bunday hissiyotlarga ishonmasdi. Uning dunyosi — kuch, reja va nazorat edi.
U akasi uchun reja tuzdi. XEYA va Jungkookni ajratish. Jinni yutkazmaslik.
XEYA yana Jungkook bilan uchrashdi. Ular osmonga qarab yotishardi, so‘zsiz.
— Nega qaytding? — dedi XEYA ohangsiz.
— Chunki men seni unutolmadim, — dedi Jungkook. — Va endi insonman. Haqiqiy hayotni sen bilan yashamoqchiman.
— Jin-chi? — deb so‘radi XEYA.
— U bizga doim yordam berdi. Lekin u ham seni sevadimi?.. — u chuqur nafas oldi. — Unga qarshi kurashmayman. Agar yuraging u tomon bo‘lsa... men ketaman.
XEYAning ko‘zlari yoshga to‘ldi.
U hech narsani tushunolmasdi. U yuragini eshitishga harakat qilardi. Ammo yurak tinimsiz urardi — ikki ismi bilan:
Bu paytda Taehyung o‘z rejalarini boshlab yubordi.
U Jin va XEYAni qo‘shish uchun Jungkookni yana jinoyatga aralashtirishga urinar edi. Unga tuzoq qo‘yildi. Va bu tuzoqda Jungkook qulab tushdi.
Endi Jin tanlov qarshisida edi: ukasi uchunmi? Yoki sevgisi uchunmi?
Ammo Jin... ilk bor o‘zini tanladi.
— Meni kechir, Taehyung, — dedi u. — Lekin bu safar... men sevaman. Va sevgim uchun kurashaman.
Jin osmon ostida yolg‘iz o‘tirardi. Qo‘lida XEYAga yozgan, lekin hech qachon yubormagan maktublaridan biri bor edi.
> "XEYA, sen meni faqat inson qilmagansan — sen meni kuchli qilgan ayolsan. Men yuragimni sening kulgingda yo‘qotdim..."
U bir qarorga kelgandi. Jin bu sevgi uchun jang qilmoqchi edi.
Ammo yuragini yutgan Jungkook emasdi. Balki... Taehyung edi.
Taehyung bir necha yil avval Jinni o‘z ixtiyorisiz jinoyatchilarga qo‘shilgani, Jungkookni sinovga aylantirgani uchun majbur qilgan edi. Bu haqiqatni Jin XEYAga aytishga jur’at qilolmayotgandi.
Lekin haqiqat yashirin qolmaydi.
XEYA Jin va Jungkook o‘rtasida qoldi. Ular har ikkalasi unga yuragini berdi. Ammo yuragi tinch emasdi.
Bu orada u o‘z onasi haqida eski fayllarni topdi. Onasi haqida hech narsa bilmasdi, faqatgina: "u juda xavfli ayol bo‘lgan" degan gaplarni eshitgan.
Ammo topgan narsalari uni larzaga soldi. U jinoyat imperiyasining sobiq qirolichasi bo‘lgan. Va... Kim Taehyung bilan birga ishlagan.
— Demak... men jinoyat olamida tug‘ilganman? — dedi XEYA yig‘lab.
Endi u savol ichra yashardi: "Men kimman? Sevishga loyiqmiman?"
Jin unga yordam berishga harakat qildi.
— Qayerdan kelganing emas, kim bo‘lishni tanlaganing muhim, XEYA.
Ammo XEYA hali hech kimni tanlamagandi...
Jungkook o‘zining sobiq “tajriba” davridan qolgan kuchlarini his qila boshladi. U inson sifatida qaytgan bo‘lsa ham, undagi g‘ayrioddiy sezgi, kuch — yana uyg‘ondi.
Birov uning ustida yana tajriba boshlamoqchi edi. Va bu odam... Taehyung edi.
Taehyung, aslida, Jungkookni qayta boshqarish uchun genetik kodni Tikuv markazi orqali yo‘naltirishni rejalashtirayotgan edi. U Jinni ham, XEYAni ham bu yovuz rejaga aralashtirmoqchi emasdi. Ammo ular to‘xtamasdi.
Jungkook bu rejani fosh qildi.
— Sen meni yana jonimdan ajratmoqchimisan, Taehyung? — deb g‘azab bilan baqirdi u.
— Men sening hayotingni saqlab qoldim! — deb qarshilik ko‘rsatdi Taehyung. — Endi esa Jin va XEYA meni tashlab, seni tanlamoqda?
Uning ko‘zlari yovuzlik bilan to‘lib ketgan edi.
Taehyungning laboratoriyasi portlatilganida, u o‘zi kutilmagan tarzda Jinni himoya qildi. Uni jarohatdan qutqarib qoldi. Bu daqiqada Jin ko‘z yosh to‘kdi.
— Chunki men seni ukam deb bilaman... hamon, — dedi Taehyung, ilk bora yuragidan gapirib.
Ammo u juda kech edi. Jungkook va XEYA yo‘qolgan edi.
Ularni noma'lum kuch o‘g‘irlab ketgan. Endi ular birgalikda g‘aroyib joyda uyg‘onishadi — bu joy "Nol Chiziq" deb ataladi.
U yerda vaqt to‘xtagan. Hislar kuchaygan. Va tanlovlar faqat yurak orqali qilinadi.
XEYA ko‘zlarini ochdi. Yonida Jungkook. Unga qo‘l uzatdi.
— Bu joy... bu bizning ichki dunyomiz, — dedi Jungkook. — Tanlovlarimiz aks etgan haqiqat. Agar sen meni tanlasang, biz shu yerda qolamiz. Agar Jinni tanlasang — orqaga qaytamiz.
Jin — xavfsizlik, jimjitlik, doimiylik.
Jungkook — ehtiros, jang, umid.
XEYA qaror qiladi. Lekin... kimni tanlaganini o‘quvchi hali bilmaydi