— '𝗚𝗮𝗻𝗴𝘀𝘁𝗮𝗿 𝘆𝗮𝗿𝗮𝘀𝗶 —
Omborxona ichidagi zal asta-sekin to‘lib borardi. Odamlarning past ovozda g‘o‘ng‘irlashi, metall platformalarning g‘ijirlashi va projektorlarning yorqin nuri ostida havo yanada og‘irlashgandi. Markazda, yerga chizilgan oq chiziqlar bilan belgilangan jang maydonida ikki nafar jangchi allaqachon turardi.
Birinchisi — Antonio “Ajdar” Rossi. Uzun bo‘yli, mushaklari tog‘dek bo‘rtib chiqqan, 35 yoshlardagi italyan. Uning tanasi eski janglarning xotirasi bilan to‘la edi: ko‘kragida uzun, qo‘pol chandiqlar, qorin bo‘shlig‘ida pichoq izlari, yuzi esa bir necha joyidan sinib tuzalmagan suyaklar tufayli g‘alati shaklda edi. Qo‘llari esa qalin temir simlar bilan o‘ralgan — har bir mushtini temir tikanlar qoplagan, barmoqlari esa qon tomchilarini allaqachon his qilayotgandek qattiq siqilgan.
Ikkinchisi — Marco “Temir” Bianchi. Bir oz pastroq, ammo yanada kengroq yelkalarga ega, 32 yoshli qotil ko‘rinishdagi jangchi. Uning orqa tomonida eski o‘q izlari va pichoq jarohatlarining chandiqlari ko‘rinardi, qo‘llarining bo‘g‘imlari esa yillar davomida singan va qayta singanligi uchun doimiy shishgan edi. Uning mushtlari ham Antonio singari temir simlar va metall plastinkalar bilan o‘ralgan — har bir zarbasi o‘lim xabari olib kelishi mumkin edi.
Tomoshabinlar orasidan qattiq qichqiriqlar eshitildi. Qo‘riqchilar signallarni tekshirishdi. Keyin, zal markazidagi katta soat “tik-tak” qilib, birinchi raund boshlandi.
Birinchi raund.
Antonio birinchi bo‘lib hujumga o‘tdi. Uning temir o‘ralgan mushti havoni yorib o‘tib, Marco ning jag‘iga qattiq tegdi. Qon sachradi — Marco ning labi darhol yorilib, qizil tomchilar beton polga to‘kildi. Marco javob qaytardi: pastdan yuqoriga qarab, o‘ng mushti bilan Antonioning qovurg‘alariga urdi. Temir simlar terini yirtib, go‘shtni ezib o‘tdi. Antonio og‘riqdan irillab, orqaga chekindi, ammo darhol qaytib hujum qildi.
Ular bir-birlarini temir mushtlar bilan urishardi. Har bir zarba go‘shtni yirtib, suyaklarni g‘ijirlatardi. Antonioning yuzi qonga belandi — Marco ning bir zarbasi uning burun suyagini sindirdi. Marco esa ko‘kragida yangi chuqur chandiq paydo bo‘ldi: Antonio ning temir tikanlari terisini tilgan edi. Qon polni ho‘l qilib, jangchilarning oyoqlari ostida silliq bo‘lib qoldi. Tomoshabinlar qichqirardi: “O‘ldir uni!”, “Yana! Yana!”
Raund oxirida ikkalasi ham nafas qisib, qon va ter bilan qoplangan holda turardi. Antonio ning chap ko‘zi shishib yopila boshlagan, Marco ning esa qovurg‘alaridan biri sinib, har nafas olishda azob berardi. Ammo hech biri taslim bo‘lmadi.
Ikkinchi raund.
Soat yana jiringladi. Bu safar Marco birinchi bo‘lib hujumga o‘tdi. U g‘azab bilan oldinga otildi, ammo Antonio ayyorona chetga qochib, qarshi zarba berdi. Ular yana bir necha soniya ichida bir-birlarini urishdi. Qon tomchilari havoda uchardi.
Keyin... hamma narsa bir lahzada tugadi.
Antonio orqaga bir qadam tashlab, butun kuchini yig‘di. Uning temir o‘ralgan o‘ng mushti orqa tomondan aylanib keldi — havoda g‘uvillagan ovoz chiqardi. Marco uni ko‘rdi, ammo kech edi. Musht to‘g‘ri jag‘ning pastki qismiga, eng zaif nuqtaga tegdi. Temir simlar va plastinkalar suyakni sindirdi, bo‘yin umurtqalarini silkitdi.
Marco ning ko‘zlari bir zumda xiralashdi. Og‘zidan qon va tish bo‘laklari otilib chiqdi. U orqaga suyrilib, beton polga qattiq yiqildi. Tanasi bir necha marta titradi-da, harakatsiz qoldi. Qon uning boshi ostida katta ko‘lmak hosil qildi.
Zal bir lahza jim bo‘lib qoldi. Keyin esa qattiq qichqiriqlar va olqishlar ko‘tarildi.
Antonio nafas qisib, qonli mushtini ko‘tarib turardi. Uning tanasidagi eski va yangi chandiqlar projektor nuri ostida yaltirab ko‘rinardi. U g‘olib edi.
Mingyu sakrab o‘rnidan turdi, hursand bo‘lib qo‘llarini bir-biriga urdi.
— Barakalla Antonio! Ko‘rdingmi Jimin!? Antonio g‘olib bo‘ldi!
Bir soatdan so‘ng...
Jimin ko‘zlarini aylantirdi va yonidagi katta sumkada turgan pulni tekshirish uchun egildi. Sumka ichi yuz dollarlik pachkalar bilan to‘la edi — taxminan 50 ta pacha. Jungkook jiminga ishora qilgach, Jimin o‘rnidan turib pullarni Antonio tomonga surib qo‘ydi. Antonio yaralari yamalgan holda divanda gazli suv ichib o‘tirardi. U pullarni olib, tezda ko‘zdan kechirdi.
Jungkook jilmayib dedi:
— Juda yaxshi jang bo‘ldi... Keyingi yil ko‘rishguncha, ungacha yaxshi yashaysan degan umiddaman.
Jungkook burilib, ustidagi futbolkani yechib tashladi va jang maydonchasi tomon yurdi. Mushaklari zo‘riqib, orqa tomonidagi eski chandiqlar projektor nuri ostida ko‘rinib turardi. Jimin ham o‘rnidan turib, ichkaridagi xonaga qamab qo‘yilgan Dernia ismli o‘sha Jungkookga hujum qilgan erkakni tashqariga olib chiqish uchun uni qo‘pol ushlab, itarib chiqardi. Mingyu esa hayron bo‘lib kuzatardi.
— Uuxx, o‘yin bu ikkisi bilan yanada qiziq bo‘ladi... Milliardlab pul topamiz, — deb Mingyu Jiminga pichirlab kulib yubordi.
Dernia jang uchun tayyorlanar ekan, Mingyu uning oldiga kelib, erkakning qorniga bir musht urdi.
— Dernia! Agar uni o‘ldirsang, ishonaver — onang va singling mening qo‘limda jon beradi!
Dernia labining chetida kulib javob qildi:
— Men haqqoniy jang qilaman!
Mingyu ham jilmayib:
— O‘zing bilasan, menga ham farqi yo‘q... Onang va singlingning joni menga qiziq emas...
Mingyu shu gaplarni aytib xonadan chiqib ketdi. Dernia esa o‘ziga ishonch bilan zal tomon yurdi. U onasi va singlisini yo‘qotishdan qo‘rqsa ham, Suna bergan buyruqdan tashqariga chiqa olmasdi.
O‘sha tun...
— Demak u senga ko‘rishishni taklif qilmoqda... Albatta! U bilan ko‘rish... Ammo uni o‘ldir! Qanday bo‘lmasin, menga uning jonini uzib kel, Dernia!
— Xo‘p, xonim!
...
Hozirgi kun...
Zalda ikki erkak bir-biriga g‘azab va energiya bilan qarab turarkan, birdan qo‘ng‘iroq ovozi eshitildi. Va jang boshlandi.
Jungkook vs Dernia — Birinchi (va oxirgi) raund.
Ikki jangchi markazga chiqdi. Jungkookning tanasi mushaklar bilan qoplangan, qo‘llari temir simlar bilan mahkam o‘ralgan, yuzi sovuq va qat’iyatli edi. Dernia esa undan biroz balandroq, ammo og‘irroq vaznga ega, ko‘kragi va qo‘llarida chuqur chandiqlar bor edi.
Dernia birinchi bo‘lib hujumga o‘tdi — katta mushti bilan Jungkookning boshiga qarab urdi. Jungkook chaqqonlik bilan chetga qochib, pastdan oyoq bilan Dernianing chap soniga qattiq tepdi. Temir o‘ralgan oyoq barmog‘i go‘shtga botib, suyak g‘ijirlagan ovoz chiqardi. Dernia og‘riqdan irillab orqaga chekindi, ammo baribir oldinga otildi.
Shu payt Jungkook butun kuchini yig‘ib, o‘ng oyog‘ini yuqoriga ko‘tardi. Uning tizzasi Dernianing yuziga to‘g‘ri kelib, kuchli zarba berdi. Temir simlar bilan o‘ralgan tizza to‘g‘ri burun va jag‘ suyagiga tegdi. Qon sachradi — Dernianing burni bir zumda sinib, lablari yorildi. U orqaga suyrilib, bir necha qadam yurgach, beton polga qattiq yiqildi. Tanasi bir marta titradi va harakatsiz qoldi. Qon uning boshi ostida tezda katta ko‘lmak hosil qildi.
Zal bir lahza jim bo‘lib qoldi. Keyin Mingyu va boshqalarning hayajonli qichqiriqlari ko‘tarildi.
Jungkook nafas qisib, qonli tizzasini artib, sovuqqonlik bilan orqaga qaytdi. Uning yuzida hech qanday his-tuyg‘u yo‘q edi — faqat g‘alaba.
Mingyu jilmayib, Jiminga qarab pichirladi:
— Bu ikkalasi haqiqatan ham pul keltiradigan o‘yinchilar...
Jonli efirda bo'lgan bu janglar bir zumda millionlab ko'rishla va jang uchun tikilgan pullar milliardlab bo'lib ketadi. Jungkook sekin kamera oldiga kelib
:men bilan hech kim, hech qachon o'ynashishga harakat qilmasin! Bo'lmasam ahvoli shunday bo'ladi! Aynan sen! Quloqlaringga quyib ol bu gaplarimni
Uyda xotirjam jang ko'rayotgan va dernia mag'lubiyatini ko'rgach asabiylashayotgan Suna Jungkookni gaplari aynan u uchun ekanligini oyoq uchigacha his qiladi...
Oradan ikki kun o‘tgan edi. Kepka kiygan sirli erkak har daqiqa Liorani kuzatib yurardi. Liora esa Xukun bilan yanada yaqinlashib, unga bog‘lanib qolgan edi. Aurora asabiylashib, Lioraga Xukundan uzoqroq turishni qayta-qayta tayinlardi. Ammo Liora endi o‘zini tuta olmasdi.
Bugun. Liora POV:
Xukun menga o‘z uyida qolishni taklif qilganida avvaliga hayron qoldim, lekin “yo‘q” deyolmadim. Men ham uni juda xohlayotgan edim. Uning uyiga yetib kelganimda eshikni ochdi. U yarim yalang‘och edi — faqat pastki qismini oq sochiq bilan o‘rab turgan. Ko‘zlarim beixtiyor sochiq ostida biroz ko‘rinib turgan qattiq a’zosiga tushdi. Tizzalarim darhol qaltirab ketdi, qizigan issiqlik butun tanamni qamrab oldi.
Xukun jilmayib, past ovozda dedi:
— Hoy kichkintoy, kira qol ichkariga...
Ichkariga kirishim bilan uning nigohi tanamni kuydirayotgandek tuyuldi. Bir necha qadam yurishim bilan belimda uning issiq, kuchli qo‘llarini his qildim. U birdan belimni qattiq siqib, orqamdan quchoqlab oldi. Qattiq a’zosi sochiq orqali dumbalarimga bosilib turardi.
— Men juda charchadim... Charchog‘imni chiqara olasanmi? — deb pichirladi u qulog‘imga.
— Ha... albatta, azizam... — so‘zlarim labimdan beixtiyor chiqib ketdi.
Xukun boshqa so‘z kutmay meni ko‘tarib, xonadagi katta divanga tashladi. Bir urinishda ko‘ylagimni, shortigimni va ichki kiyimlarimni yirtib tashladi. Uning og‘zi darhol lablarimga yopishdi — qattiq, ochko‘z o‘pish bilan tilini og‘zimga soldi. Bir qo‘li bilan ko‘kragimni qattiq siqar, ikkinchi qo‘li bilan oyoqlarim orasini ochib, namlangan joyimni barmoqlari bilan silay boshladi. Men ingrab yubordim.
U sochiqni tashlab, katta, qattiq a’zosini qo‘liga oldi va sekin, lekin kuch bilan ichimga kirdi. Har bir zarbasi bilan tanam titrardi. U meni divanga bosib, tez va chuqur harakat qilardi. Qo‘llari dumbalarimni qattiq ushlab, har safar to‘liq kirib-chiqardi. Men uning orqasini tirnab, oyoqlarimni beliga o‘rab oldim. Issiq nafasi bo‘ynimda, og‘ir ingrashlari xonani to‘ldirardi.
— Seni... juda xohlayman... — deb pichirlardi u har bir zarbada.
Bizning harakatlarimiz tobora qizig‘ar, ter va nafas tovushlari aralashib ketardi. U meni bir necha pozitsiyada oldi — divanda, keyin devorga bosib, oxirida meni o‘ziga o‘girib, orqamdan kuchli urardi. Men bir necha marta orgazmga yetdim, tanam titrab, uning ismini baqirib yubordim. Xukun ham oxirida ichimga qattiq bo‘shab, og‘ir nafas olib ustimga yiqildi.
Bu voqeani kepkali erkak yashirin kameralar orqali to‘liq yozib oldi. U biroz hayron bo‘ldi, ammo darhol videoni Jungkookga yubordi.
Shu payt Jungkookning uyida...
Jungkook Italiadan bugun ertalab qaytib kelgan edi. Videoni ochib ko‘rgach, g‘azabdan ko‘zlari qonga to‘ldi. Liora Xukun bilan divanda, devorga bosilib, o‘pishib, bir-birlariga yopishib yotgani — bu manzara uning miyasini kuydirdi. Telefonni yotoqqa tashlab, stol ustidagi mashina kalitini oldi va eshik tomon yurdi.
Eshikni ochishi bilan oldida Yumie turardi. Yumie jilmayib, ichkariga kirib uni quchoqlab oldi.
Jungkook uni qattiq itarmoqchi bo'ladi ammo qo'llarini itarish uchun ojizlik qiladi.
— Yumie! Hozir emas! — deb baqirdi u.
Yumie esa jilmayib, uning ko‘kragidagi mushaklarni silab, o‘zini unga bosdi:
— Yo‘q... aynan hozir...
Jungkookning miyasida bir zumda qorong‘u reja paydo bo‘ldi. U Yumiening bo‘ynidan qattiq ushlab, uni devorga bosdi. Sekin eshikni uni orqasidan qulflab, Ko‘zlaridagi qizil alanga bilan unga tikildi.
— Buni o‘zing so‘rading, kichkina fohisha!
U Yumiening ko‘ylagini bir tortishda yirtib tashladi, ichki kiyimini ham yulqib oldi. Yumie qo‘rqib, qarshilik ko‘rsatmoqchi bo‘ldi, lekin Jungkook uning ikkala qo‘lini bir qo‘liga mahkamlab, o‘zining shimini ochdi. Qattiq, tomirlar bilan qoplangan a’zosi allaqachon tayyor edi.
Jungkook Yumieni devorga bosib, uning oyoqlarini kuch bilan ochdi va bir kuchli zarba bilan ichiga kirdi. Yumie og‘riqdan baqirib yubordi, ammo Jungkook uning og‘zini qo‘li bilan berkitdi va qattiq, shafqatsiz harakat bilan sikishni boshladi.
Har bir zarbada u ko‘zini yumib, Yumieni emas, Liorani tasavvur qilardi. Uning oldida Liora turibdi, Xukun bilan o‘sha ishlarni qilayotgan Liora...
— Boshqa erkak bilan yotishga qanday jur’at etding?! — deb g‘azab bilan pichirlardi u har bir chuqur kirishda. — Sen menikisan, Liora...
U bu ismni Yumiega qaratib aytayotgan edi, lekin tasavvurida faqat Liora bor edi. Jungkook uni devordan ko‘tarib yotoqqa tashladi, oyoqlarini keng ochib, ustidan chiqib yanada qattiqroq urardi. Har bir zarba bilan u Lioraning tanasini jazolab, Xukun bilan bo‘lgan har bir lahzasini o‘chirib tashlamoqchi bo‘lgandek sikardi.
— Meni aldading-a?! Xukun seni shunday sikayotgan edimi?! — deb baqirardi u, bir qo‘li bilan Yumiening bo‘ynini siqib, ikkinchi qo‘li bilan dumbalariga qattiq urib.
Yumie yig‘lab, qarshilik qilishga urinardi, ammo Jungkookning g‘azablangan kuchiga dosh berolmadi. Jungkook uni orqasiga o‘girib, orqasiga kirib, sochlariidan tortib sikishni boshladi. Butun vaqt davomida u faqat Liorani ko‘z oldiga keltirib, uni jazolar edi.
Oxirida u Yumiening ichiga qattiq, issiq bo‘shab, og‘ir nafas olib orqaga chekindi. Jungkookning suyuqliklari g'azabda bo'lgani uchun quyuq va ko'p edi va bu suyuqlik yumie ostidan sizib yotoq pasteliga qoolandi. Yumie yig‘lab, tanasi titrab yotoqda yotardi. Jungkook esa sovuqqonlik bilan kiyinib, unga qarab dedi:
Va Jungkook ichidagi olov bilan uydan chiqib ketdi. Va sal avval cho'ntagiga solib olgan telefonini olib jiminga qo'ng'iroq qilib yumie bu uyni tark etmasligimi buyuradi. O'zi esa moshinasiga o'tirib, asfaltga qora chiziqlar chizgancha bu uydan uzoqlashdi...
