— '𝗚𝗮𝗻𝗴𝘀𝘁𝗮𝗿 𝘆𝗮𝗿𝗮𝘀𝗶 —
Samolyot uchishi kerak bo'lganida birdan to'xtadi. Va samolyot eshigidan men umuman ko'rishni istamaydigan yuz paydo bo'ldi. Jimin ham bu yuzni ko'rib menga tashvish bilan qarab
—hohlasangiz uni tashqariga olib chiqib ketishim mumkin...
Jimin uni haydab yuborishini hohlasam ham, uni haydab chiqarishga haqqim yo'q.. Otamga va'damni buza olmayman axir u mening bir qorindan tushmagan bo'lsa-da ukam...
Yoshi allaqachon 67 kirgan kishi bo'lishiga qaramasdan janob jeon gavdasi hali hamon tik, keng huddi tog' misol hech egilishdan habar yo'q edi. Qora kostyumni yelkasiga tashlab, ichidan kiygan oq koftasini to'g'irlab sekin o'rnidan turib yonida o'yinchoq o'ynab o'tirgan kichik 10 yoshli Jungkookga qaradi.
—o'g'lim, mening merosxo'rim..
Jungkook quyon misol katta ko'zlari porlab otasining tanasiga intilib tepaga ko'tarilganida yonidagi o'yinchoqlar unutildi.
Janob jeon uning beg'ubor hali otasining qonli ishlariga arashlamagan, bunday qonli dunyoga ko'rib ulgurmagan ko'zlarini ko'rib yuziga sekin tabassum yoyildi
—senga sovg'am.. Bilasan, onang seni tugish chog'ida vafot etgan.. Shu sababli ko'ngli yarim o'g'lim yani seni hafa qilishni istamay shu yoshinggacha uylanmadim.. Ammo ikkimiz ham erkakmiz, sen meni tushunishing kerak..
Kichik Jungkook barcha narsalarni bilar edi. Onasining vafoti tilga olingan zahot beg'ubor ko'zlari yo'qoldi. Uning o'rniga nafrat gazab uchqunlari bilan to'lgan ko'zlar paydo bo'ldi. U bilar edi. Jungkook kichik bo'lishiga qaramay, u tug'ilish chog'ida onasidan ayrilmaganini, asl haqiqatni bilar edi. Shunga qaramay ko'zlarida gazabni yashirinib ko'zlari oyinchoqlariga qaytdi
-hosh bu bilan nima demoqchisiz, dadajon?
Janob jeon uning sovuq ifodasini bir zumda sezdi ammo bunga e'tibor bermay gapida davom etsihga qaror qildi
—shu sababli, seni doim ko'rish uchun keladigan va chaqaloqlik vaqtingdan beri senga g'amxo'rlik qilishga harakat qiluvchi Kim Suna xonimga uylanmoqchiman..
Jungkook yashirincha kulib qo'ydi bu kulgu ichiga ojizlikni tan olish ammo qasos olish uchun yolg'on hayotida yolg'on gapirishga majbur bo'layotgan Jungkook ruhi yashiringan edi
- Kim Sunaga uylanmoqchiman? Uylandim deng otajon... Bu xonimchani bitta qizi bor ekanligini ham bilaman
Janob jeon g'azabi ko'tarilib, bo'yinidagi tomirlari bo'rtib, boynida qon talash rangni paydo qildi bu gazab Jungkookni yuziga qatta tarsaki tushirishga olib keldi. Bu tarsaki birinchi marotaba Jungkookga berilgandi. Va bu tarsaki Jungkook labidan, burnidan qon tomirlarini yorib yubordi
— Suna sening tengdosh do'sting emas! Hurmat bilan ogzingni qimirlat yoqsa sendan voz kecha olish darajasiga chiqaman! Buni qila olaman bilasan!
Jungkook o'rnidan turib, labidagi, burnidagi qonlarini artib otasining yonidan o'tayotganida yelkasini qatta ushlab, turtib o'tib ketdi. Janob jeon qoqilib ketdi. 10 yoshli o'g'lida o'zi oylaganga qaraganda ko'proq kuch bor edi. Jungkook eshik yoniga birganida otasiga yuz burishga ham istamay, lablarini qimirlatdi
-istaningizdek qiling! Voz kechmoqchimisiz? Bundan hursand bo'lar edim! janob JEON!
Shu bilan Jungkookni orqasidan huddi otasi unga bergan tarsaki ovozi qanday baland bo'lsa u ham eshikni yopib otasini o'z fikrlari bilan yolg'iz qoldirdi. Janob Jeon hayron qoldi. Yuragi g'ash bo'lib, hali bir marotaba ham bukilmagan bu gavda bu safar divanga yiqildi.
— u meni janob Jeon dedimi? Ah la'nati! Voz kechish? Men allaqachon onangdan voz kechganman! Sendan voz kechish uchun aslida menda kuch qolmagan!
Jungkook gazab bilan janob jeonni yordamchisi, qoriqchisi bo'lgan janob Park wook ning o'g'li Park jimin o'zi bilan teng bo'lgan bu bolakay oldiga yugurdi. Xonada jimgina dars qilayotgan Jimin oldiga Jungkook baqirgancha gazab bilan kirib keldi
—PARK JIMIN! JIMINSHI! hoy ahmoq! Menga qara!
Jimin sekin Jungkookga qarab jilmaydi. Ammo Jungkook uning tabassumini yoqtirgan ikki qadam bilan oradagi masofani yopib, Jiminning yuziga musht tushirdi. Bu musht jiminni sovuq polga uloqtirdi. Bolakay yuzini ushlab Jungkookga hayrat bilan qaradi
-Nima kulgili ekan? A Jimin!! Qani gapirchi!
Jimin o'rnidan sekin turib, Jungkook tomon bir qadam tashladi
-hoy Jungkook! Men sening do'sting ekanligimni unutdingmi?
Jungkook kulib jiminni yuziga tushib turga sochini mushtiga siqib orqaga itardi
—do'st? Sen otamning qulini o'g'lisan! Ahmoq gadoysan! Otang kabi ulg'ayganing mening qulimga aylanasan!
Jimin gazabini ushlab turolmay Jungkookni yuziga musht otdi
-kimni qul deyabsan ahmoq!!! Meni hohlagancha gapir ammo otamga til telkizma!
Jungkook bu mushtdan yuzi yonga tisarildi. Hayron qolib jiminga qaradi
—qanday qilib bu otani yoqtirish mumkin!? U senga faqat yomonlik tilab tursa!? Faqat senga yaxshi bo'lsin deydiyu ammo hamma narsani o'z foydasiga to'g'irlab seni qurbon qilsa?! QANDAY QILIB?
Jungkook jimin haqida emas o'zi haqida gapirib yerga quladi. Ko'zlarida yosh chiqishga harakat qiladi ammo negadur bu zaiflikni korsatishni istamaydi
Jimin esa hayron qolib qotib qoldi ammo biroz vaqt o'tgach jimin ham sekin devorga suyangacha Jungkookni yoniga o'tirdi
-senga kim yomonlik tilaydi bu qiziq emas! Muhimi sen bu yomonlikga yengilishing emas bu yomonlikni yaratishing va bu qurollari bilan o'ziga qaratib o'q uzishing kerak
Jungkook ko'zlarida to'lgan yosh bilan jiminga manoli qarash qilib sekin jiminni sochini silab qo'ydi. Jimin Jungkookni qo'li ko'tarilganida qo'li uni qo'lini ushlamoqchi bo'ladi chunki yana unga hujum qilyapti deb o'ylagan edi. Jungkook bundan kulib yubordi
—jiminshi! Mendan qo'rqyapsanmi?
-qo'rqmayabman, dushmandek do'stimdan o'zimni biroz himoya qikishga harakat qilyapman
Jungkook yana birdan yuzi qorayib ketdi
-la'nati Jimin! Meni hech qachon dushman dema! Hamma dushman desa ham sen dema! Ah!
Jimin kulib Jungkookni qatta quchoqlaydi
-do'stim tur o'rningdan! Dars qilishimiz kerak.. Unutdingmi? Bugun anavi xonimcha kelishini! Suna uchun yaxshi bolakay bo'lishing kerak!
Jungkookning Suna va uning qizi haqida gap ketganda jag‘ mushaklari tortishdi
-rejadan chiqish niyatim yo'q ammo ularga bunday yaxshi bo'lish allaqachon jonimga tegishni boshladi
Jimin Jungkookni yelkasiga qo'lini o'rab, bir qo'lini bilan oppoq shiftga qarab qo'llarini qimirlatib
—do'stim yana biroz sabr qil.. Bu dunyoni qolingga olgach sabrlarimiz uchun mukofot sifatida ularga hohlaganingni qilasan!
Jungkookning lablari yon tomonga cho'zilib sekin kulib jiminga qaradi
-birinchi bo'lib bu la'nati xonimchaning beg'ubor bo'lgan qizchasini zo'rlashdan boshlayman!
Jimin va Jungkook biroz shu mavzuda biroz suhbatlashgandan so'ng, kochaga chiqib ketishdi.
Shu bilan kechki salqin Seul kochalarini egaladi. Seul markazidan unchalik uzoq bo'lmagan Jeonlar qo'rg'onida yangi bo'ron shamolli bo'lish arafasida edi. Uyda allaqachon oilaviy stolda dasturxon yoyilgan kamida olti xil ovqat bilan toldirilgan har bir likopcha qo'yilgan qismlarni yonida bir stakan suv albatta turar edi. Atrofda xizmatkor xizmat qilishga tayyot holda bir burchakda terilib turardi. Stol boshida janob Jeon va uning o'ng tomonida doim Jungkookni onasi o'tirgan qismida Suna va uning ro'parasida 8 yoshli qizi Yumie ham o'tirardi. Huddi baxtli oila singari suhbatlashin otirar ekan bu orada Jungkook va Jimin sochlari to'zib, qah qaha otib uyga kirayotgan edi. Kechki ovqat qilish Jungkook zalga kirar ekan xonadagi odamlarni hayratda qolmaydi ammo yuzida kulgu darhol yo'qoladi. Buni payqagan Jimin Jungkookni turtib qo'ydi. Jungkook bu turtkini qabul qilib yuziga majburan tabassum yaratdi.
Janob jeon o'g'lini va Jimin ko'rgach kichik jilmayib qo'ydi
- oh onam?
Jungkook lablaridan achchiq kulgu qochdi bu kulguga qo'shilib nafratga to'lgan ko'zlari qovoqlarini aylanib o'tdi.
-salom o'gay onajon.. Va salom o'gay singiljon..
Jungkook yumiega qarab yomon jilmayib qo'ydi. Hech narsadan xabari yo'q yumie esa Jungkookga qarab keng jilmayib qo'yin o'rnidan turdi
Jungkook endi otasiga qarab gapirmoqchi edi birdan beliga ikki kichik qo'llar o'raldi. O'zidan unchalik kichik bo'lmagan qizchaga sekin pastga qarab hayratda qoldi. Jungkookning Qo'llari yonda qotib qolib nima qilishni bilmay jiminga qaradi. Jimin ham hayratda qolgancha qizchaga qarab turardi ammo birozdan so'ng Jungkookga qarab uni quchoqla deb imora ishora qiladi. Jungkook istamay sekin yumieni quchoqlaydi.
Bu voqeadan bir yildan so'ng Suna yana bir o'g'il dunyoga keltiradi. Jungkook g'azablansada bu yangi tug'ilgan chaqaloqga qandaydur mehr qo'yadi. Buni tan olmasa ham unga yashirincha g'amxo'rlik qilar edi. Yumie esa Jungkookni dumiga aylangan edi. Maktabda ham Jungkookni ortidan yurib unga yaqin yurishga harakat qilardi. Jungkook urushib, kiyimlari yirtilib kelgan bir vaqtda yumie unga g'amxo'rlik qilardi. Yaralariga dori surtib, kiyimlarini tozalab berardi. Yumie faqatgina Jungkookga emas ikkinchi akasidek bo'lib qolgan Jiminga ham Jungkookga qilganidek g'amxo'rlik qilar edi. Jungkook doim yumie itarsa Jimin Jungkookni yumie tomon itarardi. Hatto shu masalada Jungkook va Jimin ko'p urishib ketishar edi.
Jungkook yangi tug'ilgan bolakayni qo'liga olarkan janob jeon unga qarab
— bu sening ukang! Unutma, o'gaymi yo'qmi ularda sening tomiringda oqayotgan mening qonim ularning qonida ham oqmoqda! Aka bo'lgani ekansan, Yumie va Mingyu ni himoya qilishga va'da berishing kerak
Jungkook qo'lidagi chaqaloqga bir qarab eshikdan poylab turgan yumie ga ham bir qarab, otasiga sekin qaradi
— Mingyu mening himoyam ostida deb hisonlashni boshlayvering! Yumie ham..
Jungkook og'zidan yumie ismi chiqarkan lablari sekin tepaga tortildi..
-Hozirgi vaqt samolyot ichida-
Samolyot ichida kotarilgan keng yelkali, qora futbolkada bo'lgan gavdani ko'rishim bilan qo'limdagi suratni jiminga qaytarib sumkaga solishni ishira qildim bu orada gavda esa men tomon yurib menga qarab jilmaydi
—akajon meni tashlab o'zingiz italyaga sayohat boshlayabsizmi?
Mingyu ni bu gaoidan so'ng yuzim biroz burishdi uni sochidan ushlab yonimdagi orindiqga tortdim u kulib qo'limni itardi
—doimgidek juda qo'pol! Qani Eshiklar yopilsin, uchishni BOSHLADIK do'stlar!
Lablarimdan Mingyu gapidan so'ng o'zing istamay tabassum paydo bo'ldi. Mingyu orindiqga sal kam yotib bemalol joylashib menga qararkan, ko'zlarimni undan olib qochib
— bu sayohat emas! Biz Italiyada bo'lib o'tadigan katta miqdorda oul tikiladigan noqonuniy jangni boshlash uchun ketyapmiz.. Qo'rqmaysanmi?
Mingyu bu gapimdan boshini orqaga tashlab baland ovozda kulib yubordi
—sizning tarbiyangiz olgan bolaman, qorqish haqida menga gapirmang! Jang desalar qonim qaynaydigan odatim borligini uchalamiz ham yaxshi bilamiz! To'g'rimi jimin akajon
- oxirgi marotaba qaynagan bu qon tufayli ikki marotaba men va akang kaltak yeganing esingdan chiqdimi?
Jungkook va jimin qatta kulib yubordi
-oshanda u bizga qanday kerilgani hech ham esimdan chiqmasa kerak
Jungkook baland ovozda kulib mingyuni yelkasiga urib qo'ydi. Mingyu yuzida tabassum yo'qolib, yuzi burishdi
Birdan jiminning telefoni jiringlab xabar kelganini bildirdi. Jimin bu xabarni ochar ekan yuzida tabassum yo'qoldi va tezda Jungkookga qaradi
—Jungkook, sen bilan yolg'iz gaplasha olamanmi?
Jungkookni tabassum ham jiminni jiddiyligini ko'rib yoqoldi. Va o'rnidan turib bosh xona tomon yurdi. Bu orada allaqachon samolyot bulutlar orasiga chiqib olgan edi. Mingyu ham qiziqib o'rnidan turdi. Jungkook Mingyuni qimirlaganini ko'rib unga jiddiy nigoh tashlab
—joyingdan qimirlama! Shu yerda qol
Mingyu Jungkookni buyrug'idan chiqmaslik kerakligini yaxshi biladigan insonlardan biri edi. Qiziqishi so'ngancha yana joyiga yiqildi.
Jimin va Jungkook xonaga kirgach Jimin telefondahi suratlarni Jungkookga ko'rsatdi. Suratda liora va Xukun birga tushlik qilayotgani, birga ishlayotgan, birga kulayotgani tasvirlangan edi. Jungkook telefonni qatta ushlab, yotoqga otib yubordi va jaxl bilan
—la'nati bu qanjiqni bur xonaga qamab qo'yishini buyur! Anavi yigitni esa qora ro'yxatimga qo'sh! U uchun chiroyli yakun tayyorlayman! Shaxsan O'ZIM!
Jungkook jaxl bilan xonadan chiqib ketdi. Jimin esa yotoqdan telefonni olib chuqur nafas olib Jungkookni buyruqlarini nuqta verguligacha yozib unga yubordi.
Bu kunni unutmasam kerak kun bo'yi Xukun bilan vaqt otkazmoqdaman. Bugun hatto u bilan bir xonada yolg'iz qolib ishladim...
Bu haqida o'ylab yuzimga qon yugurib jilmayib xonaga yangi mijoz kirganini ham sezmay qolibdi. Erkak yuziga qarar ekanman bugun ertalab ko'rgan kepkali erkak ekanligini bir zumda payqadim. Ammo uning qo'li chuqur kesilgan va qonayotgan edi. Tezda o'tirib uning qonini tozalab, tikish uchun igna ip qidirib atrofni qaradim ammo negadur yo'q edi.. Ammo ko'zlarim sekin uning oyoq kiyimiga tushdi. Bunday tim qora oyoq kiyimni bu shifoxonaga kirgan mijozlar orasida birinchi marotaba ko'rayotgan edim..
Yangi igna ip va norkoz beruvchi dorini olib kelish uchun shunday maxsus dorila va kerakli jihozlar saqlanadigan xona tomon ketdim. Xonaga kirganimda negadur bo'sh, hech kim yo'q edi. Hatto olingan narsalarni hisoblovchi erkak ham yo'q edi. Ha mayli deb o'zim kerakli narsalarni olib, olgan narsalarni kompyuterga kirgizib endi xonadan chiqaman deganimda negadur eshik qulf edi. Qattiqroq eshikni itardim ammo yo'q.. Men bu xonaga qamalib qolgan edim.. Eng alamlisi bu shifoxona devorlari ovoz o'tkazmaydigan qilib qurilgan edi. Eshikni ochishga harakat qilar ekanman oyoq ovozini eshitib yerga eshikni pastki qismidan tashqariga qaraganimda. Bugun ko'p marotaba korgan osha kepkali erkakdagi noyoq oyoq kiyimni ko'rdim. Orqaga sudralib, devorga suyanib baqirib yubordim
—la'nati eshikni och! Sen kimsan!!!
Sal avval xabarni olgan erkak, dorilar turuvchi xonaga kirib u yerda bir necha hamshiralar va bir erkak o'tirganini ko'rgach qo'lidagi qurol asta ularga ko'rsatib hammaga bu yerdan yo'qolishini aytadi. Hamshiralarga qarab
—agar kimdurga churq etsang oilalaring bilan yarim tunda yoqib tashlayman! Yo'qolish hammang!
—janob o'zingizni bosing.. Iltimos..
Ammo u quloq solmaydi va erkakni orqa yoqasidan ushlab bir ko'tarib orqaga sovuq polga tashlaydi
—ko'p gapirishni yoqtirmayman! Yo'qol bu yerdan!
Erkak bu yerda og'riq bilan tark etadi. U esa xonadagi qog'ozni kesuvchi pichoqni olib qolini kesib, chuqur chandiq qoldiradi. Va liora xonasi tomon yurdi.
U xonaga kirganida stuliga suyanib jilmayib turgan liorani ko'rgach stulga baland ovoz bilan tomog'ini qirib o'tiradi. Birozdan so'ng liora xonadan chiqgach u ham qo'lini bint bilan bo'ylab uning ortidan boradi. Liora parolni kiritib dorilar turuvchi xonaga kiradi. Bu vaqtda eshik yopiladi va u eshik parolini buzib unga umuman boshqa parolni o'rnatadi. Va u yerdan sekin uzoqlashayotganda baqiriq ovozi eshitadi. Va eshik pastidan liora uchun kichik xat tashlab ketadi
Men baqirar ekanman birdan eshik pastida bir qog'oz sirg'anib ichkariga men tomon keldi. Uni tezda qaltiragancha olar ekanman unga
—Cai Xukun allaqachon qora ro'yxatda, Jeon liora xonim
Degan yozuv bor edi. Men hayratda qoldim chunki u yerda mening ismim yozilgan ammo familyam jeon deb yozilgan edi.
-ey xudoyim, o'rindiqga yopishib qoldim deb o'ylagan edim ahhh
Jungkook telefonida kunlik rejalarni to'g'irlab chiqarkan mingyuni gapiga ensasini qotirib
-nolimasangchi! Samolyotdagi hamma oziq ovqat yeb tuganding! Endi uni o'zingni hisobingni to'ldirib qo'yasan
Mingyu akasini hazlidan kulib jiminni yelkasiga qo'lini orab
—jimin aka, qarz berib turmaysizmi mobodo?
-voy xudoyim qara bugun kreditimni to'lashim kerak ekan!
Jungkook jiminni gapidan baland ovozda kulib yubordi
-ey xudoyim.. Mingyu bilasanmi uni kreditini kimga to'laydi?
Mingyu qiziqib tezda Jungkookga yetib oladi
Mingyu hayratda qolib, ensasini qotirayotgan jiminga qarab
-hoy jimin aka! Ahmoqmisiz? Sobiq qizingizga haligacha pul berasizmi?
-ah jim bo'l Mingyu! U uchun emas onasi kasal bo'lgani uchun unga pul beraman! Va akangdan farqli o'laroq bu haqida hech kimga aytmasang samolyotda korsatgan barcha karomatlaringni o'zim to'lab beraman
Jimin Jungkookga ko'zlari bilan bir xanjarni otdi. Jungkook unga qarab ko'z qisib qo'ydi. Ular aeroportdan chiqib kecha tunda band qilib qo'yilgan mehmonxonadagi ikki nufuzli xonalarga joylashdi. Mingyu kelishini aniq bo'lmagani uchun unga xona yo'q edi. Va Jungkookni bir baqirganidan so'ng Mingyu Jimin bilan bir xonada qolishga majbur bo'ldi.
Keng qizil qora ranglar aralashgan bu keng xonadagi, qirollik yotog'i kabi keng bo'lgan bu yotoqda yotar ekanman uyqi kelmas edi. Nega? Chunki qonim qaynayotgan edi. Meniki bo'lgan narsa, odam, hayvon farqi yo'q unga mendan boshqa hechbkim teginmasligi lozim! Va bu Cai Xukun deganlari mening qoidalarimni buzib o'tmoqda.. Ertangi jang, bugungi liora bilan bo'lgan voqealar hammasini o'ylab yotar ekanman telefonim jiringladi. Yarim tunda kim ekanligiga qiziqib telefonim ekraniga qaraganimda u yerga yumie degan yozuv ko'rgach @zoyim tik turganini his qildim. Ichimda sokinib sekin gavdami ko'tarib yotoqga o'tirdim va qo'ng'iroqga javob berdim
Telefon narigi tomonida yumie ni g'inshigan ovozi keldi
-Jungkookshii! Nega menga aytmasdan italyaga ketdingiz?!
Lanati uning mening ismimni aytishi bilan @zoyim menga bo'ysunmay yana baland kotarildi. Faqatgina bu qiz meni Jungkookshi deb chaqira olar edi.
-men senga hisobot berishim kerakmi? Lanati uhlasangchi!
Yumie erkalanib pichirlab gapirdi
-siz yo'q bu yotog'im bo'm bo'sh qanday uhlay olaman
Ha azizlar men u bilan bir yotoqda uhlayman.. Suna xonim shuna istagan va men u payt 15 yoshda edim. Shundan buyon u bilan bir yotoqda yotaman. Ba'zan Mingyu bunga hasad qilar edi. Va men bilan jang qilishga chaqirardi.
-jim bo'l! Va uhla! Bu hafta yarmi italyada bo'laman shanba kuni koreyaga qaytaman! O'shanda gaplashamiz! Ungacha esli qiz bol! Hayrli tun
Uning javobini kutmasdan qo'ng'iroqni yakunlab ko'rpa bilan qoplangan pastki qismimga qararkanman u allaqachon tik turar edi. Ichimda la'nat aytib hamomga sovuq dush qabul qilish uchun ketdim.
-hoy yaramas! Mingyu! Oyog'imni qo'yib yubor! To'g'ri yotsangchi!
Mingyu allaqachon uhlab, yotoqni aylanib oyoq tomonga yotib olib jiminni oyog'ini quchoqlab uhlayotgan edi. Jimin esa Mingyu bu besonaqay uhlashidan hali ham uhlay olmagan edi.
Yaxshi ham telefonim yonimda edi tezda Xukunga qongiroq qildim ammo u ko'tarmagach auroraga qongiroq qildim u kelib meni bu xonadan qutqardi. Ammo bu eshik ochilguncha to'rt soat vaqt ketdi. Bu yerga qamalab qolganimni bilgan aurora men bilan juda uzoq vaqt urushdi. Ammo unga menga berilgan xatni ko'rsatganimdan so'ng men bilan birga bugun qolishini aytdi. Mana hozir yarim tun onamning dakkili shirin so'zlarini eshitib, otamning havotit to'la ko'zlarini ko'rib oxiri yotoqga aurora bilan birga quladik. Aurora belimdan qatta quchoqlagancha uhlab qolgan, bu uyda allaqachon hamma uhlayotgan edi. Ammo men emas.. Hayollarim mening yangi familyamda edi Jeon? Juda tanish.. Qayerdadur eshitgandek bo'lar ekanman ko'zlarim stol ustida turgan eski do'stlarim bilan tushgan rasmga tushdi-yu Jeon familyasini qayerda eshitganimni esladim
9 yil avval
Men 18 yoshga to'lgan kun. Darsdan qochib yashirincha mashhur klubga borgan edik. Ochiq kiyimlar kiyib, o'zimizga oro berib yasanib klubga kirib ko'ngil hushlik qilgan edik. Ammo men ko'nglim aynigan bois hojatxona tomon yurarkanman o'ng tomonimda joylashgan VIP xonada bir ayolning nolalari quloqlarimni egallab oldi. Sekin qiziquvchanlik bilan xonaga koz tashlar ekanman xonada kuchki mushaklarga ega, keng yelkali qorin qismi qatta tortilgan presslar bilan to'lgan kuchli erkak ostidagi qizni shafqatsizlarcha azob berayotgan edi. Katta kafti qizni pastki orqa qismiga tarsaki tushirdi. Bu tarsaki qizni tanasida bir zumda iz qoldirdi. Qo'llari esa ayolni ko'kraklarini u**ki qismi chimchilab og'ziga solib sorishni boshladi. Men birinchi marotaba ko'rayotgan bu voqeadan hayrat qotib qolgan edim va birdan xonaning bir burchagida sariq sochli yigitning ovozi meni harakatga tushirdi
-janob jeon! Tezroq ketishimiz kerak
-ahh... Mmm yana ozgina! To'g'rimi yumie?
Ostidagi qizga sekin jilmayib qarar ekan qiz ham unga jilmayib
-ahhh albatta.. Tezroq bo'laylik! Tezlashing ahhhh
Mana men birinchi marotaba eshitgan o'sha jeon familyasi.. Endi burilib ketmoqchi bo'lganimda oldimda bir qora tozigan sochli, jacket kiygan yigut meni ushlab olib labimdan qatta o'pdi va ichkaridagi yigitga qarab
Men bu gapdan qotib qoldim va uni itarishga harakat qildim
-yoq kerak emas! Men ketishim kerak
-akajon qarang men ham o'zimga o'yinchoq topdim chog'i
Yigit ichkaridagi erkakga qarab aytar ekan ichkaridagi erkak uni akasi ekanligini tushundim va yigitni oyoqlari orasiga tepib
-kerak emas dedim! Va men oyinchoq emasman!
Dedimu u yerdan yugurib qochin ketdim. Ichkaridagi erkak mening harakattimni ko'rib kulgan ovozi hali ham quloqlarim ostida jaranglaydi.
Yuzim oqarib, ter bosib ketdim. Aurora qo'lidan sekin chiqib tezda hamomga kirib sovuq suvni yoqib tagiga turdim
-bu jeon mening hayotimga kirib hayotimni buzishini istamayman
Ayni shu vaqtda Jungkook ham o'ziga o'zi pichirlaydi
- men Jeon Jungkook, bu liora deganini hayotiga kirib tanasiga meniki ekanligini belgilashni istayman!
Jungkook jimin Mingyu va bir ikkita odamlar bilan birgalik jang bo'lib o'tuvchi tashlandiq joyga keta boshlaydi. Bir soatga qolmasdan ular yetib kelishida ro'parasida esa ulkan bino edi.
Naples chekkasidagi eski sanoat hududida joylashgan ulkan omborxona tashqaridan qaraganda yillar davomida tashlab qo‘yilgandek ko‘rinardi. Oqartirib ketgan beton devorlar, zang bosgan temir darvozalar va siniq derazalar bu joyni oddiy xarobaga o‘xshatardi. Ammo bu faqat tashqi niqob edi.
Ichkariga kirilgach, manzara butunlay o‘zgarardi. Bir necha ming kvadrat metr maydonni egallagan ulkan zal maxsus shu uchrashuv uchun ikki hafta avvaldan tayyorlab qo‘yilgandi. Beton pol tozalangan, kuchli projektorlar shiftdagi temir konstruksiyalarga o‘rnatilgan, elektr generatorlari uzluksiz ishlashi uchun alohida xonaga joylashtirilgan edi. Zalning markazi mutlaqo bo‘sh qoldirilgan bo‘lib, aynan shu yer jang maydoni sifatida belgilangan. Atrofida esa kuzatuv uchun baland metall platformalar qurilgan edi.
Xavfsizlikka esa alohida e'tibor qaratilgandi. Ombor atrofi bir necha qatlam qo‘riqlash tizimi bilan o‘ralgan, har bir kirish va chiqish nuqtasida qurollangan qo‘riqchilar navbatchilik qilardi. Hech kim tekshiruvsiz ichkariga kira olmasdi. Yaqin atrofdagi ko‘chalar ham nazorat ostiga olingan, qo‘shni binolarning tomlari va derazalarida kuzatuvchilar joylashtirilgan edi. Ular radioaloqa orqali har qanday shubhali harakatni darhol xabar qilishga tayyor turishardi.
Bu joy tasodifan tanlanmagan edi. Bir martalik uchrashuv uchun puxta rejalashtirilgan, tashqi dunyodan deyarli uzilgan ushbu ombor jang boshlanishidan oldin ham xavf va taranglik hissini uyg‘otardi.
—Writer:мisu 🎐
—Channel: @terrible_fanfic 🎐