KO'K BO'RI
Poyezd oynasidan ko'ringan Seul manzarasi Busanning sokin dengiz bo'ylaridan butunlay farq qilardi. Baland binolar, tinimsiz shoshayotgan odamlar va havoda sezilib turgan sovuq nufuz hidi. Su-min sumkasining bog'ichini qo'llari titrab mahkamroq ushladi. U bu shaharga shunchaki kelmadi; u Janubiy Koreyaning eng boy, eng qudratli oilalari farzandlari o‘qiydigan elita maktabiga grant yutgan edi.
Maktab darvozasidan kiriboq, u olomon ichidan tanish chehrani ko'rdi. Bu uning Busandagi eng yaqin dugonasi — Mia edi.— Su-min! Ishonmayman, oxiri keldng-a! — Mia uni quchoqlab oldi, ammo uning ko'zlarida Su-min kutgan quvonch emas, qandaydir yashirin xavotir bor edi.— Men ham ishonmayapman, Mia. Bu yer xuddi ertakka o'xshaydi, — pichirladi Su-min atrofdagi hashamatli mashinalar va qimmatbaho kiyingan o'quvchilarga qarab.
— Ertak? — Mia achchiq kulimsiradi va ovozini pasaytirdi. — Tashqi ko'rinishga aldanma. Bu yerda qonunlarni direktor emas, boshqa odam yozadi. Yuqori sinf yetakchisi... Min Yoongi. U nima desa, shu. Uni g'azablantira ko'rma, Su-min. Aks holda bu maktab sen uchun do'zaxga aylanadi.
Su-minning yuragi mudhish bir narsani sezgandek muzlab ketdi. Ammo haqiqiy sinov hali oldinda edi.
Darslar tugashi bilan barcha 9-sinf qizlariga, jumladan Su-min va Miaga ham kutilmagan buyruq keldi: bugun tunda hamma shahardagi maxfiy klubda o'tkaziladigan "Niqoblilar bazmi"ga yetib kelishi shart. Bu rasmiy tadbir emasdi, bu mutlaqo majburiy va sirli chaqiruv edi.
Ko'p qizlar buni shunchaki oddiy va qiziqarli o'yin deb o'ylashdi. Ular tunda nimalar bo'lishini tasavvur ham qila olishmasdi.
Tun yarimladi. Klub ichi qorong'u, faqat neon chiroqlari miltillab turardi. Hamma bashang kiyingan, yuzlarida esa sirli niqoblar. Su-min ham yuziga qora niqobini taqib, o'zini noqulay his qilgancha chetda turardi. To'satdan klubdagi musiqa o'chdi. Projektor nuri ikkinchi qavatdagi VIP balkonga qaratildi.
U yerda qora charm kurtka kiygan, nigohlari muzdek sovuq yigit pastga — xuddi o'z o'ljasiga qarayotgan bo'ridek tikilib turardi. Bu Min Yoongi edi. Uning yonidagi yugurdaklari zaldagi qizlarni kuzatib, pichirlashardi.
— Bugun tunda, — Yoongining yonidagi yugurdaklaridan biri mikrofonda gap boshladi, uning ovozi zaldagi qizlarning tanasiga titroq soldi, — yuqori sinflar o'zlari uchun 9-sinflardan juft tanlashadi. Va rad etish huquqi hech kimda yo'q. Qoidani bilasizlar, o'yin boshlandi!
Zalni vahimali pichir-pichirlar egalladi. Qizlar tuzoqqa tushganliklarini endi anglashgan edi. Shu payt Min Yoongi sekin zinadan pastga tushib, niqobli qizlar orasidan yura boshladi. Atrofga o'lim sukunati cho'kdi.
Yoongi Su-minning ro‘parasida to‘xtamadi. Uning muzdek nigohi qizning ustidan shunchaki sirg‘alib o‘tdi-yu, go‘yoki u yerda hech kim yo‘qdek, chetdagi charm divan tomon yurib ketdi. U divanga xuddi taxtga o'tirgandek o'tirdi va oyog'ini chalishtirib, pastdagi qo'rqib ketgan qizlarni tomosha qila boshladi. Uning ko'zlarida shafqatsiz bir xotirjamlik bor edi.Shu payt davra markaziga baland poshnali tufli kiygan, kalta ko'ylakli qiz kiborona qadamlar bilan chiqib keldi. Bu Lily edi — o'tgan yili Yoongi o'ziga juft qilib tanlagan, maktabdagi eng shafqatsiz qizlardan biri. U pastki sinf qizlarini qiynashdan zavq olardi.
Lily o'rtada turgan, qo'rquvdan titrayotgan atiga to'rttagina 9-sinf qizlarining atrofida aylanib yura boshladi. Uning ko'zlari bir chekkada o'zini panaga olishga urinayotgan Su-minga tushdi. Lily kutilmaganda yaqinlashdi va Su-minni qattiq itarib, davra markaziga tushirib yubordi.
Su-min muvozanatini yo'qotib, sovuq polga yiqilib tushayozdi. Lily uning tepasiga kelib, zaharxanda bilan past nazar tashladi:
— Xo‘sh, qizaloq... bokiramisan? — uning ovozi mikrofonsiz ham butun zalga eshitildi.Atrofdagi o'quvchilar pichirlashib, bir-biriga qarashdi. Su-minning tomog'iga achchiq bir narsa tiqildi. Undan butun hayoti davomida hech kim bunday jirkanch tarzda narsa so'ramagandi. U g'ururini topshatishni istamadi. Qiz o'rnidan tiklanib, Lilyning ko'zlariga tik qaradi:
Zal bir soniya sukunatga cho'mdi, so'ngra vahshiyona portladi. "Oooo!" degan masxarali kulgilar va baqiriqlar klub shiftini titratib yubordi. Hech kim yuqori sinflarga, ayniqsa Lilyga bunday ohangda gapirishga jur'at etolmasdi.
Lilyning yuzidagi soxta tabassum yo'qoldi, ko'zlarida g'azab uchqunlari yondi. U Su-minga yaqinroq kelib, uning yuziga pichirladi:
— Imm... demak, qushchamizni zaboni zo‘r ekan-da? Tunda nolalaring ham shunday kuchli chiqsa kerak, shundaymi? — u atrofga qarab qah-qah urib kuldi. Uning ortidan butun zal, Yoongining yugurdaklari ham qo'shilib masxaralashga tushishdi.
Su-min ortga tisarilmoqchi bo'ldi, ammo ulgurmadi. Ortidan kelgan to‘rtta baquvvat yigit uning bilaklaridan qattiq tutib, qimirlatmay ushlab turishdi. Su-min qanchalik yulqinmasin, ularning temir panjalaridan qutulolmasdi. Ko'zlariga yosh keldi, lekin u yig'lamaslik uchun labini tishladi.
Lily stol ustidagi bo'sh shishani oldi-yu, polning o'rtasiga qo'yib, kuch bilan aylantirib yubordi. Da'vogar yigitlar Lilyning atrofida intizor bo'lib turishardi, ular bu "o'lja"ni qo'lga kiritishni istashardi. Shisha polda ovoz chiqarib tez aylanar, Su-minning taqdiri esa shu shishaning uchiga bog'liq edi.Shisha sekinlasha boshladi... Da'vogar yigitlar turgan tomonga qarab burildi, lekin to'xtamadi. U yana bir necha santimetr surilib, yigitlar orasidagi ochiq qolgan bo'shliqqa — to'g'ri chetdagi divanda o'tirgan Min Yoongining poyiga qarab to'xtadi.Klubga o'lim sukunati cho'kdi. Lilyning rangi o'chib, qo'llari titray boshladi. U Yoongining nimalarga qodirligini yaxshi bilardi.
— Yoo... Yoongi... — Lily duduqlandi, ovozi titradi. — Men... men adashib ketdim. Hozir boshqatdan aylantiraman... shunchaki...
Yoongi o'rnidan sekin turdi. Uning nigohi Lilyga emas, davra o'rtasida qo'llari ushlab turilgan, ko'zlarida nafrat va qo'rquv aralashgan Su-minga qaratilgandi. U qizga juda chuqur, uning ich-ichini o'qiyotgandek tikildi. Keyin sovuq va qat'iy ovozda gapirdi:
U sekin qadamlar bilan kelib, Su-minni ushlab turgan yigitlarni birgina qarashi bilan ortga chekinishga majbur qildi. Yoongi Su-minning qarshiligiga, uning uni urishga urinayotgan qo'llariga e'tibor ham bermay, uni bir harakat bilan dast ko'tarib quchog'iga oldi.
— U meniki. Bu yil u meni juftim, — dedi Yoongi va ortiga o'girilib, zalning chetidagi, eshigi qulflanadigan qorong'u va tor xona tomon qadam tashladi.
Su-min uning quchog'ida ojizlarcha yulqinar, baqirar, ammo Yoongining baquvvat qo'llari uni tobora zulmat qa'riga tortib ketayotgan edi...
Eshik orqasidan qarsillab yopildi va qulfning sovuq ovozi eshitildi. Xona shunchalik tor ediki, unda ikki kishi faqat bir-biriga yopishib, tik turgan holda sig‘ardi, xolos. Ichkarida mutloq qorong‘ulik hukmron, faqat eshik tirqishidan tushayotgan ingichka chiziqsimon nimfon yorug‘ligi ikki qiyofani zo‘rg‘a ajratib turardi. Havoda achchiq tamaki, qimmatbaho atir va qandaydir mudhish qo‘rquv hidi ankirardi.
Bu xona shunchaki oddiy xona emasdi. Bu elita maktabining yillar davomida yashirib kelgan eng jirkanch siridir. Qanchadan-qancha aybsiz qizlarning bokiraligi, g‘ururi va ko‘z yoshlari shu devorlar orasiga ko‘milgan. Qanchadan-qancha yuqori sinf yigitlari o‘z shafqatsizligini aynan shu yerda, qizlarning tanasiga o‘z spermasini to‘kish orqali isbotlashgan edi. Qoida bo'yicha, bu birinchi aloqa faqat tik turgan holda sodir bo'lishi shart edi. Va eng muhimi — birinchi aloqa tugamaguncha ko‘z niqoblari aslo yechilmasligi kerak.
Tashqarida esa o‘lik sukunat cho‘kdi. Musiqa butunlay o‘chirilgan, yuzlab o‘quvchilar nafasini ichiga yutib, tor xona eshigiga tikilib turishardi. Ular ichkaridan keladigan har bir nolani, har bir azobli tovushni eshitishga shay edilar.
Su-min devorga qisilgancha, ko‘zlaridagi yosh niqobi ostidan oqib tushayotganini his qildi. Uning butun tanasi titrar, qarshisida tog‘dek bo‘lib turgan Yoongining nafasini yuzida tuyardi. U qanchalik g‘ururli bo‘lmasin, hozir bu yirtqichning qarshisida mutloq ojiz edi.
— Iltimos... — pichirladi Su-min, uning ovozi titrab, sinib ketdi. — Iltimos, menga tegma...Yoongi unga yaqinlashdi. Ularning tanalari bir-biriga tegib turardi. Yoongining qo‘llari sekin ko‘tarilib, Su-minning bo‘ynidan ushladi. Uning barmoqlari muzdek edi, lekin nafasi olovdek qizdirardi. Su-min ko'zlarini yumib, o'zini eng yomon narsaga tayyorladi. Ammo Yoongi kutilmaganda uni o'ziga qattiq tortdi-yu, lablarini qizning qulog'iga yaqinlashtirdi.— Agar hozir ovozing chiqmasa, tashqaridagilar seni menga qoldirishmaydi, — deb pichirladi Yoongi shivirlab, uning ovozi kutilmaganda tashqaridagi sovuq ohangdan butunlay farq qilardi.
— Qoidani hamma eshitishi kerak.
Yoongi bir qo'li bilan Su-minning kiyimini g'ijimladi va ataylab devorga urib, baland ovoz chiqardi. Keyin esa Su-minning qulog'iga buyruq berdi:
— Ahhhh... immmm... — Su-min pichirlab, o‘zini zo‘rlab baqirishga majbur qildi. Uning ovozi eshik tirqishidan tashqariga sizib chiqdi.
Tashqarida to‘plangan olomon bu tovushni eshitib, pichirlasha boshladi. Lilyning yuzida istehzoli tabassum paydo bo‘ldi. Hamma o‘yin odatdagidek shafqatsiz yakun topmoqda deb o‘ylardi.
Xonaning tor zulmatida esa Su-min nafasini rostlab, o‘zini biroz xavfsiz his qila boshladi. U Yoongining bu harakatini shunchaki rahmdillik deb o‘yladi va pichirlab so‘radi:
— Yaxshi... Boshqa qizlarga ham shunday mehribonchilik qilganmisan?
Bu savol Yoongining ichidagi qandaydir yashirin, yirtqich tuyg‘uni uyg‘otib yuborgandek bo‘ldi. U javob berish o‘rniga, kutilmaganda Su-minning yuzidan tutib, uni ehtiros va vahshiylik aralash qattiq o‘pa boshladi. Uning lablari olovdek yonardi. Su-min dahshatga tushib, bor kuchi bilan Yoongining ko‘kragidan itarib yubordi:
— Yo‘q! Menga tegma!Yoongi devorga suyangancha, og‘ir nafas olib past ovozda g‘uluradi. Uning ovozi endi insonniki kabi emas, bo‘g‘iq bir irillashga o‘xshab eshitildi:
— Boshqalar... boshqalar sen kabi pok emasdi. Men ularni shunchaki fohisha o‘rnida ko‘rganman... Ularning hech biri mening qonimni qo‘zg‘atmagandi.Shu soniyada eshik tirqishidan tushayotgan ingichka nur chizig‘ida aqlbovar qilmas voqea yuz berdi. Yoongining qop-qora, sovuq jigarrang ko‘zlari birdan o‘zgarib, zulmatda xuddi neon chirog‘idek yorqin ko‘k rangda porlab ketdi! Bu shunchaki ko‘z rangi emas, balki qorong‘ulikni teshib o‘tuvchi, yirtqich va muqaddas maxluqning nigohi edi.
Su-min qorong‘uda ham bu moviy alovni aniq ko‘rdi. Uning tanasi butunlay muzlab qoldi. U hozirgina maktab afsonalarida yurgan sirli va xavfli kuch — Ko‘k bo‘rining qarshisida turganini angladi.
Yoongining tomirlarida oqqan yashirin qon aynan hozir, uning hayotidagi yagona va haqiqiy juftini topganidan dalolat berib uyg‘ongan edi!
— Sen... sen nimasan? — Su-min duduqlandi.
1-qism tugadi
Yangi kanal uchun ilk qadam yoqadi degan umiddaman fikr va reaklar istayman 💋