Sevgi rishtasi
Yeon So uchun o‘sha dahshatli va ehtirosli tundan keyingi bir hafta chinakam jahannam azobiga aylandi. U saroyning eng tanho va jimjit xonasida yolg‘iz qolar, ichidagi alam va sarosimadan aqldan ozgudek holatga kelardi. Uning ruhiyati shunchalik buzilgan ediki, har bir kuni butunlay tartibsiz va asabiy kechardi.
Gohida asabiylikdan stol ustidagi barcha taomlarni ochofatlarcha, to‘xtamay yer, gohida esa kun bo‘yi tomog‘idan bir qultum suv ham o‘tmas, ovqatga qaragisi ham kelmasdi. Ba’zi kunlari charchoq va xo‘rlikdan sutkalab toshdek qotib uxlasa, ba’zan tuni bilan ko‘ziga bir soniya ham uyqu kelmay, xonada daryo-daryo yosh to‘kib chiqardi.
U xona bo‘ylab xuddi qafasga tushgan yovvoyi hayvondek u yoqdan-bu yoqqa borar, qo‘llarini asabiy qisgancha faqat o‘zi bilan o‘zi gaplashardi. Xonadagi og‘ir sukunatni faqat uning pichirlashlari va alamli pichinglari buzar edi.
— Nega qochib ketmadim? — dedi u oynaga qarab, o‘zining ko‘kargan bo‘yinlaridagi zasos izlariga tikilarkan.
— Qochish hayolingga keldi-ku, Yeon So! Nega shartta saroy devoridan sakrab, o‘rmonga kirib ketmading? Agar qochganingda... hozir balki ozod bo‘larding. Yo‘q, yo‘q... qayerga qochasan? Ikki davlat o‘rtasidagi tinchlik-chi? Agar men qochsam, Qirol g‘azablanib vatanimga yana qo‘shin tortadi. Amakim, Alaya... hammasi mening deb qurbon bo‘ladi. La’nati taqdir! Men o‘z vatanimning, bu tinchlikning qurboniman!
U stol chetiga o‘tirib, qo‘lidagi o‘sha "Musofir Kim" tashlab ketgan xatni g‘ijimladi. Ko‘zlaridan yosh sizib chiqdi:
— "Tun uchun rahmat" emish... La’nati, qonxo‘r, vaxshiy yirtqich! — Yeon So xatni yerga otib, bor kuchi bilan tepkiladi.
— Kim eding o‘zi sen? Shunchaki xizmatkor, begona bir musofir eding-ku! Men senga ishondim, yuragimni, butun pokizalligimni senga topshirdim! Sen esa meni bitta fohishadek, bir kechalik foydalaniladigan buyumdek ishlatib, minnatdorchilik xati yozib ketdingmi?! Sendan nafratlanaman! Iloho, qaytib qorangni ko‘rmay! Yo‘q... undan ko‘ra o‘zim o‘lay... Men axir qanaqa ahmoqman?!
U yuzini kaftlari bilan to‘sib, yerga o‘tirib oldi. O‘zidan nafratlanishi "Musofir Kim"ga bo‘lgan g‘azabidan ham kuchliroq edi.
— O‘zingni o‘zing sotding, Yeon So, — deb pichirladi u o‘ziga-o‘zi piching qilib.
— Begona erkak seni quchganda, ehtirosdan nola qilgan o‘zingsan! Uning kiyimlarini yirtib, ustiga chiqqan ham o‘zingsan! Endi esa bir haftadan keyin o‘sha ko‘r-ko‘r, hamma yomon ko‘radigan shahzoda Taehyungga erga tegishing kerak! U meni ko‘rganida nima deydi? To‘y kechasida mening nomussiz ekanimni, badanimdagi mana shu tish izlarini ko‘rsa, meni butun saroy oldida sharmanda qilib, o‘limga mahkum etadi-ku! Men nima qilaman? Qanday qilib uning yuziga qarayman?!
Yeon So o‘rnidan turib, derazadan tashqariga, Taehyung dars o‘tadigan harbiy maydon tomonga ma’yus tikildi. U hali ham o‘sha yomon ko‘rgan "Taehyung" va u sevgan "Musofir Kim" bitta odam ekanidan mutlaqo bexabar edi.
— Mayli... barbir hayotim barbod bo‘ldi, — dedi u ko‘z yoshlarini sekin artib, ovozi toshdek qotib. — Agar o‘sha shahzoda Taehyung to‘y kechasi menga qo‘l tegissa, badanimdagi izlarni ko‘rib baqirsa... uning ko‘zlariga tik qarab, "Men boshqasiniki bo‘lganman!" deb baqiraman. Meni o‘ldirishsin, shu jahannamdan qutulaman... Ammo sen, Musofir Kim... agar biror marta yo‘limdan chiqsang, seni o‘z qo‘llarim bilan bo‘g‘ib o‘ldiraman!
U shunday deb, to‘shakka o‘zini otdi va navbatdagi uyqusiz, azobli tunni qarshilash uchun ko‘zlarini osmonga qadadi. To‘y kuniga bor-yo‘g‘i bir kun qolgan edi.
To‘y kuni tong sahardan Yeon Soning xonasi xizmatkorlar bilan to‘ldi. Uni sovuqqonlik bilan, xuddi haykaldek harakatsiz holda an’anaviy darmonli suvlarda yuvintirishdi. So‘ngra qizil va oltin rangli, og‘ir etti qavatli qirollik to‘y libosini egniga kiygizishdi. Sochlarini baland qilib yig‘ib, tilla va nefrit taqinchoqlar bilan yasatishdi. Ammo u butun jarayon davomida biror marta ham kulmadi, ko‘zlaridagi g‘amginlik tuman kabi quyuq edi.
— Malika xonim, axir mamlakatning eng kelishgan va jasur shahzodasi Taehyungga turmushga chiqyapsiz-ku, nega chehrangiz ochilmaydi? — deb so‘rashdi hayron bo‘lgan xizmatkorlar uning yuziga upa surarkan.
Yeon So ularga javob bermadi, faqat ichida: "Agar sizlar bu nikoh men uchun dor bo‘lishini bilganingizda edi..." deb o‘yladi.
Nihoyat, an’anaga ko‘ra uning yuziga kuyov chimildiqqa kirmaguncha ochilmaydigan qalin shoyi yopinchiqni yopishdi va uni to‘y bazmi bo‘layotgan katta zalga olib borishdi.
Saroy zali karnay-surnaylar, baraban sadolari va a’yonlarning olqishlariga to‘lgan edi. Qirol va Qirolicha to‘rda o‘tirishar, hamma baxt tilab qadah ko‘tarardi. Yeon So yopinchiq ostidan faqat o‘z oyoqlarini va polni ko‘ra olardi xolos. Uning qarshisida baland qadli, to‘y libosidagi kuyov shahzoda turardi.
Kuyov bilan birgalikda uch marta ta’zim bajo keltirildi: birinchisi osmon va yerga, ikkinchisi ota-onaga, uchinchisi esa bir-birlariga. Nikoh sharobi (Hapgeunju) quyildi va ular qadahlarini almashtirib ichishdi. Butun marosim davomida kuyov qizning qo‘lidan ohista va issiq taft bilan tutib turdi. Bu teginish Yeon Soga negadir o‘sha "Musofir Kim"ni eslatib, yuragini battar tilka-pora qildi. Uning qo‘llari nafrat va qo‘rquvdan qaltirardi.
Marosim tugagach, kelin va kuyovni saroyning eng chekka, dabdabali bezatilgan maxsus to‘y xonasiga — chimildiqqa kuzatib qo‘yishdi.
Eshik yopilib, tashqaridagi xizmatkorlarning g‘ala-g‘ovuri uzoqlashdi. Xonada faqat shamlarning lipillashi va Yeon Soning og‘ir, asabiy nafasi qoldi. U karavot chetida yuzi yopiq holda omonatgina o‘tirar, yuragi gupillab urardi. U hozir shahzoda uning yuzini ochishi bilan badandagi o‘sha tish izlari va zasoslarni ko‘rib janjal ko‘tarishini kutib, bor vujudi bilan nafratga to‘lib turardi.
To‘y libosidagi shahzoda sekingina qizning qarshisiga kelib to‘xtadi. U og‘ir ipak matoni barmoqlari bilan ushladi va ohista yuqoriga ko‘tarib, Yeon Soning yuzidan yopinchiqni oldi.Yeon So ko‘zlarini ochib, qarshisidagi "daxshatli" shahzodaga bor nafratini sochish uchun boshini baland ko‘tardi-yu... bir soniyada nafas olishdan to‘xtab, toshdek qotib qoldi.
Uning qarshisida kibrli shahzoda Taehyung emas, balki tunda uning bor vujudini yondirgan, minnatdorchilik xati yozib ketgan o‘sha sirli va yaqin "Musofir Kim" o‘zining cheksiz mehribon, sho‘xomuz va ehtirosli tabassumi bilan tikilib turardi!
Yeon So qarshisida turgan yigitni ko‘rib, aqli bovar qilmas shokdan butun vujudi bilan qaltirab ketdi. U hamon uni oddiy bir musofir yoki qo‘riqchi deb o‘ylayotgan, haqiqiy shahzoda Taehyung hozir kirib kelsa, ikkisini ham choptirib tashlashidan daxshatga tushayotgan edi.
— Qa... qanaqasiga bu yerdasiz?! — Yeon So o‘rnidan shartta turib, Taehyungni eshik tomon surishga urindi, ovozi qo‘rquvdan bo‘g‘ilib chiqdi.
— Tentakmisan?! Keting tezroq! Hozir... hozir shahzoda Taehyung kelsa, ikkimizni ham tirik qoldirmaydi! O‘lamiz ikkimiz ham! Keting deyapman!Taehyung qizning bu sarosimaga tushib, uni qutqarish uchun jonsarak bo‘layotganidan va hali ham haqiqatni bilmayotganidan mayin kulib yubordi. U qizning unga qarab quvgan qo‘llarini havoda tutib qoldi va ko‘zlariga cheksiz bir mehr bilan tikildi:
— Shoshma... o‘zingni bos, yovvoyi malikam, — dedi Taehyung labida o‘sha tanish, samimiy tabassumi bilan.
— Hech kim kelmaydi. Chunki... o‘sha sen yomon ko‘rgan shahzoda Taehyung ham, tunda senga bor vujudini bergan "Musofir Kim" ham bitta odam. Men o‘sha shahzodaman, Yeon So.Yeon So bu so‘zlarni eshitib, go‘yo dunyo bir soniyaga to‘xtab qolgandek joyida qotib qoldi. Uning ko‘zlari hayratdan katta-katta ochildi, miyasi bu chalkashlikni hazm qilolmay karaxt bo‘ldi.— Nima?.. — deb pichirladi u, sekin ortiga tisarilib.
Bir haftalik azoblar, "Tun uchun rahmat" degan o‘sha sovuq xat, o‘zini fohishadek his qilgan xo‘rliklari, tuni bilan yig‘lab chiqqan ko‘z yoshlari va uni aldashganining alami bir lahzada yuragidan otilib chiqdi. Qizning hayrati bir soniyada daxshatli g‘azab va nafratga aylandi.
— Zolimsiz! Aldoqchisiz! — deb baqirib yubordi Yeon So va ko‘zlaridan yosh duv-duv to‘kilib, Taehyungning ko‘ksiga mushtlay ketdi. — Meni ahmoq qildingiz! Mening ustimdan kuldingiz! Bir hafta davomida qanday azob chekkanimni bilasizmi?! O‘zimdan nafratlanib, o‘lishni istagandim! Siz esa... siz esa shahzoda bo‘la turib meni o‘yin qildingiz!
U yig‘lab-yig‘lab, bor kuchi bilan Taehyungning baquvvat ko‘kragiga, yelkalariga urar, uni xonadan haydab yuborishga urinardi. Uning barcha g‘ururi toptalgandek edi. Taehyung esa qizning bu og‘riqli zarbalaridan qochmadi, uni o‘zidan itarmadi. U qizning qanchalik ezilganini his qilib, yuragi tilka-pora bo‘layotgan edi.
Taehyung kutilmaganda qizning tinmayotgan qo‘llarini mahkam qisib ushladi-da, uni o‘zining keng va issiq bag‘riga qattiq bosdi. Yeon So uning quchog‘ida ham tipirchilab, qutulishga urinar, ammo yoshlari tinmay yigitning to‘y libosini ho‘l qilardi.
Taehyung qizning tinimsiz urayotgan qo‘llarini mahkam tutib, uni bag‘riga yanada qattiqroq bosdi. Uning ham ko‘zlarida pushaymonlik yoshlari miltillardi.
— Gulim, aybdorman, kechir! — dedi Taehyung ovozi titrab. — Aslida o‘sha kuni hamma narsani senga aytmoqchi edim. Ammo yarim tunda otamning qat’iy va shoshilinch buyrug‘i keldi, chegara tomon zudlik bilan ketishim shart edi... Meni kechir, iltimos.
Yeon So uning quchog‘ida turib, bor kuchi bilan boshini sarak-sarak qildi. Uning alanganayotgan nafasi Taehyungning bo‘ynini kuydirardi.
— Aslo! Sizni endi aslo kechirmayman, aslo! — deb baqirdi qiz, ko‘zyoshlari yuzidagi upalarni yuvib tusharkan.
— Asalim, jonim, iltimos... — Taehyung qizning bu alamli isyonini so‘ndirish ilinjida uning nozik tanasini ohista silay boshladi. Lablarini qizning o‘sha tunda o‘zi muhr qoldirgan nafas oluvchi bo‘yniga tekkizmoqchi, bo‘salar bilan uni ovutmoqchi bo‘ldi.
Biroq Yeon So uning bu yaqinligidan daxshatga tushgandek, bor kuchi bilan siltanib, yigitning qo‘ynidan chiqib ketdi. U bir necha qadam ortga chekinib, to‘y libosining etaklarini g‘ijimladi.
— Menga boshqa teginmaysiz! Sizdan nafratlanaman! O‘sha kungi tunga ming la’nat bo‘lsin, juda ham afsusdaman! — Yeon Soning bu achchiq so‘zlari xonaning tosh devorlariga urilib, aks sado berdi.
Taehyungning qulog‘ida "Ming la’nat... juda afsusdaman..." degan so‘zlar qayta-qayta aylana boshladi. U bu qizni chin dildan sevib ulgurgan, to‘y kechasi uni baxtli qilishni orzu qilgan edi. Ammo qizning o‘sha olovli tunni "la’natlashi" va undan "afsusdaligi" shahzodaning mardlik nafsoniyatiga va erkaklik g‘ururiga juda qattiq tegdi. Uning ko‘zlaridagi mayinlik o‘rnini bir lahzada sovuq bir asabiylik egalladi.
— Yeon So, yetar! — dedi Taehyung ovozini bir pardaga ko‘tarib, qizga haybat bilan yaqinlasharkan. — Endi sen baribir meniki bo‘lding, mening qonuniy xotinimsan! Men sening bu erkaliklaringni ko‘tarishga, vaziyatni yumshatishga urunyapman. Lekin unutma, men birinchi navbatda baribir shahzodaman! Menga bunday ohangda gapirishga hadding sig‘maydi!
Yeon So g‘ururi toptalganidan ko‘zlaridagi yoshni shartta artdi va qorachig‘larini yigitning ko‘zlariga tik qadadi:
— Nima bo‘libdi shahzoda bo‘lsangiz?! Siz kabi aldoqchilar na shahzodalikka va na erlikka loyiq emas! Ayniqsa, menga er bo‘lishga mutlaqo loyiq emassiz!
Taehyungning jag‘ mushaklari asabiy o‘ynab ketdi, ko‘zlari g‘azabdan qisildi:
— Unda kim loyiq?! — deb so‘radi u tishlari orasidan vishillab. — Senga kim munosib ekan, ayt?!
Yeon So dastlab nima deyishni bilmay, bir zum jim bo‘lib qoldi. Yuragidagi bor alam va g‘azab uni aqldan ozdirayozgan edi. U Taehyungni yanada qattiqroq yaralash, undan qasos olish va erkaklik g‘ururini chil-chil qilish uchun ko‘zlariga qarab, sovuqqonlik bilan yolg‘on gapirib yubordi:
— Mamlakatimdagi sevgilim loyiq! Men faqat uni sevaman va uniki bo‘lib qolaman! — deb baqirdi u.
Taehyung bu kutilmagan gapdan so‘ng xuddi yuziga tarsaki yegandek bir muddat karaxt bo‘lib qoldi. Keyin esa uning ko‘zlarida haqiqiy "vaxshiy va aqldan ozgan shahzoda" uyg‘ondi.
— Kim deding?! — Taehyungning ovozi daxshatli tarzda past va sovuq chiqdi, u Yeon Soga tomon bo‘g‘ib kelayotgan yo‘lbarsdek yaqinlasha boshladi.
Yeon So ichidagi alam va g‘azab tufayli ortga chekinmadi, ko‘zlariga tik qarab, ikkilanmay javob berdi:
Taehyungning qulog‘ida "sevgilim" degan so‘z daxshatli tarzda shang‘illay boshladi. Erkaklik g‘ururi va rashk olovi uning ongini bir lahzada ko‘r qilib ulgurgandi.
— Seni sevdirishni juda yaxshi eplayman... — dedi u juda past va vahimali ohangda.U bir urinishda Yeon Soni dast ko‘tarib oldi va qizning qarshiligiga qaramay, uni to‘g‘ri yotoqqa olib bordi. Qiz uning panjasida tinmay tipirchilar, baqirib-chaqirib uni urgisi kelardi. Ammo Taehyung mutlaqo jim ish qilardi. U qizning har bir zarbasini pisand qilmay, uning og‘ir to‘y libosini shafqatsizlarcha yechintira boshladi.
— Nima qilyapsiz?! Tegmang menga! — Yeon So bor kuchi bilan uning qo‘llarini itarar, tinmay qarshilik ko‘rsatardi.
Biroq Taehyungning ko‘zlari allaqachon muzlab ulgurgandi. Unda na rahm va na avvalgi shirin pichirlashlar qolgan edi. U qizni to‘liq yechintirib, mutlaqo yalang‘och holga keltirgach, uning qarshilik qilayotgan mitti qo‘llarini yotoq ustidagi yog‘och ustunlarga ipak tasmalar bilan mahkam bog‘lab qo‘ydi. So‘ng o‘zining ham to‘y liboslarini shoshilinch yechib, yerga otdi.
— Bas dedim! Tegmang menga, vaxshiy! — Yeon So bog‘langan qo‘llari bilan tipirchilab, yig‘lagancha baqirardi.
Taehyung unga javob bermadi. U o‘rnidan turib, xonaning chetidagi javon yoniga bordi. Javon ichidagi dorilar orasidan yaqinda Xitoydan elchilar tomonidan keltirilgan, inson vujudini daxshatli darajada qizdiruvchi o‘sha mashhur ehtiros dorisini oldi. U aslida bu dorini hech qachon o‘ziga kerak bo‘ladi deb o‘ylamagan edi.
Taehyung dorini olib kelib, Yeon Soning e’tirozlariga qaramay, uning og‘zini majburlab ochib, dorini ichirib yubordi. So‘ngra o‘zi ham butunlay yalang‘och holatda yalang‘och qizning yoniga kirdi. Uni o‘zining baquvvat, issiq bag‘riga mahkam tortdi-da, ko‘rpani ustlariga yopib, xotirjamlik bilan ko‘zlarini yumdi. U qizning bog‘langan holatida hoziroq nomusiga tegmadi, uni zo‘rlamadi.
— Tongda o‘zing meniki bo‘lishni so‘raysan... — deb pichirladi Taehyung qizning qulog‘iga, uning nafasi tobora qizib borayotganini his qilib.
— Men seni zo‘rlamayman, gulim. Dori ta’sir qila boshlagach, yana o‘zing menga yolvorasan... o‘zing so‘raysan men bilan bo‘l deb.
U shunday dedi-da, qizni mahkam quchgancha sovuq sukunat ichida uyquga ketdi. Yeon Soning vujudida esa dori sababli asta-sekin daxshatli bir qaynoqlik va ehtiros bo‘roni uyg‘ona boshlayotgan edi.
Oradan bir soat o‘tdi. Taehyung g‘azab va alamdan allaqachon chuqur uyquga ketgan edi. Yeon So esa ichidagi daxshatli dori ta’sirida tinmay tipirchilar, vujudidagi qaynoqlikni bosish ilinjida oyoqlarini asabiy ravishda bir-biriga ishqalardi. Biroq Taehyung o‘zining og‘ir va baquvvat oyoqlaridan bittasini qizning oyoqlari ustiga mahkam o‘tkazib qo‘ydi va uning harakatini butunlay chekladi.
Qizning oyoqlari orasi xuddi olov bo‘lib yonar, dori Taehyung o‘ylaganidan ham ancha tez va shiddat bilan uning jismida alanga olgandi. Yeon So alam va xo‘rlikdan yig‘lardi, ammo baribir mag‘rur g‘ururini chetga surgisi kelmas, qochishga yoki yordam so‘rashga tili bormasdi. Ustiga-ustak, bog‘langan mitti qo‘llarini ham yecha olmas edi.
Yana bir soat o‘tgach, daxshatli ehtiros va kuchli alangadan qizning aqli butunlay ko‘r bo‘la boshladi. U bor kuchi bilan harakat qilib, nihoyat ipak tasmadan mitti qo‘llarini yechib oldi. Uyat va hayoni batamom unutgan qiz o‘z ostini qo‘llari bilan uqalay boshladi. Vujudidagi qaynoq lazzat va og‘riq qorishmasidan uning bo‘g‘zidan uzuq-yuluq, ehtirosli nolalar otilib chiqdi.
Mana shu mayin, ammo shiddatli nolalar ta’sirida Taehyung kutilmaganda ko‘zlarini ochib, uyg‘onib ketdi. U qizning o‘zini bu ko‘yda uqalayotganini ko‘rib, ichida daxshatli rashk va sovuq g‘azab uyg‘ondi. U bir harakat bilan qizning bilaklaridan tutdi, uning harakatini to‘xtatdi va ikkala qo‘lini qaytadan tortib olib, yotoq ustuniga avvalgidan ham mahkamroq bog‘lay boshladi.
— Mening muhrim bo‘lgan, meniki bo‘lgan joyga teginishga sening haqqing yo‘q! — dedi Taehyung tishlari orasidan vishillab.
— Iltimos... yonyapman axir... — Yeon So butunlay aqldan ozgudek holatda pichirladi, uning ko‘zlaridan oqqan yoshlar yonoqlarini kuydirardi.
— Ichim olov bo‘lib ketyapti...
Taehyung uning tepasiga egilib, ko‘zlariga o‘tkir tikildi:
— Sevgiling kim edi? Menga o‘sha mamlakatingdagi erkak haqida gapir!
— Aldadim... yo‘q u... iltimos, qo‘yib yuboring, bu juda azobli! — Yeon So bor alamini yutib, unga yolvora boshladi.
— Men ham azoblanyapman, Yeon So, — dedi Taehyung ovozi ehtiros va asabiylikdan bo‘g‘ilib.
— Sening o‘sha so‘zlaring mening ichimni qanday yoqqanini tasavvur ham qilolmaysan.
— Iltimos... — qizning nolasi dori ta’sirida battar kuchaydi.Taehyung uning qaynoq lablariga yaqin keldi, ammo unga tegmadi:
— Ertaga tongda, Qirol huzuridagi rasmiy nonushtadan so‘ng sening bu alangangni o‘zim qondirarman... Ungacha chidashga majbursan.
— Ungacha o‘lib qolaman... Iltimos, hoziroq... — Yeon So bog‘langan qo‘llari bilan tipirchiladi.
Taehyungning lablarida xatarli va g‘olibona bir tabassum paydo bo‘ldi. U qizning butun vujudi faqat uni so‘rayotganini ko‘rib, erkaklik g‘ururini qayta tikladi:
— Yaxshi... unda meni sevishingga, mendan boshqa hech kiming yo‘qligiga meni hoziroq ishontir! Menga buni isbotla, mitti rafiqam!
Yeon So dori ta’sirida butunlay aqldan ozgudek holatda, ko‘zlaridan yosh to‘kib, Taehyungga iltijo bilan tikildi. Erkaklik g‘ururi toptalgan shahzoda esa qizning birinchi aytgan shirin so‘zlariga ishonmadi; u Yeon Soning og‘zidan chinakam taslim bo‘lish nolasini eshitgisi kelardi.
— Men aldadim... Hech qanday sevgilim yo‘q! — deya yig‘lardi Yeon So, bog‘langan bilaklarini asabiy silkitib. — Men faqat... faqat o‘sha o‘rmondagi musofirni... ya’ni sizni o‘yladim! Sizni sevaman! Iltimos, teging menga, Taehyung... Yonyapman!
Taehyung bir necha bor qaytarilgan sevgi izhorlaridan so‘ng, nihoyat qizning butunlay uning ixtiyoriga bo‘ysunganini ko‘rib, labida xavfli jilmaydi. U qizning tepasiga haybat bilan keldi:
— Yaxshi, seni qondirarman, — dedi Taehyung ovozi daxshatli darajada past va bo‘g‘iq chiqib. — Ammo bitta shartim bor: bugun tunda kamida o‘n raund davom etamiz. Agar biror marta "to‘xtang" yoki "yetar" desang, senga hoziroq o‘sha ehtiros dorisidan yana bir bor ichiraman! Tushunarlimi?!
— Xo‘p... Xo‘p, yaxshi! Iltimos, boshlang... O‘lib qolaman... — Yeon So hayo va g‘ururni butunlay chetga surib, faqatgina o‘sha olovni o‘chirishni so‘rab yolvorardi.
Taehyung bir harakat bilan qizning mitti qo‘llarini ipak tasmadan yechib yubordi. Biroq, uning harakatlarida avvalgi tunda bo‘lgani kabi zarracha ham yumshoqlik yoki rahm-shafqat yo‘q edi. Rashk va g‘azab uni shunday vaxshiyga aylantirgandiki, u qizning lablariga xuddi o‘ljasini g‘ajiyotgan yirtqichdek shiddat bilan yopishdi.
Uning baquvvat kaftlari Yeon Soning mitti ko‘kraklarini shunday kuch va shafqatsizlik bilan ezardiki, go‘yo qizni og‘riqqa chidolmay "yetar" deb baqirishga va dori ichishga majbur qilmoqchi bo‘layotgandek edi.
Avvalgi safar qizning tanasini ohista o‘pib, so‘rgan bo‘lsa, endi u har bir nuqtani, bo‘yin, yelka va ko‘krak sohalarini bor kuchi bilan tishlab, qontalash izlar qoldirib so‘rar edi.
— Ahhh! Taehyung... — Yeon So og‘riq va mislsiz qaynoq lazzat orasida qolib, yigitning baquvvat yelkalariga tirnoqlarini botirdi.
— Og‘riyapti... ammo... yana...Taehyung qizning bu og‘riqli nolasidan battar junbishga keldi. U qizning tizzalarini ikki tomonga shafqatsizlarcha ayirib, o‘zining taranglashgan olovli vujudi bilan bir urinishda uning ichiga to‘liq kirdi. Xonaning jimjit devorlari Yeon Soning daxshatli va baland daxshatli tun mana shunday boshlandi.
Taehyung qizning og‘riq va lazzat qorishgan nolalarini eshitgan sayin tinchlanish o‘rniga battar quturardi. Uning miyasida hamon "Rostdan ham vatanida boshqa sevgilisi bo‘lsa-chi? Menga faqat dori ta’sirida yolvorayotgan bo‘lsa-chi?" degan daxshatli shubha o‘ynar va bu asbiy rashk uning shiddatini o‘n barobar oshirardi.
U kutilmaganda qizning ingichka oyoqlarini mahkam tutib, o‘zining keng yelkalariga chiqardi. Bu holatda Yeon Soning butun osti va orqa qismi yigitning to‘liq hukmiga ochiq qolgan edi. Taehyung bor g‘azabi bilan qizning qizarib borayotgan oppoq orqasiga qattiq tarsaki tushirdi.
— Ismimni ayt! — deya baqirdi Taehyung tishlari orasidan, harakatlarini yanada daxshatli va chuqurroq qilib.
— "Sevgilim" deb ayt! Yana de!
U bor kuchi bilan qayta-qayta tarsaki tushirar, xonada go‘shtning go‘shtga urilgan shiddatli ovozi va Yeon Soning alamli faryodi qorishib ketgandi. Qizning orqasi soniyalar ichida qip-qizil bo‘lib, olovdek yona boshladi.
— Ahhh! Taehyung... to‘xtang... — Yeon So og‘riqning zo‘ridan yostiqni tishlab, bog‘liq bo‘lmagan mitti qo‘llari bilan choyshabni yirtgudek changalladi. Ammo dori uning miyasini shunday to‘liq qoplagan ediki, u bu vaxshiylikdan qocholmasdi.
— Ayt dedim! — Taehyung yana bir qattiq zarba berib, qizning ichida butunlay aqldan ozgan yo‘lbarsdek tezlashdi.
Yeon So majburan, ko‘zlaridan oqayotgan achchiq yoshlar va shiddatli nolalar orasidan zo‘rg‘a tili aylanib, uning aytganlarini takrorlay boshladi:
— Taehyung... sevgilim... faqat siz... ahhh! Iltimos... battarroq...
Bu so‘zlar Taehyungning qulog‘iga yetishi bilan u o‘zini to‘liq yo‘qotdi. U qizning charchab, ruhan va jismonan tamom bo‘lishiga ham qaramay, o‘sha va’da qilingan o‘n raundlik azobli va qaynoq jazo tunini daxshatli shiddat bilan davom ettirdi. Xona tongga qadar faqat yirtqichlarcha nafaslar va qizning tugamaydigan faryodlariga guvoh bo‘ldi
Taehyungning ichidagi g‘azab va rashk bo‘roni hech so‘nay demasdi. Qizning vatanidagi "sevgilim" degan so‘zi uning miyasini zaharlab ulgurgan edi. U Yeon Soning butun ongini, xotirasini va miyasini faqatgina o‘z ismi bilan to‘ldirishni, undan o‘zga hech kimni o‘ylay olmaydigan holga keltirishni istardi. Shu sababli, u qizning charchagan murg‘ak vujudini har xil azobli holatlarda, turli pozalarda mutlaqo shafqatsizlarcha sinashda davom etdi.U Yeon Soni to‘rt oyoqlatib tiz cho‘ktirdi. Qiz dori ta’siridan va charchoqdan dir-dir qaltirab tursa-da, Taehyung ortidan daxshatli shiddat bilan zarba berishni to‘xtatmadi. So‘ngra qizni devorga mahkam tirab, oyoqlari yerga zo‘rg‘a tegib turgan holatda ham davom etdi. Yeon Soning nafasi bo‘g‘ilib, ko‘z oldi qorong‘ulashib borardi. Keyin uni yonboshlatib yotqizdi va hatto bir necha raund davomida qizni holsiz holatida o‘z ustida sakrashga majbur qildi.
Yeon So chidab bo‘lmas jismoniy qiynoq va ehtirosdan tamom bo‘lib, ko‘zyoshlari ichida pichirladi:
— Iltimos... yetar... o‘lib qolaman...
Taehyung esa uning yuzini mahkam ushlab, muzdek nigohini qadadi:
— Nima? Yetar? Yana dori kerakmi senga?! — dedi u tahdidli vishillab.
Qiz o‘sha daxshatli ehtiros dorusini qayta ichishdan daxshatga tushib, shoshilgancha boshini chayqadi:
— Yo‘q... yo‘q, iltimos... dori kerak emas!
Taehyung qizni o‘z ostiga qayta yotqizdi-da, uning dumbalariga va sonlariga ketma-ket, anchagina qattiq tarsakilar tushirishda davom etdi. Zarbalar shunchalik kuchli ediki, qizning orqasi butunlay qizarib, tanasiga chidab bo‘lmas olovli og‘riq tarqalardi. Taehyung o‘sha "sevgilim" degan so‘zni o‘ylagani sayin g‘azabini aslo bosolmasdi.
Uning miyasi alanga bo‘lib portlash darajasiga kelgandi. Ichida har xil daxshatli gumonlar aylanardi: "Balki uning ilk bo‘sasi o‘sha erkak bilan bo‘lgandir? Balki ular oydin kechalarda birga qo‘l ushlashib yurishgandir?!" Bu o‘ylar yigitni butunlay qutirtirib yubordi. U g‘azab ustida Yeon Soning nozik sonlarini shunday qattiq changallab qisdiki, qizning terisida ko‘karib ketadigan barmoq izlari paydo bo‘ldi.
Taehyung qizni tong otguncha bir lahza ham tinch qo‘ymadi. Yeon So og‘riqdan, dori ta’siridan va yigitning bu mislsiz vaxshiyligidan faqatgina uning ismini aytib, nola qilishdan boshqa chora topolmadi.
Tong saharda, mash’alalar o‘chib, atrofga nim-qorong‘u yorug‘lik taralgan lahzalarda hammom ichida daxshatli o‘n birinchi raund yakunlandi. Taehyung qizni hovuz ichiga olib kirib, suv bag‘rida uni so‘nggi bor zabt etgan edi.
Biroq, u o‘z vujudidan sizib chiqqan so‘nggi urug‘ini qizning ichiga quyib bo‘shashgach, suv yuzasiga qarab ko‘zlari daxshatdan qisilib ketdi. Issiq hovuz suvi orasidan asta ko‘tarilib, bug‘lanib borayotgan oq suyuqlik... kutilmaganda to‘q qizil, qonli rangga bo‘yaldi.
Yeon Soning nozik va murg‘ak jinsi quvuri Taehyungning to‘xtovsiz, shafqatsiz va yirtqichlarcha bergan zarbalariga dosh berolmay, ichkaridan qattiq yirtilgan edi. Qiz hovuz chetiga boshini qo‘ygancha, butunlay hushsiz, xuddi jonsiz tana kabi suv ustida qalqib turardi. Uning oppoq sonlari orasidan daryodek oqayotgan qon iliq suvni qirmizi rangga bo‘yashda davom etardi.
Taehyung o‘sha onning o‘zida, xuddi boshiga daxshatli zarba yegandek, hushiga keldi. Miyasidagi dori asorati, rashk va asabiy g‘azab bo‘roni bir soniyada g‘oyib bo‘ldi. U o‘zining nima qilib qo‘yganini — bor-yo‘g‘i birgina so‘z tufayli o‘zi jonidan ortiq sevgan qizini jahannam azobiga solganini, uning murg‘ak tanasini chil-chil qilib yirtib tashlaganini anglab yetdi.
General va mard jangchi bo‘lgan shahzodaning vujudini umrida birinchi marta daxshatli qo‘rquv va vahima qamladi. Uning qo‘llari, butun tana a’zolari qaltiray boshladi. Ko‘zlaridan dahshat aralash pushaymonlik yoshlari otilib chiqdi.
— Yo‘q... yo‘q, yo‘q! Men nima qildim?! Yeon So! — deya u aqldan ozgudek holatda baqirib yubordi.
U qo‘rquvdan qaltiragancha hushsiz qizni suv ichidan shoshilib dast ko‘tarib oldi. Qizning butun vujudi — ko‘kraklari, bo‘yni va yelkalari qontalash tish izlari bilan to‘la, orqa qismi tarsakilardan qop-qora bo‘lib ko‘kargan va shishgan edi. Sonlari orasidan hamon to‘xtamay qon sizib chiqardi.
Taehyung uni katta, quruq shoyi matoga o‘rab, yugurgancha xonaga olib chiqdi va karavotga yotqizdi. U shunchalik qo‘rqib ketgan ediki, agar hozir tabib chaqirsa, bu sharmandalik butun saroyga doston bo‘lishini, Qirol uni daxshatli jazolashini va eng yomoni, Yeon So uni umrbod la’natlashini yaxshi bilardi.
U shoshilgancha xonadagi shaxsiy yashirin dorilar qutisini ochib, qonni to‘xtatuvchi va jarohatlarni bitiruvchi eng qimmatbaho malhamlarni oldi. Barmoqlari titragan holda, qizning o‘sha yirtilgan va qonayotgan nozik a’zosiga dori surta boshladi. Har bir teginishida uning o‘zi daxshatdan yig‘lar, ich-ichidan o‘zini la’natlardi.
— Kechir... iltimos, o‘lib qolma... Mening g‘azabim qursin! Meni o‘ldir, Yeon So, faqat ko‘zlaringni och! — deya Taehyung qizning holsiz, sovuq qo‘llarini lablariga bosib, o‘pib yig‘lardi.
Dorini surtib, qonni zo‘rg‘a to‘xtatgach, u qizning ustiga yumshoq, toza choyshabni yopdi. Yeon So hamon chuqur va og‘ir xushsizlik uyqusida edi. Tashqarida esa tong otib bo‘lgan, Qirol huzuridagi rasmiy nonushtaga oz vaqt qolgan edi.