Tungi qoʻngʻiroq
Janr: Horror • Dark romance • Toxic love
Mila yashirin kameralarni topganida, uning qo‘rquvi tasodifiy emas edi. U ich-ichidan kim ekanini taxmin qilgandi.
Chunki u Woo Soojinni bilardi.
Ular o‘rta maktabda sevishgan. Soojin sovuq ko‘rinsa ham, Mila uchun hamma narsaga tayyor edi. Ammo oilalar ularning munosabatiga qarshi chiqadi. Bosim, tahdid va majburlik… va ular ajralishadi.
Yarim kechasi Milani telefoni jiringlaydi.
— “Meni sog‘indingmi, Mila?”
U ovozni darrov taniydi.
Woo Soojin qaytgan edi.
Mila Soojinni ko‘chada ko‘ra boshlaydi. U uzoqdan turadi. Hech qachon yaqinlashmaydi. Faqat kuzatadi.
Bir kuni u toqat qilolmaydi:
— “Nega buni qilyapsan?”
Soojin sokin javob beradi:
— “Chunki seni yo‘qotgan kunim o‘ldim.”
U tan oladi: kameralarni ham o‘zi o‘rnatgan. Mila yolg‘iz yashayotganini bilgach, “himoya qilish” bahonasida uni kuzatgan.
Ammo bu himoya emas edi. Bu egalik edi.
Mila qo‘rqadi… lekin yuragi hali ham uni unutmaganini sezadi. Shu hissiyot uni yanada zaif qiladi.
Bir kecha elektr o‘chadi. Uy qorong‘u.
Telefon yana jiringlaydi.
— “Qo‘rqma. Men shu yerdaman.”
Mila asta orqasiga o‘giriladi. Soojin uyning ichida turardi.
— “Men seni boshqalarga bermayman.”
Bu sevgi izhori emas edi. Bu ogohlantirish edi.
Mila nihoyat tushunadi: Soojinning sevgisi iliq emas. U sovuq, og‘ir va qutulib bo‘lmaydigan soyadek.
Mila eshik yonida turibdi. U ketadimi… yoki yana bir bor Soojinning qorong‘u muhabbatiga qaytadimi?
Telefon ekrani yonadi: