My bad husband
Bir kechasi men deraza yonida kitob o‘qib o‘tirganimda birdan chiroqlar o‘chib qoldi. Yuragim qattiq ura boshladi. Qorong‘ulik ichida kimdir derazadan tashqariga qarayotganini his qildim.
Shu payt telefonimga xabar keldi:
> “Qorong‘uda ham juda chiroysan. Sen menikisan. Unutma: sen faqat mening qondirivchimsan.”
Qo‘rquvdan telefonim qo‘ldan tushib ketdi. Bir necha soniya o‘tib, eshik taqilladi. Ochganimda qarshimda Yoongi turardi. Uning qo‘llari cho‘ntagida, ko‘zlari esa sovuq va sirli porlardi.
— Sen mendan yashirmoqchimisan? — dedi u asta. — Men hammasini bilaman, sen kim bilan uchrashganingni, qayerga borgingni, hatto hozir yuraging qanday urayotganini ham.
Qiz titrab ketdi:
— Sen… meni kuzatyapsanmi?
Yoongi sekin jilmaydi, bir qadam yaqinlashdi:
— Kuzatish emas. Men seni o‘zimniki qilyapman. Chunki sen endi menikisan.
Uning ovozida nafaqat sovuqlik, balki egallash, hukmronlik, ehtiros va xavf uyg‘otuvchi kuch bor edi.
Men orqaga chekindim, ammo u qochib qutula olmasligimni bilardim.
Yoongi uning yoniga engashib, pichirladi:
— Sen qanchalik qarshilik qilsang ham, baribir meniki bo‘lasan. Chunki sen… mening yagona "qondiruvchim boʼlasan".
U meni kiyimlarimdan tortib yirtib tashladi va meni koʼtarib yotoqga yotqizdi men qanchalik qarshilik qilmay uning yonida kuchsiz edim u meni ostimni qoʼli bilan uqalab ichimga azosini tiqib yubordi men qattiq ogʼriqdan baqirib yigʼlab uni oʼzimdan itarardim lekin bu unga zarracha ham tasir qilmasdi meni ichimda juda tez, qattiq va chuqur kirib borar ekan ogʼriq shu darajada kuchayardi men baqirib uni oʼzimdan itarardim 4 soat men uchun haqiqiy jahannam boʼldi baqirganimdan ovozim boʼgʼilib qolgan yoongi esa meni bokiraligimni olganidan mamnun tabassum qilardi u menga oxirgi zarbani berdi va mendan chiqdi qandaydir hujjatlarni olib kelib menga qoʼl qoʼydirdi va kiyinib ketdi
Men esa yigʼlab ogʼriqdan qimirlay olmay yotardim va bir necha soat uxlolmay uxlab qoldim va erta tong kuchli ogʼriq bilan uygʼondim dori ichib yana joyimga yotdim
Kunlar haftalarga aylana boshladi Yoongi har kuni tunda kelib meni zoʼrlardi
Bir kuni kechasi meni qattiq zoʼrladi va meni uni xotini ekanimni aytdi u menga qoʼl qoʼydirgan hujjatlar nikoh hujjatlari ekan u meni oilamni oʼldirishini aytdi Agar qarshilik qilsam men hissiz yigʼlab jim yotdim
- 3 kundan keyin toʼy hamma narsa tayyor dedi yoongi menga qarab men jim sekin bosh irgʼadim
- m.men r.roziman
kunlarim zoʼrlash bilan oʼtardi men qandaydir nafrat va egalik hissini tuya boshladim u boshqalar bilan gaplashganini koʼrsam oʼzimni boshqara olmasdim bu qandaydir egalik hissi edi
Tong otdi uyg‘onganimda hali ham ishonolmadim: bugun mening to‘y kunim edi. Ammo bu to‘y sevgidan emas, majburiyatdan edi.
Kiyimlarimni kiyar ekanman, yuragim shiddat bilan urardi. Men o‘zimni go‘yo qo‘g‘irchoqdek his qildim. Qo‘lim qaltirab, oynaga qaradim. Oynadan oʼz aksinimga qaradim qiyofamda qo‘rquv va chorasizlik aks etardi.
Zalda esa Yoongi sovuq tabassum bilan hammani kutib olardi. Uning ko‘zlari faqat bir nuqtaga — kelin tomon qarar edi.
Men uning yoniga yetib kelar ekanman hayolimda faqat bir narsa bu har kungi zoʼrlashlar va bu toʼydan qochish:
— Men qochishni xohlayman… men bunga tayyor emasman.
Yoongi esa qo‘limni mahkam ushlab, qulog‘imga engashdi:
— Sen qochishni hayolingga ham keltirmaysan. Sen allaqachon meniki boʼlgansan. Bu to‘y — sening zanjiring, bu zanjir seni hech qachon qo‘yib yubormaydi.
Marosim davom etar ekan, hamma tabriklardi, musiqa yangrardi. Lekin yuragim iztirobda edi. Men Yoongini ko‘zlaridagi ehtirosni ham, sovuq egalikni ham ko‘rib turardim.
Kechqurun to‘y xonasida ularning nigohlari yana uchrashdi. Yoongi mening qo‘llarimni mahkam ushladi:
— Endi sening hayoting men bilan bog‘liq. Sen endi faqat mening ismim bilan yurasan. Va esla, agar sen meniki bo‘lmasang — sen boshqa hech kimniki ham bo‘lmaysan.
Mening ko‘zlarimdan yosh oqdi. Qo‘rqardim, ammo shu qo‘rquv ichida tushunarsiz bir tortilish ham bor edi. Bu sevgi emasdi, bu ozodlik emasdi. Bu — egalik qiluvchi muhabbat edi.
Yoongi meni yotoqxonaga olib kirdi va meni yechintirib yana zoʼrlay boshladi
Kunlar haftalarga haftalar esa oylarga aylandi Yoongi Har kuni meni zoʼrlar edi men oʼzimni qandaydir gʼalati his qila boshladim yoongi bilan birga doktor qabuliga bordik va doktor meni homilador ekanimni bola 1 oylik boʼlganini aytdi men shock yoongi hursand oʼsha kundan boshlab menga yaxshi munosabatda boʼlar bir qadam ham mendan uzoqlashmasdi qandaydir tarzda bu menga yoqardi men unga erkalik qilardim u esa menga tabassum qilib meni erkalardi meni har kuni azobga mahkum qilgan insonni sevib qolgan edim