
Yn birdan eshik ovozidan uygʻonib ketdi. Eshikdan Jeon doimgidek niqobda kirib keldi. Yn oʻrnidan turdi

-Chen kimni nazarda tutyabdi? Ularning dushmani kim?) Yn savollar ichida qoldi. Birdan restarantning bir tomonidan olov chiqdi va barcha baqirib restarandan yugurib chiqib ketdi. Yongʻinga qarshi yuqoridan suv sachray boshladi. Yn qurolini qoʻliga olib toʻgʻri Chen va Jeon oʻtirgan xonaga kirdi. Ammo xona boʻsh edi. Birdan Ynning boshiga qattiq nimadir tegdi. Yn boshini orqa qismini bir qoʻli bilan ushlab, ikkinchisi bilan atrofga qurol oʻqtalardi. Ammo atrof quyuq tutun bilan qoplangan, hech nima koʻrinmasdi. Yn biroz oldinga yurdi va restaranga maxsus guruh kirayotgan ovozi eshitildi

Pov Yn Boshimning ogʻrigʻidan qattiq baqirib yubordim. Boshimni ushlashga harakat qilardim... ammo qoʻl-oyogʻim jonsiz qolgandek edi. Yuzlarimni sovuq ter bosgandi. Men qayerdaligimni tushunmasdim. Koʻzlarimni ochdim...qorongʻu yerdaligim sababli hech qayer koʻrinmasdi. Majburan qayta koʻzlarimni yumdim. Yer shunchalar sovuq ediki, hech qayerimni sezmasam ham muzlab borayotganimni his qilardim... Men nimadir qilishim kerak edi. Shunchaki jim yotolmasdim. Baqirmoqchi boʻlardim ammo ovozim ham chiqmasdi

Biroz achchiq ta'mga ega bo'lgan vino uni tomog'idan o'tarkan, Dohyunni yuzida hech qanday o'zgarish bo'lmadi. Oshxonaga borib, muz solingan temir idishga yangi vino shishasini solib qaytganda, eshik qo'ng'irog'i bosilib, Dohyun eshik tomonga bordi va uni ochdi.

Uni qo'lini olishga harakat qilarkanman, qo‘llarini og'zimdan olib, meni yelkasiga ko‘tarib oldi. Bu holatdan hayron qolib, unga qarshilik qilib orqasiga musht tushirsam ham meni qo'yib yubormadi va xona ichidagi yuvinish xonasiga olib kirib ketdi. U yerga ham kirib, eshikni qulflab qo'ydi. Meni yerga qo'ygach, to'g'ri eshikka yopishdim. Tutqichga endi qo'lim yetganida u belimdan ushlab yuvinish xonasidagi rakvinani tokchasiga o'tqazib qo'ydi.

Seul shahridagi go'zal manzara, hamma yer yashillikka burkangan, yoqimli shabada...Jungkook...hozir xuddiki undanda baxtliroq odam yo'q edi olamda.

Yaxshilik bor joyda doimo yomonlik ham bo'ladi. Ba'zi odamlar bu ikki tushunchani bir-biridan yiroqda deb o'ylaydilar. Hayot esa ularga bu tushunchalarni birga qo'llanilishini bir zarbadayoq tushuntirishga qodir. Shuni unutmaslik kerakki, yaxshilik qilgan odam yomonlik ham qila oladi. Inson o'zligini tushunib ulgurmagan zamonda boshqalar bizni tushunyaptimi ? Biz "Men kimman?" degan savolga javobni bilamizmi ? Xotiralar...Ular doim biz bilan bo'lgan. Balki ortga nazar tashlab, qanday inson ekanligimizni anglab yetishni mavridi kelgandir. Biz yaxshi insonlarmizmi yoki yomon ? Yomon inson bo'lsak, vaqtni borida o'zgarishimiz kerak emasmi ? Soddalikchi...siz bu hislat bilan men hech kimga ozor bermayapman deb dunyodagi eng yaxshi...

– Biroz yig'laganim uchun yuzimdagi bo'yoqlarni to'g'irlash maqsadida yuvinish xonasiga bordim. U yerga kirishim bilanoq ortimdan kimdir kelib, meni devorga tirab qo'ydi va yuzimga tarsaki tushirdi. Tarsaki zarbidan sochim yuzimni to'sib qo'ygani uchun qarshimdagi odamga qaray olmadim. Iyagimni siqib o'ziga qaratganida bu odam kimligini ko'rdim. Albatta kelinoyim. Undan boshqa hech kim menga bunday munosabatda bo'lmaydi.