Love or obsession
Tushlik va voqealar
Kunduz payti edi va hech kim Jungkook bilan Niyaning miyalarida nima bo‘layotganini bilmasdi.
Jimin:
— Yn, yur, tushlik qilamiz.
Jin, Namjoon, J-Hope:
— Ha, yuringlar, bolalar.
Ular hammalari oldinga yurishdi, lekin Yn to‘xtadi. Jimin uning ketidan kelmayotganini payqadi va so‘radi:
— Yn, nega to‘xtading?
Yn yerga qarab sekin gapirdi:
— M…men sizga og‘irlik qilgim ke…maydi, chunki siz Joonga pu…l to‘lagansiz…
Jimin qo‘lini uning lablariga qo‘ydi va jahl bilan dedi:
— Bunday gapirma, bo‘lmasa seni o‘pib qo‘y…
U gapini tugatishga ulgurmay, Namjoon uning yelkasiga qo‘l qo‘ydi, shunda Jimin nima deyayotganini anglab qoldi.
Yn yumshoq kulib, ular bilan birga bordi.
Jungkook (ichida o‘ylab):
— Tushlik qilib o‘tirganimda Ynning to‘rtovlari bilan kirib kelganini ko‘rdim. Jimin uni go‘yo boladek parvarishlayapti.
Ular o‘tirib ovqat buyurishdi. Jimin gap boshladi:
— Yn, sening eng yoqtirgan taoming nima?
Yn og‘zini ochib gapirmoqchi bo‘ldi, orqadan kimdir masxara qilib baqirdi:
— Jimin, bu qanaqa savol? Albatta u erkaklarning asbobini yoqtiradi!
Jimin unga eng g‘azablangan ko‘zlari bilan qaradi, lekin Jungkook kinoyali kulib dedi:
— Nega menga bunaqa qaraysan? Ko‘rmayapsanmi, u qanday rohatlanayotganini?
Jimin o‘rnidan turib, uni urmoqchi bo‘ldi, lekin Yn yugurib chiqib ketdi. Jimin ham uning orqasidan chopdi.
Namjoon:
— Jungkook, buni afsus qilasan.
Jungkook esa uni eshitmadi va u yerdan chiqib ketdi.
Niya:
Shu payt Niya Joonga kimdir davolanish puli to‘laganini bilib oldi, lekin kimligini aniqlay olmadi. U g‘azabga to‘lib, Jungkook hali ham Ynning ketidan yurganidan achchiqlanib o‘zicha pichirladi:
— Hammasi tayyormi? Agar bu ishda 1% yolg‘on bo‘lsa, do‘zaxga borishga tayyor bo‘l!
— Yn, men seni go‘zal “sovg‘amga” tayyorlab qo‘yayapman.
Parkingdagi voqea:
Yn yugurib ketayotgan edi, Jimin uni mashinalar to‘xtash joyida ushlab oldi.
Jimin:
— Yn, iltimos, meni eshit, iltimos…
Yn:
— Ilti… iltimos, qo‘… qo‘ying meni…
Jimin gapirishga urinayotganida uni mashinaga tirab qo‘ydi va to‘satdan o‘pib yubordi. Yn hayratdan qotib qoldi. Jimin lablarini uzoqlashtirib, kechirim so‘ramoqchi bo‘ldi, lekin Yn uni itarib yuborib, chiqib ketdi.
Jungkook (ichki monolog):
— Mashinamni olib, boshimni tinchlantirmoqchi edim, lekin shu payt Jimin bilan Ynning o‘pishayotganini ko‘rdim…
Jungkook hech narsa demadi, faqat eng ishonchli odamini chaqirdi:
— Hammasini tayyorla.
Jimin (ichida):
— Nima qildim men, oh Xudo…
Uyda:
Yn uyga qaytdi, chunki Joonning operatsiyasigacha uni parvarish qilishi kerak edi. Hozir u faqat Jiminning uyida uy ishlarini qilardi. Jimin bunga qarshi emasdi, chunki uning yonida bo‘lishni xohlardi.
Yn (telefon orqali Joonga):
— Joonjon, iltimos, kechki ovqatni vaqtida ye, men imkon qadar erta kelaman, xo‘pmi?
Shundan keyin ishga chiqib ketdi. Ish tugagach, Jimin undan kechirim so‘radi va Yn uning bu ishini xatolik deb bilib, uni kechirdi. Ishlarini tugatib, uyga qaytayotganida orqadan kimdir qo‘lini uning og‘ziga bosdi va mashinaga tortib yubordi.
Yn jon-jahdi bilan qarshilik qilardi, ammo kuchi yetmasdi. U mashina ichida o‘sha odamni ko‘rib, ko‘zlari kattalashib ketdi va yana ham ko‘proq tirashdi.
Jungkook:
— O‘zingni tut, fohisha! Aks holda seni darrov yalang‘och qilib…
U gapirayotganida Yn uning kaftini tishlab oldi. Jungkook qo‘lini tortdi, Yn mashinadan tushmoqchi bo‘ldi, lekin Jungkook sochini changallab, ortga tortdi. Yn qattiq qichqirdi.
Jungkook:
— Sen axmoq! Qanday qilib bunga jur’at qilding?!
U uni ikki marta qattiq shapaloqladi. Shu payt Jungkookning odami uni chaqirdi. Jungkook qarasa, Jimin mashina oldida turardi. Ikkovlari mashinadan tushishdi. Yn yugurib borib Jiminni quchoqladi.
Jimin:
— Jungkook, uni urishga qanday jur’at qilding?!
Shunday deb Jimin Jungkookni qattiq mushtladi. Jungkook ham uni urdi. Jimin battar g‘azablanib, Jungkookni tepdi va boshini devorga urdi. Jungkookning boshi qonadi. Jimin esa Ynni olib ketdi.
Jimin uni uyiga tashlab qo‘ymoqda edi, lekin Yn unga uyi yaqinidagi noto‘g‘ri ko‘chani aytdi. Jimin uni o‘sha yerda qoldirib, qaytib ketdi.
Yn uyiga kelgach, ukasi Joonni uxlayotganini ko‘rdi va o‘zi ham uxlab qoldi.
Keyin u yomon tush ko‘radi — bir yigit bir qizni urib, unga yomon munosabatda bo‘layotgandi. Qiz yalang‘och, tiz cho‘kib yalinayotgan edi, yigit esa buni zavq bilan tomosha qilardi. Aynan shu payt u qizni o‘ldirmoqchi bo‘lganda —
Yn uyg‘onib ketdi. Nafasi qattiq chiqardi, yuragi tez urayotgan edi. Telefonga qarasa, soat 4:00 edi. U suv ichdi, ko‘zlarini yumdi, lekin uxlolmadi.
Oradan vaqt o‘tadi.
Yn nonushta tayyorlayapti, chunki Joonning operatsiyasiga faqat bir kun qoldi. Uka-singil juda ehtiyotkorlik bilan harakat qilishmoqda.
Keyin Yn kollejga yo‘l oldi. U yerga yetganda, odamlar e’lonlar doskasi atrofida to‘plangan edi. Shu payt kimdir baqirdi:
— QARANGLAR, U UZOQ TUNDAN KEYIN NIXOYAT KELDI!
Yn hayron bo‘lib doskaga qaradi — va yuragi to‘xtab qolgandek bo‘ldi.
U yerda uning yalang‘och holatdagi suratlari turardi. Suratdagi yigitning yuzi esa ko‘rinmasdi. Yn og‘zini qo‘li bilan berkitdi, ko‘z yoshlari to‘xtovsiz oqardi, u orqaga chekina boshladi.
Niya esa orqada shunday dedi (ichida):
— Endi ko‘raylikchi, Jungkook qanday qilib meni o‘rnimgа uni qo‘yadi.
Yn qochmoqchi edi, lekin kimdir uni devorga tirab qo‘ydi.
Jungkook (ichki fikr):
— Kollejga keldim, odamlar suratlarga qarayapti. Yaqinlashdim va ichimdagi yovuz tomon uyg‘ondi. Yn keldi va xuddi hech narsani bilmayotgandek o‘zini tutdi. U qochmasin deb uni devorga tiradim.
Jungkook (ochiqchasiga aytadi):
— Bularni qilib qo‘yib, endi qochmoqchimisan? Oldin bu tarafingni ko‘rmagandim, demak bunday ishlar senga yoqadi-a?!
Yn (qo‘rqqancha):
— Janob bu m…men emas…
Jungkook unga tarsaki tushirdi, yiqilmasligi uchun tutib qoldi. Uning ko‘zlari qon qizarib ketgan, Yn esa titrayapti — chunki Jimin ham yo‘q.
Jungkook uning sochini tortib, tashqariga sudrab chiqdi.
Yn qarshilik qilardi, lekin u Jungkook uni yelkasiga olib, mashinasiga tiqib yubordi.
Jimin (ichki fikr):
— Bugun kollej odatdagidek emas, nimadir noto‘g‘ri… Keyin yigitlar suratlarni telefonga olayotganini ko‘rdim. O‘sha joyga bordim va… Ko‘rganlarimdan qonim qaynadi!
Jimin (random yigitni ushlab):
— BU ISHNI KIM QILDI?!
Yigit (qo‘rqib):
— M…men bilmayman, biz kelganimizda suratlar allaqachon bor edi…
Yigit:
— Si…zing do‘stingiz kelib, uni yelkasiga olib ketdi…
Jimin uni qo‘yib yubordi va hammasini anglab yetdi.
Jimin (jahlda):
— BU SAFAR JUNGKOOKNI KECHIRMAYMAN!
U Jin, Namjoon va J-Hope’ga qo‘ng‘iroq qilib, bo‘lgan voqeani aytdi. Keyin esa suratlarni doskadan olib tashlashdi.
Niya esa boshqa odamga qo‘ng‘iroq qilib dedi:
— Juda yaxshi ish qilding!
Yana kimdirga qo‘ng‘iroq qilib dedi:
— UNI TOPDINGMI?
— Ajoyib! Unda men aytganimni bajargin…
Jimin esa Ynni butun tongdan beri izlayapti, lekin hozir peshin bo‘lib qolgan va u Jungkook boradigan hamma joylarni tekshirgan, biroq Yn yo‘q.
Bu orada Namjoon, J-Hope va Jin suratlarni kim tayyorlaganini topishga harakat qilishmoqda. 3 soatlik izlanishdan keyin nihoyat bir narsa topishdi.
Jin:
— Namjoon, men nimanidir bildim. O‘sha kuni ba’zi kollej qizlari YNni shafqatsizlarcha kaltaklashgan.
Namjoon:
— Niya? Lekin u nega bunday qiladi? Yn unga hech narsa demagan-ku.
Jin:
— Men ham shu haqda o‘ylayapman. Lekin o‘sha kuni men va J-Hope eshitganmiz, Niya Jungkookni aldab, Ynni “fohisha” deb ataylab yomonlab gapirayotgan edi.
J-Hope:
— Ey Xudo, agar hammasini Niya qilgan bo‘lsa-chi? Men… ya’ni…
Namjoon:
— Yo‘q, J-Hope, ijobiy o‘yla.
Ammo hech kim Jungkook Ynni qayerga olib ketganini bilmaydi, Jimin esa aqldan ozgandek ularni izlayapti.
Jimin (ichida qasam ichib):
— Jungkook, qasam ichaman, agar mening Ynimgga sendan bir chiziq tushgan bo‘lsa, bugun seni tirik qoldirmayman.
Shunday deb Jimin yana izlashga chiqib ketdi.
Bu paytda Jungkook Ynni sudrab olib ketayapti, Yn yig‘lab, uni to‘xtatishga harakat qilardi.
Jungkook:
— Sen fohisha, shunaqa qilganing bilan o‘zingga faqat balo orttirasan. Xohlasang, seni odamlarimning oldida zo‘rlab qo‘yishimga bir bahya qoldi!
Yn atrofiga qaradi — qo‘riqchilar ularni kuzatayotgandi. Shu sabab u qarshilik qilishni to‘xtatdi. Ha, Jungkook uni otasining maxfiy joyiga olib kelgan edi. Bu joyga faqat Jungkook va uning otasi kirishi mumkin, chunki Jungkook keyingi Mafiya qiroli. Otasi hozir mamlakatda emas, shuning uchun u Ynni shu yerga sudrab keldi.
Jungkook qorong‘i xonani ochdi. Yn qattiq titradi — bu xonada azoblash uchun maxsus podval bor edi.
Yn (qo‘rqqancha):
— Ja...n..ob, il…tim…os, yo‘q…
Lekin Jungkook unga gapirishga ham imkon bermay, yuziga kuchli tarsaki tushirdi. Yn polga yiqilib tushdi, labidan qon otila boshladi. Jungkook uni qo‘liga olib, majburan o‘rnidan turg‘izdi, o‘zi esa kresloga o‘tirdi.
Jungkookning sovuq va qo‘rqinchli nigohi — bugun u hech qanday rahm qilmasligini yaqqol ko‘rsatayotgan edi.
Jungkook (zo‘ravonlik qilishdan oldin):
— Xo‘sh, Yn, sen atrofda fohishalik qilib yurganing uchun nima qilishim kerak? Balki odamlarimni chaqirib, sen istaganingdek hammani senga tashlashim kerakdir?
Yn qo‘llarini birlashtirib, tiz cho‘kib, yig‘lab yalinardi:
— Iltimos… ozgina rahm qiling… U suratlarda men emasdim…
Jungkook (jirkanch kulib):
— Men senga ishonadigan ahmoqman deb o‘ylaysanmi?!
Yn uning baqirig‘idan qo‘rqib orqaga yiqilib tushdi. Jungkook o‘rnidan turib:
— Bugun men senga fohishalar qanday bo‘lishini o‘rgataman!
Shu so‘zlardan keyin u uning ustki kiyimlarini yirtib tashladi. Yn qochmoqchi bo‘ldi, lekin Jungkook uni quchoqlab to‘xtatdi. U uni kresloga sudrab, kiyimlarini majburan yechdi.
Boshqa tomonda:
Namjoon kim bilandir gaplashayotgandi, telefon qo‘lidan tushib ketdi.
J-Hope:
— Namjoon, nima bo‘ldi?!
Namjoon (dahshat ichida):
— Joon… uni o‘g‘irlashgan… va Jungkook… Ynni otasining yashirin joyiga olib ketgan…
Ular orqaga qarashdi va ko‘z yosh ichida turgan Jiminni ko‘rishdi.
Jimin (ovozi titrab):
— Agar u unga biror nima qilgan bo‘lsa… Mening Yn…
Uchovlari uni quchoqlab oldi. Jin va J-Hope Joondan iz qidira boshladi, Jimin va Namjoon esa Jungkookning manzilini topishga tushishdi.
.
Ayni paytda, Yn Jungkook
oldida yalang'och holda
yig'layotgan edi. Jungkook unga
sharmandasiga qarab, ko'ylagini
tugmalarini ocha boshladi.
Sabrsizlanib, ko'ylagini yirtib
tashladi va kamarini ochdi. U
Ynning qo'llarini bog'lab qo'ydi
va shimini ichki kiyimi bilan
birda tushirdi. Yn yana ko'proq
yig'ladi, chunki bugun uni qo'yib
yubormasligini bilar edi.
Jungkook: "Yig'lama, fohisha!
Og'riq bermaydi, axir bu sening
birinchi marta emas!"
Shunday degan holda, u
kiyimlarini tashladi va unga
qarab yalang'och turdi.
Ynni qo'rqdi, u endi o'lishni
xohlardi.
Jungkook: "FOHISHA, HAMON
ISHIM BITGANI YO'Q! BUGUNMEN SENGA YAXSHI DARS
BERAMAN!"
U shunday degan holda, uni
o'rnidan turdirdi va kamarini
ochdi. Qo'llarini bo'shatib, uni
kamar bilan urishni boshladi.
Ynning nafasi og'irlashgan edi…
Boshqa tomonda, Jimin va
Namjoon Jungkookning
manzilini topishdi. Ular uning
otasining joyiga yaqinlashganda,
Jiminning yuragi tez urardi. U
Jinga qo'ng'iroq qildi, lekin ular
Joon haqida hali hech narsa topa
olmagan edi…
Bu yerda Jungkook kamarini
tashladi va Yn yalang'och holda
yerga yiqildi. Jungkook ustiga
egilib, uning ko'kragini siqdi.
Yn yig'layotgan edi.
Jungkook uning oyoqlarini
yelkasiga olib, o'zini uning ustiga
joylashtirdi va birdan ichkariga
kirgandi. Yn qattiq qichqirdi,
chunki ichi yorilgandek edi.
Jungkook qattiq harakat qilar,
lekin to'xtadi-u qon ko'rdi.
Darhol chiqib ketdi va hayratga
tushdi:
Jungkook: "Bu… u bokira…mi?
Lekin… men uning rasmlarini
ko'rgan edim…"
Shundan keyin u shoshilinch tarzda o‘zini yopdi va uni ko‘tarib olmoqchi bo‘ldi.
Shu payt eshik shiddat bilan ochildi va ichkarida Namjoon va Jimin paydo bo‘ldi.
Jimin (g‘azab bilan):
— Jungkookhayvon! Odamlaring bizni kiritmay qo‘ydi, shu uchun biz ularni otib tashlashga majbur bo‘ldik!
Ular qurollanib kelgan edi. Jimin eshikni buzib ochganida ko‘rgan manzarasi uni larzaga soldi: Yn yalang‘och, qonga belangan va hushsiz yotardi.
Jimin yugurib borib o‘zining pal'tosini uning ustiga yopdi.
Jimin (titroq ovozda):
— Yn… Yn… men keldim… iltimos… menga qaragin…
Jungkook (ko‘z yoshlari chiqib):
— Hyu…ng… me…n…
Namjoon (jirkanib):
— Yop og‘zingni, iflos! Seni tirik qoldirmayman!
Jimin uni bag‘riga oldi. Yn chala hushida, quruq lablari bilan pichirladi:
— Suv…
Namjoon mashinaga yugurib, suv olib keldi. Jimin ehtiyotlik bilan labiga tomizdi, lekin Yn uni yuta olmadi va hushini yo‘qotdi.
Jimin uni ko‘tarib olishga urinayotganida telefon jiringladi. U tasodifan ovozni qo‘yib yubordi va eshitilgan gap hammani jim qoldirdi:
Jin (telefon orqali baqirib):
— Jimin! Biz Joonni topdik! U juda og‘ir ahvolda, nafas olishi qiyin… va… va biz aniqladik — Ynning suratlari fotoshop qilingan!