Love or obsession 20-qism
Ertalab bo‘ldi va Jimin YNni kollejga birga borish uchun kelgan edi.
Jimin yetib kelib, YNning nonushta tayyorlayotganini ko‘rdi. U yoniga borib dedi:
— Xayrli tong, .
YN cho‘chib tushdi, lekin yengil tortib:
— Jiminshi, qo‘rqitib yubordingiz, — deb qo‘lini ko‘kragiga qo‘ydi.
Jimin kulib unga suv uzatdi. Shu payt Joonning maktab avtobusi keldi, Jimin uni kuzatib yuborishga yordam berdi.
YN:
— Jiminshi, iltimos, siz allaqachon biz uchun juda ko‘p narsa qildingiz…
Jimin:
— YN, nega meni xuddi do‘stingiz emasdek his qildiryapsiz? — dedi ko‘zlari yoshga to‘lib.
YN unga qaradi va o‘zini noqulay his qilib:
— Yo‘q, Jiminshi… unday emas…
Jimin uni quchoqladi, YN ham uni orqadan quchoqladi.
Ular kollejga yetib kelishdi. Jungkook ham shu yerda edi. Jimin va YN birga o‘tirishdi, Jimin uni kuldirar edi. YN esa bilardi Jungkook unga qarayotganini, lekin uni e’tiborsiz qildi.
Jungkookning ichki ovozi (pov):
Nega u meni e’tiborsiz qilganida bu qadar og‘riydi?..
Mashg‘ulotlar tugadi, Jimin va YN kafega chiqishdi. Boshqa besh nafar do‘stlari ham shu yerda edi. YN Jimindan va Jin yonida o‘tirgan edi. Shunda Taehyung gap boshladi:
— YN, biz bilan birga borasanmi? Aslida bugun kechqurun tashqariga chiqmoqchimiz…
Taehyung qo‘rqdi, YN rad etsa-chi deb. YN gapirmoqchi bo‘ldi, ammo Jimin oldinroq gapirdi:
— Ha, albatta boradi. U Joonni ham olib keladi. Men o‘zim olib boraman.
YN unga qaradi, Jimin esa beg‘ubor tabassum qildi.
Hech kim Jungkookni taklif qilmagan edi, lekin u ularning rejasi haqida baribir bilib oldi.
Kechqurun Jimin YN va Joonni olib ketdi. YN nimanidir o‘ylab borardi. Shunda Jimin dedi:
— Bilaman, sen pul haqida o‘ylayapsan. Xavotir olma, qimmat emas. Biz boradigan restoran Namjoonning amakisiga tegishli, bepul bo‘ladi.
Jimin yorqin jilmaydi. YN ham biroz kulib qo‘ydi.
Ular hammasi yetib borishdi va birga kechki ovqat qilishdi. Ovqatdan keyin dengiz bo‘yiga chiqishdi. Kechqurun manzara juda chiroyli edi — sun’iy daraxtlar turli chiroqlar bilan bezatilgan, shamol esa esib turardi.
YN o‘zini xuddi barcha muammolaridan ozod bo‘lgandek his qildi. Qo‘llarini yoyib, chuqur nafas oldi. Jimin unga kulib qarab turardi.
Shunda J-Hope ovozi eshitildi:
— Bolalar, ketaylik, sovuq bo‘lib qolyapti!
YN va Jimin bitta mashinaga o‘tirishdi, Joon esa J-Hope va Suga bilan birga ketdi. Jimin mashina haydab borar, YNga qarab yurak urishi tezlashdi. YN unga qaradi va kulib qo‘ydi.
Uyga kelishganida tun yarmidan o‘tgandi. Jimin ketmoqchi bo‘ldi, lekin YN dedi:
— Jiminshi, tashqarida qorong‘i… bugun tunab qoling…
Jiminning yuragida juda ko‘p tuyg‘ular uyg‘ondi va u rozi bo‘ldi. Polga yotib uxlab qoldi.
YN uyning shipiga qarab yotganida, Jimin sekin gap boshladi:
— YN… bir narsani so‘rasam bo‘ladimi?
YN boshini qimirlatib, rozilik bildirdi. Jimin kutilmagan savol berdi:
— YN, qanday yigitga turmushga chiqishni xohlaysan?
YN hech qachon bunday o‘ylamagan, desak ham bo‘ladi. Chunki uning muammolari bunga imkon bermagan edi.
— Men… hech qachon o‘ylamaganman…
Jimin kuldi. Xona yana jimlikka cho‘mdi va ular uxlab qolishdi.
Jungkook esa ularning dengiz bo‘yida tushgan suratlarini yashirincha telefonida ko‘rib o‘tirgan edi. U hamma tafsilotni bilib olish uchun odamini yuborgan edi. Telefon ekraniga qo‘lini tekkizib, ko‘z yoshlarini tiya olmadi. Kecha uning uchun juda uzun bo‘ldi — pushaymonlik uni ichidan kemirardi.
Ertalab bo‘ldi. YN Jiminni kutar edi, chunki Jimin direktorning idorasida ishlari bor edi. Shu payt Jungkook bunga imkon deb, YNga yaqinlashdi:
U unga qaradi, Jungkook esa asabiy jilmaydi. YN bir qadam orqaga chekindi va dedi:
— N… nima kerak s…izga?
Jungkook hayajonlanib gapirdi:
— M…en s…eni uy…ga olib bor…sam bo‘ladimi?
YN unga qarab:
— Y… yo‘q, Jiminshi kel…yapti.
Jungkookning ko‘ngli og‘ridi va u o‘sha yerda ketib qoldi. YN va Jimin uyga birga qaytishdi.
Jimin unga xuddi u hayotidagi eng qadrli odamdek mehr bilan muomala qilardi. Uning YNga nisbatan his-tuyg‘ulari bor edi, lekin bundan qo‘rqardi — agar YN noqulay his qilsa va undan uzoqlashsa, deb xavotirlanardi.
YN va Joon bog‘da edi. YN Jiminga va uning mehribonligiga o‘ylab qoldi. Nega bilmasdi, lekin Jimin uni qo‘llab-quvvatlaganda yuragi taskin topardi, o‘zini tinch his qilardi.
Joon va YN birga vaqt o‘tkazishdi va keyin uyga qaytishdi.
U uxlab qoldi. Bilmasdi, ertasi kun yana unga sinovlar tayyor turganini…
Jungkook esa shu payt o‘tirib, o‘ylardi: Ertaga uni albatta ko‘ndiraman va kechirim so‘rayman.
Ertalab bo‘ldi. Butun kollej xuddi kelinchakdek bezatilgan edi. YN va Jimin kirishdi, Jiminning yuragi qattiq urardi — u bularning bari Jungkookning ishi ekanini bilardi va sababini ham anglab turardi.
Ular ichkariga kirishdi. Jungkook allaqachon tayyor turardi, qo‘lida uzuk bor edi. Devorda katta yozuv: Jungkook va YN ismlari, atrof muhabbat ramzlari bilan bezatilgan.
YN unga qarab yurdi, Jungkook esa ishonch bilan qarar edi: u YN bularni ko‘rib kechiradi, deb o‘ylardi.
Jungkook tiz cho‘kib dedi:
— YOON YN, MENING QIZ DO‘STIM BO‘LASANMI?
Do‘stlari ham yetib kelishdi va ularga qarab turishdi. YN sekin tabassum qildi… va uzukni olib bir chetga uloqtirdi.
Jungkook o‘rnidan turdi, YN esa uni QATTIQ TARSAKI TUSHURDI. Butun kollej hayratda qoldi. YN uni yana shapaloq soldi.
Jungkook yuzini ushlab, chinqirdi:
— N…e.ga?..
YN uning yoqasidan ushlab, qattiq baqirdi:
— BUNCHA ISHLARNI QILGANINGDAN KEYIN HAM NIMA UCHUN DEB SO‘RASHGA QURBATING YETDI MI? SEN NIMA DEB O‘YLAYSAN, JEON JUNGKOOK? SENDA PUL BORLIGI UCHUN BOSHQA ODAMLARNING HIS-TUYG‘ULARI HECH NARSAGA ARZIMAYDIMI? SEN HALI HAM O‘YLAYAPSANMI, MENGA SHUNCHALIK AZOB BERIB, M…ENI ZO‘RLAB, HOZIR BU DRAMAING BILAN QAYTA HAYOTIMGA KIRAMAN, DEB?
— YN, iltimos, m…eni esh…it… — Jungkook ko‘z yoshlarini yutib gapirdi, ovozi titrardi:
— Bil…aman, men s…enga ozor berdim… l…ekin ishon… menga, men o‘zgar…yapman… sen uchun…
YN yana qichqirdi:
— SEN MENGA OZOR BERDING, DEB O‘YLAYAPSANMI? YO‘Q, JEON JUNGKOOK! SEN MENI SHUNCHAKI OZORLAGANING YO‘Q, SEN MENING RUHIMNI SINDIRDING, OR-NOMUSIMNI TAPTADING, QADRIMNI YERGA URDING! SENING QILGAN RASVO ISHLARING VA HAQORATLARING! AGAR SEN MENING TANAMNI KO‘RSANG, SENING RUHING HAM QO‘RQIB KETARDI, QANCHA OG‘RIQLARNI CHIDAYOTGANIMNI BILGANINGDA!
Hamma jim bo‘lib, uning dardini eshitib turar edi. Chunki YN bundan ham ko‘proq azob chekkanini hech kim bilmasdi.
— SEN HECH O‘YLAB KO‘RDINGMI? BIZ KABI KAMBAG‘ALLAR IKKI MAHAL NON TOPSAK, XUDOYO SHUKUR DEYMAN DEB YASHAYMIZ. LEKIN MEN NONSIZ UXLAGAN KUNLARIMNI BILASANMI? UKAMNING QANDAY O‘ZINI QISGANINI BILASANMI? SEN ESA DOIMO MENING HAR NARSAMNI TORTIB OLDING — ISHIMNI, BARDAKI ISHIMNI, UYIMNI… VA HALI HAM MEN SENING SHU «GO‘ZAL TAKLIFINGNI» QABUL QILAMAN DEB O‘YLAYAPSANMI?
Shunday deb YN polga yiqilib, yig‘lab yubordi. Jungkook esa o‘zini xuddi ustiga ulkan tosh qulagandek his qildi, endi o‘rnidan turishga qurbi yo‘q edi.
Do‘stlari YNning oldiga borib, uni ko‘tarishdi va u yerdan olib chiqib ketishdi.
Jungkook hali ham yerda o‘tirardi. Talabalar yonidan o‘tayotgan edi, ba’zilari uni shunday ko‘rganidan xursand bo‘ldi, lekin bildirmasdi — kim biladi, qachon uning g‘azablangan holati uyg‘onib ketadi.
YN esa yig‘layotgan edi, do‘stlari uning atrofini o‘rab olishgan. Jin uning yoniga o‘tirib, boshini siladi. YNning eski yaralari yana ochilib, o‘zini yana ojiz his qilayotgandi.
Taehyung unga bir stakan suv uzatdi, Jin esa suvni ichishga yordam berdi. Shundan so‘ng YN biroz tinchlandi, Jin uning qo‘llarini ushlab, silab o‘tirardi.
Jimin ham shu yerda edi, lekin nima qilishni bilmasdi.
Jin yumshoqlik bilan dedi:
— YN, jonim, iltimos tinchlan. Ko‘r, biz hammamiz sen bilan birgamiz. Vada beraman, hech kim seni rozi bo‘lmasang, qo‘liga tegmaydi.
YN unga qarab, beg‘ubor ohangda so‘radi:
— U… menga t…egmaydi to‘g‘rimi?
Barcha a’zolarining ko‘zlari yoshga to‘lib ketdi. Chunki bu kichkina qizning ichida qancha qo‘rquv yashayotganini anglab yetishgan edi. Shunda Suga gap boshladi:
— YN, xavotir olma. Agar u yoki bizdan kimdir atrofingda seni noqulay qilsa, menga ayt.
YN boshini chayqab, shoshib dedi:
— Yo‘… yo‘q, sizlar hammangiz mendek singillaringizman deb bilaman… lekin men u… bilan hech q…anday aloq…a qilishni hoh…lamayman.
Suga uning ro‘parasiga o‘tirib, quchoqladi. Ularning hayratiga YN ham uni quchoqlab oldi. Suga quvonib, uning sochlarini siladi.
Shunda to‘satdan Namjoon gap boshladi:
— YN, biz bilan kelmaysanmi?
YN unga savolga to‘la ko‘zlar bilan qaradi. Hammasi jilmayib dedi:
— Aslida, har yili Rojdestvo kuni biz bobomomolarimizga boramiz. Rojdestvogacha bir kun qoldi, shuning uchun ertaga tushdan keyin ketamiz.
YN o‘ylay boshladi: agar shu yerda qolsam, Jungkook boshqalar yo‘qligida menga yana bog‘lansa-chi, deb. Shunda u sekin dedi:
— Y…xshi, m…en boraman.
Hammalari xursand bo‘lishdi. Jimin dedi:
— Shunday bo‘lsa, YN, men seni va Joonni butunlay o‘zim zimmasiga olaman.
Hammalari rozi bo‘lishdi. Lekin YN dedi:
— Jiminsh…i, siz jud…a m…ehribonsiz, men q…anday qilib qar…zingizni q…aytaraman…
Jimin uning yuzini qo‘llari bilan ushlab, dedi:
— YN, senga hech narsani to‘lash kerak emas. Faqat rohatlan.
YN bosh chayqab, qat’iy dedi:
— Yo‘… yo‘q, Jiminshi, unda m…en bor…mayman.
Jimin biroz o‘ylab turdi-da, dedi:
— Xo‘p, unda bizga Rojdestvo tayyorgarligida yordam berasanmi?
Hammalari endi bobomomolarining uyiga ketishga tayyor edi. YN bilardi — Joon ham eshitgach, xursand bo‘ladi.
YN uyga borib, yig‘in qilayotgandi. Jimin va boshqa yigitlar ham bitta mashinada o‘z uylariga qaytayotgan edi. Shu payt Namjoon gap boshladi:
— Jimin, nega unga o‘z his-tuyg‘ularingni aytmaysan?
Jimin asta dedi:
— Hyu…ng, sen bilasan, u juda ko‘p narsani boshidan o‘tkazgan. Men shoshilmoqchi emasman… va bilmayman, u meni qabul qiladimi yo‘… yo‘qmi…
Shunday deb ko‘z yoshlarini artdi. Hammasi bosh irg‘ab, unga tushunishini bildirdi va uylariga ketishdi.
Boshqa tomonda esa Jungkook yolg‘iz edi. U karavotda o‘tirar, ko‘zlaridan yosh to‘xtamay oqardi. YNning bugun aytgan har bir so‘zi yodida jaranglar, yuragini o‘yib o‘tar edi. U xuddi o‘zi qilgan ishning ta’mini tatib ko‘rayotgandek edi — qanday og‘riq berganini tushundi.
U qog‘oz pichoq olib, bilaklarini chizishni boshladi. Shu payt kimdir pichoqni qo‘lidan yulib oldi va qattiq shapaloq tushirdi.
Jungkook boshini ko‘tarmadi — bilardi, bu onasi.
Mrs. Jeon:
— Jungkook, aqldan ozdingmi? Nima qilayapsan sen?
U o‘zini tutolmadi, onasining oyoqlariga yiqilib:
— O…na, u meni kechir…madi. U m…enga aytdi, qanchalik unga ozor berganimni
Mrs. Jeon uni karavotga o‘tqazib, dedi:
— Bilasanmi, Jungkook, bir qiz uyidan chiqib, ishlashga bel bog‘laganda, faqat o‘zi biladi qanchalik ishonch to‘plaganini. U oilasini o‘zidan oldin qo‘yadi. Lekin kimdir uning shu ishonchini tortib olsa, yuragi qon bo‘ladi. YNning ota-onasi yo‘q, faqat ukasi bor. U yetuk qiz, chegaralarini biladi. Lekin sen… sen uning hech qaysi chegarasini qoldirmading. Sen uni… zo‘rlading.
Jungkook ko‘zlaridan qon aralash yosh oqib, unga qaradi. Onasi davom etdi:
— Ha, Jungkook. Sen uni zo‘rlading. Va bilmaysan, qancha og‘riqni chidadi. Sen uning o‘ziga bo‘lgan ishonchini sindirding. Uning hamma narsasini tortib olding.
— Endi o‘zing ayt, sen hali ham uni kechiradi, deb o‘ylaysanmi?
Jungkook onasining gaplarini jim eshitdi. Ammo yuragi uning ko‘zlaridan ham ko‘proq yig‘layotgandi. Onasi uning qo‘llarini bandaj qilib, oldiga dori qo‘ydi va xonadan chiqib ketdi.
Jungkook butunlay uxlamadi va YN haqida o‘ylab chiqdi.
Ertalab bo‘ldi, YN yig‘inini tugatdi. Shunda Joon gap boshladi:
— Noona, Jimin hyung haqiqiy farishta!
YN kulib bosh irg‘adi. Lekin Joon kutilmagan gap aytdi:
— Noona, xohlayman u doim biz bilan yashasa. Nega siz unga turmushga chiqmaysiz noona? Shunda hammamiz birga yashaymiz.
YN uning gaplaridan hayron bo‘lib qoldi. Joon uning yuzidagi ifodani payqab:
— M…en kechirasiz noona, gapirib yubordim… — dedi.
YN uni quchoqlab, mavzuni o‘zgartirdi, keyin ular tayyorgarlik ko‘rishni boshlashdi.
Vaqt o‘tdi. Hammalari bobomomolari uyiga yetib kelishdi. Suga va Jin bobomomolari yo‘q edi, ammo Jimin va Taehyungning bobomomolari bir qishloqda yashashardi. J-Hope’ning bobomomolari esa ota-onasi bilan chet elda edi. Jungkook ham har yili ular bilan birga kelar edi, lekin bu safar hech kim uni taklif qilmadi. Namjoon qishloq muhitini yaxshi ko‘rardi, shuning uchun u ham birga kelgan edi.
Hozir ular hammalari Taehyungning bobomomolari uyi oldida turishardi. Bir kampir darvozani ochdi, Taehyung birdan uni quchoqlab oldi va kampir yig‘lab yubordi. Hammasi salomlashdi. Shunda Taehyungning buvisi YN va Joon’ga qarab dedi:
— Bolam, bu chiroyli qiz va bolakay kim?
YN va Joon bosh egishdi. Taehyung ularni do‘stlarimiz deb tanishtirdi. Kampir YNni quchoqlab, peshonasidan o‘pdi. YN va Joon hayron va xursand bo‘lishdi — chunki birinchi marta sof mehr olishayotgan edi.
Hammasi ichkariga kirishdi. YN dedi:
— Buv…i, siz ularni…ng yonida o‘tir…ing, m…en choy tayyorlay…man.
Kampir kulib dedi:
— Bolam, xijolat bo‘lma. Menga oddiygina “buvi” deb aytaver.
YN kuldi. U kampir bilan oshxonaga kirayotgandi, shunda buvi gap qildi:
— Nega Jungkook kelmadi?
Hammalari jim bo‘lib qolishdi. YN qo‘llarini ishqalab, o‘zini aybdor his qildi — balki uning tufayli Jungkook kelmagan bo‘lsa kerak deb o‘yladi.
Namjoon gapni bo‘ldi:
— Buvi, uning bir oz ishi bor, keyinroq keladi.
Shundan so‘ng ular choy ichib, suhbatlashishdi.
Jimin dedi:
— Bolalar, endi bobomomomga borib ko‘ray. Agar xohlasangiz, birga boringlar.
Hammalari rozi bo‘lishdi va Jiminning uyiga yo‘l olishdi. Jiminning buvisi va bobosi ularni quchoqlab, mehr bilan kutib olishdi.
Jiminning buvisi kulib dedi:
— Jiminiyaaa, sening qizing bor, menga aytmagan ekansan!
Hammalari hayratdan unga qarashdi. YNning ko‘zlari kattalashib ketdi. Jimin shoshilib dedi:
— Buvi, yo‘q, u mening qiz do‘stim emas, bizning do‘stimiz. Bu esa uning ukasi.
YN bosh egdi, kampir esa kulib uni quchoqladi.
Kech bo‘ldi. Namjoon dedi:
— Taehyung, Jin, J-Hope, sizlar Taening uyida yotinglar, biz shu yerda qolamiz.
Hammalari rozi bo‘lishdi. Uchta xona bor edi. Joon bobomomosi bilan uxlamoqchi bo‘ldi, chunki ertak eshitishni xohlardi.
Jin, Suga va Namjoon bir xonada yotishdi. Endi bitta xona bo‘sh qolgan edi.
Jimin dedi:
— YN, sen xonada uxlaysan, men eshik tashqarisida polga yotaman.
YN unga achinib dedi:
— Jiminshi, biz ilgari ham bir xonada uxlaganmiz. Xavotir olmang, sizga ishonaman. Birga uxlaymiz.
Jimin ko‘nmadi, lekin oxirida YN uni rozi qildi. Xonada faqat bitta divan to‘shak bor edi. Ular bir-biriga qarashdi. YN sekin dedi:
— M…enimcha, shu yerda uxl…ashimiz kerak.
Jimin asabiy ishora qilib dedi:
— YN, sen shu yerda uxla. Men tashqarida joylashaman.
U ko‘rpa olib chiqmoqchi bo‘ldi, lekin YN qo‘lidan ushlab dedi:
— Jiminshi, biz shu yerd…a ham joylash…amiz. Men oramizga ko‘rpa qo‘yaman, lekin siz polga yotmang, sovuq.
Jimin oxiri rozi bo‘ldi — yoki aytish mumkinki, YN uni rozi qildi. Endi ular bitta karavotda yotar, ikkisi ham yurak urishini yashirishga urinardi.
Shunda Jimin sekin gap boshladi:
— YN, agar h…ali ham noqulay b…o‘lsang…
YN unga qarab, kulib dedi:
— Jiminshi, xavotir olmang. Men sizga ishonaman.
Ertalab bo‘ldi. Jimin birinchi uyg‘ondi. Bir narsaning uni quchoqlab yotganini sezdi. Pastga qaradi — YN uni quchoqlab, go‘dakdek uxlayotgan edi, xuddi Joonni quchoqlagandek.
U uning yuziga mahliyo bo‘lib qaradi. Peshonasidan o‘pmoqchi bo‘ldi, lekin o‘zini to‘xtatdi. Yengil jilmayib, sochlarini siladi. YN uyg‘onib, uni quchoqlab yotganini ko‘rdi.
Bu birinchi marta edi — YN o‘zini bunchalik xijolat bo‘lib, qizarib ketganini his qilgan. U titrab dedi:
— M…en…
Jimin jilmayib dedi:
— YN, hammasi joyida. Men ham senga ishonaman.
Ikkisi ham kuldi. Jimin xonadan chiqib ketdi.