Love or obsession 18-qism
Jimin: SEN O‘SHA VIDEOdagi UYATSIZNI TOPDINGMI?
Qo‘ng‘iroq qilgan odam: YO‘Q, JANOB, LEKIN TEZ ORADA U SIZNING OLDINGIZDA BO‘LADI.
Hmm, – dedi Jimin va qo‘ng‘iroqni tugatdi.
Namjoon: Jimin, o‘sha odam haqida YNdan so‘ramasligimiz kerakmi?
Jin: Menimcha, yo‘q. Agar u yana vahima hujumiga uchrasa-chi?
Jimin: Ha, u to‘g‘ri aytyapti. Men nimadir qilishim kerak. Lekin avval boshqa bir muammoni hal qilishim kerak...
Vaqt o‘tadi. Endi Jimin Jungkookning podvalida va Jungkookni kutmoqda. Oradan biroz vaqt o‘tgach, Jungkook keladi.
Jungkook gapini tugatmasdan, Jimin so‘zini bo‘lib:
Jimin: MEN SANI BU YERGA FAQAT O‘SHA VIDEOdagi ODAMNI TOPISHGA YORDAM BERISHING UCHUN CHAQIRDIM.
Jungkook: M…men topaman, HYUNG. – dedi u va Niya bog‘langan stulga tepdi.
Niya: I…ILTIMOOS, MENGA TEGMA JUNGKOOK, MEN SANI SEVAMAN…
Jungkook: (uni qattiq tarsakilab) – SEN BIR PASTKASHSAN! MEN FAKAT YNni SEVAMAN, SENI EMAS!
Bu gaplardan Jimin unga qaradi, lekin hozir faqat o‘sha odamni topish muhimligi sababli e’tibor bermadi.
Niya: Men sizga kerakli odamni aytmayman, hech qachon! – dedi va kulishni boshladi.
Jimin: Shundaymikan? Unda sen YNga nima qilgan bo‘lsang, men ham odamlarimga seni shunday qilishni aytaman – ehtimol bu seni gapirtirar.
Niyaning yuzi oqarib ketdi, u nima demoqchi bo‘lishayotganini anglab yetdi.
Niya: Yo‘q, siz… siz bunday qila olmaysiz.
U kulimsiradi. Jungkook ham jilmaydi va uning chap oyog‘iga o‘q uzadi. Niya hushidan ketadi.
Jimin ketmoqchi edi, lekin Jungkookning gapi uni to‘xtatdi.
Jungkook: Hyu…ung, MEN O‘Z ODAMLARIMGA YNning UY MANZILINI TOPISHNI AYTGAN EDIM VA UCHUN YUBORISHDI. O‘YLAYMANKI, BORIB DALIL IZLAYMIZ.
Jimin bosh irg‘ab, rozi bo‘ldi va ular ketishdi.
Endi ular bitta kichkina xonaning oldida turishibdi. Jungkook telefonini olib manzilni yana tekshiradi — o‘sha manzil.
Jimin POV (fikrlari): Jungkook bilan YNning uyiga yetib keldik. Bu faqat bitta xonadan iborat edi. Jungkook yana tekshirdi, lekin bu o‘sha manzil edi.
Men chuqur nafas olib eshikni ochmoqchi bo‘ldim, lekin u qulflangan edi. Jungkook kuch bilan itarib, qulflarni buzdi. Ehtimol, bu Joon tomonidan o‘sha voqealardan oldin yopilgan edi.
Jungkook: Hyung… menimcha bu ularning uyi emas.
Jimin: Avval ichkariga kiraylik.
Ular ichkariga kirishdi va ko‘zlariga yosh keldi — devorda YN va Joonning rasmi osilgan edi. Bu ularning yashash joyi ekani endi aniq edi.
Jimin: Demak, o‘sha kecha YN menga noto‘g‘ri manzil bergan ekan…
Ular atrofga qarashdi — xona ichida faqat bitta kichik karavot bor, yerda adyol va yostiq. Oshxona yo‘q, faqat bitta kichik hojatxona bor. Stol ustida Joonning kiyimlari tartib bilan yig‘ilgan edi. Jimin bu kiyimlarni ko‘rib qoldi — u o‘sha kuni kir savatidan ko‘rgan edi. Endi esa yig‘lay boshladi.
Jimin (diz cho‘kib): Men o‘sha kiyimlarni axlatdek uloqtirgan edim, lekin kim uchundir ular butun dunyodir…
Ular juda toza yuvilgan, ehtiyotkorlik bilan katlanib qo‘yilgan edi, shunda burishib qolmasin.
Jimin (yostiq va adyolga qarab): Men bilardim… ha, u kambag‘al… lekin u shunchalik qiynalayotganini bilmagan edim…
Jungkook ham ko‘z yosh to‘kmoqda edi — ularning, opa-ukaning bu azoblarini ko‘rib.
Shunda Jimin stol ustidagi faylni ko‘rdi va ochib ko‘rdi — bu Joonning kasalxonadagi qarzlari edi.
Jungkook kichik daftarchani ochdi va baland ovozda o‘qiy boshladi. Uning ko‘zlaridan yana yoshlar oqdi:
"Mening noona’m.
U — mening qahramonim.
Ota-onamiz vafotidan keyin meni faqat u katta qildi.
U — mening hammasi.
U mening baxtli bo‘lishim uchun har kuni mehnat qiladi.
Men o‘zimni yomon his qilaman.
Iltimos, Xudo, kasalligimni davola…
Shunda men va noona baxtli bo‘lamiz.
Men ham ishlayman, unga yordam beraman…"
U hech qachon shikoyat qilmadi, lekin bilaman — u mening ortiqcha ovqatimni yeb qo‘yardi, ba’zida esa pul tejash uchun och qorniga uxlab qolardi.
Men noona’mi baxtli ko‘rishni, u bilan birga sevimli taomlarimni yeyishni xohlayman. Ishlay boshlaganimdan keyin hech qachon unga ishlashga yo‘l qo‘ymayman.
Ba’zida u kollej va ishidan juda holdan toyib kelib yig‘lab yuborardi, bilmadim nega, lekin menga hech narsa aytmasdi… Biroq men uning dardini sezardim, axir u mening noona’m.
O‘tgan oy noona bilan tug‘ilgan kunimni nishonladik. U menga lag‘mon tayyorladi va o‘yinchoq sotib oldi. O‘sha kuni u shu lag‘monni kollejga olib bordi. Juda baxtli edi, chunki birinchi marta tushligida uyidan ovqat olib kelgan edi. Men uni shunday quvnoq ko‘rishni istayman, doimo…
Mening noona’m men uchun juda ko‘p narsalarni qildi… Iltimos, Xudo, bizga pul yubor, shunda ijara haqini to‘laymiz va noona’m bizni shu uyda qoldirishlarini iltimos qilib yalinmaydi…
Jungkook yig‘layapti. Birdan uning xayoliga o‘sha voqea keldi — u YNning tushlik qutisini, ichida lag‘mon borligini bilgan holda, axlatga uloqtirgandi. Bu o‘sha daftarda yozilgan lag‘mon edi…
Jungkook tiz cho‘kib, yig‘layotgan Jiminning yoniga yiqilib tushdi:
Jungkook: Y…YN… NIMAGA… MEN SENGA SHUNDAY QILDIM… MEN BILMAGANDIM SEN SHUNCHALIK QIYNALAYOTGANINGNI…
U Jiminga qattiq quchoq tashladi. Jimin ham uni quchoqladi, ikkovlari ham ko‘z yoshlarini to‘xtata olmadilar. Keyin ular bir-biridan ajralib, xonadagi oziq-ovqat savatiga qarashdi — ichida faqat bitta lag‘mon qutisi bor edi…
Jimin ko‘zlarini yumib, qaltirab gapirdi:
Jimin: E…end…i tushundim… nega u meni uyiga taklif qilmasdi… u kamsitilishdan qo‘rqardi…
M…men unga necha marta uyiga borishni so‘radim… L…ekin u doim bir bahona topardi…
Jungkook buni eshitib, o‘zini ichidan la’natladi — nega uni bunchalik yomon muomala qildi, uni mensimadi, hamma oldida haqorat qildi…
Jungkook stol yonida turgan eski va yirtiq kiyimlarni ko‘rdi — bilardi, ular YNga tegishli, chunki u hech qachon qimmat kiyim kiyishni xohlamasdi…
Keyin ikkovlari YNning o‘chgan telefonini ko‘rishdi. Uni olib ketishdi — Jimin shifoxonaga yo‘l oldi, Jungkook esa telefonni quvvatga qo‘ydi…
Jimin Jungkookni kutib o‘tirardi. Keyin unga qo‘ng‘iroq qildi.
Jungkook uzoq vaqt kutgach, u ham ketdi.
Ertasi kuni ertalab Jimin Joonni maktabga jo‘natdi va YNning yaralarini bog‘lashga yordam berayotganda YN dedi:
YN: M…men bil…aman siz mendan xavotirlan…yapsiz… l…ekin iltimos, bu…ni qil…mang… Menda sizga hech nima qaytarib ber…ishga… kuchim yo‘q…
Shu gaplarni aytar ekan, ko‘zlaridan yosh tushdi.
Jimin: YN, men sendan hech narsa so‘ramayman… faqat iltimos, meni kechir…
YN: Bu sizning aybingiz e…mas… bu mening qismatim juda y…omon… Men yashagim kelmaydi… faqat… m…ening Joonim… uchun…
Jiminning yuragi ezilib ketdi va uni yana qattiq quchoqladi. Bu safar YN ham uni quchoqladi.
Jimin unga yordam berdi va ular birga kollejga ketishdi.
Jungkook YN kollejga qaytganini eshitib, u ham bordi — aslida u uyining oldida odamlarini qo‘ygan edi, shunda YN xavfsiz bo‘lsin deb.
Talabalar YNga qarashardi — u soxta yaqinlik suratlari tarqalgandan keyin. YN qo‘rqib ketdi, Jimin buni payqab uning qo‘lidan ushladi. Shunda talabalar ularga qaramay, o‘z ishi bilan shug‘ullana boshlashdi, chunki ko‘pchilik o‘sha suratlar soxta ekanini bilardi. Ko‘p odamlar unga achinib, gaplashmoqchi edi.
YN sinfga kirdi va Jungkookni ko‘rdi. Jimin uni yoniga o‘tqazdi. Jungkook hech nima demadi, faqat jim yig‘lardi.
Ko‘p kunlar shu holatda o‘tdi. YN endi tuzalgan, lekin hanuz qo‘rquv bor — faqat Jungkookdan qo‘rqardi.
Bugun Jimin kelmadi. Jungkook uni kuzatayotgan edi. YN sinfda yolg‘iz o‘tirardi, hamma tushlik qilayotgan paytda. Shunda Joonning kundaligidagi so‘zlar esiga tushdi: u qanday qilib pul tejash uchun ovqatdan voz kechganini, qolgan ortiqcha ovqatlarni yeb yurganini, ba’zan och qorniga uxlab qolganini.
YN o‘tirgandi, yoniga kimdir kelib o‘tirdi. Qarasa — bu qiz edi.
Qiz: YN, men Jia. Birga ovqatlanaylik?
YN hayron bo‘ldi — nega u birga tushlik qilishni so‘rayapti, lekin baribir ichidan xursand bo‘ldi — hech bo‘lmasa kimdir gapirishga harakat qilayapti.
YN: Y…yo‘q… Siz boring… men… ishtaham yo‘q…
Jia burchakka qaradi. Jungkook boshini chayqab qo‘ydi. U bilardi YN pul yo‘qligidan rad etayotganini. Ko‘z yoshlarini artib, qizga imo qildi.
Jia: YN, iltimos, boraylik! Bugun mening tug‘ilgan kunim. Yangi kelganman, do‘stim yo‘q. Mening bayramimda yonimda bo‘lgin, iltimos!
YN o‘yga toldi. U yaxshi bilardi — yolg‘izlik qanday og‘ir his ekanini.
Qiz uni chaqirdi. YN asta dedi:
Jungkook ko‘zlari yoshga to‘lib jilmaydi va kafega ovqat buyurtirishga ketdi.
Jia va YN birga o‘tirdi. Jia ko‘proq gapirishga harakat qildi, lekin YN faqat qisqa javob berardi.
Jia: YN, men ovqat buyurtirib kelaman.
Aslida Jungkook allaqachon pul to‘lagan va hammasini buyurtma qilgan edi. U uzoqdan YNni kuzatib turardi. YN esa yanada asabiylashardi.
Keyin Jia ko‘p ovqat bilan qaytdi.
YN: Bu… bu hammasi… b…iz uchunmi?
Jia kuldi va bosh irg‘adi. YN juda noqulay his qilardi. Jungkook har bir harakatini kuzatib, Jiaga xabar yozardi.
Jia uni ovutishga harakat qildi va ikkovlari birga ovqatlanishdi. YN ozgina yedi va dori ichdi.
Jungkook buni ko‘rib xursand bo‘ldi. Endi hech kim uni bezovta qilmayotgandi.
YN uyga qarab ketayotgandi. Jia yetib kelib dedi:
Jia: YN, birga boraylik! Men ham shu ko‘chada yashayman, seni ertalab ko‘rganman.
YN yomon his qilardi — u doim piyoda yurardi. Jia esa Jungkook aytgani uchun tushundi va unga ikkita kartochka uzatib dedi:
Jia: YN, bilasanmi, har kuni avtobusga pul to‘lash juda qiyin… Shu sababli men mana bu kartani oldim, shunda tekin yuraman.
YN unga qaradi — bu kichkina kartochka edi…
Albatta, mana matnning o‘zbek tiliga tarjimasi:
YN: Rostanmi? – deb, YN bexabar so‘radi.
Jia: Ha, kel, ertaga senga ham shunday kartani olib kelaman.
Jungkook: Rahmat, Jia. Bu hammasi sen tufayli bo‘ldi. Va xavotir olma, avtobus egasi bilan gaplashdim, bu kartani qabul qilishadi. Ikkalangning ham yo‘l haqini oldindan to‘lab qo‘ydim.
Jia: Jungkook, sen mening kichik amakivachchamsan. MEN SENING SEVGINGNI QO‘LGA KIRITISHINGGA YORDAM BERAMAN…
Jia: Bo‘ldi, bo‘ldi, o‘zingni bilasan, sen uni sevasan!
(Jia Jungkookning onasi tomon qarindoshi edi va u ataylab boshqa ism bilan YNga yaqinlashgandi.)
Jungkook YNni kollejda kutayotgan edi. YN ichkariga kirdi — Jimin ham yonida edi. YN ancha yaxshi ko‘rinardi.
Jungkookning yuragi shiddat bilan urayotgan edi, u o‘zini tiya olmadi va oldiga borib dedi:
Jungkook: Y…YN, s…sen q…anday?
YN unga qaradi, keyin Jimining qo‘lidan mahkam ushladi. Jungkook buni payqab ko‘zlari yoshlanib ketdi. Ular esa hech nima demay ketishdi.
Kechqurun Jimin YNning uyiga borayotgan edi. U YNning uyi oldida yig‘lab o‘tirgan Jungkookni ko‘rdi. Jimin unga yaqinlashdi. Jungkook uning oyog‘idan ushlab, yig‘lab dedi:
Jungkook: Hy…ung, iltimo…s, iltimos, meni kechir…
Jimin uni itarib yubordi, Jungkook yiqilib tushdi. Shu ondayoq uning ko‘z oldiga o‘sha kun keldi:
O‘sha kuni ham u YNni tepgan edi. Oyoq zarbasi YNning ko‘kragiga tegib, u xuddi shu holda unga yalinayotgan edi. Lekin u eshitmagan…
Jungkook hali ham o‘sha joyda qolib o‘tirardi. Jimin esa ichkariga kirib ketdi.
Uchovlari uxlayotgan edi: YN, Jimin va Joon. Joon YN bilan birga uxlayotgan, Jimin esa polga — ilgari YN yotgan joyga yotgan edi.
O‘rtalarida tun — YN tushida baqirayotgan edi:
YN: Il…timos… il…timos… qo‘ymang… mast…er… Ilt…imos…
Jimin uyg‘onib, titrayotgan YNni quchoqladi. YN qattiq terlayotgan, nafas olishi og‘irlashgan, tanasi titrardi. Joon ham uyg‘onib yig‘lab yubordi:
Jimin uni qattiqroq quchoqladi va orqasini siladi. Og‘ziga suv tutdi. YN hanuz qaltirardi. Jimin butun tun uxlamay, uni ovutdi.
Jungkookning odamlari ham xabar berishdi — uydan ovozlar chiqayotgan edi. Jungkook hech o‘ylanmay u tomon yugurdi. Eshikni taqillatdi. Jimin eshikni ochdi.
Jimin: U yaxshi… Ertaga gaplashamiz. Ket.
Jungkook qolishni xohladi, lekin qola olmadi. Ketmay, uyning oldida o‘tirib qoldi. Jimin sirg‘alib derazadan unga qaradi. Keyin o‘zi ham ichkariga kirdi.
YN kollejga bormadi. Jimin ham u bilan emasdi — onasi kasal bo‘lib qolgan edi.
Joon YNning yonida edi. Birdan YN baqira boshladi:
YN: YOO‘O‘O‘Q… Il…timos… iltimos… YOO‘O‘ MASTER…
YN baqirardi. Joon qo‘rqib ketdi. Jungkook tashqarida edi. Ovozni eshitib ichkariga kirdi.
Jungkook yugurib keldi va uni quchoqladi. YN qattiq nafas olayotgan, ko‘kragini ushlab qattiq ishqalayotgan edi. Jungkook nima qilishni bilmasdi. U YN va Joonni ko‘targancha shifoxonaga olib bordi.
Doktor: Uning ahvoli yaxshi emas. U faqat bir gapni takrorlayapti: “ILTIMOS, MASTERMENI URMANG…”
Doktor: Kim bu “MASTER”? Nega u undan bunchalik qo‘rqyapti?
Hamshira: JEON, siz yaxshimisiz?
Doktor: Uni uyga olib ketishingiz mumkin. Lekin iltimos, o‘sha master uni ko‘rmasin. Chunki bilasiz, u zo‘rlangan…
Jungkook ko‘z yoshlarini tiya olmadi. Kabinetdan chiqib, past ovozda pichirladi:
Jungkook: M…m… men… UNING ZO‘RLOVCHISI…
U yana qattiqroq yig‘lab yubordi. O‘zini o‘ldirmoqchi bo‘ldi — o‘tmishda qilgan yovuzliklari uchun.
Jungkook: Ertaga o‘sha kalta miyyali Lee Wangni ham tongga qadar toping!