𝙎𝙚𝙭 𝙎𝙩𝙤𝙧𝙮🔞
Pov Liya : Charles xonadan chiqib ketishi bilan uning ogʻir qadam tovushlari zulmat ichida soʻnar ekan . Xonada faqatgina kamin ichidagi choʻgʻlarning xira, qizgʻish shulasi va mening uzuq-yuluq nafasim qolgan edi . Tanam baxmal yotoq uzra holsiz yotar, vujudimdan oqib tushayotgan suyuqliklarning qaynoq harorati va Charlesning beomon hayvoniyligidan qizargan, shishib ketgan orqa (anal) teshigimdagi achchiq simillash ongimni parchalab yuborgudek ogʻrirdi. Biroq men hali ham jim yotar ekanman Mening borligʻimni ikki olovli hissiyot bir vaqtning oʻzida kuydirayotgan edi. Birinchi tuygʻu _ bu cheksiz qoʻrquv, nafrat va oʻz-oʻzimdan jirkanish edi. Men kim edim-u, kimga aylandim? Koʻzlarimni yumganimda, meni bu rizolat saroyiga yetaklab kelgan oʻsha qorongʻu oʻtmishim qonli sahnalardek koʻz oldimda jonlanardi. Men saroyga tugʻilgan oliynasab malika emasdim. Men Angliyaning chekka, kambagʻal bir qishlogʻidagi oddiy, musaffo bir oilaning baxtli qizi edim. Otamning issiq kaftlari, onamning mayin ovozi... hammasi bir kechada kul boʻlgan edi. Oʻsha kuni hali ham esimda men kichik oʻchoq oldida oyimga yordam berish bilan ovora boʻlar ekanman birdan eshikdan Soliq yigʻuvchi saroy askarlari uymizga bostirib kirib, qarshilik koʻrsatgan otamni koʻz oʻngimda soʻyib tashlashgan, onam esa bu daxshatga chiday olmay yuragi toʻxtab oʻlgan edi. Meni esa oʻsha qonli kechada goʻzalligim va pokligim uchun zanjirlab, saroyga joriya sifatida sotib yuborishgandi. Charles esa meni birinchi marta koʻrganida, koʻzlarimdagi oʻsha oʻchmas olovni va takabburlikni sezgan va (Sen loydan yasalgan qoʻgʻirchoq emassan, sen taxt uchun ajoyib qurol boʻlasan men seni eng buyuk asarimga aylantiraman ) deb meni oʻzining maxfiy yotogʻiga, mana shu ehtiros va qiynoqlar botqogʻiga tortgan edi. Mana, bugun men "dunyoga egalik qilaman, qirolicha boʻlaman" degan sarob ortidan yugurib, oʻz nafsining va Charlesning quliga aylanib boʻlgan, har kecha vujudi xoʻrlanadigan bir joriyaga aylandim. Bu yaltiroq saroy devorlari aslida mening baxtsizligim poydevoriga qurilgan qabr ekanini his qilib, ich-ichimdan oʻksib, yigʻlagim kelardi. Ertaga men qarshisiga chiqadigan oʻsha ikki fransuz hukmdori Jimin va Jungkook ham xuddi shunday iblislar edi! Men ularning oʻrtasidagi ojiz, har lahzada parchalanib ketishi mumkin boʻlgan oʻljaga aylanib qolganimdan qoʻrqardim.Ammo... daxshatli jismoniy ogʻriqlar ichidan ikkinchi bir tuygʻu vaxshiyona, qonli qasos va kuch bosh koʻtarib chiqdi. Yoʻq! Men oʻsha qishloqdagi ojiz, yigʻloqi qizcha emasman! U qiz allaqachon otasining qoniga qoʻshilib oʻlib boʻlgan. Agar Charles mening tanamni xoʻrlagan, ichimga begona toshlarni tiqib meni sindirmoqchi boʻlgan boʻlsa, men bularning har bir tomchi ogʻrigʻini uning oʻziga qon bilan qaytaraman! Agar taxt yoʻli jismoniy jahannamdan oʻtsa, men oʻsha jahannamning malikasi boʻlishga tayyorman. Charles meni shaxmat taxtasidagi oddiy dona deb oʻylayapti, lekin men uning butun oʻyinini ostin-ustun qilib yuboradigan halokatman. Jiminning oʻsha muzlatilgan zindoni va Jungkookning qonli kemasi meni qoʻrqita olmaydi. Ularning sirlarini bildimmi, demak, ularni bir-biriga urishtirib, har ikkisini ham tiz choʻktirish mening qoʻlimda. Bu kamsitilishlar mening nafratimni pichoq kabi charxlayotgan edi. Shu vaqt birdan koʻzim ulkan xonadagi ulkim koʻzguga tushar ekan. Koʻzim koʻzgudani menga tikilib turgan nigohni koʻrar ekan .
Koʻzgudan menga tikilib turgan nigohda nafrat va qon hidi bor edi. Men sekin yotoq chetiga oʻtirdim. Oyoqlarim orasidagi achchiq alov har bir kichik harakatimda vujudimni kuydirib oʻtardi. Oʻsha shishgan, zaxm yegan jarohat butun tanamni qaltiratayotgan boʻlsa-da, men yigʻlashni bas qildim. Koʻz yoshlar faqat ojizlarga xos. Men esa allaqachon ojizlik unutilgan oʻsha qonli saroy qabriga koʻmilgan edim.
Shu onda yotoqdan turishga urinar ekanma . Toʻshak shoyilarining gʻijirlashi jim-jit xonada xuddi birovning boʻgʻiq nolasidek daxshatli eshitildi. Oyoqlarim polning muzdek toshiga teqqanida, orqa yoʻlagimdagi bosim shu qadar kuchaydi-ki, nafasi boʻgʻzimga tiqilib, devorga suyanib qolgancha. Tishlarimni bir-biriga urib, labimni qonaguncha tishladim. Biroz oldinga Charlesning hayvoniy hirsidan qolgan oʻsha issiq, quyuq asoratlari sonlarim boʻylab sizib tushayotgandek tuyular, bu esa jismoniy ogʻriqdan koʻra qalbimni koʻproq bulgʻar edi. Men esa tanamdagi ogʻriqlarga eʼtibor bermay
Qadam-baqadam bosgancha xonaning toʻridagi ulkan, tilla suvi yugurtirilgan koʻzgu qarshisiga kelgancha . Koʻzgudagi qiyofaga tikilarkanman, ichimda nimadir chil-chil boʻlib sina boshladi . Nahotki Bu menmi? Oʻsha oʻchoq boshida onasiga kulib yordam bergan, otasining bagʻrida erkalangan ma’sum qizmi? Yoʻq ......yoʻq . Koʻzgudan aksimdan menga oʻsha masum qiz emas butunlay yalongʻoch, vujudi xoʻrlik va koʻkarishlar bilan qoplangan bir maxluq qarab turardi. Bilaklarimda arqonning qip-qizil, qon talash boʻlgan izlari, boʻynimda esa Charlesning beomon tishlaridan qolgan jarohatlar... bular mening boʻlajak qirolichalik tojimning birinchi qonli muhrlari edi . Ertaga esa mening qarshimda turguvchi oʻsha ikki fransuz hukmdori — Jimin va Jungkook ham xuddi Charles kabi mening tanamni mana shunday parchalashni, asir qilishni istashadi. Birining muzdek sovuq zindoni, ikkinchisining esa dengiz toʻlqinlarida ayollarni boʻgʻib oʻldiruvchi qoʻllari... Men ular uchun shunchaki bir kechalik ehtiros, ichlaridagi hayvonni chiqarib yuboradigan navbatdagi qurbonman. Ularning koʻz oʻngida men "iflos" bir asira boʻlaman. Bular haqida oʻylar ekanman Shu oʻylardan butun vujudim daxshatli sovuqdan titrab ketdi. Chunki Men shunchalik tubanlikka tushib boʻlgan edim.
Biroq koʻzgudagi oʻsha suzilgan, yoshli koʻzlarimning tubida toʻsatdan yirtqich bir uchqun yondi. Nafrat qoʻrquvni yutib yubordi. Lablarimda sovuq, vahshiyona bir tabassum paydo boʻldi.
(Mayli, men sizlar uchun iflos va tuban asira boʻlaman, Charles) deb pichirladim oʻz aksimga qarab. (Lekin esingda tut, oʻsha ifloslik ertaga sening saltunatingni kulga aylantiradi. Sizlar meni sindirmoqchisizlar, lekin bilmaysizlar-ki, singan shisha har qanday pichoqdan koʻra oʻtkirroq kesadi. Jimin sening tartibingni buzaman, Jungkook sening oʻsha soʻnayotgan pokligingni jahannam olovida kuydiraman)
Men oʻz tanamga qarab, ogʻriqni his qilishni toʻxtatishga buyruq berdim. Ertaga men hayot va oʻlim orasidagi oʻsha pichoq tigʻida raqsga tushaman. Agar bu oʻyin oxirida men halok boʻlsam ham, oʻzim bilan birga uchta shohona tojni goʻrga olib ketaman. Ichimdagi oʻsha ojiz qizchaning qabri ustiga men bugun qasos ma’budasini tirilaytgan edim. Xonadagi kamin olovi butunlay soʻndi, ammo mening ichimdagi jahannam endi boshlanayotgan edi.
Koʻzgudagi aksim esa menga qarab sovuq va vahshiyona jilmayarkan, xonaning burchaklaridan gʻalati bir zulmat bostirib kelayotgandek tuyuldi. Tanam yalongʻoch, vujudim xoʻrlangan, ammo aqlim har qachongidan ham oʻtkir va tiniq edi. Oyoqlarim orasidagi oʻsha bitmagan, qonab turgan jarohat ichimga qarab simillab tortishganda, men endi seskanmadim. Men ogʻriqni his qilish tuygʻusini ongimdan butunlay sugʻurib tashlagan edim. Chunki Oʻsha lahzada men ogʻriqdan ustun keldim. Sekin qoʻllarimni koʻtarib, koʻzgudagi oʻsha sovuq shishaga barmoqlarimni tekkizdim. Muzdek sirt barmoqlarim uchini kuydirgudek sovuq edi. Huddi ertaga men uchrashadigan oʻsha fransuz qiroli Jiminning yuragidek muzdek. ( Meni muzlatmoqchimisiz, qirol Jimin? ( deb pichirladim xonadagi oʻlik sukunatga qarab. ( Meni oʻsha devorlari qon bilan boʻyalgan maxfiy zindoningizga tashlab, aqlimni zarrachalarga boʻlmoqchimisiz? Mayli, sinab koʻring. Lekin bilib qoʻying, men oʻsha zindoningizni ichkaridan yoqib yuboradigan yagona olov boʻlaman. Sizning har bir sovuq qoidangiz, har bir tartibingiz mening makkorligim qarshisida kul boʻladi. Siz menda boʻysunuvchan asirani koʻrasiz, lekin aslida oʻzingiz qachon mening qulimga aylanganingizni sezmay ham qolasiz hali .) Qoʻlimni sekin pastga tushirib, boʻynimdagi Charles qoldirgan tish izlarini, koʻkarishlarni barmoqlarim bilan siladim. Har bir koʻkargan joy kecha tunda boshdan kechirgan daxshatlarimning, tizzalab turib yalinganlarimning guvohi edi. Soʻng nigohimni pastga — bilaklarimdagi qon talash boʻlgan qizil arqon izlariga qaratdim. Bu izlar menga Jungkookni eslatardi. U Oʻsha oʻz xotini Rachelga kelganda farishta, ammo dushmanlariga kelganda yirtqich boʻlgan qoʻmondonni. ( Va sen, shahzoda Jungkook...) Negadir Jungkook ismini aytishim bilanoq lablarim beixtiyor yanada qattiqroq burildi, koʻzlarimda qonli bir shahvat uchquni porlay boshladi ( Jungkook.....Sen meni iflos deb bilasan, shundaymi? Oʻsha dengiz suvi toʻldirilgan bochkalaringda mening goʻzalligimni shishirib, oʻlimimni tomosha qilmoqchisan. Chunki sening nazaringda faqat xotingina pokiza, qolgan hamma ayollar esa shunchaki yirtqich ehtirosingni qondiradigan maxluqlar. Ammo Men sening oʻsha ichingda uxlab yotgan yovvoyi maxluqni uygʻotaman. Sen oʻsha 'pokiza' Rachelingni bir lahzada unutib, mening mana shu bulgʻangan vujudimga tashna boʻlasan. Sening sadoqatingni, oʻsha ibodatlaringni zaharli bir nafrat bilan parchalab tashlayman. Sen menga teginganingda, oʻzingning ham qanchalik iflos ekanligingni his qilib, telbavor azoblanasan ) ...........Ichimda qaynayotgan bu tuygʻular shunchalik kuchli ediki, yuragim koʻksimda portlab ketgudek urardi. Bu endi oddiy qizning yuragi emas edi. Bu uchta qirollikni yakson qilishga tayyor boʻlgan iblisning nafasi edi. Charles mening jismimni xoʻrlab, oʻzicha mukammal qurol yaratdim deb oʻyladi. Ha, u haq edi. U qurol yaratdi. Ammo bu qurol birinchi boʻlib uning oʻz koʻksiga sanchilishini xayoliga ham keltirmagan edi.Xonaning havosi tobora sovub, kamin ichidagi qizil choʻgʻlar butunlay kulga aylandi. Qorongʻulik meni oʻz bagʻriga yutib yuborayotgandek edi. Men shu zulmat ichida, yalongʻoch holda, koʻzgu qarshisida qaddimni tik tutib turardim. Har bir qon tomirimda oqayotgan oʻsha qasos va nafrat qonimni qizitib, vujudimga gʻalati bir harorat bagʻishlayotgandi (Ertaga..) dedim koʻzgudagi oʻsha daxshatli va jozibador koʻzlarimga soʻnggi bor tikilib. (Ertaga saroy chiroqlari yonganda, barcha oʻyinlar boshlanadi. Men yiqilmayman. Men yigʻlamayman. Men faqatgina tabassum qilaman. Va mening har bir tabassumim sizlarning oʻlim hukmingiz boʻladi.) Men oʻzimni koʻzgudagi aksimni tomosha qilar ekanman Toʻsatdan, daxshatli sukunatni yoʻlak tomondan kelayotgan sekin, pinhona qadam tovushlari buzdi. Va biroz oʻtib Eshik tutqichi sekin burila boshladi. Goʻyoki Kimdir mening bu maxfiy, qonli xonamga bostirib kirayotgan edi.
Men nigohimni eshik tomon qaratar ekanman . Eshik tutqichining sekin burilishi jimjit xonada xuddi azobli pichirlashdek g‘ijirlab ketdi. Men qaddimni zarracha bukmay, aksincha o‘sha ko‘zgu qarshisida mutloq yalong‘och va sovuqqon holda turaverdim. Eshik esa astalik bilan ochilib, xonaga qorong‘u soyalar bostirib kirdi. Bu Charlesning o‘sha shafqatsiz va jallodona nigohli keksa tikuvchisi janob Albert hamda uning ortidan kelayotgan to‘rtta sovuqqon xizmatkor qizlar edi. Ularning qo‘llarida esa ertangi shohona oqshomda eynimga muhrlanishi shart bo‘lgan, kaminning so‘nggi cho‘g‘larida xuddi quyuq, laxta qon kabi dahshatli tovlanadigan o‘sha mashhur to‘q qizil baxmal libos bor edi....
Janob Albert xonaning muzdek havosida qotib turgan mening yalong‘och, ko‘karishlar va arqon izlari bilan qoplangan vujudimga qarab, yuzida zarracha rahm-shafqat bildirmadi. Aksincha Uning ko‘zlari dushmanning zaif joyini o‘rganayotgan sovuq bir jallodniki kabi edi.
Albert: Buyuk qirolimizning bo‘lajak quroli........( Albertning ovozi xuddi quruq suyaklarning bir-biriga urilishidek sovuq va qat’iy chiqdi) Libosni tanangizga muhrlash vaqti keldi. Bu shunchaki kiyim emas, Liya xonim. Bu ertangi qonli jang maydonida siz kiyadigan eng daxshatli sovutdir. Shunday ekan ishni boshlaymiz qani oʻrningizdan biroz oldinga qadam tashlang.
Albert gapidan keyin Men ichimdagi o‘sha qasos olovini yoqib, tishlarimni mahkam qisdim-da, ko‘zgu oldidan bitta qadam oldinga bosdim. Shu lahzada oyoqlarim orasidagi o‘sha kechagi shafqatsiz aloqadan qolgan o‘tkir kengayish va jarohatlar butun umurtqam bo‘ylab daxshatli olov kabi urillar ekan Azobdan ko‘zlarim yumilib, nafasim bo‘g‘zimga tiqilgancha Vujudim qaltirab, tizzalarim esa sinayozdi, ammo shu lahzada xizmatkorlar ikki bilagimdagi qon talash bo‘lgan qizil izlardan mahkam tutib, meni qimirlashga qo‘ymay, tik turg‘azib qo‘yishib
Xizmatkorlar mening ahvolimga achinib ham oʻtirmay oʻsha to‘q qizil baxmal libosni ustimga tashlashdi. Matoning yumshoq, og‘ir sirti qizib turgan tanamga tekkar ekan birdan qonli joziba butun vujudimni qamrab oldi. Ammo haqiqiy jismoniy jahannam keyin boshlandi. Bu libos ichiga temir korsetlar va qattiq charm tasmalar mahkamlangan haqiqiy jazo quroli edi.
Albert: Qirolimiz buyrug‘i bilan libos sizning bo‘ksangiz va bellaringizni mutloq tarang, bo‘rttirib turishi shart. Fransiya qirollari sizga qaraganda tanangizning har bir harakatini ehtiros bilan his qilishlari kerak, (dedi Albert va orqamga o‘tgamcha qoʻllarini ipak iplarga olib borib butun kuchi bilan tortib bog‘lay boshlar ekan shu onda ichimdan alami va ogʻriqli faryod bugʻzimdan otilib chiqancha tanamda misli koʻrilmagan taʼriflashga til ojiz boʻlgan ogʻriq yana qayta uygʻona boshladi)
Liya : Aaaaaaxxx!.. ogʻriyabdi.
Tomog‘imdan bo‘g‘iq, dahshatli bir inqillash otilib chiqar ekan Korset bellarimni shunday qattiq qisdiki, ichki a’zolarim ezilib, ko‘krgimga havo kirmay qoldi. Ammo eng daxshatlisi bu emas edi ... libosning qattiq choklari va korsetning pastki qismi mening o‘sha kechagi og‘ir qiynoqlardan so‘ng hamon shishib, qonab turgan anal teshigimga mislsiz bosim o‘tkaza boshladi. Iplar har safar tortilganda, mato o‘sha jarohatlangan nozik joyimni ichkaridan qaytadan yirtib, ezib tashlayotgandek tuyulardi. Har bir siltash kechagi Charlesning ulkan a’zosi va o‘sha sovuq fil suyagi haykalchasi bergan azobni yuz barobar kuchaytirib tanamga qaytarayotgan edi goʻyoki bu azoblarga esa chidashni sira ham iloji yoʻq edi shu sababli boyagina magʻrur turgan holimdan asar ham qolmay koʻzimdan yosh quyilib yuzimni yuvgancha menga xech bir hissiz qarab turgan Albert qaradim
Liya : Iltimos... biroz sekinroq... men og‘riqdan o‘lyapman... Axxxxx nafas ololmayabman ahir
deb shivirlar ekanman ko‘zlarimdan qaynoq yoshlar quyilib, yonoqlarim bo‘ylab oqdi. Men biroz oldin yig‘lamaslikka so‘z bergandim, ammo tanam bu jismoniy qiynoq qarshisida ojizlik qilayotgan edi.
Ko‘zguda o‘z aksimga qayta qaradim. To‘q qizil libos ichida tanam shunchalik mukammal, bo‘ksalarim shu qadar dumaloq va jozibali boʻrtib turardiki, tashqaridan qaragan odam meni dunyodagi eng baxtli, eng go‘zal malika deb o‘ylashi aniq edi. Libosning orqa ochiq qismidan kamin nuri tushib, go‘zalligimni ko‘z-koʻz qilardi. Ammo hech kim, hech bir inson bu yaltiroq libos ostida qanday qonli azob, qanday jismoniy jarohatlar va ichki vayronalik yashiringanini bilmasdi. Men tashqi tomondan yaltiroq, ammo ichki tomondan butunlay vayrona edim.
Albert : Chidashingiz kerak, Liya xonim ( dedi Albert zarracha rahm qilmay oxirgi tugunni qattiq bog‘lar ekan) Qirolichalik toji mana shunday og‘riq ustiga quriladi. Ertaga bu libos ichida soatlab qimirlamay, erkaklarga jozibali tabassum hadya qilishingiz kerak. Yoki siz ularga oʻz ojizlikiyizni koʻrsatib koʻz yosh bilan qarshi olasizmi ?
Men hali ham koʻz yosh toʻkancha sukut saqlagancha jim turar ekanman birdan Albert oxirgi tugunni shu qadar beomonlik bilan tortdiki, ko‘z oldim bir soniyaga butunlay qorong‘ulashib ketdi. Tomog‘imdan nafas emas, faqat simillagan g‘ayriinsoniy bir xirillash chiqdi. Tanamdagi barcha jarohatlar esa birlashib, ichimda bitta ulkan olov bo‘lib yona boshlagandi. Albert esa kiyimimni chetlarini sovuqqonlik bilan tekshirar, xizmatkorlar esa jonsiz qo‘g‘irchoqlar kabi uning har bir buyrug‘ini bajarishardi.
Albert : Sizga savol beryapman, Liya xonim ( Albert ko‘zgudan menga tikilib, iyagimdan mahkam turar ekan . Men Uning barmoqlari muzdek va quruq ekanligini suyak suyakimgacha his qildim ) Ertaga o‘sha ikki iblis qarshisida mana shunday yig‘lab turmoqchimisiz? Qirol Charles sizni saroyning yaltiroq bezagi bo‘lishingiz uchun tikkan bu libosga. Agar ertaga biror marta og‘riqdan yuzingiz burishsa, Fransiya qiroli Jimin sizni bitta nigohi bilan o‘sha zindonga mixlab tashlaydi. Tushunyapsizmi?
Albertni gaplar achiq boʻlsa-da haqiqat boʻlgani sababli Men lablarimni tishlab, og‘zimga to‘lgan achchiq qonni yutgancha Ko‘zlarimdagi yoshlarni ichimga yutishga urinar ekanman, Albertning ko‘zlariga nafrat bilan tikildim. Ovozim qaltirab bo‘lsa-da, har bir so‘zni pichoqdek qat’iy aytishga kuch topdim
Liya ; Men... yiqilmayman, janob Albert. Bu libos meni qanchalik ezmasin, ertaga u mening jallod kiyimim emas, ularning kafaniga aylanadi. Men ertaga qirol Charles aytgan o‘sha ( mukammal qurol) bo‘laman.
Albert mening bu gapimdan sovuq iljayib qoʻygancha qo‘lini iyagimdan olib, libosning orqa ochiq qismidagi ko‘karishlar va kechagi arqon izlariga barmog‘ini qasddan qattiq bosdi. Shunda butun vujudim daxshatli og‘riqdan qisqarib ketdi, tizzalarim sinayozdi, ko‘zguga yopishib qoldim.
Albert: Yaxshi ( dedi u ovozini pastlatib) Lekin bilib qoʻying, Siz bu bilan faqat qirol charles va qirol jimini alday olishingiz mumkin biroq .......qo‘mondon Jungkook siz o‘ylagandek ahmoq emas. U sizning har bir nafas olishingizni, ko‘zlaringizdagi o‘sha yashirin olovni bitta qarashda o‘qiydi. U o‘z xotini Rachelning soʻnayotgan pokligidan keyin, sizning bu qaynoq, bulg‘angan vujudingizga yaqinlashganda, u oʻz ichidagi hayvonni zanjirdan chiqaradi. Va siz Unga taslim bo‘lishingiz kerak, ammo aqlingizni unga berib qo‘ymang bu meni sizga bergan yagona maslahatim boʻladi .......( U birdan ortiga o‘girilib, xizmatkorlarga ishora qildi) Uni shu holatda qoldiring. Ertaga tonggacha bu libos uning tanasining bir qismiga aylanishi kerak. Qon oqsa ham, go‘sht ezilsa ham, u bu qolipga ko‘nikishi shart.
Albert mendan qoʻlini olgancha biroz orqa oʻgʻirib eshik tomon yura ekan birdan u joyida yana toʻxtagancha orqa oʻgirmayd
Albert: unutmang ertaga siz Jozibali tabassum hadya qilishingiz kerak. Agar hozir yig‘lasangiz, ertaga o‘sha ikki iblis Jimin va Jungkook sizni bir lahzada yutib yuboradi. Shunday ekan tabbasum qiling Liya ..... Faqat tabbasum goʻyo bu sizning eng sirli yashirin qurolingiz boʻlsin
Janob Albertning bu muzdek, zarracha shafqatsiz his-tuyg‘udan yiroq so‘zlari qulog‘im ostida xuddi o‘lim hukmidek jaranglar ekan Ular ortlaridan og‘ir eman eshikni daxshatli g‘ijirlash bilan yopib, meni o‘sha tor, har bir nafasimda butun vujudimni, jarohatlarimni ezib turgan kiyim ichida qoldirib, xonadan chiqib ketishar ekan .........Xonada yana o‘sha qabriston sukunati hukmronlik qila boshladi. Men esa ulkan, tilla suvi yugurtirilgan ko‘zgu qarshisida, to‘q qizil baxmal libosga tiriklayin mixlangan holda yolg‘iz qoldim.
Tanamdagi og‘riq shunchalik chidab bo‘lmas darajada ediki, hatto ko‘z qorachiqlarimgacha simillab og‘riyotgandek tuyulardi. Ichki korsetning temir simlari qovurg‘alarimni shu qadar qattiq siqib turardiki, o‘pkamga havo faqat kichik, uzuq-yuluq pichirlashlar holatida kirib chiqarar. Har bir nafas olish ko‘ksimni kuydirib, ichki a’zolarimni ezib tashlayotgandek edi goʻyoki. Eng daxshatlisi esa pastki qismimda edi. Libosning qattiq, yo‘g‘on choklari va korset tasmalarining oxirgi nuqtagacha tortilgan bosimi mening o‘sha kechagi shafqatsiz o‘yindan soʻng hamon shishib, zaxm yeb qonab turgan anal teshigimga mislsiz og‘irlik bilan botib kirgandi. Shu sabab ham men joyimdan Bir dyuym ham qimirlay olmasdim. Goʻyoki Tanam go‘yo tosh qolipga solib qo‘yilgandek qotgan, ammo ich-ichidan olov bo‘lib yonayotgan edi. Janob Albert va xizmatkorlar ketgan bo‘lsa-da, kiyimning har bir iplari Charlesning hayvoniy hirsini va o‘sha sovuq fil suyagi haykalchasi bergan daxshatli azobni har soniyada vujudimga qayta muhrlayotgandek edi. Men esa ogʻriqlarga tishim tishimga qoʻygancha chidab Sekin, juda ehtiyotkorlik bilan o‘ng oyog‘imni oldinga surib, kichik bir qadam tashlashga urindim. SHu lahzada vujudimga elektr toki urilgandek bo‘lib Libosning to‘q qizil baxmal matosi orqamdagi o‘sha shishgan, qon talash bo‘lgan nozik joyimni ichkaridan shilib, yirtib yuborayotgandek o‘tkir pichoq bo‘lib sanchilar ekan shu lahzada Tomog‘imdan bo‘g‘iq, hayvoniy bir inqillash otilib chiqib Og‘riqning shiddatidan tizzalarim qaltirab, muvozanatni yo‘qotdim va deyarli muzdek tosh polga yiqilayozdim . Shu onda Ixtiyorsiz ravishda qo‘llarim bilan havodan tayanch qidirdim, barmoqlarim tilla suvi yugurtirilgan ko‘zguning chetiga yopishar ekan . Tirnoqlarim sovuq shishani g‘ijirlatib tirnar Nafasim bo‘g‘zimga tiqilib, devorga suyangancha qaddimni tiklashga harakat qildim. Tishlarimni bir-biriga shu qadar qattiq qisdimki, ularning bir-biriga urilgan ovozi xonadagi sokinlikda aniq eshish mumkin edi men esa Lablarimni titrog‘ini to‘xtatish uchun ularni qonaguncha tishladim. Shu onda Og‘zimga yopishqoq, achchiq qon ta’mi yoyildi. Tanamdagi og‘riqlarga chidash mumkin edi, ammo Charlesning va uning ortidan kelayotgan o‘sha ikki fransuz jallodining oldida xomashyo bo‘lish o‘yi ruhimni battar ezardi. Ko‘zgudagi o‘sha go‘zal, ammo ko‘zlaridan tinimsiz yosh oqayotgan aktrisaga qarab tikildim. To‘q qizil baxmal libos ostida bellarim shu qadar ingichka, bo‘ksalarim esa erkaklarni aqldan ozdiradigan darajada dumaloq va tarang bo‘rtib turardi. Libosning orqa ochiq qismidan kaminning xira qizg‘ish shulasi tushib, go‘zalligimni ko‘z-ko‘z qilardi. Tashqaridan qaragan odam meni dunyodagi eng baxtli, eng ma’sum malika deb oʻylashi hech gap emasdi. Ammo hech kim bu yaltiroq mato ostida qanday qonli jarohatlar, qanday xo‘rlangan vujud va ichki vayronalik yashiringanini bilmasdi. Men tashqi tomondan haqiqatan ham yaltiroq, ammo ichki tomondan butunlay kofir va vayrona hayot kechirayotgan edim. Barmoqlarim bilan yonoqlarim bo‘ylab oqayotgan o‘sha issiq, qaynoq ko‘z yoshlarimni sekin artdim. Boshimni yuqoriga ko‘tardim. Yig‘lash tamomila tugagan edi. Ko‘z yoshlar faqatgina ojizlarga xos, men esa allaqachon o‘sha ojiz qizchani o‘z qo‘llarim bilan dafn qilib boʻlgandim. Lablarimda yovvoyi, daxshatli va vahshiyona bir tabassum paydo bo‘ldi. Bu tabassum meniki emas edi, bu mening ichimdagi qasos ma’budasining bashorati edi.
Ko‘zgudagi aksim esa menga qarab sovuq jilmayarkan, ko‘zlarimning tubida to‘satdan yirtqich bir uchqun yondi. Goʻyoki Nafrat qo‘rquvni butunlay yutib yuborgan edi. Ichimda yashiringan o‘sha ojiz, qishloqi qizchaning qabri ustida men bugun eng daxshatli iblisni tiriltirayotgan edim.
Liya : Ur ezinglar, qiynanglar... Men bari bir ertaga bu to‘q qizil libosni kiyaman ( deb pichirladim o‘z aksimga qarab, ovozim xonaning burchaklarida vahimali aks sado berar ekan ) Va ertaga bu libos mening azobim emas, Fransiya va Angliya taxtining qonli kafaniga aylanadi. Men tayyorman......
Shu orada Ichimdagi barcha qo‘rquvni butunlay o‘ldirib, faqatgina zaharli qasos olovini qoldirdim. Men o‘z tanamga qarab, endi og‘riqni his qilishni to‘xtatishga buyruq berdim. Ertaga men hayot va o‘lim orasidagi o‘sha pichoq tig‘ida eng go‘zal raqsga tushaman. Agar bu o‘yin oxirida men halok bo‘lsam ham, o‘zim bilan birga uchta shohona tojni go‘rga olib ketaman. Rizolat botqog‘ida topilgan toj menga sharaf keltirmasligini bilaman, u og‘ir la’nat kabi meni tubga tortmoqda, ammo men o‘sha tubga Charlesni, Jiminni va Jungkookni ham birga sudrab tushaman.Qo‘llarimni sekin ko‘tarib, korsetning ko‘ksimni siqib turgan yuqoriga qismini siladim. Har bir nafasim daxshatli bo‘lsa-da, bu kiyim endi mening qiynoq qurolim emas, balki dushmanlarimni yo‘q qiladigan eng o‘tkir sovutim edi. Ertaga saroy chiroqlari yonganda, barcha niqoblar yirtiladi. Qirol Charles meni shaxmat taxtasidagi oddiy dona deb o‘ylayapti, ammo u bilmaydiki, singan shisha har qanday pichoqdan ko‘ra o‘tkirroq va shafqatsizroq kesadi. Men o‘sha taxtni va uning qonli qoidalarini parchalab tashlayman.Qirol Jimin o‘zining muzdek sovuq zindoni bilan mening ruhiyatimni sindirmoqchi bo‘ladi, shundaymi? Mayli, kelsin. Men uning o‘sha mukammal va qat’iy tartibini buzib, uni o‘z makkorligim g‘uborida bo‘g‘aman. U menda itdek sadoqatli asirani ko‘radi, lekin aslida o‘zi qachon mening tiz cho‘kkan qulimga aylanganini sezmay qoladi.Qo‘mondon Jungkook esa o‘zining o‘sha soʻnib borayotgan, xasta xotini Rachelning yonida farishta bo‘lib, boshqa barcha ayollarni "iflos" deb biladi. U meni o‘sha sho‘r suvli bochkalariga qamab, azobimdan lazzat olmoqchi. Men uning ichida uxlab yotgan o‘sha hayvoniy, yirtqich shahvat vulqonini uygʻotaman. U o‘sha "pokiza" Rachelini bir soniyada unutilgan xotiraga aylantirib, mening mana shu bulg‘angan, jarohatli vujudimga itdek tashna bo‘ladi. Men uning sadoqatini va o‘sha ibodatlarini jahannam olovida kuydirib tashlayman. U menga teginganida o o‘zining ham qanchalik tuban va iflos ekanligini his qilib, telbavor azoblanadi.Xonadagi kamin olovi butunlay so‘ndi, faqat kul qoldi. Qorong‘ulik meni o‘z bag‘riga mutloq yutib yuborayotgandek edi. Men shu zulmat ichida, to‘q qizil libosga zanjirlangan holda, qaddimni mag‘rur tutib turardim. Har bir qon tomirimda oqayotgan o‘sha qasos qonimni qizitib, vujudimga hayvoniy bir quvvat bag‘ishlayotgandi.
Liya : Ertaga...( dedim ko‘zgudagi o‘sha daxshatli va jozibador koʻzlarimga so‘nggi bor tikilib, labimdan oqayotgan qonni barmog‘im bilan artarkanman.)..... Ertaga barcha o‘yinlar boshlanadi. Men yiqilmayman. Men faqatgina tabassum qilaman. Va mening har bir tabassumim sizlarning o‘lim hukmingiz bo‘ladi.)
Zulmat dengizni o‘z bag‘riga yutib yuborgan, tun esa cheksiz goʻyoki bir qabriston kabi sokin va vahimali edi. Angliya qirg‘oqlari tomon suzib borayotgan ulkan, qora yog‘ochli Fransiya qirollik harbiy kemasi ulkan to‘lqinlarni pichoqdek kesib o‘tardi. Dengiz suvi kamin shulasi kabi qop-qora tusda, go‘yo tubida minglab g‘arq bo‘lgan g‘avvoslarning sirlarini yashirgandek shafqatsiz shovullardi. Muzday va sho‘r dengiz shamoli kema matshalaridagi ulkan Fransiya bayroqlarini vahshiyona silpitar, osmondagi to‘lin oy esa suv yuzida xuddi singan kumush parchalari kabi sovuq yorug‘lik taratardi. Bu sokin, ammo shiddatli dengiz xuddi bo‘lajak daxshatli o‘yinning poydevoridek vahimali edi.
Kemaning eng hashamatli va daxshatli burchagida joylashgan, atirgul va sandal daraxtining og‘ir hidi anqib turgan shohona maxfiy xonada esa mutloq boshqa dunyo ehtiros va beomon bo‘ysundirish marosimi kechayotgan edi.
Fransiya qiroli o‘ta mag‘rur va qattiqqo‘l Park jimin o‘zining baxmal to‘shalgan ulkan to‘shagida tizzalab turgan holatda edi. Uning keng, mushakdor va janglarda toblangan yalong‘och yelkalari oy nurida tovlanar, ko‘zlaridagi muzdek sovuqqonlik hayvoniy bir shahvat bilan qorishib ketgan edi. Uning ostida esa, butun tana a’zolari ehtirosdan qizarib, mutloq yalong‘och holda yuztuban yotgan sevimli mashuqalaridan biri o‘zini quroliga to‘liq ixtiyorini topshirgan edi.
𝑭𝒂𝒏𝒇𝒊𝒄 𝑪𝒓𝒊𝒔𝒕𝒂𝒍 _𝒇𝒂𝒏𝒇𝒊𝒄 𝒌𝒂𝒏𝒂𝒍𝒊 𝒖𝒄𝒉𝒖𝒏 𝒎𝒂𝒙𝒔𝒖𝒔 𝒚𝒐𝒛𝒊𝒍𝒈𝒂𝒏 𝒏𝒖𝒔𝒙𝒂 𝒐𝒍𝒊𝒔𝒉 𝒌𝒐𝒑 𝒒𝒊𝒍𝒊𝒔𝒉 𝒎𝒖𝒎𝒌𝒊𝒏 𝒆𝒎𝒂𝒔
