𝗢𝗟𝗧𝗜 𝗥𝗨𝗛𝗡𝗜𝗡𝗚 𝗭𝗔𝗡𝗝𝗜𝗥𝗜 🔞
Qadim zamonda yerda parilar , eliflar va sehri mavjudotlar bilan bir qatorda 300 yoshli ajdarho-qirol Jeon Jungkook ham bor edi . U shunchalik yovuz ediki uning qarshisidan chiqan har bir tirik joni yoʻq qilar u hatto oʻx Ota-onasini ham qotili edi va u uchun dunyo shunchaki uning ehtiroslari va qudrati uchun xizmat qiladigan qurbonlik maydoni edi. Uning Erebos deb ataluvchi qasri insoniyat qadami yetmaydigan, doimiy zulmat qoplagan o‘lkada joylashgan. Bu qasrning eng tubida, havo og‘riq va shahvat isiga to‘yingan zindonlar bor edi. Jungkookni asosan oziqi boʻlgan parilar edi va Jungkook
parilarni shunchaki sehrli mavjudot deb bilmasdi. Uning uchun ular abadiy yoshlik va olov manbai edi. U parilarni koinotning eng toza burchaklaridan, o‘zining ajdarho qiyofasida havoni yondirib, ularni tutib kelardi.
Jungkookning yovuzligi chegara bilmasdi. U tutilgan har bir parining eng muqaddas narsasi nurli qanotlarini shafqatsizlarcha, o‘z qo‘llari bilan yulib olar edi. Qanotlar yulib olingan lahzada parilar o‘z sehridan ayrilib, oddiy va ojiza ayollarga aylanishardi. Bu Jungkookga mutloq hokimiyat lazzatini berardi. Jungkook parilarni doim zindonda saqlardi va oʻsha yerda ularni zoʻrlab jinsiy aloqa qilib oʻldiradi edi. Zindonda zanjirlangan parilar esa nafaqat sehrini, balki borlig‘ini ham Jungkookga topshirishga majbur edilar. Jungkook ularning pokiza vujudlarini o‘zining vahshiy ehtirosi bilan bulg‘ashdan zavq olardi. Uning uchun jinsiy yaqinlik shunchaki lazzat emas, balki parilarning so‘nggi hayotiy quvvatini so‘rib olish usuli edi. Mana xozir ham zulmatning eng quyuq nuqtasida, yerning qonli tomirlari kabi chuqur joylashgan Erebos zindonida havo o‘lim va chiriyotgan gullar hidiga to‘yingan edi. Bu yerda son-sanoqsiz parilarning so‘nggi oh-vohlari devorlarga muhrlanib qolgan. Zindonning eng chekka burchagida esa kumush zanjirlar bilan bog‘langan Eylin ismli pari titrab turardi. Uning ko‘zlari qo‘rquvdan katta-katta ochilgan, oppoq va nurli qanotlari hali ham uning orqasida zaifgina shu’la taratardi.
Eylin uni kutayotgan davshatlarni bilsada xozir qandaydir moʻjiza roʻy berib uni bu jahannamdan qutqarishga ishonar edi . Biroq soatlarda oʻtsada uni qutqarish uchun xech kim kelmas zindon esa u uchun yanada vahimali tus olar edi .Eylin esa kumush zanjirlar ostida buralar ekan, uning har bir harakati bilaklaridagi terini shilib, qonli izlar qoldirardi. Bu zindon nafaqat jismoniy qiynoq, balki umidning o'limi edi. Atrofdagi havoda o'zidan oldingi o'nlab parilarning so'nggi nafasida qolgan sehrli chang va chiriyotgan tanalarning og'ir hidi bor edi. Eylin hali ham qandaydir mo'jiza kutardi, ammo zindon devorlari uning ibodatlarini yutib yuborardi. Biroq Eylin taslim bo‘lishni istamasdi. U kumush zanjirlarni bor kuchi bilan tortar Eylin bular edi bu metall parilar uchun zahardek gap ekanligini Ammo Eylin buni bilada ortga chekinmadi aksincha yan qattiqroq tortar ekan kumush zanjir Eylinga tegishi bilan qizning vujudini kuydirib, misli ko‘rilmagan azob berardi. Ammo u oldinda kutayotgan daxshat Jeon Jungkookning kelishidan ko‘ra, shu azobni afzal ko‘rar Zindon devorlari esa uning pichirlab qilgan ibodatlarini yutib yuborar, umid esa har bir o‘tgan soniyada so‘nib borardi.Biroq Eylin shunda ham taslim boʻlishi istamay kumush zanjirlarni torta boshladi chunki Eylin bilar edi oldinda uni bundanda daxshatliroq boʻlgan azoblar kutayotganini. Eylin sira taslim boʻlmay bu zindondan qochish uchun harak qilar ekan
To'satdan, yo'lak oxiridan qadam tovushlari eshitila boshladi . Bu oddiy odamning qadami emas har bir bosilgan qadam zaminni titratar, go'yo olovli tog' qimirlayotganidek vaximali sado berardi. Eylin qilayotgan ishidan toʻxtab oʻzini qoʻrquv nigohini eshit tomon qaratar ekan. Birdan eshikning og'ir zanjirlari g'ijirlab ochildib undan Eylin uchun oʻlimni anglatadigan daxshatli mavjudot kirib keldi bu esa Jeon Jungkook edi
Jungkook zindonga kirishi bilan uning aurasidan taralayotgan sovuq zulmat zindondagi bor nurini yutib yuborgandek edi. Jungkookning ko‘zlari qizg‘ish tusda porlar, vertikal qorachiqlari ochlikdan kengaygan edi. U sekin, yirtqich hayvonniki kabi silliq odimlar bilan Eylinga yaqinlashdi. Har bir qadami ostida oldingi qurbonlarning maydalangan qanotlari qisirlab ovoz chiqarardi.
_Hali ham qochishga urinyapsanmi mitti farishta? ( dedi Jungkook past xirildoq ovozda. Uning ovozi Eylinning suyak-suyagigacha titratib yubordi ) Bu yerda mo‘jizalar bo‘lmaydi. Bu yerda faqat men bor. Men sening oxirgi ko‘radigan narsang va sening abadiy jahannamingman
Jungkook koʻrgan Eylin uni oldinda kutadigan narsalardan qorib orqaga chekinar ekan buni koʻrgan Jungkookning yuzga yovuz tabbasum paydo boʻlgancha qizning qarshisida to‘xtab uning titrayotgan yuziga egilgancha barmoqlari bilan Eylinning iyagidan mahkam tutdi . Uning qo‘li insonniki emas, balki qizigan temirdek qattiq va kuydiruvchi boʻlib bu Eylinga biroz oldingidan ham koʻproq azob berardi .
Eylin yigʻlagancha qarshisida turgan maxluqdan najot kutgancha uning koʻzlariga qarab oz boʻlsada umid uchqunlarini uxlar ekan. Biroq bu maxluqning koʻzida faqat jahannam olovini koʻra oldi xolos . Jungkook esa birdan qizning sochlaridan mahkam tutib boshini orqaga qayirdida, uning nur sochib turgan qanotlariga ochlik bilan tikildi
_Sening nuring juda shirin ko‘rinyapti ( deb pichirladi u va Eylini qanotiga qoʻlini olib borgancha davom etdi oʻzining sovuq qoʻrqinchli ovozida ) Menga qiziq sening bu qanotlaring yoʻq boʻlgan vaqtda sen ham qolgan opa-singillaring oʻxshab oddiy ojiza ayolga aylanasanmi , yoki aksincha mendan qasos olish uchun qayta qanot oʻsib chiqadimi . Biroq menga bundan ham qiziqroq boʻlgan narsa bor masalan sening
qanoting uzilganda vaqtda ham sen qoʻshiq kuylay olasanmi axir sen hayvonlarni sehrli ovozing bilan davolay olsan ku shundaymi mitti farishta
_oʻtinib soʻrayman bunday qilmang ahir biz sizga yomonlik qilganimiz yoʻq ku nega bizga doim azob berasiz
Eylin hali ham Jungkookdan najot kutib uning koʻzlariga qarab turar ekan bundan Jungkookning lablarida paydo bo‘lgan vahshiyona tabassum zindondagi qorong‘ulikni yanada quyuqlashtirgandek bo‘ldi. U qizning sochlaridan shunchalik qattiq tortdiki, Eylinning bo‘yni orqaga qayrilib, umurtqa suyaklari qisirlab ketdi. Qizning ko‘zlaridagi miltillab turgan umid uchqunlari Jungkookning qizil alangali nigohida erib, yo‘q bo‘lib ketdi.
_ Yomonlikmi? ( Jungkookning ovozi zindon devorlariga urilib, sovuq aks-sado berdi.) Sen hali ham tushunmadingmi, mitti farishta? Sizlarning aybingiz yomonlik qilganingizda emas, sizlarning aybingiz ..... borligingizda. Sizlar men uchun shunchaki olovimni yondirib turadigan yoqilg‘isiz. Sening azobing mening abadiyatimdir senlar shunchaki mening ovqatim ehtirosimni qondiradigan oyoqlarini men uchun ochadigan buyumsanlar
Eylinning sof qalbi uchun Jungkookning so‘zlari jismoniy og‘riqdanda dahshatliroq edi. Parilar tabiatan borliqni sevish, hayot baxsh etish va poklik uchun yaralgan bo‘lsa, Jungkook bu poklikni bulg‘ashdan zavq oladigan mutloq yovuzlik edi. Uning har bir gapi qizning ruhini xuddi zaharli xanjar kabi tilka-porka qilar edi.
— Biz sizga... hech qachon yomonlik tilamaganmiz ( deb pichirladi Eylin, uning ovozi azobli xo‘rsinishga aylandi) Biz hayot beramiz, siz esa... siz faqat o‘lim va zulmat sochasiz.
Jungkook qizning bu beguborligidan yanada g‘azablandi. Uning uchun parilarning bu qadar pokligi o‘zining qonli o‘tmishi va yovuzligi oldida daxshatli bir haqoratdek tuyulardi
— Poklik? ( Jungkook qizning qulog‘iga yaqin kelib, uning nozik terisiga daxshatli issiqlik bilan nafasini urdi. ) Aynan shu pokliging uchun seni parchalashdan zavq olaman. Men seni shunday bulg‘aymanki, sening o‘sha "sof" qalbingdan faqat qora kul qoladi
Jungkook qizning titrayotgan, nur taratib turgan qanotlarining asosiidan mahkam tutdi. Uning barmoqlari qanotning nozik, shaffof pardasiga botib, uning ostidagi sehrli tomirlarni siqa boshladi. Eylin dahshatdan nafas ololmay qoldi, uning butun vujudi bo‘lajak og‘riqni his qilib muzlab qolgandi.
— Qani, ko‘raylikchi, sehrli ovozing qanchalik baland ekan
deb o‘kirdi Jungkook va birinchi qanotni tiriklayin sug‘urib oldi
Zindondagi sukunatni suyaklarning qisirlashi va go‘shtning dahshatli uzilish sadosi buzib yubordi. Eylinning faryodi shunchalik kuchli va azobli ediki, hatto qasrning qalin devorlari ham titrab ketgandek tuyuldi. Uning orqasidan tillarang, issiq parilar qoni otilib chiqib, Jungkookning yuziga va oppoq ko‘ylagiga sachradi. U bu issiq, sehrli qonni lablari bilan yalab, vahshiyona lazzat oldi va ikkinchi qanotni ham xuddi shunday ayovsizlik bilan yulib, qonli qoldiqlarni yerga uloqtirdi.
Eylin endi qanotsiz, nuri so‘ngan va mutloq ojiza edi. Uning tanasi azobdan qotib qolgan, ko‘zlari tepaga qarab ketgan edi. Ammo Jungkook uchun bu hali faqatgina muqaddima edi.
_ Baqir paricham bu faqat azobining boshlanishi boʻldi hali yana bir qanoting bor kel uni ham uzaylik
Jungkookning qonli lablarida vahshiyona bir kulgi o‘ynagancha U Eylinning qon sizib turgan yelkalariga e’tibor ham bermay Eylini ikkinchi hali ham zaifgina titrayotgan qanotiga qo‘l cho‘zishi bilan Qizning butun vujudi shokka tushgancha nafasi bo‘g‘zida qotib qoldi chunki parilar uchun qanotlari ularning sehr manbayi boʻlib ular doim ularga kuch berar edi, xozir esa Jungkook oʻzining shafqatsizlik bilan Eylini barcha sehrini va oʻzini yoʻq qilayotgan edi
— Iltimos... yetar... o‘ldiring meni...( Eylinning ovozi shivirlashga ham darmoni yetmay, xirillab chiqdi. Uning ko‘zlaridagi o‘sha muqaddas nur endi qo‘rquv va cheksiz og‘riq zulmatiga g‘arq bo‘layotgan edi )
_0‘lish? ( Jungkook qizning qulog‘iga yaqin kelib, qonli tishlarini ko‘rsatgancha irillab uni mazah qila boshladi ) O‘lim bu men senga beradigan eng oxirgi sovg‘a bo‘ladi. Hali sening tomirlaringda so‘nggi tomchi sehr bor ekan, sen yashaysan va azob chekasan buni esa oʻzim kafolatlayman mitti paricham sen opa-singillaringda koʻra daxshatli oʻlim topasan
Jungkook Eylin koʻz yoshlar faryodiga etibor bermay uning ikkinchi qanotni xuddi birinchi kabi shafqatsizlarcha, sekinlik bilan sug‘ura boshladi . Biroq u Bu safar shoshilmadi u go‘shtning qanday uzilishini, paylarning qanday taranglashib so‘ng uzilishini his qilishni istardi.
Jungkook Eylin koʻz yoshlar faryodiga etibor bermay uning ikkinchi qanotni xuddi birinchi kabi shafqatsizlarcha, sekinlik bilan sug‘ura boshladi . Biroq u Bu safar shoshilmadi u go‘shtning qanday uzilishini, paylarning qanday taranglashib so‘ng uzilishini his qilishni istardi.
— AAAAAAAAAAAGHHH! ( Eylinning daxshatli faryodi yana bir bor zindonning qora toshlariga urilib aks-sado berdi)
Jungkook qanotni butkul yulib olib, uni iflos polga, birinchisining yoniga uloqtirdi. Endi Eylin bor-yo‘g‘i orqasida qonli jarohatlari bo‘lgan, qanotsiz, nuri so‘ngan ojiza bir mavjudot edi. Uning yuzlari oqarib, lablari ko‘karib ketgan, tanasi esa kuchli titroqdan to‘xtamasdi.
Jungkook qizning sochlaridan mahkam tutib, boshini orqaga qayirdi. Uning yuziga sachragan tillarang qon sekin oqib, Jungkookning bo‘ynidagi ajdarho belgilarini yoritib turardi. Eylin ogʻriqdan azob chekar ekan Jungkook uning sochidan ushlab orqaga tortga quloqlar oldiga kelib hali ham oʻzining sovuq ovozida
_Endi eng qiziqarli qismiga o‘tamiz, mitti farishtacha ( dedi u vahshiyona ehtiros bilan) Men seni qanotining uzgan boʻlgan ham hali ham Sening tanang parilar nuri bilan to‘la. Men o‘sha nurni o‘zimning zulmatim bilan aralashtirmoqchiman shunday ekan bu tun sen menga xizmat qilasan . Qani endi aqli qiz olagncha oyoqlarining men uchun och sening S*ikishimga imkon ber balki ana oʻshandan senga Rahim qilarman
Eylin Jungkookga javob bermay hali ham ogʻridan daryoda qilgancha yigʻlar ekan bu Jungkookni battar quturtira boshladi va Jungkookning barmoqlari Eylinning sochlari orasida temir changaldek qisilgancha Qizning boshini shunday shafqatsiz orqaga qayirdiki uning oqarib ketgan bo‘yni va azobdan titrayotgan tomirlari butkul himoyasiz qoldi Jungkook yana Eylini qulog‘iga yaqin kelib
ajdarhoning issiq va xirildoq nafasi bilan uning terisini kuydirdi
_ Sening nuring sado berishi kerak edi mitti farishta ( deb pichirladi u, lablari qonli tabassum bilan ) Lekin bu safar sadoqatdan emas, balki mutloq xo‘rlik va daxshatdan yangraydi.
Jungkook ohirgi soʻzlarni aytgancha Eylinnig ustidagi shaffof matodan tikilgan, endi esa parilar qoni bilan bo‘yalgan libosga qoʻlini uzatganha uni bir siltash bilan yirtib tashlar ekan bunga koʻz oʻngida Eylinning oppoq vujudi zindonning sovuq havosida himoyasiz qolgancha Jungkookni ehtirosini yanada oshirar ekan . Eylin qashisida unga och nigoh bilan qarab turgan shafqatsiz Maxluqdan tanasi berkitishga harak qilagncha yigʻlab qoʻllari bilan ochiq koʻkraklarini yopdi.
— Iltimos... yo‘q... meni bunday qilma... Oʻtinib soʻrayman meni qoʻyib yuboring yoki oʻldiring faqat menga tegmang parilar uchun ularni nomusini topdashdan yomonroq narsani oʻzi yoʻq iltimos tegmang ( Eylin so‘nggi kuchi bilan yalinardi, ko‘zlaridan oqayotgan tillarang yoshlar uning yuzidagi qon bilan aralashib ketdi)
Jungkook Eyliydan biroz uzoqlashgancha uning koʻzlariga qarab oʻz ustidagi keyimlarin birin ketin yecha boshladi
_Sen bilasanmi nima uchun aynan sizlarni tanlayman? ( Jungkook qizning ko‘zlariga tik bolib, shafqatsizlarcha harakatini davom ettirdi) Chunki sizlarning pokligingizni bulg‘ash, sizlarni eng qabih tuyg‘ularga asir qilish menga dunyodagi eng katta lazzatni beradi
_ Oʻtinaman meni oʻldirding bundan koʻra iltimos
Eylin hali ham Jungkookdan uni qoʻyib yuborishi uchun umid qilar ekan . Buni koʻrgan Jungkookning har bir harakati vahshiyona vazminlik bilan to‘la boʻlgancha egnidagi qora ipak ko‘ylagini yechib, yerga uloqtirib Eylini qarshisiga borar ekan Shunda uning keng yelkalari va baquvvat ko‘kragidagi qadimiy ajdarho tangachalari zindonning xira nurida qizg‘ish tusda tovlanib . U inson qiyofasida bo‘lsada uning vujudidan taralayotgan daxshatli issiqlik Eylinning nozik terisini xuddi olovdek kuydira boshladi.
_O‘lim? ( Dedib Jungkook istehzoli kulib qo‘yar ekan uning vertikal qorachiqlari ochlikdan kengayib, qizning titrayotgan tanasiga sanchildi) Sen hali tushunmadingmi mitti farishta . O‘lim bu yerda sen erisha olmaydigan eng oliy mukofotdir. Men sening nomusingni topdash orqali sening o‘sha muqaddas nuringni zaharlamoqchiman. Men sening ichingga o‘zimning zulmatimni shunday chuqur joylaymanki, hatto jannatda ham sening ruhing mening ismimni aytib ingraydigan bo‘ladi.
Jungkook oʻzining shimini yechgancha a*zosini ozodlikka chiqarib . kutilmaganda Eylinning bilaklaridan mahkam tutib, uni muzdek tosh devorga shafqatsizlarcha bosib uning qochishga yoʻlni toʻsib qoʻyar ekan . U qizning ko‘kragini to‘sib turgan qo‘llarini ayovsizlik bilan ikki chetga qayirgancha . Koʻzlariga qaradi bundan Eylini kichik qo‘llari Jungkookning temir changallari ostida ojiz qolagncha. Uning qattiqligini his qilib oldingidan ham koʻra koʻproq qoʻrquv uni butun tanasini qamrab oldi
— Yo‘q! Iltimos, Jeon... to‘xtang ( Eylinning faryodi bo‘g‘zida qoldi. Uning ko‘zlaridan oqayotgan tillarang yoshlar Jungkookning qonli barmoqlariga tomchilardi. ) Siz nafaqat tanamni, ruhimni ham o‘ldiryapsiz
— Aynan shuni xohlayman ham ( deb o‘kirdi Jungkook, uning ovozi ajdarhoning irillashiga aylangancha ) Men sening pokligingdan nafratlanaman Sen hayot baxsh etasan, men esa uni so‘rib olaman. Qani, ko‘raylikchi, sening o‘sha muqaddas vujuding mening daxshatli ehtirosimga qanchalik chidash berarkansan
_ oʻtinaman bunday qilmang men evaziga siz istagan barcha narsani beraman iltimos menga tegmang
Jungkookning ko‘zlarida hech qanday rahm-shafqat uchquni ko‘rinmas edi aksincha, Eylinning bu so‘nggi yalinishlari uning ichidagi maxluqni yanada quturtirib yuborgandi .U Eylini bilaklarini devorga shunchalik qattiq bosdiki, suyaklarning qisirlashi zindondagi og‘ir sukunatni parchalab yubordi.
— Sen menga hamma narsani berishni va'da qilyapsanmi( Jungkookning ovozi pichirlashdan vahshiyona irillashga o‘tdi. U Eylini bo‘yniga yaqinlashib, uning tomir urishini lablari bilan his qildi.) Lekin sen tushunmayapsan, mitti farishta... Men senga tanlov bermayman. Men shunchaki olaman Sening nuringni, sening nomusingni va sening o‘sha pokiza xotiralaringni... Men hammasini o‘zimning qora ehtirosim bilan bulg‘ab, so‘rib olaman.
Eylin o‘zining pastki qismida Jungkookning daxshatli darajada qattiqlashgan va qaynoq a’zosini his qildi. Bu issiqlik shunchalik kuchli ediki, qizning nozik terisi go‘yo olovda kuyayotganidek azoblanardi. U qochishga urindi, tanasini u yoqdan bu yoqqa tashladi, ammo Jungkookning baquvvat gavdasi uni devorga xuddi qurbonlik kabi mixlab qo‘ygan edi.
— Iltimos... bu gunoh... biz muqaddas parilarmiz...( Eylinning ovozi titrab, uzilib-uzilib chiqardi)
— Aynan shuning uchun ham bu menga lazzat beryapti ,( Jungkook qizning ko‘zlariga tik bo‘lib, o‘zining daxshatli qudratini bir harakat bilan uning vujudiga yo‘naltirdi. ) Sening muqaddasliging mening ostimda parchalanishini ko‘rish men uchun eng oliy saodat!
Jungkook Eylini devordan olib bir harak bilan sovuq yerga bosgancha Eylinning bilaklaridan ushlab, uni sovuq va iflos tosh polga shunchalik shafqatsizlarcha bosdiki, qizning nafas yo‘llari bir lahzaga bo‘g‘ilib qoldi. Zindonning nam havosi Eylinning ochiq qolgan vujudini sovuq bilan qamragan bo‘lsa, Jungkookning vujudidan taralayotgan daxshatli issiqlik qizni go‘yo jahannam oloviga yaqinlashtirgandek edi.
Jungkook qizning titrayotgan oyoqlarini o‘zining baquvvat tizzalari bilan ayovsiz ravishda ikki yonga surib, o‘zining daxshatli va qaynoq a’zosini Eylinning eng nozik go‘shasiga barcha og‘irligi bilan ishqaladi. Bu teginish shunchaki shahvat emas, balki qurbonlikni qonli pichoq bilan tilishdan-da og‘riqliroq edi.
_ Yo‘q! Meni o‘ldiring! Iltimos, Jeon, bu ishni qilmang ( Eylinning faryodi zindon devorlariga urilib, vahimali aks-sado berardi. U so‘nggi kuchi bilan Jungkookning ko‘kragidan itarishga, uning ostidan chiqishga harakat qilar, ammo bu harakatlar 3000 yoshli ajdarho uchun bor-yo‘g‘i bir o‘yinchoqning silkinishidek tuyulardi)
Jungkook Eylini yuziga yaqin kelar ekan Eylin Uning ko‘zlarida faqat quturgan alanga kabi qizil tusda yona boshlaganini va vertikal qorachiqlari esa butkul ko‘z qorachig‘ini qoplab olganini koʻrdi
— Baqir ( deb o‘kirdi u, uning ovozi ajdarhoning vahshiy irillashiga aylangan edi ) Sening har bir faryoding mening tomirlarimda qadimiy olovni uyg‘otyapti!Men sening o‘sha muqaddas nomusingni o‘z qo‘llarim bilan parchalashni, sening pokligingni o‘zimning qora shahvatim bilan bulg‘ashni 300 yil kutdim
Jungkook Eylini yalinishlariga, ko‘z yoshlariga zarracha e’tibor bermay, oʻz a*zosini uning ostiga ishqalagancha bir lahzada bir harakat bilan bor uzunligida tiqib yuborib barcha daxshatli qudrati bilan Eylinning vujudiga shafqatsizlarcha bostirib kirdi. Bundan Eylini ovozi boricha baqirib oyoqlarini yopishga harakat qila boshladi biroz endi juda kech edi . Uning vujudini aloqachon maxluq oʻzlashtirib boʻlgan edi
Eylinning faryodi shunchalik azobli ediki, hatto zindon eshigi ortidagi ularni eshitib turgan Jungkookning akasi boʻlgan Taehyung ham bir soniyaga to‘xtab qoldi. Bu shunchaki jismoniy og‘riq emasdi bu parining 500 yillik muqaddasligining bir soniyada kul bo‘lishi, uning joni va ruhining Jungkookning zulmati tomonidan yutilishi edi.
Eylini vujudi bu daxshatli bosimdan ikkiga bo‘linib ketayotgandek titrar. Jungkook esa to‘xtashni xayoliga ham keltirmas, aksincha, qizning azobidan yanada ko‘proq lazzat olar edi. Uning har bir harakati shafqatsiz va
shiddatli bo‘lib, u qizning ichiga o‘zining la’natlangan sehrini va ajdarho olovini quya boshladi.
Eylin azobga chiday olmay baqirgancha Jungkookdan toʻxtashini aytib yolvorar boshladi Biroq Jungkook toʻxtay demas edi uning har bir harakati yer qimirlatuvchi zarbadek shafqatsiz edi. U Eylinning sonlaridan mahkam changallab, barmoqlarini qizning nozik terisiga botirdi qizning oppoq terisida ko‘kargan barmoq izlari qonli chiziqlar bilan qorishib ketdi. Uning vujudidagi ajdarho olovi Eylinning ichki a’zolarini go‘yo qizigan metall kabi kuydirib, har bir hujayrasini o‘ziga bo‘ysundirmoqchi bo‘lardi.
_AAAAAA BAS QIL DEDIM ILTIMOS YETAR ( Eylin azobdan ko‘zlari oqarib, sovuq polni barmoqlari bilan tirnay boshladi . Uning tanasi Jungkookning daxshatli o‘lchami va shiddati ostida parchalanish darajasiga kelgan edi.,) O‘ldir meni... iltimos, shunchaki o‘ldir
Jungkook Eylini gaplaridan kulgancha uning qulog‘iga yaqinlashib, qonli lablari bilan uning titrayotgan quloq solinchog‘ini tishladi. Uning xirildoq kulgisi zindonning eng qorong‘u burchaklariga yetib bordi.
— Oxxxxx... Nima bo‘ldi, sen buni oson bo‘ladi deb o‘ylaganmiding ( Jungkook Eylini sonlarini yanada kengroq ayirib, o‘zining daxshatli a’zosini butun uzunligi bilan, eng ichkariga Eylinning bachadon devorlarigacha daxshatli zarb bilan urdi.) Qizaloq, men senga oddiy inson bolasi emasman, men Ajdarhoman! Mening shahvatim sening nuringni yutib yuboradi. Sening joning mening ichimda yonishini his qilyapman
Jungkookning yana shafqatsiz aloqani davom etar ekan uning bu har bir zarbasi Eylinning vujudida go‘yo momaqaldiroqdek aks-sado berar, Eylini nozik tanasi bu dahshatli bosim ostida har soniyada parchalanish darajasiga yetar edi. Jungkook qizning sonlarini shunchalik qattiq siqib ushlagandiki, uning baquvvat barmoqlari Eylinning oppoq terisiga chuqur botib, u yerda binafsharang va qonli izlar qoldirardi.
_BAS QIL! ILTIMOS... ICHIMYONYAPTI ( Eylinning ovozi endi insoniy faryodga emas, balki jon taslim qilayotgan qushning so‘nggi nolishiga o‘xshardi. Uning ko‘zlari daxshatdan orqaga qarab ketgan, lablari esa og‘riqning cheksizligidan ko‘karib ketgan edi)
Jungkook esa qizning azobidan go‘yo sarmast bo‘lgandek, harakatlarini yanada vahshiylashtirdi. Uning vujudidagi ajdarho olovi har bir shiddatli zarba bilan Eylinning ichki a’zolariga yopirilib kirar, qizning pokiza parilar nuri bilan bu qora olov to‘qnashganda, Eylinning butun vujudi ich-ichidan yonib borardi.
_Oxxxxx... Sening nuring naqadar shirin va pokiza... ( Jungkook qizning yuziga egilib, uning ko‘z yoshlari va qon bilan aralashgan terisini yalab qo‘ydi Uning vertikal qorachiqlari esa quturgan maxluqniki kabi kengayib ketgan edi.) Lekin bilasanmi, mitti farishta? Men poklikdan nafratlanaman. Men sening ichingga o‘zimning la’natimni shunday chuqur joylaymanki, sen hatto o‘limingdan keyin ham mening ismimni aytib titraydigan bo‘lasan!
Jungkook bir lahzaga to‘xtadi, lekin bu rahm-shafqatdan emas edi. U Eylinning bilaklaridan ushlab, uning qo‘llarini boshi uzra polga shafqatsizlarcha mixladi va qizning eng nozik nuqtasiga, bachadon devorlarigacha yetib boruvchi yakuniy va daxshatli zarbani berdi
Eylinning faryodi shunchalik azobli ediki, hatto zindon eshigi ortida turgan Taehyung ham bir soniyaga nafas olishdan to‘xtab qoldi.
Eylinning vujudi bu daxshatli o‘lcham va shiddat ostida go‘yo ikkiga bo‘linib ketgudek silkinib tushdi. Uning muqaddas nuri zindonda so‘nggi bor zaifgina miltilladi-da, Jungkookning qora shahvati ichida g‘arq bo‘ldi. Qizning ko‘zlari orqaga qayrilib, faqat oqi ko‘rinib qoldi, tanasi esa Jungkookning ostida mutloq ojiz va jonsiz holga keldi buni koʻrgan Jungkook Eylini yuziga yengil urib koʻrdi
— Nima bo‘ldi Shunchalik tez taslim bo‘lyapsanmi ( Jungkook qizning yuziga nafrat bilan tikildi. Uning har bir nafasi alanga kabi issiq edi. ,) Tur! Men hali tugatganim yo‘q! Sening joning mening shahvatimda oxirigacha kuyishi kerak
Jungkook qizning yana ostiga a*zosini olib borgancha tiqib yuborib 2 raund aloqani boshlab yuborgancha Eylini holsiz vujudini bilan jinsiy aloqa qilgancha , uning ichiga o‘zining daxshatli ajdarho urug‘ini va la’natlangan sehrini quya boshladi. Bu yaqinlik emas, bu ruhni va tanni mutloq mahv etish edi. Eylinning ko‘zlaridan oqayotgan tillarang yoshlar endi butkul to‘xtab, uning o‘rnini o‘lim sershuvasi egalladi. Shu payt zindon eshigi ortidan Taehyungning sovuq ovozi eshitildi
— Bo‘ldi qil, Jungkook. Sen uni o‘ldirib qo‘yishingga oz qoldi. Bashoratni aytishiga darmoni qolishi kerak.
Jungkook g‘azab bilan Taehyung tomonga oʻgrilgancha unga sovuq qaradi.
— U meniki shunday Ekan Men uni xohlaganimcha qiynayman bunda esa sen aralashma
Taehyungning ichkariga kirar ekan uning og‘ir va vazmin qadamlari zindonning nam toshlarida aks-sado berdi. U Jungkookning oldiga borgancha uning yalang‘och, qon va ter bilan qoplangan baquvvat yelkasidan mahkam tutib uni nigohini oʻziga qaratdi . Taehyungning ko‘zlari ham insonniki emasdi ularda muzdek sovuq va qadimiy bir hokimiyat bor edi.
— Senga bas qil dedim, Jungkook! ( Taehyungning ovozi Jungkookning qulog‘i ostida xuddi momaqaldiroqdek yangradi. ) Uni o‘ldirib qo‘yasan! Agar u hozir jon taslim qilsa, sening 3000 yillik la’nating hech qachon yechilmaydi. Bashorat aytilishi shart!
Jungkook g‘azabdan bo‘g‘ilib, akasining qo‘lini siltab tashladi. Uning vertikal qorachiqlari quturgan alanga kabi kengaygan, og‘zidan qaynoq bug‘ chiqib turardi. U Eylinning darmonsiz, ko‘karib ketgan sonlarini qo‘yib yubormadi, aksincha, qizning ichiga o‘z a*zosini yanada qattiq botirib uning ostidan qon chiqayotganga ham ahamiyat bermagancha yangi aloqaga shaylandi
— Aralashma, Taehyung ( deb o‘kirdi Jungkook, ovozi ajdarhoning vahshiy irillashiga aylangan edi ) Men uning ruhidagi so‘nggi poklikni o‘z shahvatim bilan kul qilmaguncha to‘xtamayman Bu mitti farishtaning nuri hali butkul so‘ngani yo‘q, men buni his qilyapman!
Taehyung yerda yotgan, nomusi topdalgan va tanasi Jungkookning daxshatli o‘lchami ostida parchalangan Eylinga nafrat aralash achinish bilan qaradi. Qizning ko‘zlari orqaga qayrilgan, lablaridan tillarang qon ko‘pik bo‘lib chiqayotgan edi.
— Sen uni qiynashni emas, uni butkul yo‘q qilishni xohlayapsan ( dedi Taehyung past va xavfli ovozda. ) Lekin esingda bo‘lsin, u o‘lsa, sen ham u bilan birga zulmatda qolasan. Bashoratning kuchi sening nafsingdan ustun bo‘lishi kerak
Jungkook bir necha soniya akasiga nafrat bilan tikilib turdi, so‘ngra sekin Eylinning ustidan turdi. Uning vujudidagi ajdarho olovi hali ham tinchimagan, a’zosi qon va parilarning sehrli suyuqligi bilan qoplangan edi. U jonsiz holga kelgan qizning sochlaridan mahkam tutib, boshini sovuq polga urdi.
_Oshiqma, akajon ( dedi Jungkook lablarini yalab, uning ovozi pichirlashga o‘tgancha ) U hali tirik. Men uning ichiga o‘z urug‘imni va la’natimni quydim. U endi o‘lsa ham mening asiram bo‘lib o‘ladi.
Jungkook yalongʻoch taksiga ham e’tibor bermay Eylinning yuziga egilgancha qizing nafas olishini tekshirdi . Qiz hali ham nafas olardi biroq juda sust buni sezgan Jungkook qizing yuziga qattiq tarsaki tushirdi
— Qani, gapir ( deb buyurdi Jungkook qizning qulog‘iga. ) O‘sha la’nati bashoratni ayt Sening nuring sado berishi kerak edi, endi esa u faqat qorong‘u bashorat bo‘lib yangraydi
Eylin oʻzida so‘nggi kuchi bilan ko‘zlarini ochdi . Biroq Uning ko‘zlari endi oppoq emas, balki qon va zulmat bilan to‘lgan edi. U Jungkookning yuziga qarab, daxshatli tarzda, xuddi aqldan ozgandek jilmaydi. Uning og‘zidan tillarang qon sizib chiqdi va u o‘sha ( Olti Ruhning Zanjiri ) haqidagi bashoratni pichirlay boshladi.
— Sen... sen yutdim deb o‘ylayapsanmi, ey qonxo‘r? ( Eylinning ovozi go‘yo qabr ichidan chiqayotgandek xirillab eshitildi.) Sening taqdiring bitilgan... Olti ruh... Sadoqat, Mag‘rurlik, Ehtiros, Go‘zallik, Azob va Hayot... Sen ularning tanasini bulg‘aysan, lekin ularning ruhi sening abadiy zindoning bo‘ladi! Har 500 yilda bitta gul sening olovingda yonadi, lekin oxirgi gul... 2026-yildagi oʻsha qiz . u sening butun borlig‘ingni yo‘q qiladi biroq unutma sen ohirgi qizni kim ekanligini bila olmaysan ....
Eylinning so‘nggi so‘zlari zindonning zax devorlariga urilib, go‘yo minglab ko‘rinmas zanjirlarning shilingan sadosidek jarangladi. Uning ko‘zlaridagi tillarang nur o‘rnini qop-qora zulmat egalladi, ammo bu zulmatda Jungkookni kutayotgan halokat aks etardi. Qizning lablari qaltirar, og‘zidan sizib chiqayotgan muqaddas qon Jungkookning yalang‘och ko‘kragiga tomib, uning terisini xuddi kislotadek kuydirardi.
_ Oxirgi qiz ....... ( deb pichirladi Eylin, uning ovozi endi insoniy emas, balki narigi dunyodan kelayotgan xitobdek edi.) U sening kuchingni yoʻq qilguvchi, sening olovingni muzlativchi boʻladi . Sen uni minglab chehralar orasidan qidirasan biroq uni topolmaysan. Chunki u sening qurboning emas , sening jalloding boʻlib tugʻiladi ....biroq shuni unutma eng asosiy u qiz sening .......
Jungkook g‘azabdan bo‘g‘ilib, Eylini soʻzlarni ohirigacha eshitib ham oʻtirmay tomog‘idan mahkam bo‘g‘ar ekan Uning barmoqlari ostida Eylinning nozik bo‘yin suyaklari qisirlagancha Eylini koʻzlari butkul yumildi
— BAS QIL MEN AJDARHOMAN HECH QANDAY OJIZA INSON BOLADI MENING 300 YILLIK KUCHIMNI SINDIRA OLMAYDI . MEN UNI TOPAMAN VA SENING NOMUSINGNI QANDAY BULGʻAGAN BOʻLSAM, UNINH HAM SHUNDAY OYOQ OSTI QILAMAN
Jungkook gʻazbdan aqildan oʻshanday Eylini oʻlgan ruhini tanasini ham tinch qoʻymay uni boʻyin suyaklarini sindirishni davom etar ekan . Bunday manzarani chetda turib sovuqqonlik bilan kuzatib turgan Taehungning yuzida g‘alati bir mamnuniyat paydo bo‘lib . U sekin Jungkookning yoniga kelibgancha uning qonli yelkasiga qo‘lini qo‘ydi
.
— Eshitdingmi ukajon ( dedi Taehyung pichirlab.) U senga jumboq qoldirdi Belgisiz hayot.......Bu degani sening ajdarho sezgilarinh ham uni taniy olmaydi . Sen uni topish uchun dunyonu ostin - ustun qilishinga toʻgʻri keladi .
Jungkook Eylinning jonsiz holga kelgan tanasini shafqatsizlarcha polga uloqtirdi. o‘zining yalang‘och vujudidagi qonlarni qo‘li bilan artgancha sovuq toshlar ustida singan qoʻgʻirchoqday yotgan nomusi toptalgan , nuri soʻngan Eylini jasadiga etibor ham bermay qarshisida turgan Taehyungga nafrat bilan boqdi
_ Menga yordam kerak emas ( dedi Jungkook uning ovozi endi insoniki emas ajdarhoning xirillashiga aylangan edi) . 2026 yil.....Men oʻsha zamonning har bir burchagini qonga boʻyayman , lekin uni topaman . Uning belgisiz ekanligi uni qiyinlashtirmaydi aksincha bu zavqli qiladi unda oldin esa menga bu bashorati haqida toʻliq maʼlumot top
𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖 𝗖𝗥𝗜𝗦𝗧𝗔𝗟_𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖 𝗞𝗔𝗡𝗔𝗟𝗜 𝗨𝗖𝗛𝗨𝗡 𝗠𝗔𝗫𝗦𝗨𝗦 𝗬𝗢𝗭𝗜𝗟𝗗𝗜 𝗨𝗡𝗜 𝗞𝗢'𝗖𝗛𝗜𝗥𝗔 𝗞𝗢'𝗥𝗠𝗔𝗡𝗚 ❗️