HALF UNCLE
Sukut kerak baʼzida baʼzilarga !
~Taqdirda sevish boʻlib, erishish boʻlmasa ham mayli... Vasliga oshiq koʻngil sukutga ham rozi !
Ajoyib ! Hayot naqadar beshavqat. Lekin men undan ham oʻtib tushdim. Hozirgina Jiminning koʻnglini vayron qildim. Bu unitilmas rad etish boʻlsa kerak, oʻzimni juda yomon his qilyapman. Qilgan ishimdan hijolatdaman.
Avena oʻzini oʻzi koyigancha oshxonadan chiqib mehmonlar orasiga qaytti ammo hayoli joyida emasdi. U mehmonlar orasiga qoʻshilgach nafasi qisib havo yetishmay yuragi hovliqa boshladi. Chunki u yerda odamlar koʻp edi. Avena esa odamlarga qoʻshilmay qoʻygani uchun hozirgi holatda qiynalayotgandi.
Avenani zimdan kuzatib turgan Han xonim unga nima boʻlayotganini juda yaxshi bilardi. Va qilgan ishidan mamnun holda tabassum qilardi.
Mana bu mening asarim desaham boʻladi, qadrli nevaraginam oz fursatdan soʻng haqiqiy joyingni topasan, oʻzingga oʻhshaganlar yoniga ravona boʻlasan. Lekin hozircha shu yerda keraksan.
Avena ahvolini yaxshilash maqsadida odam ovi boʻlgan chetroq joyga chiqib chuqur-chuqur nafas ola boshladi. Uning holidan xavotir olgan bobosi oldiga keldi.
—Ha bobojon yaxshiman, biroz boshim aylandi, menimcha, hech narsa yemaganimdan boʻlsa kerak.) oʻzini tiklashga harakat qilib bobosini tashvishga solmaslik uchun bahona qildi Avena.
—Biror nima yeb ol, qani men bilan yuraqol) janob Han nevarasidan tashvishga tushgancha soʻzladi.
—Albatta, qani yuring oʻzimning mehribon bobojonim.) Avena iltifot ila tabassum bilan gapirdi.
Ular stol oldiga kelishib, Avena tanavvul qila boshladi. Yuqori qavatdan Jungkook pastga tushib Avena va bobosi turgan joyga keldi. Uni koʻrib oyisi ham ularga qoʻshildi.
—Ha, kel Jungkook, mana Avena hali uni izlayotgan eding.) dedi janob Han.
Uning gaplarini eshitgan Avena hayron qoldi
—Uni topkan edim ammo doʻsti bilan boʻlganligi uchun bezovta qilgim kelmadi. Mana hozir endi tabriklasam ham boʻlaveradi.
Jungkook shunday deya Avena uchun olgan sovgʻalarini u tomon tutib tabrik uchun dil izhorlarini aytti.
—Tugʻilgan kuning muborak, alvon soch, bular esa mendan arzimasgina hadya...)
Jungkook shunday deb Avenaga qoʻlidagilarni berdi. Va uni bagʻriga bosib quloqlariga asta shivirladi.
—Bu sovgʻaning kirish qismi, seni gullarga qiziqadi deb eshitgandim, shunga keyingi sovgʻani oʻzing tahmin qila olasan, shundaymi?
Jungkookning bu gaplaridan Avena qoʻlidagi qirmizi atirgullarni koʻrarkan uning maʼnosi oʻylantirib qoʻydi.
Avena bilardiki, qirmizi atirgullar-chuqur ehtiros belgisi.
Bularni hayolidan oʻtkazar ekan tili bir soʻz deyishga ojiz edi. Ammo hammaning koʻzi unda, tashakkur bildirishini kutishardi.
Noiloj qolgan Avena titragan ha tilga kirdi.
—Rahmatt J-Jungkook amaki,) Avena uni yana amaki deyishini eshitgan Jungkook qoshlarini chimirib u tomon boqdi.
Bundan Avena oʻzini yoʻqotib qoʻymaslik uchun koʻzlarini olib qochdi.
—Sen bundan koʻpiga arzisan, jiyanimm ! ) Jungkook ham u bilan ham-ohang "Jiyanim" soʻziga urgʻu berib gapirdi.
Bu vaziyat Avenaga sira yoqmasdi. U Jungkookni tezroq ketishini istar yoki oʻzi ketishni xohlardi. Ammo janob Hanning gaplari uni butkul sarosimaga solib qoʻydi.
—Qizim, sen bilan muhim narsa haqida gaplashishimiz kerak, bazm ham nihoyalay deb qoldi. Biz ham ketishimiz kerak, dadang bizni kutyapti. Men va buving ketamiz. Sen Jungkook bilan birga qolasan, u senga qarab turadi. Sen aqlli odobli qizsan, senga ishonaman, shuning uchun meni uyaltirib qoʻyma , hoʻp?) janob Hanning oxirgi gaplari ham Avenaga ham Jungkookga taʼsir qilgandi. Ammo har ikkisiga har xil tarzda.
—N-Nima uchun ketishingiz kerak? Men ham borsam boʻlmaydimi?) Avena titragan ha gapirardi. Chunki uning hozirgi hayollari daxshatli edi.
U Jungkook bilan birga qolishni oʻylasa qoʻlidagi qirmizi atirgullarga bir-bir qarab xoʻrsinib qoʻyardi.
Jungkook esa buni tushungancha bilinar bilinmas tabassum bilan uni kuzatardi. U uchun bu qandaydir yoqimli edi.
—Avena malikam, muhim uchrashuv bor men qatnashmasam boʻlmas ekan, ham, sening oʻqishing bor shuning uchun olib ketolmaymiz, boʻlamasa bajonidil edi qizim...) Vaziyatni tushuntirgan boʻldi janob Han.
—Mayli, bobojon mendan xavotir olmang va iloji boricha tezroq qaytinglar..) Avena bobosi uni deb tashvishlanmasligi uchun vaziyatni yengillashtirgan boʻldi.
—Avena toʻgʻri aytyapti undan oʻylanmanglar, kerak boʻlsa, men uni bir daqiqaga boʻlsa ham yolgʻiz qoldirmayman.) dedi Jungkook.
Eex bobom bilmaydida meni yomgʻirdan olib qochib, doʻlga oʻzlari tutib berayotganlarini...
—Unda biz kettik yoshlar sizlar esa mehmonlarni oʻzingiz kuzating, biz kechga qolyapmiz.) suhbatga tezroq yakun yasamoqchi boʻldi Han xonim.
—Hop unda biz kettik, 2haftada qaytamiz eng uzogʻi bilan.) dedi janob Han.
—Mayli yaxshi yetib olinglar sizlarni kutaman...)Avena ular ketishini qanchalik istamasa ham eʼtiroz bildira olmasdi ayni dam.
Han xonim bolalar bilan quchoqlashib hayrlashayotganda oʻgʻlining qulogʻiga pichirlab gapirdi.
—Oying vazifasini aʼlo darajada bajaryapti endi esa sen soʻzingni ustidan chiqib menga qarshilik qilma...
Jungkook oyisining gaplaridan unga bir zum hayron tikilib soʻng hammasini oyisi uyushtirganini oʻylab lab chetida ajablangancha kulib qoʻydi.
Han xonim oʻgʻlining reaksiyasiga bir koʻzini qisib yelkasiga qoqib qoʻydi.
Ular ketishgach mehmonlar ham oʻz uylariga ketishdi. Uyda faqat Avena va Jungkook qoldi.
Jungkook xizmatchilarga bugun javob ham berib yubordi. Bundan esa Avenaning xabari yoʻq edi.
Avena oʻz xonasida oyna oldida Jungkook bergan tilla taqinchoqqa tikilib oʻtirardi. Taqinchoqdan kelib chiqqan holda Jungkookning didiga qoyil qolish kerak edi. Taqinchoq bir koʻrishda oddiyliikni oʻzida mujassam qilib juda bejirim koʻrinardi.Yorqin va yoqimli. Huddiki Avena kabi, unga boʻlgan cheksiz qiziqish va otashin muhabbatidek...
Avenaning koʻzlari bir zum atirgullarga tushar oni qulogʻi ostida Jungkookning oʻsha gaplari yangray boshladi. Bu payt Jungkook uning oldiga kelib oldidagi taqinchoqni olarkan, shundagina Avena hayollari ogʻushidan chiqdi va uni koʻrib talvasaga tushib qoldi.
—Kalitni qayerdan oldingiz? )Avena shoshgancha hayoliga kelgan savolni berdi.
—Janob Han har ehtimolga qarshi deb tashlab ketgandii) dedi Jungkook koʻzlarini yumib oʻzidan xursand boʻlgancha kulib. Uning harakatlari Avenani qoʻrqita boshladi.
—B-buyerda n-nima qqilyapsiz-z? ) Avena gaplarini arang tugatarkan Jungkook unga jim ishorasini qildi.
—Xonani qulflab olsam mendan oʻzingni yashira olaman dedingmi? Juda aqllisan gullarni koʻrishing bilan ranging oqarib kettiyaa) u qizni mazax qilgancha biroz kuldi. Qiz esa jim nojoʻya harakat qilgisi yoʻq edi.
Avena oynaga qarar, ortida esa Jungkook turardi. U oynadan yigitning har bir harakatini titroq bilan kuzatardi. Jungkook esa juda ohista harakat qilar, agar ozgina qattiq tegsa qarshisidagi qiz sinib qoladi deb oʻylardi. U juda sokin edi haddan ziyod..
~Balkim shunga aytishsa kerak eng kuchli toʻfonlardan oldin dengiz sokin boʻladi deb !
Jungkook ohista qoʻllarini harakat qildirib, Avenaning alvon sochlarini oldiga oldiga tashladi va taqinchoqni uning boʻyniga oʻzi taqib qoʻydi. Uning qoʻllari qizning ochiq yelkalarida sayr qilarkan bundan ham yigit ham qizni ajib hislar quchib olgandi.
Jungkook sekin egilib uning mayin oppoq yelkalariga oʻzining lablarini bosdi. U hozir buni qilmasa oʻzino hech qachon kechirmasdi. Ichidagi hirsiga yengilayotgandi..
Avena yelkasida Jungkookning issiq taftini his qilib seskanib ketti. Va boyadan buyon qimirlamay oʻtirgan oʻrnidan sapchib turib ketti.
—Xatoo qilmang, iltimoos xonamdan chiqib keting..) Avena qoʻrqqancha gapirdi.
—Nega oʻzi endi keldimku shunday emasmi? ) Jungkook Avenaga yaqin kelib uning yuziga egildi va boʻsa olmoqchiday uning lablariga tikilib qoldi.
—Mendan nima istaysiz oʻzi? Nega bunchalar yopishib oldingiz?) Avena uni oʻzidan uzoqlashtirib oʻzini ortga oldi.
—Seenii...) Qisqa qilib javob qaytardi Jungkook.
—Aqldan ozibsiz, keting bu yerdan axir men unashtirilganmankuu~
Jungkook uning gaplariga quloq solmay unga yaqinlashishni boshladi. Avena esa unga monand harakat qilib ortga yuraverdi. Oxirgi manzil devor boʻldi va Jungkook uni yoʻlini toʻsib masofalarni qisqartirdi. Uning koʻzlariga tikilib goʻyoki ckoʻkayotganday his qildi oʻzini.
Avenaga bu yoqmay, qochishga harakat qildi. Ammo bari befoyda. Jungkook uni yoʻllarini iki qoʻli bilan berkitib olgandi. Taqdirga tan bermagan Avena endi yalina boshladi. Bundan boshqa yoʻl yoʻq edi.
—Men... Meni qõyib yuboring iltimoooos.... Men.. men unashtirilganman axir.) Avena yiğlagancha qõrqibgina gapirar edi.)Axir siz meni amakimsizkuu~) va oʻzi bilmagan holda katta xato qildi...
—AVENAA, AVENAA meni chegaradan õtishga majburlama! Uni sevmasligingni ikkimiz ham bilamiz. Nima meni shu qadar yoqtirmaysanmi? Hattoki sevmagan odaming bilan bo'lishga ham rozimisan?) Jungkook jaxlini jilovlay olmay baqirib yubordi.
—Undaay emasss, men.. men... Uni sevamannnn...) Jungkook õzini ushlab turolmay devordan qoʻllarini olib xonani ag'dar to'ntar qilib tashladi.Avena qõrqqanidan jimgina uni kuzatardi.
Jungkook birdan toʻxtab Avenaga oʻtkir nigohlari bilan qaradi. Va yuziga jirkanch tabassum yugurdi. U huddi ruhiy kasal singari edi. Bu harakatidan Avena oʻzini yoʻqotib falaj holatga kelib qoldi.
—Õz xohishing bilan bõlmasa kuch bilan bõlsa ham senga erishaman! Bir kun albatta meni sevasan va meni tushunasan, alvon sochligimm..
—Nimalar deyapsizzz, aqlingizni yedingizmi?
Jungkook hech narsaga quloq solmay qizni u yerdan tezlik bilan koʻtarib oʻzining xonasi tomon yura boshladi. Avena birdan boʻlgan ishdan esankirab qolib unga qarshilik qila boshladi. Tinmay baqirib uni yelkasiga urardi.
—Nima qilyapsan meni qoʻyib yuborrr bu nimasi axiir?) Avena tinmay yigʻlab boʻgʻiq ovozda gapirdi.) Uyda xizmatkorlar bor, bobomga yetib borishi mumkin.
Avena bu gaplardan u toʻxtaydi deb oʻyladi ammo bari befoyda u bilmasdiki xizmatkorlar allaqachon oʻz uyida.
—Tashvishlanma goʼzalim, bugungi kechamizga hech kim halaqit qilmaydi...
Jungkook xonasiga kirib qizni yotoqqa uloqtirgancha oʻzi eshik yoniga borib uni qulfladi va kalitni yashirib qoʻydi.
Yotoq ustiga qulab tushkan Avena oʻzini qoʻlga olib oʻrnidan turib qochmoqchi edi hamki Jungkook kelib uni qayta yotoqqa bosdi. Uni harakatlarini cheklab ustiga chiqib oldi. Avena esa tinmay qarshilik qilib Jungkookni itarmoqchi boʻldi ammo eplay olmadi.
—Tshshh alvon sochligimm... Tipirchilama bari befoyda, jim boʻlsang ortiqcha qiynalmay sovgʻangni qabul qilasan !
Jungkook gaplarini tugatib och boʻridek Avenaning lablari tomon hujum qildi. U Avenadan ilk safargi kabi ehtirosli boʻsa olmasdi. Uning lablarini tishlab, soʻrib, qoʻpollik bilan tortib boʻsa olardi. Bu boʻsadan Avenaning lablari qonab shilinib ketishga ulgurgan edi. U qizning lablaridagi qonni barmogʻi bilan artib unga jilmaygancha gapirdi.
—Bu qon nafaqat lablaringdan balki ostingdan ham oqishini istayman alvon sochligimm...
Uning bu gaplarini eshitgan Avena nimani nazarda tutganini bilib battar qarshilik koʻrsatishni boshladi. Tinmay baqir chaqir qilardi.
—Qoʻyib yubooor ahmoooq tegma mengaa...
Ammo bunga Jungkook umuman eʼtibor qaratmasdi. U tez harakat bilan Avenani ustidagi kiyimlarini yirtib uloqtirib yubordi. Avena faqatgina ichki kiyimlarda qolgan edi. Ammo Jungkook ularni ham yechib yubordi. Avena istamasa ham Jungkookning oldida kiyimlarsiz hechvaqosiz qolgan edi.
Uni tanasiga zimdan koʻz tashlab chiqqan yigit tezda oʻzining ham koʻylagini yechdi. Va tezlik bilan Avenaning oppoq boʻyniga yopishib ketdi. U qattiq tishlab soʻrib olib Avenada oʻzining birinchi izlarini qoldirishni boshladi. Avena esa qarshilik qilib qoʻllari bilan uni itaravergach Jungkook uning qoʻllarini mahkam ushlab kamarini olib u bilan yotoq ustiga bogʻlab qoʻydi. Oʻzi esa uning boʻynida qoldirgan qizgʻish iz ustida barmoqlarini sekinlik bilan yurgizib mayin tabassum qildi.
—Bu meniki ekanligingni ilk belgisi azizam...
Avena bu gaplarni eshitib tinmay yigʻlayverdi. Qoʻllarini boʻshatish uchun harakat qilarkan ular shilinib ketti ammo boʻshamadi. Shunda ham Avena boʻsh kelmay qarshilik qilaverdi bu esa Jungkookga yoqib uni yanada hirs olovida kuydirdi.
—Goʻzalim sabr qil men hali boshlamadim, soʻng bemalol baqirishing mumkin. Hozir faqat lazzatlan. Bekorga kuchingni yoʻqotmaa...
Jungkook shunday deb Avenaning quloqlari oldida shivirladi va uning koʻkraklari tomon nigohini koʻchirdi.
Avena ovozi boricha baqirib tipirchilayvergandan holi ham qolmagandi. Vaqtdan unumli foydalangan Jungkook esa uni ichiga kirishga harakat qildi. Bu Avenada birinchisi ekanligi uchun ham bu juda ogʻriqli. Jungkook bir zarba bilan uning ichiga kirdi. Avenaning sillasi qurib jonsiz qolgan tanasiga qaytadan jon kirdiyu bor ovozi bilan qichqirib yubordi. Jungkook uni aldash maqsadida lablariga yopishdi. Va biroz Avena oʻrganib olishi uchun harakatsiz qolib sekin uning qulogʻi ostida shivirladi:
—Sabr qil goʻzalim biroz chida oʻtib ketadi...
Avena butkul holsiz qoldi. U na baqirishni na qarshilik qilishni bilardi. Hozir faqat qizligidan ayrilgani va ogʻriqlardan qutilish haqida oʻylardi. Jungkook sekinlik bilan harakatni boshladi. Birdan qizlik qoni sizib chiqdi. Uni koʻrgan Jungkook jilmaygancha yana davom etdi.
—Ana endi butunlayga menikisan alvon sochligimm...
U avvaliga sekinlik bilan harakat qilib keyin tezlashdi. Bunga chiday olmagan Avena esa oʻzini asta yoʻqotdi va hushidan ayrildi.
Jungkookni butun tanasini qizga boʻlgan hirs qoplab uni oʻtday yoqardi. U tez tez harakat qilar ekan Avena allaqachon hushini yoʻqotganini endi sezdi. Chunki Avenadan sas sado chiqmasdi.
Buni sezgan Jungkook sekin toʻxtadi va unga etibor qaratdi. Avena terlab ketgan va qizgʻish sochlari yuzlariga yopishib qolgandi. Uni koʻrib nima qilib qoʻyganini endi sezdi. Chunki tanasidagi taranglik va hirs oʻti tarqalgandi.Jungkook uni koʻtarib yuvinish xonasi tomon olib bordi.
Birgalikda yuvinib chiqib Avenaning xonasiga olib kirdi. Uni yotoqqa joylab ostun ustun qilgan joylarini epaqaga keltirib oʻzining xonasini ham yegʻishtirib chiqdi. Sekin borib u ham Avenaning yoniga borib joylashdi. Uni oʻz bagʻriga tortib quchoqlab oldi va hushsiz boʻlsada unga gapira boshladi:
—Bilmayman senga nega bunday yopishib olganimni? Hattoki hozir qilgan ishimni ham sababini bilmayman. Lekin sendagi barcha narsa meni oʻz domiga tortyapti alvon sochligimm...
Jungkook shunday deya oʻzi ham charchagani uchun uhlab qoldi. Uy suv quygandek jimjit. Xizmatkorlar ham ketgan. Kattagina uyda Avena va Jungkookdan boshqa hech kim yoʻq edi.
Tong sahar quyosh endigina chiqar payti Avena ogʻriqlar sabab ingrabgina sekin koʻzlarini ochdi.
Arang koʻzlarini ochar ekan oʻz xonasidaligini sezdi. Uning hayoliga yashin tezligida tungi xotiralar gavdalandi va pastki qismidagi sezilmas ogʻriq kuchayib ketdi. Xonaga alanglar ekan yolgʻizligini sezdi.
Avena oʻrnidan turmoqchi edi ogʻriqlar sabab turolmadi. Koʻzi yotoq oldidagi ogʻriq qoldiruvchi dori va suvga tushdi. Uni olib ichib joyiga qayta oʻrnashib olib yigʻlay boshladi.
Pov/Avena:
Nega doim shunday baxtsiz hodisalar men bilan yuz beradi? Qachongacha bularga chidayman? Toʻyib ketdim axir menda ham koʻngil bor. Nima qilaman endi? Avvaliga onamdan ayrildim endi esa nomusimdan. Otam bilsalar nima boʻladi? Bobom-chi?.....
Avena shunday oʻylar bilan yigʻlay-yigʻlay uhlab qoldi. U juda charchagan va hayotdan bezib ketgandi. Uni bu hayotda ushlab turuvchi bir imkonidan ayrilgandi. U doim bu hashamatli koʻrinsada mazmunsiz hayotida biri paydo boʻlishini uni sevib qolishini unga koʻngil berishini orzu qilib yashardi. U bilan baxtni his qilmoqchi boʻlgandi. Ammo endi unday boʻlmasdi. Chunki oʻzi istamagan inson tomonidan zoʻrlangan va nomusi toptalgandi. Uning yagona mazmuni otasi va bobosi qolgandi holos...
