
Menlarga Minho jinoyat sodir bo'lgan joydan topilgani va u polis qo'lida bo'lishi aytildi. Uzoq vaqt davomida men e'tibor bermagan o'zimning mantiqiy qismim, nima uchundir, u begunoh ekanligiga, shunday pastlikka tushishga qodir emasligiga ishongan, chunki haqiqat shuki Minhoning hech qachon shunchalik jasurligi yo'q edi, u faqat gapirardi va men bunga ishonardim.

Menlarga Minho jinoyat sodir bo'lgan joydan topilgani va u polis qo'lida bo'lishi aytildi. Uzoq vaqt davomida men e'tibor bermagan o'zimning mantiqiy qismim, nima uchundir, u begunoh ekanligiga, shunday pastlikka tushishga qodir emasligiga ishongan, chunki haqiqat shuki Minhoning hech qachon shunchalik jasurligi yo'q edi, u faqat gapirardi va men bunga ishonardim.

Menlarga Minho jinoyat sodir bo'lgan joydan topilgani va u polis qo'lida bo'lishi aytildi. Uzoq vaqt davomida men e'tibor bermagan o'zimning mantiqiy qismim, nima uchundir, u begunoh ekanligiga, shunday pastlikka tushishga qodir emasligiga ishongan, chunki haqiqat shuki Minhoning hech qachon shunchalik jasurligi yo'q edi, u faqat gapirardi va men bunga ishonardim.

—Simchon... – Men yutqunimni yutdim va o‘zimni shunchalik tez burdimki, biror narsaning sindirish ovozini eshitganimga amin bo‘ldim. Uni menga qarab yurganini ko‘rganimda, tana a’zolarimning har biri o‘z o‘rnidan chiqib ketgandek, men faqat qurib qolgan teri bo‘lib qolgandek his qildim; uning qarashida... o‘sha qarashda nimadir mutlaqo noto‘g‘ri ekanligi aytib berardi.

—Simchon... – Men yutqunimni yutdim va o‘zimni shunchalik tez burdimki, biror narsaning sindirish ovozini eshitganimga amin bo‘ldim. Uni menga qarab yurganini ko‘rganimda, tana a’zolarimning har biri o‘z o‘rnidan chiqib ketgandek, men faqat qurib qolgan teri bo‘lib qolgandek his qildim; uning qarashida... o‘sha qarashda nimadir mutlaqo noto‘g‘ri ekanligi aytib berardi.

Denni yelkamdan quchoqlab, meni darsga shoshilayotgan odamlar olomonidan olib oʻtdi.

Uning qadamlari ovozlari zalda aks sado berardi, u mendan ketayotgandi. Vujudimdagi har bir hujayra menga uni to‘xtatish, oyog‘iga tushib uzr so‘rash, aytgan so‘zlarimning birortasiga ham chin ko‘ngilimdan aytmaganimni bildirish uchun baqirardi, lekin unaga bo‘lgan muhabbatimning o‘zi meni yuqori qavatdagi derazadan uning ketayotganini ko‘rgunimcha o‘rnimdan qimirlamay qo‘yishga majbur qildi. Og‘zimdan chiqqan so‘zlarning yarmiga o‘zim ham ishonmay qoldim, lekin uni ketishga majbur qilishim, qaytib kelish haqida ikki marta o‘ylamasligi uchun unzoqqa itarishim kerak edi. O‘z maqsadimga erishgan bo‘lsam kerak... u mendan nafratlangan edi; bu uning ko‘zlarida edi va bunga shubha yo‘q edi.