Taehyunning sevgisi❤️ 1-qism
Seul kechasi. Shaharning yorqin chiroqlari osmonda minglab yulduzlar bilan musobaqalashardi. Sovuq kuz shamoli ko‘chalarda yaproqlarni uchirayotgan, odamlar esa issiq qahva va iliq quchoq izlab shaharni kezardi.
Harin kechqurun bo‘sh vaqtini yaxshi ko‘rardi. U kichik, ammo juda zamonaviy va iliq galereyaga kirib bordi. Bu galereyada har doim noodatiy rasmlar va sirli asarlar bo‘lardi. Bugun esa u yerda “Yo‘qolgan Yodgorliklar” deb nomlangan ko‘rgazma o‘tayotgan edi.
Qiz yengil qadam tashlab, rasmlar orasida sayr qila boshladi. Bir burchakda juda noaniq, biroq yuragiga begona bo‘lmagan bir surat oldida to‘xtab qoldi. Rasmdagi yigit qaro ko‘zlari bilan unga tik qarardi. Shu payt orqasidan kimdir sekin to‘qnashib ketdi.
— “Kechirasiz…” — dedi erkak ovozi. Judayam sokin, lekin yurakka teguvchi ohangda.
Harin orqasiga o‘girilib, qaddini tik tutgan, uzun palto kiygan va lablarida yumshoq tabassum bilan turgan yigitni ko‘rdi.
Yuragi bir zum to‘xtab, so‘ng yana tez ura boshladi.
— “Siz… siz Taehyungsizmi?” — dedi u beixtiyor.
Taehyung biroz boshini egib jilmaydi.
— “Ha, ammo bu yerda oddiy odamman. Sen-chi?”
Harin tutilib qoldi. Odatda bunday vaziyatda so‘z topolmasdi, ammo nimagadir bu yigitga bexosdan ishonch hosil qilgandek edi.
— “Men Harin. San’atni yaxshi ko‘raman. Ayniqsa sirli rasmlarni.”
Taehyung ko‘zlarini rasmdan uzmay, jilmaydi.
— “Demak, sen ham sirlarni yaxshi ko‘rarkansan…”
U chuqur nafas oldi va cho‘ntagidan kichik, eski kumush medalon chiqardi. Medalon ichida bir yodgor surat bor edi.
— “Men uzoq vaqtdan beri bir narsani qidiryapman. Bu galereya — kalitlardan biri.”
Harin hayrat va qiziqish bilan unga qaradi.
— “Qanday narsa? Nima bo‘lishi mumkin?”
Taehyung unga sirli tabassum bilan javob berdi.
— “Bu… yuragimning yo‘qolgan qismi. Uni topish uchun esa kimdir menga yordam berishi kerak edi. Balki, sen…”
Shu payt galereya chiroqlari sekin-sekin xiralashdi. Rasm oldidagi oynada g‘alati nur paydo bo‘ldi. Harin va Taehyung ko‘zlarini suzib, bir-birlariga qarashdi.
Ularning oralarida allaqanday ko‘rinmas rishta bog‘langandek edi.
Harin bir zum jim qoldi, so‘ng yuragi qanday urayotganini eshitib, qo‘lini uzatdi.
Shu lahzada rasm ichidan yorqin nur chiqib, ularni qamrab oldi…