Sukut orasidagi qorongʻulik
Shahar har doimgidek jimjit edi. Kuz faslining sovuq shamollari eski daraxt barglarini yulib, yo‘laklar bo‘ylab yovuz nigohdek sudralib yurardi. Ari maktabga borayotgan yo‘lda o‘zini g‘alati his qilardi — go‘yoki kimdir uni uzoqdan kuzatib turganday. Lekin orqaga qarasa, hech kim yo‘q. Bu kunlar unga shunday tuyg‘uni ko‘p marta bergan edi.
15
