August 23, 2025

Menga qarashli boʻlasan Asu

8-qism

Asu ertalab uyg‘onganda, xonani quyosh nurlari emas, iliq, ammo sust tusli yorug‘lik to‘ldirib turardi. Yonida Taehyung yotardi. Ko‘zlari yumuq, lablari jimjit. Ammo uning yonida yotgan inson — oddiy erkak emasligini Asu yuragi bilan his qilardi.

Uzoq vaqt ichida birinchi marta, Asu o‘zini tamoman yalang‘och emas, balki — himoyasiz his qilardi. Faqat jismonan emas. Ruhiy jihatdan ham u bu odamning ichiga chuqur kirib ketganini sezardi. Va bu qo‘rqinchli edi.

U o‘rnidan sekin turmoqchi bo‘ldi, lekin Taehyungning qo‘li belidan sekin o‘tdi. Ko‘zlarini ochdi. Nigohi yengil, lekin o‘ziga xos qat’iylik bilan to‘la edi.

— Qochmoqchimisan? — dedi u.

Asu unga qaradi.

— Yo‘q… faqat… bu kecha menga juda og‘ir edi.

Taehyung sekin o‘rnidan turdi. Sochlari biroz tartibsiz, yelkasi ochiq. U yurib, devordagi tokchadan qora dosyeni oldi va stolga qo‘ydi.

— Bu kecha og‘ir bo‘lishi kerak edi. Chunki sen endi u dunyodasan, Asu. Meni tanlab, sen o‘zingni xavfga qo‘yding.

Asu yuragini tutdi.

— Siz… meni nega tanladingiz?

Taehyung chuqur nafas oldi.

— Chunki sen boshqa. Sen men bilan bir dunyoga tushganingni o‘zing sezmayapsan. Men odamlarni o‘qib turaman. Ular bir ko‘z qarashda sotiladi. Sen esa… jim turib, qarshilik qilding. Va shuning uchun men seni hohladim.

Asu yuragini ushlab, lablarini qattiq tishladi.

Taehyung dosyeni ochdi. Ichida bir necha rasm, ism-familiyalar va chizilgan sxemalar. Asu sekin qaradi. Bu oddiy odamlar emas edi — yirik kompaniyalar, noqonuniy bitimlar, jinoyat dunyosiga tegishli shaxslar.

— Bu… nima?

Taehyung sekin, xotirjam javob berdi:

— Bu mening dunyom. Bu yerda odamlar pul uchun yashaydi, og‘riq uchun o‘ladi, va sevgiga joy yo‘q.

U Asuga tik qaradi.

— Shuning uchun men seni xavfsiz saqlay olmayman. Faqat… agar sen menga bo‘ysunsanggina.

Asu jim qoldi. Yuragida qo‘rquv, ammo qiziqish bilan aralash hislar.

Shu payt telefon jiringladi. Taehyung ko‘tardi. Qattiq, jiddiy ovozda kimdir nimanidir gapirdi. Taehyungning nigohi darhol o‘zgardi.

— Qiz ketayotganini bilishgan. Unga qarab yo‘l olishdi, — dedi ovoz.

Asu o‘rnidan turdi.

— Men haqimda gapmi?

Taehyung javob bermadi. Faqat tez yurib, shkafdan qora qurol va charm kurtkasini oldi.

— Sen hozir darhol bu xonani tark etma. Orqa eshikdan pastga tushasan. Men seni topaman.

Asu yuragi gupillab, yaqinlashdi.

— Taehyung…

U to‘xtadi. Taehyung unga tik qaradi. So‘zsiz. Ammo nigohida hozir birinchi marta nimadir boshqacha edi — qo‘rquv. Ehtimol, yo‘qotishdan.

U sekin Asuning yuziga lablarini tekkizdi. Faqat bir soniyalik, ammo og‘ir, jiddiy o‘pich.

— Sen endi mening zaif joyimsan, Asu. Bu — xavfli.

Asu ko‘zlarida yosh bilan qarab qoldi. Taehyung eshikni ochib, qora mashina tomon yo‘l oldi. Asu esa uning orqasidan qarab turar ekan, bu o‘yinda endi nafaqat sevgi, nafaqat ehtiros borligini tushundi.

Bu endi — kurash edi.