Menga qarshli boʻlasan Asu
Soat 19:58. Asu Taehyung yuborgan manzil oldida edi. Bu oddiy kvartira emasdi — shahar chetidagi hashamatli, baland devor bilan o‘ralgan eski uy. Atrof tinch, qorong‘u va faqat qirg‘iydek ko‘zlar uni kuzatayotgandek tuyulardi.
Asu eshikni qoqmadi. Chunki eshik ochiq edi. Ichkaridan iliq yorug‘lik va begona tutun aralash hidi kelardi. Yuragi gupillab, sekin qadam tashladi.
Ichkarida faqat Taehyung. U qora ko‘ylak, charm shim kiygan. Sochlari biroz ho‘l, yuzida esa o‘sha — qorong‘i, xavfli va jozibali nigohi. U divanda, qo‘lida choynak tutib o‘tirardi.
Asu kirganini bilib, asta boshini ko‘tardi.
— Kel, — dedi ohangida biroz buyruq aralash.
Asu sekin yondashdi. Havo ziq, ichkaridagi tensiya shundoq bilinib turardi. Taehyung unga tik boqib, choy uzatdi.
— Ich. Bu kecha seniki emas. Sen meniki bo‘lasan, Asu.
Asu bir zum jim qoldi. Bu so‘zlarda og‘ir ma’no, ehtiros va ehtimol — xavf bor edi. Lekin unda ortga qaytishga istak yo‘q edi.
— Men… qochishni istamayapman, — dedi nihoyat.
Taehyung lablarining bir cheti jilmaydi. U sekin o‘rnidan turdi va Asu yoniga keldi. Oralarida atigi bir qadam. Havo qalinlashdi. Yurak urish ovozi eshitilib turgandek.
Taehyung asta uning yuziga tegdi. Barmoqlari iliq, ehtirosli va hukmron edi. Ko‘rsatkich barmog‘i bilan qizning iyagidan ushlab, yuzini o‘ziga qaratdi.
— Sen o‘zingni menga topshirmoqchisanmi? — dedi sekin, past ovozda.
Asu lablarini titratib, bosh irg‘adi. Yuragi go‘yo qafasidan chiqib ketgudek urardi. Taehyung asta unga yaqinlashdi. Nafasi issiq, shirin, havoning o‘zi ehtirosga to‘la edi.
U sekin Asu belidan ushlab, o‘ziga tortdi. Asu butkul uning bag‘rida. Oraliq masofa qolmadi. Ularning nafaslari bir-biriga urilib, lablari deyarli tegib turardi. Taehyung labini Asu bo‘ynining yonidan sekin sirg‘alib, qulog‘iga yaqinlashdi.
— Men sening har bir nafasingni eshitib turibman, Asu. Bugun sen faqat menga qarashlisan.
Asu bu so‘zlardan butun vujudini titroq bosdi. Taehyung esa belidan qattiqroq quchoqlab, yuzini Asuning bo‘yniga yashirdi. U nafas oldi, bo‘ynidan issiq nafasi tegdi. Asu shirin titrab ketdi.
Taehyung sekin bo‘ynidan lablarini surib, yelkasi tomon o‘tdi. U har harakatida o‘z hukmronligini, ehtirosini namoyon qilardi. U asta qulog‘iga shivirladi:
— Hali seni qanday sevishimni bilmaysan.
Asu lablarini tishlab, ko‘zlarini yumdi. Barmoqlari Taehyungning ko‘ylak tugmalariga tegdi. Havo yanada qalinlashdi. Yurak urishi, nafas, teginish… hammasi bir ohangda.
Taehyung barmog‘i bilan Asuning iyagini yana ko‘tarib, bu safar lablarini sekin tegizdi. Ehtiyotkor, lekin ich-ichidan o‘tdek. Ularning lablari bir-biriga tegdi, ehtiros kuchaydi. Har nafas, har qaltis harakat — ularni yondirib yuborayotgandek edi.
Asu bu yaqinlikdan butkul shal bo‘ldi. Taehyung esa endi lablarini sekin ajratib:
— Endi sen meniki, — dedi past ovozda.
Ularning yurak urishlari, nafasi, ehtirosi qorong‘u xona ichida butunlay birlashgandi.