Muallif:Ha-rin
🌑 “Ayriliqdan kuchli sevgi” 🌑
Ba’zi odamlar hayotingdan ketadi…
lekin yuragingdan hech qachon ketmaydi.
Jung Seorin buni har kuni his qilardi.
U ertalab uyg‘onganda ham, kechqurun uxlashdan oldin ham bir xil his — bo‘shliq. Ichini yeb bitiradigan, lekin hech kim ko‘rmaydigan bo‘shliq.
Chunki bu bo‘shliqning sababi bitta edi.
Lee Hyunwoo.
Ular bir vaqtlar juda oddiy tanishgan edi. Hech qanday katta drama yo‘q, hech qanday tasodifiy to‘qnashuv ham emas. Shunchaki bir xil joyda ko‘p uchrashish, keyin salomlashish, keyin suhbat…
Va keyin bu suhbatlar odatga aylandi.
Hyunwoo Seorinni kuldirardi. Seorin esa uni tinchlantirardi. Ular bir-birini to‘ldirardi.
Bir kuni Hyunwoo dedi: — Sen yonimda bo‘lsang, hammasi osonroq bo‘ladi.
Seorin kuldi: — Demak, meni tashlab ketmaysan.
Hyunwoo jiddiy qaradi: — Hech qachon.
Ba’zan eng katta yolg‘onlar eng ishonchli ovoz bilan aytiladi.
Hammasi yaxshi ketayotgandi.
Lekin hayot har doim ham oddiy emas.
Bir kun… Hyunwoo birdan o‘zgardi.
Xabarlar kamaydi.
Qo‘ng‘iroqlar yo‘qoldi.
Uchrashuvlar bekor qilindi.
Seorin avvaliga sabr qildi.
Keyin tushunishga harakat qildi.
Keyin esa… qo‘rqdi.
— Nima bo‘lyapti? — dedi u bir kuni.
Hyunwoo ko‘zlarini olib qochdi: — Hech narsa.
— Men buni “hech narsa” deb qabul qilolmayman.
— Shunchaki ishon.
— Nimaga ishonay?
Sukut.
Bu sukut hammasidan og‘irroq edi.
Bir necha kundan keyin hammasi butunlay buzildi.
Seorin uni boshqa qiz bilan ko‘rdi.
Ular yaqin turishardi.
Kulishardi.
Va bu manzara Seorinning ichini sindirdi.
U bu safar ham janjal qilmadi.
U shunchaki ketdi.
Va bu ketish — ayriliq edi.
Kunlar o‘tdi.
Keyin haftalar.
Keyin oylar.
Seorin o‘zini yig‘di. Yashashni davom ettirdi. Tashqaridan qaraganda hammasi joyida edi.
Lekin ichida…
Hyunwoo hali ham bor edi.
Shu payt uning hayotiga boshqa inson kirib keldi.
Kang Minhyuk.
U sokin, e’tiborli va juda sabrli edi.
— Sen hali ham uni unutmagansan, to‘g‘rimi? — dedi u bir kuni.
Seorin jim qoldi.
— Men majburlamayman, — dedi Minhyuk. — Lekin yoningda bo‘lishni xohlayman.
Bu gap Seorinni yana o‘ylantirdi.
Bir kuni kechqurun yomg‘ir yog‘ardi.
Seorin yolg‘iz yurardi.
Va u bilan yana uchrashdi.
Hyunwoo.
Go‘yo vaqt o‘tmagandek edi.
— Yaxshimisan? — dedi u.
Seorin kuldi, lekin ko‘zlari sovuq edi: — Endi so‘rayapsanmi?
— Gaplashaylik.
— Juda kech.
— Yo‘q.
Seorin unga qaradi: — Men seni boshqa qiz bilan ko‘rdim.
Hyunwoo darhol: — Bu sen o‘ylagandek emas.
— Hammasi har doim shunday bo‘ladi.
Va nihoyat… haqiqat chiqdi.
— U mening qarindoshim edi. U muammoga uchragan edi. Men unga yordam berayotgan edim.
Seorin jim qoldi.
— Nega aytmading?
Hyunwoo ovozi pasaydi: — Chunki… men seni bu muammolarga tortishni xohlamadim.
— Sen meni og‘riqqa tashlading.
Bu gapdan keyin yana sukut.
Lekin bu safar boshqacha edi.
Chunki haqiqat chiqib bo‘lgandi.
Seorin yana ikkilanib qoldi.
Bir tomonda — Hyunwoo.
Bir tomonda — Minhyuk.
Biri og‘riq bilan to‘la, lekin haqiqiy.
Biri tinch, lekin hali chuqur emas.
Shu payt yana katta sinov keldi.
Hyunwoo og‘ir avtohalokatga uchradi.
Seorin bu xabarni eshitib… o‘ylamadi ham.
U yugurdi.
Kasalxonaga.
Palata eshigini ochganda…
Uning yuragi siqilib ketdi.
Hyunwoo yotardi.
Ko‘zlari yumilgan.
Sukut.
— Sen yana ketolmaysan… — dedi Seorin yig‘lab.
Kunlar o‘tdi.
Seorin har kuni kelardi.
Gaplashardi.
Hatolardan, o‘tmishdan, sog‘inchdan…
U bir kun dedi: — Men seni unutishga harakat qildim… lekin bo‘lmadi.
Sukut.
— Chunki men seni hali ham yaxshi ko‘raman.
Bir kuni Hyunwoo ko‘zlarini ochdi.
Birinchi ko‘rgan odami — Seorin edi.
— Sen… ketmadingmi?
Seorin boshini chayqadi: — Bu safar yo‘q.
Vaqt o‘tdi.
Hyunwoo asta sog‘aya boshladi.
Minhyuk esa hammasini tushundi.
— Sen uni tanlading, — dedi u.
Seorin past ovozda: — Kechir…
— Yo‘q, — dedi u kulib. — Bu sevgi.
Va u ketdi.
Bir kuni ular yana tashqarida yurishardi.
Havo sokin edi.
— Biz juda ko‘p narsani yo‘qotdik, — dedi Seorin.
Hyunwoo uning qo‘lini ushladi: — Lekin oxirida yana topdik.
U sekin uning peshonasidan o‘pdi.
— Bu safar seni qo‘yib yubormayman.
Seorin kuldi: — Bu safar men ham ketmayman.
Ba’zi sevgi hikoyalari mukammal emas.
Ular sinovlardan o‘tadi.
Ular ayriladi.
Ular og‘riydi.
Lekin…
Agar haqiqiy bo‘lsa — baribir yo‘lini topadi❤️