TAN OLINMAGAN SEVGI

𝘚𝘦𝘯 𝘲𝘢𝘯𝘥𝘢𝘺 𝘪𝘯𝘴𝘰𝘯𝘴𝘢𝘯...𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘯𝘨𝘨𝘢 𝘣𝘰𝘨'𝘭𝘢𝘺𝘴𝘢𝘯, 𝘭𝘦𝘬𝘪𝘯 𝘩𝘪𝘴𝘭𝘢𝘳𝘪𝘨𝘨𝘢 𝘯𝘰𝘮 𝘣𝘦𝘳𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘲𝘰𝘤𝘩𝘢𝘴𝘢𝘯...

EPP 2

— Bilganim shuki erkaklarni bari bir xil. Lekin hammasi ham emas degan odamni betiga tupurgim keladi - achchiq alam lablari orasidan chiqib ketishi uni sal avvalgi g'azabini chiqarolmaganini bildirardi.

— To'g'ri aytasiz - maqullagacha bosh silkitdi Sena.

— Mayli Sena sen bilgan gaplashishga vaxtim yo'q, shundog'am charchagan edim. Bugun ertaroq uxlayman - tanasini qamrab olgan charchoq bilan kurashishha urunib esnab qo'ydi Seorim.

— Mayli xonim dam oling. Lekin ertangi clubdagi kichik bazimni unutmang - eslatib qo'ygan bo'ldi Sena.

Seorimni qulog'iga kirar kirmas bosh silkitdiyu yumshoq yostiqlarini quchishga otlandi. Xonaga kirib og'ir tanasini tez ko'rpa bilan o'rab oldi, tish yuvish va pijama kiyish uyoqda tursin ko'zlarini yumishi bilan uyiga ketdi.

**

Minseok va Taehyung har doimgi clubiga o'rtasida o'z bilagnlaricha ochishga odatlanishgan edi. Lekuancha vaqtdan beri Minseok o'zgarib qolgan, oldingidek Taehyung bilan ichmaydi hattoki birga yurmay qo'yishgan edi. Bu savar jim keldi.

— Tae - qulog'iga yaqin o'tirgan minseokni ovozini eshitmay qoldi Taehyung, javoban sullaygan ko'zlarini unga qaratdi.

— Ko'p ichib yuborgabsan! - ogohlantirib barmoqlarini uni bo'ynidan sekin o'tqizdi .

— Senga nima? Bor otang tanlagan qizni ol!
Taehyungnk achchiq so'zlaridan hecham xafa bo'lmagan Minseok uni yanada yaqinroq tortib kulib qo'ydi.

— Qarshilik qilishni bilmaydigan ahmoqsan sen - Taehyung asabiylashin stakandagi vinodan biroz ichdi.

— Shunga asabiymisan? Men haqimda qayg'uryabsanmi? - kulgancha do'stini yelkasini barmoqlari uqalay boshladi.

— Qarshilik qilsangchi ahmoq

— Seorim yaxshi qiz, uni bolaligimdan beri bilaman. Menga u bolaligimda yoqardi, keyin ham balki yoqar - lablarini ho'llab xayoliga botgan Taehyungni o'ziga qaratdi Minseok.

— Hooy! Nega xayollaring parishon? Jisoo bilan urishib qoldinmi? - Shubha bilan dedi Minseok.

— Nqq! Shunchaki u bilan munosabatkarimizni uzdim, ortiq gaplashgim yo'q. Lekin u ahmoqqa o'xshab meni sevishdan to'xtamayabti.

— Nega unday qilasan? Tae sen aqildan ozyabsan shuncha yillik sevgini havoga sovirgandek galiryabsan - jahil otiba mingan Minseok balandor gapirdi.

— Shunday qildim! - beparvo ohangda javob berdi Taehyung - Xavotir olma yaqinda yangisini topib oladi - Taehyung shunchalik xotirjam ediki hattoki 7 yillik sevgisi ham ko'ziga ko'rinmas edi. Xayoli ahmoqona narsalar bilan to'la ammo nima qilishni bikmaydi. Yuragi qay tomon talpinyabti qaysi to'g'ri qaysi noto'g'ri unga ahamiyatsizdek tuyulardi.

— Hoy ahmoq menga qara - Minseok uni qo'pol siltab tashladi - Sen nima qilyabman deb o'ylayabsan? Shuncha yillik sevgini yakson qilyabsanmi? Ahmoq ekansan! Bir qizni sevgisini yakson qilding - Taehyung javob qaytarar ekan uni ham siltab ovoz tonini ko'tardi.

— Xo'sh unda nima qilishim kerak? Senga o'xshab o'zim xoxlamagan qiz bilan birga bo'lishim kerakmi?

— Xop tinchlan Tae tinchlan. Asabiylashma meni kechir, lekin Seorimga o'zimni majburlamayabman

Minseok Taehyungni turtishiga qaramay belidan bir qo'li bilan mahkam chiqib qoldi.

— Nq qo'yvor! - turtkilagancha o'zidan uni uzoqlashtirishva urunardi ammo minseok xuddi tae qochib ketadigandek qattiq ushlab turardi.

— Ahmoqsanda Tae. Hech bo'lmaganda buving bilan singlingni o'ylasang yaxshi bo'lardi. Qizlar va ichkilikka berilib ketyabsan, hayoting bilan ham ishing bo'lmay qoldi.

— Nima qilishini sendan so'rashim kerakmi? - ohangini qo'pollashtirib yana Minseokni turtilay boshladi.

— Xo'p xo'p so'ramysan. Hozir uyingga olib borib qo'yaman.

— Kerakmas. Mehmon xonaga boraman

— Mehmonxonada nima qilasan? - qosh ko'tarib savol berdi Minseok.

— Ketaver o'zim boraman. Dadangdan qo'rqasanku kech borsang seni o'ldirishi mumkin - gaplari so'ngida achchiq kuldi Taehyung. Minseok uni gaplarga xafa bolish tugul etibor ham bermay Taehyungni o'rnidan turg'izdi.

Minseok tutun bilan qolpalngan asab tolalarini chertib yuboraigan qizlar ching'irig'idan olib chiqib ketar ekan, taehyungni yopilib ketayotgan ko'zlarni ko'rmay qolmasdi. Ehtiyotkorlik bilan mast yigitni qo'llari shim tugmalariga tushdi tortiqlab yechishga urunayotganga o'xshardi.

— Ey nima qilyabsan? - qiziq ko'zlari bilan haliyam shim zamogini tortiqilayotgan Taehyungni mashina tomon olib borarkan so'radi Minseok.

— Kichkinasi keldi - u shim oldini yechib ichkiyimni ham pastga torishga urunarkan Minseokni qo'llarini to'xtatdi - hoy chidab tur uyga borgandan keyin bo'shatib olasan.

— Hozir qilishim kerak Seok - biroz ho'l bo'lgan ichki kiymini ko'rsatdi Taehyung.

— Tae chidab tur qo'limni tutib turmaymanku - ogohlantirib asabiy ohangda mashinaga joylashtirar ekan kalitni buradi Minseok.

Mashina ishga tushar ekan mehmonxonaga tezorq yetib borish uchun Minseok tezlikni oshirdi. Mashinani mahorat bilan boshqarib ortidagi yigitni ko'rish uchun old oynani to'g'rilab qo'ydi.

— Ishtonigni ho'llab qo'ymadigmi - mazax ohangda dedi Minseok lekin kulmay qolmadi.
Taehyungni ko'zlari uyquga qorishib ketib ham ochiq shimidan azosini qattiqroq ushlagancha ketardi.

— Sabr qil oz qoldi - qoshiq qo'ydi.
Mashinani tezligi shamol kabi uchib mehmonxona qarshisida to'xtadi. Minseok shoshilgancha Taehyungni shimini oldini yopdi.

— Tae tur - mashinadan chiqmasdan orqaga o'girilib Taehyungni yelkasidan turtindi...

— Mmm - yarim yopiq ko'zlari bilan g'ingshidi Taehyung.

— Turaqol tur! Mehmonxonagga yetib keldik bu ahvolda kirolmaysan o'zingga kel, bo'laqol Tae.
Noiloj qaysarlik qilib turmayorgan yigitni mashinadan tortib olib orqasiga opichib olishga majbur bo'ldi. Taehyung erkalangancha Minseokni bo'ynidan quchib boshini uni yelkasiga qo'ydi.
Mehmonxona xodimlari xo'jayini yana mast holda ko'rib eshik tomon yurdi.

— Janob Han? Janob Kim yaxshimi? - xavotir bilan so'radi xodim.

— Haa yaxshi...faqat....faqat bu holatini hech kimga aytma tushundingmi? - ogohlantirib oraqidagi yigitni teparoq ko'tardi.

— Yo'q xavotir olmang janob bunday narsalarni hech kimga aytmayman. Yuring janon Taehyungni xonasiga kuzatib boraman - bosh silkitgancha xodim boshlayotgan lift tomon yurib 7 qavatdagi maxsus Taehyung uchun atalgan xonalarni biriga olib bordi.

— Mana janob! Kim Taehyung shu yerga joylashganlar - eshik tomon ishora qildi.

— Eshikni och. Maxsus kalit bizda yo'q.

— Lekin janobni xonasini kaliti bizda ham yo'q. Favqulotta xolatda faqat eshik buzish mumkin, qolgan xonalarniki bor. Balki janobni cho'ntagini izlab ko'rarsiz.

Minseok shosha pisha qo'lini ortga cho'zib Taehyungni cho'ntagini izlab kalitni topti va xizmatchiga uzatib eshikni ochishini kutdi.
Eshik ochilishi bilan zo'rg'a kartoshka qopi kabi og'ir Taehyungni katta karavatga yotqizdi Minseok.

— Tae xojatga bormoqchi eding - eslatgancha yigitni qo'lidan tortiqalb yana turg'izdi Minseok.

— O'zim... o'zim bo-raman Seokiie

Minseok unga etibor bermay xojatxona tomon olib bordi va yigitni shimini yechar ekan ko'zi xojatxonadagi ayollar ichki kiymiga ko'zi tushdi.

Minseok pov...
Yana kimdir bilan yotganga o'xshaydi. Bu ichki kiyimdan ham bilinib turibti va ichki kiyimdagu dog'lari. Lekin bu jisoo emas.
Minseok nimaga bo'lganini o'ylabar ekan Taehyungni qilib yurgan ishlari g'azablantira boshladi. Ammo u etibor bermaslikka harakat qilib Taehyungga yordamlashdi.

— Bo'l...tezroq bo'shan keyin uxlaysan! - qo'pol ohangda dedi Minseok.
Taehyung bo'shanib bo'lagach Minseok uni lanch tanasini ko'tarib yana yotqizdi. Ho'l bo'lgan ichki kiyim va shimlarini yechib yangisi bilan alishtirdi.

— Endi men ketyabman yaxshi dam ol.
Taehyung eshitdimi yoki yo'q Minseok bunga ahamiyat bermay uyiga qaytdi.

Nihoyat tong otdi quyosh yorqin shulasini har bir pardalar orqali uyqichilarga ulashdi...

Soat 7:30

— Hoyy Seorim xonim
turaqoling endi - Sena uyqichi qizni turtancha baqirdi - Bugun qanday kun ekanligini bilasizmi?

— Q...qanday kun? Tug'ilgan kunimmi? - uyqisirab o'zi ham nima deyotganini bilmay gapirdi Seorim.

— Hoy qanaqa tug'ilgan kun ahmoq qiz. Bugun Han Minseok bilan uchrashuvingiz bor, yaqindan tanishish uchun.

— Nima? - yumiq ko'zlarini birdan ochdi - Men unitibman - to'zg'igan sochlarini orasidan qo'llarini o'tqizdi Seorim

— Turib tezroq yuvinib chiqing Seorim, janob Yeon allaqachon tayyor.

— Shunchalik tezmi? - hayratlanib so'radi.

— Haa. Tezroq yuvinib chiqing bo'laqoling, pardoz, kiyinishga ko'p vaqt ketib qoladi.

— Yaxshi - qisqa qilib javob berdi.

Yuvinish xonasiga kirgan Seorim oynaga ko‘z tashladi. To‘zg‘ib ketgan sochlari va shishib qolgan ko‘zlari uni o‘ziga begona qilib ko‘rsatardi. Bir lahza u oynaga tikilib turdi, go‘yo qarshisidagi qiz o‘zi emasdek.
Lekin u bunga ortiqcha ahamiyat bermadi. Seorim asta egilib, yuzini muzdek suv bilan yuvdi. Sovuq suv terisiga tegishi bilan ichidagi og‘irlik ham bir oz bosilgandek bo‘ldi.
U boshini ko‘targach, oynadagi aksiga yana bir qarab qo‘ydi. Ko‘zlaridagi charchoq hali ham yashirinmagan edi.
Seorim yengil pardoz qildi, keyin esa o‘ziga yoqadigan kiyimni tanlab kiyib oldi. Tashqi ko‘rinishi tartibli va chiroyli bo‘lib ko‘rinsa ham, yuragida kechayotgan hislarni hech qanday pardoz yashira olmas edi.
Seorim tayyorlanib bo'lagach karavrga o'tirdi, bugungi kun uni hayotiga qandaydir qo'shimcha narsa qo'shadigandek, yuragi tez urdi.
Shu payt eshik taqilladi...

— Seo...tayyor bo'ldigmi? - Seorim dadasini ovozini eshitgach o'rnidan turib eshikni ochdi.

— Ha dada, tayyorman - dedi ishnochsiz ovoz bilan. Ammo ko'ngli hali hamon g'alati bo'layotgandi.

Bir necha daqiqadan so'ng ular uy oldidagi mashianalarni biriga o'tirib GOLDEN nomli clubga yo'l olishdi...