TAN OLINMAGAN SEVGI

𝘚𝘦𝘯 𝘲𝘢𝘯𝘥𝘢𝘺 𝘪𝘯𝘴𝘰𝘯𝘴𝘢𝘯...𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘯𝘨𝘨𝘢 𝘣𝘰𝘨'𝘭𝘢𝘺𝘴𝘢𝘯, 𝘭𝘦𝘬𝘪𝘯 𝘩𝘪𝘴𝘭𝘢𝘳𝘪𝘨𝘨𝘢 𝘯𝘰𝘮 𝘣𝘦𝘳𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘲𝘰𝘤𝘩𝘢𝘴𝘢𝘯...

EPP 1

Sokin tun edi, ko'cha chiroqlari xira yorug'lik bilan yo'lni zo'rg'a yoritardi. Seorim esa shoshilmay kichik qadamlar bilan uyi tomon yurardi va faqat uning qadam tovushlari eshitilardi. Shamol yengil uni yuziga urilar u esa sochlarini to'girlab yurishdan to'xtamadi. Nihoyat uy oldiga yaqinlashganda har doimgi ikki qo'riqchi miq etmay xafvsizlikni taminlardi. Qo'riqchini biri kelayotgan qiz janob Yeon ni qizi ekanini sezib ikkinchisiga qaradi, odatda hech yolg'iz yurmasdi va piyoda kelmasdi.

— Anavi janob Yeonni qizimi? - o'ylanib yaqinlashayotgan qiziga qaradi.

— Ha o'sha! Nega shu mahalda yolg'iz kelyabti? - dedi ikkinchi qo'riqchi qoshini chimirib.

Seorim katta qo'riqlanayotgan darvoza oldiga yaqinlashar ekan ko'zi hashamatli qimmat va so'ngi modeldagi mashinalarga tushdi.

— Yeon xonim nega shu mahalda yolg'iz qaytyabsiz? Sizni olib kelishga moshina bormadimi?

Seorim charchoq ko'zlari bilan ikki qo'riqchiga qarab, jim turdi.

— Tuzukmisiz xonim? Qandaydir yordam beraylikmi? - xijolat aralash qo'riqchining biri masofa saqlagan holda so'radi.

— Yo'q hammasi joyida, biroz charchadim xolos - Ikki qo'riqchi ham tastiqlab bosh chayqashdi. Orqasidagi mashinalarga bosh barmog'i bilan ishora qilib...

— Kimdir keldimi? - u o'ychan ifoda bilan gapirdi

— Janob Yeonni xorijdan qaytgan yaqin do'sti ko'rishga kelibti. Janob Yeon ham sizni kelishingizni anchadan beri kutayotgan edi Seorim xonim.

— Ha mayli. Men orqa eshikdan kiraman. Agar dadam meni so'rasa kelganimni aytinglar.

Qo'riqchilar bosh irg'ab katta darvozani ochishdi va eshik oldidagi qo'riqchilar ham Seorimni tolg'izligini ko'rib biroz hayratlanishdi. Seorim orqa hovlidagi eshikdan kirib xonasi tomon bordi va kirishi bilan katta hashamatli karavatiga o'zini tashladi.

Seo.pov

Oyijin! Sizni quchog'ingizni his qilolmadim. Meni kechiring! Sizni o'limingizga men aybdorman, men tug'ilmaganimda siz hozir bu dunyoda dadam bilan baxtli yashayotgan bo'lardingiz. Bilaman endi sizni ortga qaytarolmayman, lekin iloji bo'lganda edi o'zimni jonimni qurbon qilib bo'lsa ham sizni yana suyukli eringizni oldiga qaytargan bo'lardim oyijon...

Shiftga qaragncha yuragini doim ezayotgan so'zlarni qayta qayta ichida takrorlardi, go'yo onasini bu ortga qaytara oladigandek. Ammo o'zini bir narsaga aybdor qilish boshqa narsa edi.
Seorim 19 yil davomida onasini quchog'ini his etolmadi, chunki onasi uni dunyoga keltirayotgan payt bir jonni asrash uchun o'zinikini qurbon qilgan edi.Yuzini yuvib tushayotgan iliq ko'z yoshlarni artar ekan eshik taqillashi uni biroz cho'chitib yubordi.

— Kim u?

— Bu menam xonim - bu tanish ovoz yosh xizmatchi Senaga tegishli ekanini sezdi

— Kiraver eshik ochiq - beparvo ohangda aytdi

Sena eshikdan kirarkan oyoqlarini karavatdan osiltirib xomush yotgan Seorimga ko'zi tushdi.

— Nega bunday yotibsiz? Nimadir bo'ldimi xonim? - hayrat aralash uni nigohimi izladi

— Senaaa - yotgan joyidan turib lablarini burishtirgan holda xizmatchi tomonga qaradi Seorim.

Sena bu umidsiz nigohlarni tushunib ochiq eshikni sekin yopdi va uni oldiga o'tirib qo'lidan tutib siqdi. Odatda hech kim yo'q payti Seorim va Sena dugonalardek bir biriga munosabatda bo'lardi va bu ikkisi o'rtasidagi kichik sir edi.

— Muammongiz nimada ekanini aytsangiz yechim topishha urinardim Seorim.

Seorim bosh silkitib iliqlik izlagan holda Senani o'ziga tortdi va ikki bilagidan ushlab boshini uni ko'ksiga qo'ydi.

Sena xo'rsinin Seorimni boshini silan dalda bergandek harakat qildi.

— Sena...men...men chuqur charchoqni his qilyabman. Hech qanday mashg'ulotlar, kiyim do'kinlari, gullar va shirin taomlar ham meni xursand qilolmayabti.

— Balki biror yigit bilan uchrashib ko'rarsiz - Senani to'saddan berilgan taklifidan haratlanib boshini ko'tardi Seorim.

— Esing joyidami? - sekin Senani turtdi - Bekorchi gaplarni qo'y.

Sena o'ylangancha boshini uni oyoqlariga qo'ygancha xo'rsingan Seorimni boshini sekin silan qo'ydi.

— Seorim! - vahima tovushlar bilan gapirdi Sena

— Nima? - boshini ko'tarmay xotirjam javob berdi..

Sena bu xotirjamlikka qaramasdan Seorimni boshini to'p kabi ushlab yuqoriga ko'tardi.

— Agar hozir ikkimiz ham pastga tushmasak anniq o'lamiz

— Nega bunday g'alati gapirayotganingni tushinmadim.

Ikki kishi o'rtasini sukut qamrab oldi. Ikki tushunmagan nigoh bir biriga qarar ekan birinchi kim gap boshlanishini kutgandek ko'z uzishmadi.

— Haligi...pastda janob yolg'iz emas, Han Jungmin janoblari o'g'illari bilan kelgan

Seorimni qoshladi biroz chimirildi lekin haliyam xotirjam edi.

— Xo'sh...

— Xo'sh? Qanaqa qizsiz o'zi? Muhim masalani gaplashishatotgan edi, men eshitib qoldim - qosh qoqib kulib qo'ydi Sena.

— Nima? Qanaq masala?

—Borsangiz bilasiz Seorim xonim - Sena ko'z qisib eshik tomon yurdi. Eshikni ochishi bilan katta yoshdagi ayol xizmatchi eshik taqillatishga shaylanib turardi.

— Nima bo'ldi xolajon? - Sena tabassuminu yuzidan yuqotmasdan so'radi.

— Janob xonimni pastga tushishini so'rayabti

— Yaxshi, hozir tushaman - xotirjamlik bilan javob berdi Seorim

Seo.pov
Nahotki shunchalik muhim masala bo'lsa? Va bu men bilan bog'liq. Nima bo'lsa ham keyingisiga sabr qilib yana indamasligim kerak. Kuch topib bir kun barchasini yakson qilaman.

Ichki xayollari uni taslim bo'lishga emas fursat poylashga undar edi.Yeonning qizi hech qachon bukilib yurmasligi uni yana mag'rur yurishga unardi. Qaddini rostlagancha charchoqni soxta kulgi ortiga yashirib marmar zinalardan baland poshnalarini taq tuq urib tusha boshladi.

Mehmonxona eshigiga yaqinlashishi bilan erkaklarni baland suhbati quloqqa chalindi. Seorim o'zini borligini bildirish uchun biroz tomoq qirib etibor tortdi.

— Kirsam maylimi dadajon?

— Nega buncha kuttirib qo'yding? - biroz qattiq ohangda gapirdi Dongjun - Mayli. Qani ichkariga kir.

Seorim bo'ysungancha mehmonxona eshigini o'zi kirishi uchun qulayroq ochib ichkariga kirdi.

Bashang kiyingan otasi qatori erkak va yonida ikki yosh erkak o'tirgandi. Qiz ikkilanib ular tomonga qarab egilib salom berdi. Bu muloyim harkatlarni ko'rgan katta yoshdagi erkak kulib o'rnidan turdi.

— Xuddi onagdek bo'lib qizim - dedi kulimsirab. Qarshisidagi ikkilanib turgan qizga yaqinlashgan erkak qo'lidan tutib leshonasiga o'pich bosdi.

— Qizing meni tanimadi shekilli Jun

— Qizim bu seni making esladingmi? Meni yaqin do'stim Han Jungmin...

Haliyam hech narsani eslolmay turgan qiz otasiga jim nigohlar bilan boqdi.

Birdan baland ovozda kulgan qarshisidagi erkak uni yana eriborini tortdi.

— Bolaligingda meni kelishgan amaki deb chaqirarding esladingmi? - javob kutgancha qoshnqoqtdi Jungmin.

Seorim iliq tabassum qilib qarishidagi erkakni qattiq quchib oldi.

— Amakijon...sizni qanday unutdim - yuzini erkakni ko'ksiga bosgancha yig'imsirab gapirdi Seorim.

— Ulg'ayibdan malikam! Onag kabi chiroyli qiz bo'libsan - boshini silab boshiga yana o'pich bosdi erkak.

Seorim boshini ko'tarib hayajonli yuzini va tabbasumini yashira olmasdi.

— Xuddi onagdek bo'lib qizim - dedi kulimsirab. Qarshisidagi ikkilanib turgan qizga yaqinlashgan erkak qo'lidan tutib leshonasiga o'pich bosdi.

— Qizing meni tanimadi shekilli Jun

— Qizim bu seni making esladingmi? Meni yaqin do'stim Han Jungmin...

Haliyam hech narsani eslolmay turgan qiz otasiga jim nigohlar bilan boqdi.

Birdan baland ovozda kulgan qarshisidagi erkak uni yana eriborini tortdi.

— Bolaligingda meni kelishgan amaki deb chaqirarding esladingmi? - javob kutgancha qoshnqoqtdi Jungmin.

Seorim iliq tabassum qilib qarishidagi erkakni qattiq quchib oldi.

— Amakijon...sizni qanday unutdim - yuzini erkakni ko'ksiga bosgancha yig'imsirab gapirdi Seorim.

— Ulg'ayibdan malikam! Onag kabi chiroyli qiz bo'libsan - boshini silan boshiga yana o'pich bosdi erkak.

Seorim boshini ko'tarib hayajonli yuzini va tabbasumini yashira olmasdi.

— Anavi Minseokmi? - Jungmin to'sib turgan ikki erkakni biriga ishora qildi Seorim.

Biri oyoqlarini yoyib sovuq chehrada hech narsa bo'lmagandek o'tirardi. Ikkinchi erkak esa unga mamnun tabassum bilan qarshisidagi qizga qarardi.

— Ha tanish qizim bu meni o'g'lim Han Minseok - yorqin tabassum bilan qarab turgan erkak o'rnidan turdi.

— Salom Seorim. Yaxshimisan? - hajon ovozlar bilan qizga gapirdi.

—Yaxshiman Minseok. Ancha o'zgaribsan kelishan qomatga nega bo'libsan - bu so'zlaridan keyin erkaklar lablaridan kulgi qochdi ammo Minseoknk yonida o'tirgandi sovuq chehranj saqlab turgan erkak hech qanday reaksiya bildirmasdi

— Bu...? - o'sha erkakkga ishora qildi Seorim .

— Ha aytgancha tanishtirishni unitibman. Bu meni eng yaqin do'stim Kim Taehyung - Lab chetida jilmaygancha o'rnidan turib hurmat ko'rsatdi yigit.

— Salom Mrs...

— Xush kelibsiz janob Kim - mamnuniyat bilan bosh silkitdi Seorim.

— Qani bolalar o'tirib oliglar - Jungmin ularni o'tirishga ishora qilib Dongjunga qarab muhim gapni qiziga aytish vaqti kelganini bildirgandek ko'z qisdi.

Dongjun ham tushungancha bosh silkitib gapirishni boshladi.

— Seorim qizim. Senga aytiladigan gapim seni o'ylaganim uchun va otangni obro'si uchun juda muhim - qiz otasini so'zlarizni diqqat bilan tinglagancha davom etishini kutdi.

— Amaking...Han Jungmin seni o'z o'g'liga turmushga chiqishingni xoxlaydi - otasini gaplarini eshitgan qiz asabiy barmoqlarini ishqalay boshladi ammo jim eshitdi.

— Qizim, bilasan Minseok judayam yaxshi bola. Ikkingizni turmushingiz ideal bo'ladi. Kimsan Yeon dongjunni mashhur brend egasini qizi bunday insonga turmushga chiqishi barchani havas qilishiga sabab bo'ladi - qizni otasi gapini tugatib sukutha cho'mgan qizini chehrasiga qarab qoldi.

— Nima bo'ldi malikam, boshigni egding? - so'radi xavotir bilan Jungmin.

Boshini ko'tarar ekan yuziga bir chiziqqa tortdi lablarini.

— Agar...shunga qaror qilgan ekansiz...mayli, qaroringizni hurmat qilaman - dedi ishnochsiz

Dongjun eshitgan so'zlaridan mamnuniyat bilan tabassum qildi.

— Aqilli qaror

Seo pov...

Bolalikdagi do'stimga turmushga chiqmana deb sira o'ylamagan edim. O'zingni bos Seo! Shuncha qitinchilikni lom lum demay bosib o'tding, endi bunisini ham uddalaysan. Og'riq sezsang shunchaki qo'ligni tishlaysan, doimgidek lekin og'riyotganini aytib qo'yish yo'q.

Baland ovozdagi kulgilar o'yga cho'mgan qizini etiborini buzdi.

— Ertaga clubga oilaviy boramiz - dedi Dongjun kerilgancha

— Albatta, buni nishonlansh kerak! Han lar va Yeon lar birlashyabti axir - ikki yoshga kesatgancha kulimsiradi Jungmin. Minseok o'rnini to'g'rilab bosh silkitib iliqlik bilan kuldi.

— Seorim... - qizni etiborini torgancha chaqirdi Minseok.

— Ha - savolni kutgancha tingladi Seorim.

— Uchuvchi bo'lishni orzu qilar eding harakat qilib ko'rmadingmi?

— Yo'q. Bu shunchaki bolalikdagi oddiy orzu xoxlis - bepisat ohangda javob qaytardi qiz.

— Nega? Harakat qilib ko'rishing kerak edi - qo'shimcha qildi yigit.

— Yo'q

Keyingi so'z ham lablaridan o'q kabi otilar ekan bu bepisat yo'q dan so'ng jim kuzatib turgan Taehyungni lablaridan kulgi chiqishizga sabab bo'ldi.

— Ba'zida hayot bizni o'zimiz xoxlagan narsaga erishishimiz uchun ko'pgina to'siqlar qo'yadi ayniqsa boy oilada yashasang - Seorimni so'zlariga tushinmagancha Taehyungga qaradi Minseok.

— Sen boy oilada tug'ilgansan ammo quruvchi bo'lishini orzu qilasan. O'ylab ko'r Nega aynan boy oilada tug'ilganlar bunaqa kasblarni egallay oloshmaydi. Chunki u otasi davom ettirgan yo'ldan yurishi kerak qayerdagi quruvchi va uchuvchi bo'lishdan ko'ra. Kasb uchun mansabdan kechilmaydi - shuncha sukutdan keyin aqilli gaplarni gapirayotgan Taehyungni tushingan Minseok gapirishga boshqa gap tolmadi.

— Bo'ldi bolalar bahslashmang! - Jungmin oholantirib jiddiy yuz bilan qaradi.

Seorim biroz odonsizlik qilganini bilib o'rnidan sekin turdi va tazim qildi.

— Uzur so'rayman - boshini egib ko'zlarini qattiq qisib yumib otasini nimadir deyishni kutardi.

— Xonaga bor Seorim! - tilidan chiqib ketgan ism uni hayron qoldiramadi, bosh eggancha eshik tomon burdi.

— Nega unday qilyabsan? - Jungmin biroz g'azab bilan do'stiga o'qrayib qaradi go'yo bu noto'g'ri. — Ortiqcha qo'pollik qilib yubording.

Ikki yigit qizni otasiga bo'lgan hurmati va qiziga bergan otasini tarbiyasidan hayratda edi. Qiz Yeon oilasini malikasi emas balki oddiy jonsiz qo'g'irchoq kabi ko'rinardi.

— Seorim bu yerga kel qizim - Jungminni mayin chaqirig'i eshik oldida to'xtagan qizni yuzni ular tomonga qaratdi.

— Uzur so'rayman amaki xonaga borishim kerak - ifodasiz yuzi keyingi gapga ham hech narsa bo'lmagandek qarashga tayyor.

— Qo'yaver ketaversin! - yana bir sovuq so'z Jungminni g'azab tolalarini chetib yubordi.

— Hech qayerga ketmaysan, qani bu yerga kel qizim - o'rnidan turgancha eshik oldida ifodasiz turgan qizni bilagidan ushlab divan tomon sekin olib kelib o'tqizdi Jungmin.

Yoniga o'tirgan qizni ifori dumog'ini qitiqlagan Taehyung noxos aksirib yubordi.

— Appsh - yonida o'tirgan Minseok aksirgan do'stini tuprugi u tomon uchganda qoshini ko'tarib yelkasidan qoqdi.

Taehyung ga bu ifor yoqqnaga o'xshaydi mayus tortgan qiz chehrasiga qarab qaysi qimmat adekalon hidi ekanini aniqlashga urunardi. Yigitni soni qiznikiga tegar ekan cho'chib yonib turgan yigitni ko'zlariga qarardi, ko'zlari nimadir istagida.

— Yeon Dongjun! Bu sizni qizingiz! Unga etiborsiz bo'lma, iltimos - so'nggi so'zini iltijoli qilib mayinlashtirdu Jungmin.

— Mayli qo'yaver. Bugun charchadim shunga biroz g'alatiroqdek ko'rinyabman. Maylimi men dam olaman - o'rnidan turib mehmonlarga etibor bermay charchgan ko'zlarini olib qochgan bo'ldi Jun.

Hech kimni etibori Taehyungga tushmas ekan u qizga yana yaqinlashish harakat qildi. Uni g'alati hisi yigitni o'ziga tortardi go'yo sichon pishlog'i tomon intilgani kabi.

Tae. Pov...

Bu ochiq bo'yinlar meni o'ziga tortyabti. Quloqlar ortidan sekin pastga o'pich bossam nima derkin? Hozirgi holati kabi jim bo'lib qarshilik qilmasa kerak. Qo'rqib baqirsachi? Eey qo'ysangchi Tae. U Yeon ni qizi tungi clublardan xabari bor.

Qizga bu ikki istakdan yonib turgan ko'zlar harom xayollar bilan istgan narsalarini qilib ko'rishni o'ylardi.

— Turinglar yigitlar biz ham ketamiz - Jungminni so'zlari Taehyung ni xayollarni buzib yuborar ekan u ham o'rnidan turdi.

— Nega amaki? - xavotir bilan so'radi qiz - Dadamdan xafa bo'ldingizmi? Xafa bo'lmang u ba'zida charchaganda shunday gapiradi, iltimos bugun qoling. Xizmatchilarimiz sizlar uchun xona tayyorlab berishishadi - qizni iltijoli ko'zlari Jungminni yurargini eritib yuborgandek his qildi. Sekin kelib qizni boshidan ushlab ko'ksiga bosdi.

— Yo'q. Unday emas malikam. Men uni qanaqaligini bilaman xafa bo'lmadim - kulib qizdan uzoqlashdi Jungmin.

— Xavotir olam unga etibor qilma. Ertaga aytgan joyimizgan boramiz hop mi?

— Mayli amaki yaxshi boring - qiz mehir bilan gapirarkan Taehyungni eribori hali hamin unda, qiz bu begina nigohlardan bexabar.

Seorim ularni bexabotir kuzatib qo'ydi va uni qiziqqon ko'zlari bilan kurib turgan Senaga tushdi.

— Seo! Nima bo'ldi? Yigit yoqdimi? - javob kutgancha Seorimga qaradi Sena.

— Yoqmagan bo'lsa nima o'zgaradi? Otam baribir unga turmushga beradi.

— Ha to'g'ri. Lekin u judayam yoqimtoy bola ekan Seoriiiiim. Qarashlarni ko'rdingizmi? Muloyim mushukcha kabi.. - Sena sal avvalgi yigitni yuzini eslab yoqimtoy naralarga tariflay boshladi.

— Senaaa...jim. Hozir bunaqa so'zlar yoqmayabti - mayus tortgan o'sha ko'zlarni yana guvohi bo'lgan Sena jim bo'lib qoldi.

— Lekin bilasizmi nima? Yoningizdagi g'alati sovuq yigit sizdan ko'zini uzmadi - Befarq ko'zlar nimadir izlab Senanikiga qararb qotin qoldi.

— Bilmadim - yelka qisib qo'ydi Seorim...