Farzandim Ep⁶
Avtor: "Bir umr asrab qololmagan mo‘’jizam… Men seni bag‘rimda ushladim, ammo hayot qo‘limdan olib qo‘ydi."
Yuna aloqa qilishni juda xohlardi. Lekin hali Namjoon bilan birga bo'lgani yo'q. Taehyung bilan ajralganiga esa 1 oydan oshdi. Yuna bunga ehtiyoj sezar o'zini qondirishdan zerikkandi.
Namjoonga ilgari munosabatda bo'lmaganman deganiga endi afsuslanyapti.
— Yoolin men chidolmayapman - deya nolidi Yuna.
— Jinnimisan esingni yig' - Yoolin asabiylashib gapirdi.
— Namjoonni bugun chaqiraman. U ham buni xohlaydi. Buni bilaman - Yuan qo'l telefonini olib Namjoonga xabar yubordi.
Janob Lee va Lee xonim Yaponiyaga Yuaning buvisini ko'rgani ketishgandi. Aynidamda ular uyda yolg'iz. Shu sabab u Namjoonni chaqirdi.
"— Namjoon bugun ko'rishaylik uyimga kel" - Yuna asabiylikdan qo'llari qaltirardi.
Namjoondan hop degan xabar kelgan erkin nafas oldi.
Yuvinish xonasiga kirib yuvindi. Hushbo'y ifor taratadigan delyadushe (o'zbekchasini bilmiman) foydalandi. Atir sepib, juda ochiq tungi kiyimini kiydi.
Namjoon uyga keldi. Yoolin uni kutib oldi.
— Salom Yoolin. Yuna qani? - Namjoon ilik tabassumi bilan salomlashdi.
— O'z xonasida kirishingiz mumkin. Ikkinchi qavat chapdan ikkinchi xona - sovuq ohangda dedi-yu , oshxonaga kirib ketdi.
Namjoon Yoolin aytgan joyga bordi. Har bir zinadan qadam qo'yib chiqarkan yuragi anchadan buyon xohlaydigan narsaga yaqinlashyotganisan hayajonlanardi.
Xona eshigining yonida biroz turib chuqur nafas oldi. Eshikni taqqillatdi.
Yuna sekin eshikni ochdi. Eshik ochilishi bilan Namjoonning ko'zi Yunaning ochiq tanasini skaner qila boshladi. Ochiq pushti lablariga intilish yanada oshdi. Namjoonning ehtiroslari qo'zg'ala boshladi.
Namjoon o'ylab ham o'tirmay Yuaning belidan quchib o'ziga tortdi. Lablar birlashdi. Krovat tomon ikki yosh bir biridan ajralmasdan, ust kiyimlarini yechib harakat qilardi.
Yigit sekin tizzasi bilan qizning oyoqlarini yoydi va tanasini qulay joylashtirib huddi aloqa* qilayotgandek tanasini imitatsiya qildi.
— Meni ham xohlayotganingni ayt… — qizni lablaridan o'zini zo'rg'a tiyib Namjoon dedi. U nozik so'zlarga hech qachon bunchalik muhtoj bo'lmagan edi.
Ayni damda bu uning ilk aloqa*si edi.
— O'zing tekshirib ko'r… — Yuna Namjoonning qulog'iga yaqinlashib past ovozda pichirladi.
Hali ham qizni qiynab kelgan bu ehtiros, Namjoonning bu lahzadagi xatti-harakatlari tufayli butunlay chekindi…
U uni xohladi, g'ayrioddiy darajada xohladi, bunday xotirjam va zaif… u hozirgacha hech qachon o'zida uni his qilishni, unga tegishli bo'lishni, Namjoonning mustahkam, egalik qiluvchi quchoqlarida butunlay ko'milishni istagan edi. Taehyung bilan hechqachon bunaqa bo'lmagan o'tkinchi hissiyotlar edi.
Namjoon Yunaning harakatlaridan jilmayib oldinga itarildi, lazzat bilan chuqur nafas olib uning ichi*ga kirdi. Qiz uni qulayroq qabul qilish va uning o'ziga osonroq kirishi uchun oyoqlarini yanada kengroq yoyishga harakat qildi.
Ikkisi ham tartibsiz o'pichlar orasida ehtiros ovozlarini ushlab tura olmasdilar.
Ammo Yunada bu birinchisi emasligi aniq edi. Namjoon hayratlandi. Qizning ostidan qon kelmadi. U bokira emas....
Xona sokin edi. Namjoon eshik yonida turar, yuzida jiddiylik, nigohida sovuqlik. U gapirdi — ovozida charchoq va qaror aralash edi:
— Men ketaman, Yuna. Bu munosabat davom etmaydi.
Uning so‘zlari havoda og‘ir bo‘lib osilib qoldi. Yuna esa faqat derazadan tashqariga qarab o‘tirdi. Yuragi tez urmasdi, ko‘zlariga yosh ham kelmadi. Go‘yo u buni allaqachon kutgandek, ichida tayyor bo‘lgandek edi.
Namjoon bir qadam yaqinlashdi:
— Hech narsa demaysanmi? Men seni chin dildan sevdim.
Yuna sekin burilib unga qaradi. Nigohida chuqur iztirob yo‘q edi, faqat sovuqqonlik va biroz charchoq. Labidan shunday so‘z chiqdi:
— Agar ketishni xohlasang, ket. Men seni ushlab qolmayman.
Namjoon shu javobni eshitgach, ko‘zida alam uchqunladi. U o‘zini keraksiz his qilgandek edi. Biroq ortga yo‘l qolmagandi. U jimgina eshikka qarab yurdi. Qadam tovushlari xonada yangrar, Yuna esa ortidan qarab turar, lekin ichidan hech narsa siljimasdi.
Eshik sekin yopildi. Namjoonning qadam tovushlari ham asta uzoqlashdi.
Xona yana jim bo‘ldi. Yuna stulga cho‘zilib o‘tirdi, chuqur nafas oldi. “Shunday bo‘lishi kerak edi. Men allaqachon bunday yakunni sezgandim. Ular keladi va ketadi. Men esa baribir yolg‘iz qolaman.”
U labining bir chetida xira kulimsiradi. Uning yuzida iztirob emas, balki sovuq qabul qilish bor edi. Go‘yo Namjoonning ketishi hayotida katta iz qoldirmasdi.
Muhimi Yuna o'ziga keraklisini oldi va bu ehtiyojini boshqa inson ham qondira olishini bilardi.
Yoongi ortga qaradi. Taehyung va Yoolin suhbatlashib yonma-yon kelardi. Yoongining rashki bog'siga tiqulgudek bo'ldi. G'azabi oshdi. Uning qo'lidan ushlab kelayotgan Jindan qo'lini tortib oldi va katta qadamlar bilan Yoolin tomon bordi. Taehyungni urib chalajon qilmaslikka harakat qilardi.
Yoolinning yoniga kelib o'zini tutib oldi. Harakatlarini muloyimlik bilan bajarishga urinardi.
— Poygaga qatnashasanmi? - bu savol noto'g'ri edi. Poygada har nima bo'lishi mumkin hatto o'lim ham. Lekin Yoongi sezdi. Yoolin rad etmaydi. U tirik qola oladi. U buni eplaydi. Barchani ortda qoldiradi. Yoki hammadan ortda qolib o'z jonini saqlaydi.
Yoolin rozi bo'ldi. U hozir Taehyungdan uzoqlashishi kerak edi. Yoongi sabab buni qila oldi. Poyga qoidalari oddiy - G'olib bo'lish.
Mashinalar tanlandi. Avvaliga yangi o'yinchi qo'shilgani uchun shartlar o'zgardi. Birinchi yetib kelgan odam xohlagan mashinasini olib ketadi. Bu esa yanada xavfli. Odamlar o'z istaklari uchun har narsaga tayyor hatto g'irromlikka ham, ammo poygada halollik yo'q. Yoongining jaxli chiqdi. Yoolinga poygada qatnashish taklifini bergani uchun afsuslandi. Uni bu yo'ldan qaytarish uchun harakat qilish kerakligini sezdi.
— Yoolin balki kerak emasdir. Bu xavfli... - ko'zlaridan havotirda ekanligi yaqol sezilardi.
— Hammasi yaxshi. Men o'zimni yaxshi ko'raman va bunaqa poygada o'lib ketish niyatim yo'q - kuldi. Ammo yuragida havotir bor edi. Ilk bor mashina ro'liga o'tirganda 5 yoshli qizcha edi. Hozir esa 19 yosh. Hechqachon poygada ishtirok etmagan. Shu sabab qo'rquv yuragida gup urib turardi.
Poygachilar mashinalar start chizig'ida rast olib turgan joyga kelishdi. O'zlari tanlagan mashinalar yoniga turishdi. Har doimgidek faqatgina Jin qatnashmasligini aytdi. Jin otasi va onasi uchun doim o'zini asrab kelgan mehribon farzand edi. Uning ozgina jarohati ota onasi uchun juda og'riqli holat, ayniqsa onasi uchun. Jinni juda yaxshi ko'rganligi sababli uning xavfsizligini doim taminlashni xohlaydi. Jin esa do'sti bilan xavfsiz ekanligini takidlaydi.
Musiqa ovozi tindi. Barcha poygaga qiziqishardi, garchi ohirida kim yutishini bilsalar ham. Va ilk qiz poygachining mahoratini ko'rishga intiqlik bilan kuzatishardi.
Poyga boshlanishiga 10 daqiqa qoldi. Barcha o'z mashinasiga joylashdi.
Asfaltning sovuq yuzasida start chizig‘i bo‘ylab 10 ta mashina saf tortib turibdi. Har biri o‘z egasining xarakterini aks ettirayotgandek. Tomoshabinlarning hayqirig‘i, mototsikl shovqini va havodagi benzin hidi adrenalinni yanada kuchaytiradi.
Taehyung – qora rangli Chevrolet Camaro SS. Mashina yon tomonida oltin rangli chiziqlar, faralari esa yirtqich hayvondek o‘tkir. Taehyung rulni mahkam ushlab, nigohini start chizig‘iga qadagan. Uning yuzi sovuqqon, ammo ichida kuchli ishtiyoq yonardi.
Jungkook – kumush rangli Nissan GT-R R35. Uning mashinasi zamonaviy va chaqqon, kapotida burgut naqshi bor. Jungkook gaz pedalini bosib-bosib qo‘yadi, motorning gumburlashi start oldidagi taranglikni kuchaytiradi. U o‘ziga ishonch bilan jilmayadi: “Bu poyga meniki.”
Yoolin – to‘q qizil rangli Toyota Supra. Mashinaning kapoti ustida oq gul naqshlari, chiroqlarida esa o‘tkir joziba. Yoolin rulni ikki qo‘li bilan qattiq ushlab, chuqur nafas oldi. Uning ko‘zlarida g‘urur va qo‘rquv aralash edi. “Men yolg‘iz emasman, men ham poygachiman.”
Yoongi – qora-moviy rangli Ford Mustang Shelby GT500. Uning mashinasi past ovoz bilan gumburlab turar, faralari qorong‘uda yiltirab, o‘zini xo‘jayin his qilardi. Yoongi rul ortida yarim tabassum bilan sigareta chekayotgandek ko‘rinadi, ammo ichida kuchli raqobat hissi bor.
Ularning yonida yana oltita poygachi turardi:
1. Kai – oq Mazda RX-7, orqa qanotlari katta, mashina yo‘ldan uchib ketgudek yengil ko‘rinadi.
2. Minho – yashil Lamborghini Huracán, past ovozli, ammo kuchli gumburlashi bilan startni titratmoqda.
3. Soobin – sariq Subaru Impreza WRX, faralarida chaqnash, ichida esa energiya to‘lib-toshgan. U mashina ichida musiqa qo‘yib, o‘zini quvvatlantiradi.
4. Yeonjun – oq va qora rang aralash Porsche 911 Turbo. Uning mashinasi juda ozoda va mukammal, o‘z egasidek chiroyli.
5. Hyunjin – ko‘k Audi R8, kapotida chaqmoq naqshi bor. U rul ortida jiddiy, go‘yo sahna uni emas, u sahnani boshqarayotgandek.
6. Felix – to‘q kulrang Dodge Challenger, motorining ovozi shovqin ustidan ham ustun. Uning nigohi sovuq, u g‘alaba uchun kelgan.
Start chizig‘ida havoning og‘irligi seziladi. Har bir motorning gumburlashi tomoshabinlarning yuragini qaltiratadi. Poygachilar nigohlarini faqat oldinga qaratishgan.
Signal chirog‘i qizil — sariq — yashilga o‘tganda, butun maydon portlagandek bo‘ldi. Mashinalar bir zumda oldinga otilib, orqada faqat tutun va shovqin qoldi.
Xato va kamchiliklar bo'lsa uzur😊
Me:Sizlarga yoqadi degan umiddaman. Iltimos ff haqida izoh qoldiring❗️