
Ramazon oyining sokin kechalari edi, osmon yulduzlarga toโlib, har bir nur goโyo qalblarga taskin berayotgandek edi, masjid yonidagi kichik koโchada esa odamlar taroveh namozidan qaytib, sekin-sekin uylariga tarqalishardi.

Avtor: Zulmatdan yaralgan qalb sevgi sabab yorugโlikka intildi โ ikki olam orasida qolgan bu muhabbatni farzand birlashtirdi.

Avtor: Zulmatdan yaralgan qalb sevgi sabab yorugโlikka intildi โ ikki olam orasida qolgan bu muhabbatni farzand birlashtirdi.

Men. Esimni tanibmanki yolg'izman. Doim odamlardan ajralib yurganman. Harakterim sababli kichkinaligimdan hamma bilan urishib yurardim. Eng yomoni shundaki hozir ham shunaqa. Men boshqara olmaydigan harakterim sababli hozir ham bazida o'zimni yolg'iz his qilaman. Otamning vafotidan so'ng battar yolg'izlandim. Usha kun aniq esimda. Maktabda abetdan keyin o'qirdim. O'sha kuni uyga kech qaytdim. Uyimiz juda tinch edi. Bu juda g'alati. Odatda bu uyda mushuk miyovlashishi eshitilardi. Ammo o'sha kuni na mushuk na qush ovozi kelardi. Ichkariga kirdim. O'sha kuni katta opam uyga kelgandi ikki jiyanim bilan. Ular ham jim edi. Opam yig'lardi so'zsiz. Dadam esa o'z joyida yotardi. Meni ko'rdi. Nimadir deyishga urindi ammo gapira olmadi. Og'zi...