
Tubanlik girdobidaman. Dunyo iqtisodiyotidagi odamlar bir marta oʻlim kunlari kelgandagina hayotdan koʻz yumishsa, men har kuni oʻn marotaba oʻlaman. Omadsizman, tugʻilganimdan to hozirgi davrga qadar omadsizligimcha kelmoqdaman, ammo vanihoyat ikki kun avval ota-onam asfala sofinga ravona boʻlishdi, negadir hamma qora kiyimda "taʼziya" bildirgani kelishdi, qiziq tarafi aslida ular oʻlgan odamlarga ta'ziya bildirish uchun emas, ular oʻlgani sharafiga tarqatiladigan tekin ovqatlarni bezbetlarcha yeyish maqsadida, yoki mening ustimdan mazax qilish uchun bu yerga kelishgan. Anavi chap tarafda yalpayib oʻtirgan xotin dadamni jazmani boʻlgan, soxta yigʻlashiga oʻlaymi, kamiga yoniga bolasini ham olib olgan, oʻzicha dadamning uyidan umid...