“Қизим 13 ёш. Жиззаки, қулоқсиз ва баъзида ёлғон сўзлайдиган одат чиқарди. Кайфияти ўзгарувчан, тайинлаган ишларимни бажармай, аксини қилади. “Сочимни пушти рангга бўяб, ўзим истаган кийимни сотиб оламан, кечаси ёлғиз сайрга чиқаман” сингари шартлар қўяди. Нотаниш дугоналар ҳам орттирибди. Улар ҳақида сўрасам, мужмал гап айтади. Бундан менинг асабим таранглашади. Ўсмир ёшда қизлар билан қандай муомала қилсак, уларни “синдириб” қўймаймиз”. Бу кабимактублар таҳририятимизга кўп келиб туради.