Closer
Elinning tan olishidan keyingi hafta boshqacha harakat qildi. Tinchroq, hamma narsa chekkaga tashlangandek.
Closer
Group Delta payshanba kunidagi uzun mashg‘ulotning yarmida edi — forum xonasida tartibsiz chizilgan chiziqli algebra to‘la doskalar, ochiq noutbuklar, yarmi yeb tugatilgan gazaklar. Elin stolga egilib, matritsani teskari olish bo‘yicha bir hiyla ko‘rsatib turganida, shunchaki beparvo ohangda dedi: "Hey, eslaysizlarmi, ikkinchi kursdagi o‘sha bo‘ronni? Chiroq o‘chib qolgan, hammamiz Westview lounge’iga tiqilib olgan edik." Nathan boshini ko‘tardi. "Ha, o‘sha tez harakat qilsang tok uradigan eski divanmi?" Elin jilmaydi. "O‘sha hafta uch marotaba tun bo‘yi uyg‘oq qolgandik. Navbat bilan o‘sha divanda uxlardik. O‘sha kecha men bilan Jungkook bo‘lishib uxlagan edik shekilli…" Uning ovozi biroz sekinlashdi — xuddi atay bo‘sh joy...
CLOSER
Qayta tashkil etilgan Group Delta jamoasining dastlabki bir nechta mashg'ulotlari avvalgidan ko'ra biroz noqulay utdi, chunki hech kim bo'lishni istamagan joyda faqat akademik majburiyat xotirjamlikni talab qilishi mumkin edi. Stol keng bo'lsa-da, Elin bilan tor edi.
Painful Love
Shifoxona xonalari birida Lilly uhlab yotar edi. Jungkook unga qarshi chiqib tekkaniga afsus qilardi, lekin Lilly endi unga tegishli edi. Flashback: Doctor:biroz muddat unga tegmay turing. Jk: nimaga tinchlikmi? Doctor: ogohlantirishsiz aloqadan so'ng qin devorlari tomirlari yorilib ketgan, agar tuzalmasa u komaga ham tushib qolishi mumkin. Jk: hop aytganingizdek qilaman , faqat u tuzalib ketsa bas. Doctor: bu dorilarni ichsin va mazni surib tursa tez orada sogayib ketadi. Comeback: Jungkook doktorni gaplarini esladi, lekin u ozini aybdor his etardi, lekin ozini boshqara olmadi, keyinchalik undan bu ishi kechirim sorashga qaror qildi. Boshqa yotoqda kozini ochgan Lilly o'ng tarafida turgan suvni olib ichdi, og'riqlari ham ozma...
Closer
O‘sha tasodifiy kirib qolish voqeasidan keyingi hafta uzoq vaqt ushlab turgan nafasni chiqarib yuborgandek tuyuldi. Kayladan hanuz yonma-yon qarashlar, Arjundan vaqti-vaqti bilan istehzoli tabassum, Natanning o‘sha hazillari (“Keyingi safar eshik qoqaylikmi, Romeo?”) bo‘lardi.
Closer
Bu safar Aran choy bilan ovora bo‘lmadi. Xonada hech qanday chalg‘ituvchi narsa yo‘q edi — mayda gaplar ham, fondan keladigan Netflix shovqini ham. Sukunat ularni o‘rab, nimanidir kutgandek turardi.
Closer
Albatta, ular to'xtashmadi. Guruh mashg'ulotlaridan so'ng, juftlik deyarli har doim ikkalasi ham uyga qaytish vaqti kelgungacha birga vaqt o'tkazishardi.
Closer
Kunlar o‘tdi, so‘ng bir hafta. Noqulaylik sekin-asta yo‘qola boshladi — birvarakayiga emas, balki bo‘laklab, go‘yo tuman ko‘l yuzasidan asta-sekin ko‘tarilganday. Jungkook va Aran yana uchrashuvlarini — ya’ni o‘qish mashg‘ulotlarini — davom ettirishdi, ammo hammasi o‘zgargandi. Ular endi bu uchrashuvlarni “sana” deb atashmasdi. Oldin ularning orasida jim, lekin sezilarli his-tuyg‘u oqib yurgan bo‘lsa, endi bu holat tinch, barqaror edi. Ular yana hazillasha boshlashdi. Bir-birlarini sinashdi. Va jimlik oralig‘ida ular nimanidir barpo etishdi — chinakam, haqiqiy narsani.