Victim of a tragic fate
Oradan ikki kun oʻtdi Mira honasidan chiqmadi, U Jenniedan ham hafa edi, shu uch kun ichida faqat oʻz qobigʻiga oʻralib oldi. Toʻy kuni ham keldi. Mira oʻz honasida hammasi yaxshi boʻlishi bilan oʻzini ovutar ekan hona eshigi ochilib onasi qoʻlida oq libos bilan keldi.
Victim of a tragic fate
Katta qizil yotoq ustida yotar ekanman qoʻlim kishanlangan tizzalam qonar, tanam izlar bilan qoplangan, ustimdagi oq koʻylak yirtilib ketgan edi, oʻzimni juda ham hoʻrlangan va yolgʻiz his qilar edim. Koʻzimdan chiqqan yoshlar ham qurib bitdi, hamma hammasi barbot boʻldi, oʻlib ketsam yaxshi edi. Tanamdagi qamchi izlari atishar, huddi tiriklayin yonayotgandek edim, bu azoblar bir kun tugashiga ishonaman lekin hozir bu ogʻriqlar meni tobora oʻldirib borayapti, bazan oʻzimning jonimga rahmim keladi, U shuncha qiynoqlarni kataklarni, dashnomlarni eshitdi, orqamga qarasam qoʻrqib ketaman, koʻz yoshlarim qurib qoldi. Oldin onam aytar edi koʻp kulsang koʻp yigʻlaysan shuning uchun kamroq kul deb, hatto kulishga ham qoʻrqib qoldim.