
Karina Seulga ilk marta qadam qo'yganida, yuragi ikkilangandi. Busandagi dengiz shovqini, buvisining iliq qo'llari, qum ustida Jungkook bilan o'tkazgan o'sha paytlar. barchasi orqada qolayotgandi. Ammo o'sha kecha— u unutolmaydigan, yuragida muhrlangan bir kecha edi. Jungkook unga o‘sha kuni "Céleste" degan edi. Osmondan tushgan yulduzim... Bu so‘zlar Karinaning qalbiga shunchalik chuqur o‘rnashgandi-ki, har safar uni eslaganda lablariga beixtiyor tabassum yugurardi. Endi ular boshqa shaharda edi. Ammo yurakdagi rishta — masofa bilan uzilmaydi. Chunki u kecha... u quchog‘i, u nigoh — barchasi hali ham tirik edi. Karina Seulga kelganidan bir hafta o‘tganida, Jungkook unga birinchi bo‘lib yozdi:

hayot shunchalar shavqatsizki bazida õzingni juda yolğiz va ilojsiz his qilasan lrkin bir kun hayotinga shunday inson kirib keladiki u bir deganda seni bu zulmatdan olib chiqadi va istagan payt seni yõq qiladi