
Ming Yuè asta qo‘lidagi qadahni stolga qo‘ydi. Uning ko‘zlari sovuq, labidagi jilmayish esa faqat tashqi niqob edi.
Bahorning ilk oylaridan biri edi. Seul ko‘chalari endi gullarga to‘lib, daraxtlar asta yashil libos kiyib borayotgan, havosi esa iliq va yoqimli edi. Yangi semestr boshlandi, ammo talabalar uchun bu allaqachon odatiy yugur-yugurlar davri bo‘lib ulgurgan.

Taejun to‘satdan o‘q uzdi. O‘q to‘g‘ri Yn tomon uchdi. Ammo...

Yujin onasining yo‘qligida chuqur qayg‘uga botgan, lekin buni otasi Taeminga yashirqadi. Dahee esa Yujin ustiga psixologik bosim o‘tkazib, uning hayotini azobga aylantirmoqda. Yujin ichki kurashda – yig‘lab yozvorish yoki kuchli bo‘lib ko‘rinish o‘rtasida qiynaladi. Onasining so‘zlari unga kuch beradi.

Yn biroz telefonga qarab qoldi shunki unga notanish raqamdan qongʻiroq qilgan edi va biroz ikkilanib qongiroqqa javop berdi.