Шматрукая
III
Усё адбывалася так, як павінна было адбыцца. Сонца яшчэ не зайшло за гарызонт, але ўжо не грэла. Нестар прайшоў з аднаго края горада ў іншы. Прыходзілася то спускацца ўніз, то падымацца па лесвіцах. Не горад, а гара.
22
II
Звычайна Фама Ермаловіч сам па сабе рана прачынаўся. З універсітэцкіх часоў ён звык, што трэба працаваць, каб нечага дасягнуць і нешта мець. Не пазней за 6 гадзін ён ужо быў на нагах. Але сёння праз кепскі сон, ён прачнуўся ў 4:45.
36
I
За сталом сядзеў хлопчык. Ён быў вельмі непрыгожы. Пакутніцка-змярцвелы твар. Шматрукі і доўганогі. Падобны жа расцягнутай злымі дзецьмі. Спрабуе падняць адну руку, ды не можа. Падбягае маці і робіць усё за яго.
73