
๐๐๐ง ๐๐๐ก ๐ฆ๐๐ง๐๐๐๐ฃ๐๐ข๐๐ ๐ฃ๐๐๐ค๐๐ก๐๐ง๐๐ฃ๐ ๐ค๐ก๐๐๐๐ ๐ข๐๐'๐ก๐ช๐ ๐๐ค'๐ก๐๐๐ข....

๐ฟ๐ค๐๐ข ๐๐ฎ๐ฉ๐๐ข๐๐ฃ...๐ฝ๐ช ๐จ๐ค'๐ฏ๐ก๐๐ง๐ฃ๐ ๐๐ฎ๐ฉ๐๐จ๐๐๐๐ฃ ๐ฉ๐ค'๐ญ๐ฉ๐๐ข๐๐ฎ๐ข๐๐ฃ ๐๐๐ก๐๐๐๐ข! ๐๐๐ฃ๐ ๐จ๐๐ซ๐๐ข๐๐ฃ!

โBiz yoโqotishlardan oโrganib, sogโinishlardan yashab oโtdik. Har bir koโz yoshimizda gโam emas, umid yashiringan edi. Yuragimizda yoriq koโp edi, ammo har biri orqali ichkaridan nur sizib chiqardi. Ogโriq ichida kulgining soyasi, tun ichida tongning vaโdasi bor ediโฆ chunki bu biz.โ

Bu hayotda nega tug'ildim va nega yashayapman,nima sababdan...Bu savol meni juda ko'p o'ylantiradi.Chunki hammasi huddi zerikarlikdek go'yo.Bir nima tasodifan ro'y bersayu hammasi o'zgarsa deb o'ylaydi kishi,ammo men hayot bir tekisda ketish tarafdoriman.Hayotimda nima bo'lishi menga qorong'u,garchi yoritadigan hech narsa bo'lmasa ham...

Barcha qiyinchiliklar, quvonchlar va sinovlarga qaramay, birga qolishni tanlagan ikki qalbning muhabbati hayotning eng qimmatli in'omi, chunki bu sevgi faqat soโzlarda emas, har bir qadamda, har bir harakatda va har bir sinovda oโz isbotini topdi. Har bir yangi tongda ular bir-biriga qarab, faqat bir narsani tushunishdi: dunyo qanchalik murakkab boโlmasin, birga boโlish โ bu eng katta kuch va baxtning manbai.

Bu fanfic mafia yoki qonli o'yinlar haqida yoki boy va kambag'al o'rtasidagi sevgi muhabbat haqida ham emas,shunchaki bu fanfic bir kasal qiz hayoti davomida keyinchalik his qila ololmasada boshqalarga hayotda yashash qanchalik baxt ekanligi haqida o'rgatadi...Yigit esa shunchaki qizga juda bog'lanib qoladi.Fanfic sizga yoqadi degan umiddaman...๐บ๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐ด๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐โค๏ธ

#๐๐๐๐ผ๐๐๐๐ #2_๐๐๐๐ โข โข โข

#๐๐๐๐ผ๐๐๐๐ #2_๐๐๐๐ โข โข โข

"Senga qo'limni cho'zdim, ammo yetmadi... Men har bir qadamimda seni yaqinlashtirishga urindim, lekin har safar o'zimni yanada uzoqroqda ko'ryapman.Sen tomon cho'zilgan qo'llarim orzular va umidlardan qurilgan edi, lekin ular sindi. Balki bizni ajratgan narsa taqdirning oโzi emasdir, men senga munosib emasdurman.Endi esa qo'llarim pastda, chunki seni ushlashga boโlgan kuchimni yoโqotdim. Ammo yuragim hali ham seni chaqiradi, jimlikni buzib, masofani yoโq qilishni istaydi. Balki kun kelib bu masofa yoโqolar, yoki men oโzimni nihoyat seni meniki emasligingni oโylashdan toโxtarman..."

"Senga qo'limni cho'zdim, ammo yetmadi... Men har bir qadamimda seni yaqinlashtirishga urindim, lekin har safar o'zimni yanada uzoqroqda ko'ryapman.Sen tomon cho'zilgan qo'llarim orzular va umidlardan qurilgan edi, lekin ular sindi. Balki bizni ajratgan narsa taqdirning oโzi emasdir, men senga munosib emasdurman.Endi esa qo'llarim pastda, chunki seni ushlashga boโlgan kuchimni yoโqotdim. Ammo yuragim hali ham seni chaqiradi, jimlikni buzib, masofani yoโq qilishni istaydi. Balki kun kelib bu masofa yoโqolar, yoki men oโzimni nihoyat seni meniki emasligingni oโylashdan toโxtarman..."