
Նախադրյալներն ու համատեքստը

1918 թվականի վերջին Հայաստանը և Ադրբեջանը հայտնվեցին սուր հակամարտության վիճակում՝ կապված Ղարաբաղի և Զանգեզուրի վիճելի կարգավիճակի հետ։ Երկու հանրապետություններն էլ հավակնում էին այդ տարածքներին և պատրաստ չէին փոխզիջման։ Ադրբեջանն ուներ առավելություն զինված ուժերի և լեռնային շրջաններին ավելի հարմար հասանելիության տեսանկյունից, սակայն այդ շրջանների հայ բնակչությունը ձգտում էր միավորվել Հայաստանի հետ։

The Armenia–Azerbaijan Conflict over Karabakh and Zangezur

В конце 1918 года Армения и Азербайджан оказались в состоянии острого конфликта из-за спорного статуса Карабаха и Зангезура. Обе республики претендовали на эти территории и не готовы были к компромиссу. Азербайджан имел преимущество в вооружённых силах и более удобный доступ к горным районам, однако армянское население этих регионов стремилось к объединению с Арменией.

1918 թվականի մայիսի 28-ին Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո լիարժեք խորհրդարանական ընտրությունների անցկացումը անհնար դարձավ։ Երկիրը գտնվում էր ծայրահեղ ծանր վիճակում․ պատերազմը, սովը, համաճարակներն ու տնտեսական շրջափակումը թույլ չէին տալիս կազմակերպել համազգային քվեարկություն։

Formation of the First Parliament of the Republic of Armenia

После провозглашения независимости Армении 28 мая 1918 года проведение полноценных парламентских выборов оказалось невозможным. Страна находилась в тяжелейшем положении: война, голод, эпидемии и экономическая блокада не позволяли организовать общенациональное голосование.

1918 թվականի մայիսին Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման պահին նրա բնակչության զգալի մասը կազմում էին Արևմտյան Հայաստանից եկած փախստականները, որոնք վերապրել էին Օսմանյան կայսրությունում իրականացված Հայոց ցեղասպանությունը։ Հազարավոր մարդիկ ստիպված էին լքել իրենց տները և ապաստան գտնել Արևելյան Հայաստանի տարածքում։

At the proclamation of the independence of the First Republic of Armenia in May 1918, a significant part of its population consisted of refugees from Western Armenia who had survived the Armenian Genocide in the Ottoman Empire. Thousands of people were forced to leave their homes and seek refuge in Eastern Armenia.

При провозглашении независимости Первой Республики Армения в мае 1918 года значительную часть её населения составляли беженцы из Западной Армении, пережившие геноцид армян в Османской империи. Тысячи людей были вынуждены покинуть свои дома и искать убежище на территории Восточной Армении.

After proclaiming independence, the Republic of Armenia found itself in an extremely vulnerable position. The young state was surrounded by a hostile Muslim environment: millions of Muslims lived in neighboring regions of Turkey and Azerbaijan, while in the southern districts of Armenia itself—especially in the Aras Valley—the population was predominantly Muslim, numbering around 300,000 people.