«…раҳмдил-да, қалдирғоч, қалдирғоч эмас, у сингил, у – дилпора, сингил қилса гар нола, зимистонлар чекинар, сингилларнинг мардлиги мусибатда билинар». Эсонғали Равшанов, «Оққуш сузган сув сулув». Бозорбой машинасини дарвоза ташқарисида қолдириб ҳовлига мамнун табассум билан кириб келар экан, сўрининг бир четида муштдеккина бўлиб омонат ўтирган синглиси Замирани кўрди-ю таъби хира бўлди. Хотинининг чимирилиб туришидан синглиси бир ташвиш билан келгани аниқ. Нега келдинг, деган савол салом-алик оҳангиданоқ билинди. Сингил ўзини гуноҳкордек сезди. Сочларига битта-ярим оқ оралай бошлаган эркакнинг салобати босди. Акасининг қаршисида турган аёл бошини солинтириб яна кичрайиб кетгандек бўлди. Бозорбой юз-қўлини арта-арта дастурхон тўрига...
Шундай уй бор, одамдайин бош эгган қуйи, Устунлари кетгудайин салдан чўрт синиб. Ётоғида тун ўтмоғи ажалдан қийин, Деворида хўрсиниқлар қолар хўрсиниб… Ҳалима Худойбердиева. Нурбек навбатчиликдан чиқаётиб, кириш эшигида ҳамқишлоғи Собирни кўриб қолди. Ўзи биринчи бўлиб қўл узатди. Саломлашиб ҳол-аҳвол сўрашдилар. – Катта амакингиз тўғри уларникига боришингизни тайинлагандилар, – деди Собир ўнғайсизлангандек оҳангда. – Телефонингиз ўчирилган экан. Шунга эрталаб бизникига чиқиб, уйга сизга тегишли меҳмон келганлигини айтиб қўйишимни сўрадилар. – Менга тегишли меҳмон ким экан? – Билмасам… Кетишга рухсат этинг, – Собир рухсат олар-олмас ичкарига зипиллади. Нурбек ажабланди. Ҳамқишлоқ йигитнинг ўзини тутиши ҳам ғалати эди. Ўзини...
Ёнимиздаги одамлар Пойтахтнинг чеккасида, аниқроғи, Мирзо Улуғбек туманининг Аҳмад Югнакий кўчасида, яна ҳам аниқроқ айтсам, қачонлардир жуда таниқли бўлган Тошкент трактор заводи қаршисида яшайман. Ҳозир кўпроқ вақтимни очиқ ҳавода ўтказишга ҳаракат қиламан. Бундай пайтда истайсизми, йўқми атрофни, одамларни синчиклаб кузата бошлайсиз. Бу ерлар яна гавжумлаша бошлаган. Яна деганимнинг сабаби қачонлардир бир неча ўн минглаб одамлар ишлайдиган завод қисқариб кетди. Унинг сердарахт ҳудудида турар-жой бинолари қурилди. Ишчилар билан гавжум бўладиган жойлар маълум бир вақт ҳувиллаб қолган эди. Ҳозир эса бозор кенгайиб кетди, янги кийим-кечак дўконлари, ошхоналар... Мева-чевалар, сабзавот ва полиз маҳсулотлари тўкинлиги кўзингизни...

Олия киндик қони тўкилган юртга меҳмон бўлиб келди. Жуда соғиниб кетганидан эмас, отасини сўнгги манзилга кузатиш учун келди. Аслида отасининг маъракалари ҳам аллақачон ўтиб бўлганди. Шу баҳонада укасини кўриб қайтади, истаса уни ҳам ўзи билан олиб қайтиши мумкин. Бу ерда уларга ҳеч кимнинг ҳам кўзи учиб турмаган бўлса керак. У шу каби хаёллар оғушида келди. Қарши аэропортида уни укаси Рустам кутиб олди. Улар қирқ йил деганда юзма-юз кўришдилар. Опа-ука одамлар орасида бир муддат бир-бирларига термилиб қолишди… – Сен… сен улғайибсан, – дея олди Олия инисини қаттиқ қучиб. – Отам каби жуда кўркам йигит бўлибсан. Танимай қоламанми, деб чўчигандим. – Сизни минглаб одамларнинг орасидан ҳам таниб олардим, – деди Рустам қувонч билан. – Энам...
Keling, kitob oʻqiymiz Yana kitoblar sotib ola boshladim. Azbaroyi moddiy ahvolim yaxshilanib ketganidan emas, albatta. Shunchaki kitoblarsiz yashay olmasligimni, ularsiz hayotim rangsizlanib qolishini angladim. Poytaxtdagi “Navroʻz” bozoriga kirishda joylashgan “Nur” kitoblar doʻkonini yoqtiraman. Aslida, bu yerda kitob doʻkonlarida boʻlishi kerak boʻlgan shinamlik, bemalol oʻtirib, kitob varaqlaydigan oddiygina sharoit ham yoʻq. Ammo kitoblarga chalgʻiysiz-da, buni eʼtibordan qochirasiz. Doʻkonda qarama-qarshi turgan ikki javon bir-biriga boqib turgan ikki olamga oʻxshaydi. Birida diniy adabiyotlar, ikkinchisida dunyo adabiyoti. Ikkisining ham xaridori oʻziga yarasha. Pol Kalanitining “Soʻnggi nafas havoga qorishmasdan” asarini shu...
Зокир дам олиш кунларини гоҳ ўғли, гоҳ қизи билан шахмат суришиб ўтказишни ёқтиради. Шундай паллаларда унинг катта-катта ғамгин кўзларида қувонч учқунлари кўриниб қоларди. Дилбар ана шу учқунни авайлагандек оёқ учида юриб ота-болаларни ўз ҳолларига қолдирар, ошхонага ўтиб, ҳаммага ёқадиган бирорта таом тайёрлашга киришиб кетарди. Бугун ҳам шундай бўлди. Бироқ негадир Дилбар чиқиб кетишга шошилмас, хатти-ҳаракатларида қандайдир тараддуд бор эди. Буни эри ҳам сезди. Нима гап дегандек унга норизо нигоҳларини тикди. Аёли айбдордек бошини бир муддат эгиб турди-да эшитилар-эшитилмас овозда ёрилди: – Опангиз қўнғироқ қилувдилар… Ооо-онангиз оғир ётганмишлар… – Бас қил! – деган ҳайқириқдан болалар ҳам сапчиб туришди. Шахмат доналари ҳар...
Келинг, китоб ўқиймиз
Гурунг бериб узун йўлларни қисқартиришни эплолмайман. Ростини айтсам бунга хоҳишим йўқ, асли. Аммо яхши тингловчиман, буниси аниқ. Менга йўл манзараларини кузатиб бориш ёқади. Ҳар куни ёнидан ўтиб-қайтадиганим эски депо ўрнида қурилиш бошланганидан бери анча-мунча дарахтлар кесиб ташланди. Серсоя йўлак дарахтларсиз аввалги файзини йўқотган. Қурилиш қаршисида қанча дарахтлар қолганини санаганман. Ичкарида ўттизта дарахт бор, худди чўлтоқ супургига ўхшаб қолган. Навбатдаги баҳорни қаршилаш ҳаммасига насиб этармикан... Катта йўл ёқасидагилари яшнаб турибди, ҳозирча. Уларни санамаганман, катта йўл ёқаси ичкаридан кўра хавфсиз. Эрталаб кўчани кесиб ўтгунимга қадар 17-автобус кетиб қолди. Орқасидан югурсам... Бу вазнда югуриш... Йаа-ғааай...
Буюк Британия Бош вазири Риши Сунак ўтган ҳафта Оқ уйда АҚШ Президенти Жо Байден билан НАТО Бош котиби лавозимига мамлакати мудофаа вазири Бен Уоллес номзодини келишиб олди, деган хабар тарқалди. 2014 йилдан бери Шимолий Атлантика альянсини бошқариб келаётган Йенс Столтенберг сентябрь ойида лавозимини тарк этади. Ғарб давлатлари Альянсга янги раҳбар сайлаш масаласида демократик тамойилга содиқ эканликлари тўғрисида гапирсалар ҳам номзодлар ҳалигача жамоатчиликдан яшириб келинмоқда. Мазкур ҳарбий ташкилоти янги раҳбари масаласи 11-12 июль кунлари Вильнюс саммитида ҳал бўлади. Назарий жиҳатдан Альянснинг 31 аъзо давлати ўзи истаган номзодини илгари суриши мумкин. Франция, Буюк Британия ёки Германия, деган қатъий гап йўқ. Ҳатто, Исландия...
Нигора саҳарлаб туриб ошхонада пишир-куйдирни бошлади. Сўнгги бир ой ичида ошхонага кириш азобга айланган. Бу ердаги ҳидлардан боши айланиб, қайт қилгиси келади. Бошқоронғилиги оғир кечяпти. Шунга қарамасдан турмуш ўртоғига ёқадиган таомлар пиширгиси келади. Бугун ҳам нонуштадан ташқари эри учун йўлга егуликлар тайёрлади. Насимжон бир неча кунга хизмат сафарига кетяпти. Йўл у қадар олис бўлмаса ҳам келинчак унинг юк халтасига меҳр билан ўзи тайёрлаган егуликларни жойлаб қўйди. Эри одатдагидек нонуштани пок-покиза туширди-ю сафар халтасини елкасига ортганича йўлга отланди. Нигора уни кузатиб чиқди. Насимжонга бугун ҳар кунгидан кўра ўзини ёмон ҳис қилаётганини айтгиси келди. Аммо сафар олдидан унинг таъби хира бўлишини истамади...