
Sevgi insonga bir marotaba beriladi degan gaplarga doimo ishonardim toki sen hayotimga kirib kelmaguningcha. Bir lahza toʻxtab oʻylasak otmishimdagi sevgim haqiqiy boʻlganmi? Haa... men buni oʻzgartira olmayman u mening birinchi sevgim, muhabbatim boʻlgan. Lekin senchi, sen ham mening sevgimmisan? Yoki sen bilan oʻzimni ovutayapmanmi toʻgʻrisi bilmayman. Lekin ayni damda sensiz hayotimni tasavvur qila olmayapman

Sevgi insonga bir marotaba beriladi degan gaplarga doimo ishonardim toki sen hayotimga kirib kelmaguningcha. Bir lahza toʻxtab oʻylasak otmishimdagi sevgim haqiqiy boʻlganmi? Haa... men buni oʻzgartira olmayman u mening birinchi sevgim, muhabbatim boʻlgan. Lekin senchi, sen ham mening sevgimmisan? Yoki sen bilan oʻzimni ovutayapmanmi toʻgʻrisi bilmayman. Lekin ayni damda sensiz hayotimni tasavvur qila olmayapman

Odatda odamlar qabristonga tunda borishga qoʻrqishadi. Ammo Sunghoon hech ham qoʻrqmasdi. Qoʻrquv ham, sovuq havo ham, qorongʻulik ham uning ichidagi boʻshliqdan kuchli emas edi. Bir yil. Sunghoonning sevgilisi Jungwoon oʻlimiga ham mana bir yil boʻldi. Sunghoon esa bu bir yil davomida har tun qabr yonidagi eski toshga oʻtirib, jim qolardi. Baʼzan gapirardi goʻyoki hali hamon u uning yonidagidak, uni eshitayotgandek. - Men yana keldim, sevgilim. Bugun ham kunim odatdagidek oʻtdi. Oʻgʻlimiz ertaga 1 yoshga toʻladi. Bilasanmi uni har koʻrganimda sen yodimga kelasan. Balki doktirlar aytganidek homilani yoʻq qilganimizda balki sen tirik boʻlarmiding? Lekin ishon hech ham oʻgʻlimizga nafrat koʻzi bilan qaramadim u sendan qolgan yagona...

Bu fanfic wattpatda @Taekookworld profili bilan faoliyat yurğizayotgan insonning fanfigi. Fanfic darika tomonidan Uzbek tiliga tarjima qilingan ✔️

Hashamatli toʻyxona ichi mehmonlar bilan gavjum ayni damda oqshom egalari boʻlmish ikki juftlik rohib qarshisida turishardi. Qora kastyum shim kiygan boʻylari uzun, yelkalari keng, Suga baxtdan sarmast boʻlsa, uni yonida esa qora sochlari taralgan, qoʻlida kichik bir oq atirgul buket ushlab turgan, goʻyoki butun boshli toʻy emas oʻzining janazasi boʻlayotgan inson kabi homush yuz ifoda bilan Taehyung turardi. Uning eʼtibori bir nuqtaga qadalgan hayoti shu joyda tugayotgandek edi.

Tórt inson uchun bu dars juda uzoq boʻlgandak tuyilardi qani tezroq qoʻngʻiroq chalinsayu toza havodan toʻyib-toʻyib nafas olib, yuraklaridagi barcha ogʻriqni chiqarib tashlashsa

J: Hech boʻlmaganda oʻqishda biror narsani eslaydi deb oʻylagandim afsuski hech narsani eslay olmayotganga oʻxshaydi) past ovozda oʻziga oʻzi gapirib

Hozirgi vaqt - Nima u qachon seni oldinga kelishga ulgurdi qaysi payt? - Oʻzimga kelganimning 2 kuni, sen doktorni oldiga ketgan payting oʻsha qiz kelib sevgilingman dedi - Nega kelganini aytmading - Men xotiramni yoʻqotgan boʻlishim mumkin lekin yolgʻon va rostni ajarata olmaydigan darajada axmoq emasman - Uni yolgʻon gapirganiga ishonmagan ekansan unda nega soʻrayabsan? - Men oʻylaganchalik axmoq emassan) smirk tabassum bilan - Nima qanaqa axmoq? - Hoʻsh bilasanmi koʻzimni ochganimda kelib quchoqlab olgan paytingdan boshlab seni jinni deb oʻylagandim xafa boʻlma lekin seni tanimaganimni aytganimda koʻzing toʻla yosh bilan menga qarab doktor bilan xonadan chiqib ketganing. Bilasanmi sen mendan bir narsani yashiryapsan buni sezib...