
Mening ismim yina me hozr 18yoshdaman va mening tinch hayotim. Oâtgan yili men 11-sinfni tamomladim. Orzularim koâp edi, lekin oâsha paytda hammasi rejalagandek boâlmadi. Men oâqishga topshirishni juda xohlardim, ammo dadam bunga rozi boâlmadi. Shunday qilib, men uyda qoldim. Kunlar bir-biriga oâxshab oâta boshladi. Baâzan deraza yonida oâtirib, tashqariga qarardim va oâzimga savol berardim: âNahotki orzularim shu yerda toâxtab qolsa?â Lekin ichimda bir ovoz bor edi â u taslim boâlishga yoâl qoâymadi. Men oâqishni, til oârganishni juda istardim. Shuning uchun imkonim boricha oâzim mustaqil oârganishni boshladim. Har kuni ozgina boâlsa ham yangi soâzlar yodladim, yangi bilimlar oldim. Bilardim: bu hozircha kichik qadamlar, lekin ular...