The Ghost Writer
Haydovchi yo‘l bo‘yi menga biror og‘iz ham so‘z qotmadi. San-Fransiskodan chiqib, shimolga qarab uch soat yurdik. Shu vaqt ichida mashina motorining bir me’yordagi gurullashi, har safar burilishga kelganimizda old o‘rindiqqa qo‘yilgan yo‘l qopimning asabga teguvchi gurs-gurs urilishi va radioning sukunatidan bo‘lak hech narsa yo'q. Mashinaga o‘tirishim bilan haydovchi radioni o‘chirib qo‘ygandi — so‘rab ham o‘tirmadi, shunchaki bosh irg‘ab ham qo‘ymadi. Go‘yo kimdir unga "Maya shovqin-suronni yoqtirmaydi" deb tayinlab qo‘ygandek, murvatni shartta buradi-yu qo‘ydi. Yo‘l chetidagi katta trassalar asta-sekin viloyat ichki yo‘llariga, ular esa o‘z navbatida tuproq va shag‘al aralash kimsasiz so‘moqlarga aylanib borishini oynadan kuzatib...
The Ghost Writer
Birinchi bob : Taklif - Maya - Monitor ekranidagi miltillab turgan o‘sha mitti chiziqcha ko‘zimga xuddi masxaralagandek ko‘rinadigan darajada uzoq vaqt o‘sha bo‘m-bo‘sh sahifaga tikilib o‘tirdim. "Biror nima yoz, — derdi u go‘yo. — Nima bo‘lsa ham yoz. Axir ilgari bu ish qo‘lingdan kelardi-ku”. Noutbukni yopdim. Uydan ko‘chirilishim haqidagi ogohlantirish xati haligacha oshxona peshtaxtasi ustida, bundan to‘qqiz kun avval qoldirgan joyimda turardi. O‘shanda xatni ikki marta qayta-qayta o‘qigan, so‘ng uni juda ehtiyotkorlik bilan joyiga qo‘yib, hammomga kirgancha vanna chetiga o‘tirib yigirma daqiqa davomida hisob-kitob qilgandim. Hech qachon oxiri tugamaydigan hisob : to‘lanmagan ijara haqi, allaqachon sarflab bo‘lingan avans. Yangi...
Delirium
1-Bob. Yonsei Ruhiy kasallar shifoxonasi. Tonggi 6:45 . Osmon moʻralab chiqqan quyosh hamma uchun ham quvonch olib kelmaydi. Ogʻir nafas. Qisqa boʻlsada soatlar mobaynida davom etayotkan bu harakat allaqachon yigitni holdan toydirgandi. Peshonasini ter qoplaganicha koʻzini devor oʻrtasidagi soat millariga yugurtirdi. - Hali yetarlicha vaqt bor. - toʻshak oʻrtasidan biroz siljigandek oʻrniga qulayroq joylashgan boʻldi.
