The General's debt
1966-yilning kuz fasli. Shimoliy provinsiyalardan birida havo rutubatli, osmonni quyuq bulutlar qoplagan. General Linghe shahar chetidagi harbiy shtabdan muhim hujjatlar bilan qaytayotgan edi. Uning qora rangli "Hongqi" (Qizil bayroq) rusumli limuzini nam asfaltdan shiddat bilan yelib borardi. Linghe orqa o'rindiqda o'tirgancha, oynadan tashqariga — qorong'u o'rmonlar va uzoqdagi qishloq chiroqlariga tikilardi. To'satdan, yo'lning keskin burilishida kuchli portlash ovozi eshitildi. Mashina silkinib ketdi, haydovchi boshqaruvni yo'qotdi. Dushmanlar yo'lga mixlangan to'siqlar o'rnatishgan edi. Mashina bir necha bor ag'darilib, yo'l chetidagi chuqurlikka quladi. Atrofga oyna siniqlari va yonayotgan benzin hidi tarqaldi. Linghe qattiq...
Guardian
3-BobOradan bir necha kun o‘tdi. Uyda o‘rnatilgan "sovuq urush" hamon davom etardi. Heyon endi bu yerda o‘zini mehmondek emas, balki uyning haqiqiy bekasidek tuta boshladi. U Hyerinning har bir qadamini, har bir nigohini kuzatar va fursat poylab uning jarohatiga tuz sepishga urinardi. Kechki choy ustida Heyon kutilmagan mavzuni boshladi. U qo‘lidagi nafis taklifnomani stol ustiga qo‘yarkan, ko‘zlarida ayyorona nigoh paydo boʻldi. — Jimin bilasizmi ertaga shaharning eng nufuzli oilalari yig‘iladigan an’anaviy xayriya bazmi bo‘lib o‘tadi, — dedi u ovozini biroz balandlatib, Hyerinning e’tiborini tortish uchun. — Menimcha, bu gal bazmga Hyerinni ham olib borishimiz kerak. Hyerin qo‘lidagi finjonni sekin stolga qo‘ydi. Jimin esa qoshlarini...
His Fragile Possession
Yotoqxonadagi ulkan oynaning qarshisida o‘tirgancha, yangi olib kelingan qimmatbaho kremlarimni tartibga solayotgan edim. Shu payt eshik ohista ochilib, ostonada kostyum-shimi o‘ziga quyib qo‘ygandek yarashgan Taehyung ko‘rindi. U charchagan bo‘lsa-da, nigohi darrov meni izlab topdi. - Ella? Haliyam tayyor emasmisan, malikam? - u soatiga qarab qo‘yarkan, yonimga yaqinlashdi. - Taehyung, qarang ! Bu pomada rangi menga mos tushmadi, yana talaygina muammolar bor - lablarimni burishtirib, qo'limdagi tilla rangli idishni stolga otib yubordim. - Kayfiyatim yo‘q, hech qayerga bormayman!
Argument
Kuzning hafta davomida yogʻgan yomg‘iri shaharni yuvib o‘tgan, asfalt yuzida chiroqlarning aksini qoldirgan edi. Jungkook mashina rulini shunday qattiq siqib o‘tirardiki, barmoq bo‘g‘inlari oqarishni boshlagandi. Uning nigohi universitet darvozasiga mixlangan, har bir soniya qalbini tilka-pora qilayotgan edi. Biroz vaqt oʻtkanidan soʻng uzoqdan Haeun ko‘rindi. Uning yuzidagi tabassum Jungkookning yuragiga pichoqdek botdi. Chunki bu tabassum unga emas, yonida u yoq-bu yoqqa chayqalish bilan yurib kelayotgan notanish yigitga qaratilgan edi. Jungkook boshqa chiday olmadi. Mashina eshigini shunday qattiq ochdiki, uning ovozi atrofdagi barchani esankiratib qoʻydi.U bir necha qadam bilan qizning yoniga yetib bordi-da, uning bilagidan mahkam...
After marriage
Quloqlarim ostida jaranglagan tovush birdan uyg‘onishimga sabab bo‘ldi. Soat tonggi 06:00 ni ko‘rsatardi. Doimgidek, o‘rnimni biroz yig‘ishtirib, darhol yuvinish xonasiga shoshildim. So‘ng esa nonushta tayyorlash uchun oshxonaga yo‘l oldim. — Kim Dohee, sen buni uddalaysan! — o‘zimga o‘zim dalda bergancha qo‘limdan keladigan barcha taomlarni tayyorlashga kirishdim. Yangi hayot. O‘zgacha turmush tarzi. Yana yetti yot, begona inson bilan bir tom ostida yashash. Bu yosh, erka va eng muhimi — erkin qiz uchun oson sinov emasdi. Ya’ni… men uchun. *
