
Men jungkookning deyarli qora ko'zlariga tikildim. Ularning ichida g'azab, ulkan g'azab yashiringan, ammo ayni paytda qiziqish ham bor edi. Ko'zlari bir hissiyotni ko'rsatayotgan bo'lsa-da, lablari boshqacha tus olgan edi, men uning aslida nima his qilayotganini ajratib olishga qiynaldim.

Jungkook meni quchog'iga ko'targancha ovqatlanish xonasi tomon yo'l oldik. Bu, bir haftacha avval uni sanchqi bilan urib yuborgan joyim edi. Bir haftadan oshiq vaqt davomida yo'q bo'lib qolganimni, odamlar meni topa olmayotganini bilish qanchalik g'alati tuyuladi.