
Maria darsxonasida o'tirardi. U bu maktabdagi eng noodatiy, ko'zga tez tashlanadigan qiz- qora rangli ko'zlari quyosh nurida kulrang bo'lib tovlanardi, sochlari ham tabiiy qop qora. Huddi tun kabi. Uning kiyinishi ham boshqalardan uni ajratib turardi.

Qorong‘u tun. Oyning xira nuri qor bilan qoplangan tog‘ etagiga tushmoqda. Atrof sukunatga cho‘mgan, faqat shamol ohangida qorlar shitirlaydi. Qorlar orasidan bir siluet yalt etib o‘tmoqda — Jinhu. U tez harakatlanmoqda, kaftidagi yelpig‘ichdan olov rangli shu’la porlab turardi.

Chapter-18 )( bilasanmi... o'sha kuni, qabristonda sen o'z muhabbatingni aytganda ichimdan bir narsa o'tdi - bir hayol. Men shunda endi bu hayotdan jilmayib ko'z yumishimga ishongandim. Lekin endi buni xohlamayman. Men sen bilan birga yashashni, o'zimizning kichik qandolat do'konida ishlashni, kelajakda sen bilan birga baxtli bo'lishni istayman. Menda endi umid bor! Umid...

Chapter-17 )( Hozir biz uchun muhimi biz birgamiz, to'g'ri vaqtda, to'g'ri inson bilan birga. Mening bag'rimdasan - xavfsiz, qulay va sevilgan...

Chapter-16 )( Bilasanmi?.. inson hayotidagi eng muhim burilishga ega bo'lgan rejalarni juda ko'p vaqt o'ylaydi. Menimcha bizning hayotimizda ham shu rejalarni amalga oshirish payti keldi. Taqdirni o'zgartirish vaqti keldi.